شب چله بلندترین شب سال است.  بیش از پنج هزار سال است که ایرانیان شب  چله  را جشن می گیرند.

ایرانیان در این  شب  گرد هم  می نشینند  و انار  و آجیل می خورند و برای بچه ها و نوه هایشان  قصه های قدیمی را  تعریف می کنند.

به شب چله ، شب یلدا هم می گویند . واژه ی  یلدا   به معنی  میلاد  یا   تولد است . ایرانیان تولد نور  و یا به عبارتی ،  پیروزی  روشنایی  بر  تاریکی  را  گرامی  می دارند  و در شب یلدا به استقبال روشنایی می روند.

یلدا در زبان کهن فارسی ( فارسی باستان ) چله  نامیده  می شد. کلمه ی  شیلا   kyla در سوئدی به معنی سرما، از  کلمه ی چله  آمده است. شب چله شبی است  که  سرمای زمستان با آن شروع  می شود  و تا چهل روز ادامه دارد. شب چله یا یلدا آخرین شب ماه آذر  است . فردای شب چله اولین روز ماه دی است. از این روز به بعد شب ها  کوتاهتر و روز ها  بلند تر  می شوند.

وقتی چله ی بزرگ و چله ی کوچک تمام شد ، ایرانیان قدیم یک درخت سرو یا کاج که مظهر مقاومت هستند  می کاشتند.