... اندوه از ترس بهتر است، چونکه ترس همیشه آدم را حقیر می‌کند، در حالی که اندوه غنی‌اش می‌سازد...!

بنال وطن / آلن پیتون / مترجم: سیمین دانشور

شهامت از آن آنان است که خودشان را یک روز صبح در آینه نگاه می کنند و روشن و صریح این عبارت را به خودشان می گویند ، فقط به خودشان : "آیا من حق اشتباه کردن دارم ؟" فقط همین چند واژه ...
شهامت نگاه کردن به زندگی خود از رو به رو ... و هیچ هماهنگی و سازگاری در آن ندیدن . شهامت همه چیز را شکستن ، همه چیز را زیر و رو کردن ...
به خاطر خودخواهی؟ خودخواهی محض ؟ البته که نه ، نه به خاطر خودخواهی .. پس چه ؟ غریزه بقا ؟ میل به زنده ماندن ؟ روشن بینی ؟ ترس از مرگ؟
شهامت با خود رو به رو شدن . دست کم یک بار در زندگی . رو به رو با خود . تنها خود . همین .
"حق اشتباه" ترکیب بسیار کوچکی از واژه ها ، بخش کوچکی از یک جمله ، اما چه کسی این حق را به تو خواهد داد ؟
چه کسی جز خودت؟

این همه بی اعتنایی آشکار ما، خویشتن داری و نیز ضعف ما، به گردن پدر و مادرمان است. اشتباه آنها است یا لطف آنها. آنها بودند که فراموش کردند به ما اعتماد به نفس بدهند. فکر می کردند خود به خود می آید. فکر می کردند که ما برای زندگی اندک استعدادی داریم و تعریف و تمجید خویشتن خویش ما را تباه خواهد کرد.

چنان که فکر می کردند، نشد.

اعتماد به نفس خود به خود پدیدار نشد.

و امروز ما همینیم که هستیم.

مسخره های باکلاسی هستیم. لب فرو بسته در برابر آدم های خشمگین، با غرش های خفه شده و میل مبهم مان به بالا آوردن ...

چرا آدم هایی که بلندتر از دیگران فریاد می زنند، ما را می ترسانند، چرا احمق هایی که رفتار تهاجمی دارند، سبب می شوند دست و پای خود را گم کنیم؟ ... دلیل سستی ما چیست؟

... همواره ناتوان در برابر کودن ها، به درستی به خاطر این است که ذره ای اعتماد به نفس نداریم. خویش را دوست نداریم. ... اهمیت زیادی برای خود قائل نیستیم.

گزیده هایی از کتاب گریز دلپذیر

نوشته آنا گاوالدا

ترجمه الهام دارچینیان

به درون توست یوسف چه روی به مصر هرزه / تو درآ درون پرده بنگر چه خوش لقایی

چون روح روان پاکم

از چند و چگون تو

اگر شخصیت خود را با فعالیت‌های شغلی خویش می‌سنجید،
پس وقتی كار نمی‌كنید فاقد شخصیت هستید.

جهان را مرگی نیست

چرا؟

چون محدود نیست و نامحدود را پایان نیست.

چرا محدود نیست؟

چون وجودش برای خود نیست.

پس برای همه موجودات است.

چه کسی فرزانه است؟

کسی که با پیش نراندن از دیگران به خویشتن پیشی می گیرد.

با محدود نساختن خویشتن به خود،

فراتر از خود به سر می برد.

بی نهایت است و نامحدود

چون خویشتن را هدف نهایی خود نساخته است.

کتاب: استاد پیر

دکتر سید مهدی ثریا