هنگامی که خدا زن را آفرید به من گفت: این زن است. وقتی با او روبرو شدی، مراقب باش که ...  

اما هنوز خدا جمله اش را تمام نکرده بود که شیخ سخن او را قطع كرد و چنین گفت: بله وقتی با زن روبرو شدی مراقب باش که به او نگاه نكنی. سرت را به زیر افكن تا افسون افسانة گیسوانش نگردی و مفتون فتنة چشمانش نشوی كه از آنها شیاطین میبارند. گوشهایت را ببند تا طنین صدای سحر انگیزش را نشنوی كه مسحور شیطان میشوی. از او حذر كن كه یار و همدم ابلیس است. مبادا فریب او را بخوری كه خدا در آتش قهرت میسوزاند و به چاه ویل سرنگونت میکند مراقب باش....

 و من بی آنكه بپرسم پس چرا خداوند زن را آفرید، گفتم: به چشم.

شیخ اندیشه ام را خواند و نهیبم زد كه: خلقت زن به قصد امتحان تو بوده است و این از لطف خداست در حق تو. پس شكر كن و هیچ مگو....

گفتم: به چشم.

در چشم بر هم زدنی هزاران سال گذشت و من هرگز زن را ندیدم، به چشمانش ننگریستم، و آوایش را نشنیدم. چقدر دوست میداشتم بر موجی كه مرا به سوی او میخواند بنشینم، اما از خوف آتش قهر و چاه ویل باز میگریختم.

هزاران سال گذشت و من خسته و فرسوده از احساس ناشی از نیاز به چیزی یا كسی كه نمیشناختم اما حضورش را و نیاز به وجودش را حس می كردم . دیگر تحمل نداشتم . پاهایم سست شد بر زمین زانو زدم، و گریستم. نمیدانستم چرا؟

قطره اشكی از چشمانم جاری شد و در پیش پایم به زمین نشست...

به خدا نگاهی كردم؛ مثل همیشه لبخندی با شكوه بر لب داشت و مثل همیشه بی آنكه حرفی بزنم و دردم را بگویم،  میدانست.

با لبخند گفت: این زن است . وقتی با او روبرو شدی مراقب باش كه او داروی درد توست. بدون او تو غیرکاملی . مبادا قدرش را ندانی و حرمتش را بشكنی كه او بسیار شكننده است . من او را آیت پروردگاریم برای تو قرار دادم. نمیبینی كه در بطن وجودش موجودی را میپرورد؟

من آیات جمالم را در وجود او به نمایش درآورده ام. پس اگر تو تحمل و ظرفیت دیدار زیبایی مطلق را نداری به چشمانش نگاه نكن، گیسوانش را نظر میانداز، و حرمت حریم صوتش را حفظ كن تا خودم تو را مهیای این دیدار كنم...

من اشكریزان و حیران خدا را نگریستم. پرسیدم: پس چرا مرا به آتش قهر و چاه ویل تهدید كردی ؟!

خدا گفت: من؟!!

فریاد زدم: شیخ آن حرفها را زد و تو سكوت كردی. اگر راضی به گفته هایش نبودی چرا حرفی نزدی؟!!

خدا بازهم صبورانه و با لبخند همیشگی گفت: من سكوت نكردم، اما تو ترجیح دادی صدای شیخ را بشنوی و نه آوای مرا ...

من گناهکار هستم

وقتی همسرم به من و زندگیش خیانت می کنه....

من لجن و کثافت هستم از دید یکی از همجنس هام

وقتی یک شوهر از من به عنوان ابزاری برای خیانت به زنش استفاده می کنه

من عصیانگرم

وقتی که نمی خوام بازیچه باشم

من ماشین سکس هستم

برای شوهری که کل زندگیش سکس هست و شکم

واقعا من کدوم یک از اینها هستم؟

نمیدانم چه بگوییم كه همش جز حقیقت چیزیبیش نیستن پس ...... ! حقیقت تلخ است و جوابی ندارد

وقتی خدا تن آفرید از برگ گل زن آفرید...

چقدر خوبه که کم کم ادبیات مخاطب محور(آخوندی) رو کنار بگذاریم.

 بانوی ایرانی در سخت ترین شرایط خودشو نشون داده و ثابت کرده که چیزی از مرد کم نداره. فقط مشکل منه بانوی ایرانی اینه که به این دست حرفها بها میدم. خدا کنه روزی برسه که جرات کنم بدون توجه به اینهمه اسمی که روم گذاشته میشه خودم باشم. خودم 

سلام

تا زمانی که اینگونه بی مهابا، بدون ترس از وجدان، و به دور از صداقت، و با پایمال کردن شرافت و انسانیت لب به سخن میگشائید و ذره ای به فکر انصاف و به کار انداختن وجدان و بهتر دیدن و زیبا تر فکرکردن نیستید، پس همین  که برای شما چننین حاکمانی حاکم هستند جای هیچ گله و شکایتی نیست.

تا زمانی که افرادی بمانند شجاع الدین شفا چراغ و راهنمای شماست،

تا زمانی که احمدی نژادها ریس جمهور و مشائی ها حکمرانان اجرائی شماست،

تا زمانی که سید حسین موسوی رهبر روشنفکران شماست،

تا زمانی که خاتمی مرد میدان و فرهنگ شماست،

تا زمانی که کور کورانه  و هردم مزاجی  عقاید و اظهار نظر ها را به کناری نگذارید و خود صاحب نظر نشوید،

راه به جائی نخواهید برد تا زمانی که خودتان، خود را از درون فکر اصلاح کنید و انصاف و عقلانیت و وجدان و صداقت را چراغ راه خود قرار دهید و مطالعات خود را از روزی 2 دقیقه به 240 دقیقه ی مفید در روز برسانید

ما را هوای خنده چو گلهای باغ نیست

ما لاله ایم و بهره ی ما غیر داغ نیست...

البته تاریخچه القاب و اوصاف زن بودن فقط تو این مملکته و بس ...

+ عربستان و افغانستان و چند کشور جهان سومی دیگه