شاهنامه و ناسیونالیسم ایرانی

مصداق ناسیونالیسم کجاست؟ اینکه یک شبه خلیج فارس را خلیج عربی بخوانند!!! ما باید بپا خیزیم؟ این اصلا موضوع ناسیونالیسم نیست. اینجا پای کنار گذاشتن واقعییتهای تاریخی مطرح است. نامی که بر روی یک منطقه جغرافیایی گذاشته شود دیگر تغییر پذیر نیست. چند هزار سال است که نام این دریا، دریای پارس است. دفاع از نام ان را من ناسیونالیسم ایرانی نمی دانم. بلکه این کار دفاع از حقیقت و راستی است. خنده دار اینجاست که همه ایرانیانی که از شنیدن نام خلیج عربی خشمگین می شوند، خودشان به دریای شمال ایران می گویند خزر و کیست که نداند خزر نام قومی وحشی و ناایرانی بود در حالی که نام بین المللی این دریا، کاسپین است و همه می دانیم که کاسپین اشاره به قوم کاسی داشته که ایرانی بودند و اریایی.

بسیار می بینیم از عرب خواندن دانشمندان ایرانی سخن می رود. در بخش فلسفه و پزشکی نام ابن سینا و رازی و در بخش ریاضی و نجوم نام بیرونی و خوارزمی که همگی در دنیا به دانشمندان عربی معرفی شده اند.ایا این کار یک توطئه بین المللی است؟ واقعیت این است که توطئه ای در کار نیست. به هر سوی این ماجرا که نگاه کنیم مقصر خود ما بودیم که نتوانستیم در برابر اشغال بیگانه(عربها) به اتحاد رسیده و قدرت خود را بازیابی کنیم. این ما بودیم که 850 سال طول کشید تا به استقلال برسیم(از حمله عرب تا صفویان). این دانشمندان ما بودند که اصلا هوییت ایرانی خود را نشان ندادند یا اگر بروز دادند بسیار اندک بوده. اما در شاعران این مشکل دیده نمی شود. چون شاعران از زبان و فرهنگ ایرانی بهره می بردند. همه دایره المعارفها خیام، مولوی، حافظ، سعدی، فردوسی، رودکی، عطار و غیره را ایرانی مینامند. مشکل نبود ناسیونالیسم در بخشی از ماست. وقتی هنوز بسیاری از

صاحب نظران ایرانی ظلم و ستم ساسانیان را محکوم و اشغال کشور را سبب خیر و برکت دانسته و به سرعت نبود دانشمندانی مشهور در دوره ساسانی و انبوه دانشمندان برجسته در دوران خلافت را توی سر ما می زنند، باید دانشنامه های معتبر جهانی را جلوی انها گذاشت تا ببینند که این دانشمندان مشهور سبب هیچ افتخاری برای ایرانیان امروز نیستند و حتا همین امروز هم اگر یک بیگانه با تاریخ اشنایی داشته باشته باشد، به محض اینکه شما بگویید من ایرانی هستم، خواهد گفت شما صاحب تمدن باستانی و امپراتوری های قدرتمند بوده و روزی سرور جهان بودید. و هرگز نمی گوید شما هموطن ان دانشمندان عصر علمی هستید.

در اموزش و پرورش امریکا ایرانی و عرب یکیست. 80 درصد مردم امریکای شمالی، ایرانیان را عرب می شمارند. ولی راه حل چیست؟ ایا جزاین است که شرو کنیم به گذاردن نامهای ایرانی؟ اگر نام رازی، به جای ابوبکربن زکریا، خسرو پوراسفندیار بود، ایا چنین مشکلی پیش می امد؟.

مایی که داریوش بزرگمان بیش از 2500 سال پیش در کتیبه اش به هخامنشی، پارسی و اریایی بودن خود افتخار می کند و ساسانیان مان 1800 سال پیش، پیشرفته ترین الگوی عملی حکومت مبتنی بر ناسیونالیسم را ارائه می کنند و فردوسی مان 1000 سال پیش با جاودانه کردن فرهنگ و تاریخ و افتخارات باستانی ایران، باارزشترین سند ناسیونالیسم ایرانی را برای ایندگان به ارمغان می گذارد. اما ما چه کردیم؟ داریوش را کودتاچی خواندیم!!! ساسانیان را فاشیست و ستمگر دانسته!!! و فردوسی را متهم به فوودال بودن و دروغ گفتن و افسانه پردازی کردیم!!!

بیدار باشیم و هوییت از دست رفته را باز پس گیریم.