دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما

تو دستگیر شو ای خضر پی خجسته که من       پیاده می‌روم و همرهان سوارانند

با تشکر و خسته نباشید از همه دوستانیکه در این بحث شرکت کردند

همینطور از آقای ژولیوس که عضو ثابت این بحث بود

امیدوارم در سری دوم مشاعره باز هم دوستان رو ببینیم

از همه  دوستان گلم که در این بحث مشاعره شرکت کردند سپاسگذارم.

به نظر من این بحث بسیاری دلها را به نزدیک کرد. از خانمها آیدا و آرمیتا

هم  که باعث ایجاد این بحث شدند تشکر می کنم. مناسب دیدم که در 

پایان این شعر را به عنوان تشکر از زحمات همه شما بنویسم. تقدیم به

همه  دوستانی که خار وجود ما را با سبزی نگاه خود مستور ساختند.

دو صد دانا در این محفل سخن  گفت  

  سخن نازك تر از برگ سمن گفت

ولی با من بگو آن دیده ور كیست  

 كه خاری دید و احوال چمن گفت

موجیم و وصل ما ، از خود بریدن است            ساحل بهانه ای است ، رفتن رسیدن است

یاری اندر کس نمیبینم یاران را چه شد

دوستی کی اخر امد دوستداران را چه شد

دوستی با دشمن یارت همی دانی که چیست

                                                      خنجری ماند که بر یارت زدنی در بود و  نیست

تلخواری ست می چکد در جام                  اشکواری ست می کشد لبخند