مستیم از سر پرید, ای همنفس

بار دیگر پر كن این پیمانه را

خون بده, خون دل آن خود پرست

تا بپایان آرم این افسانه را

دیروز بیاد تو و آن عشق دل انگیز

بر پیكر خود پیرهن سبز نمودم

در آینه بر صورت خود خیره شدم باز

بند از سر گیسویم آهسته گشودم

در جذبه ای كه حاصل زیبائی شب است

رؤیای دور دست تو نزدیك می شود

بوی تو موج می زند آنجا، بروی آب

چشم تو می درخشد و تاریك می شود

دیگر در آن دقایق مستی بخش

در چشم من گریز نخواهی دید

چون كودكان نگاه خموشم را

با شرم در ستیز نخواهی دید

رنگ چشمش را چه می پرسی ز من

رنگ چشمش كی مرا پابند كرد

آتشی كز دیدگانش سركشید

این دل دیوانه را دربند كرد

وحشی و داغ و پر عطش و لرزان

چون شعله های سركش بازیگر

درگیردم, به همهمه درگیرد

خاكسترم بماند در بستر

دانی از زندگی چه میخواهم

من تو باشم،پای تا سرتو

زندگی گر هزار باره بود

بار دیگرتو،باردیگر تو

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ
نیست یاری كه مرا یاد كند
دیده ام خیره به ره ماند و نداد
نامه ای تا دل من شاد كند

تا دو چشمش به رخم حیران نیست
به چکار آیدم این زیبایی
بشکن این آینه را ای مادر
حاصلم چیست ز خودآرایی

لای لای، ای پسر كوچك من
دیده بربند، كه شب آمده است
دیده بربند، كه این دیو سیاه
خون به كف خنده به لب آمده است

... تنهاست ( عشق) و از پنجره ای کوتاه

به بیابان های بی مجنون می نگرد

به گذرگاهی با خاطره ای مغشوش

از خرامیدن ساقی نازک در خلخال

...

همسایه‌های ما همه در خاک باغچه‌هاشان به جای گل
خمپاره و مسلسل می‌کارند
همسایه‌های ما همه بر روی حوض‌های کاشی‌شان
سرپوش می‌گذارند
و حوض‌های کاشی
بی آن‌که خود بخواهند
انبارهای مخفی باروتند
و بچه‌های کوچه ما کیف‌های مدرسه‌شان را
از بمب‌های کوچک پر کرده‌اند
حیاط خانه ما گیج است

http://yaredabestani88.wordpress.com
http://pejwakazadi.wordpress.com

دیگرم گرمی نمی بخشی

عشق ، ای خورشید یخ بسته

سینه ام صحرای نومیدیست

خسته ام، از عشق هم خسته