یاهـــــــــــو:

مشک: عطر یا بوی خوش

پیاز که همان پیاز است

دم: نفس

راز : سر

میفرماید:  تو مناز از اینکه دهنت بوی عطر میده که همین نفست که میاد بوی پیاز را هویدا میکند ( به کنایه از کسانی که با انهمه

نادانی خود دعوی علم میکنند یا از یک چیز بی ارزش اصرار دارند که چیز با ارزشی بسازتد)

شعر  اول :

ما در این انبار گندم می كنیم  كنیم

گندم جمع آمده گم می كنیم

می نیندیشیم آخر ما به هوش

كین خلل در گندم آمد از مكر موش

 *** 

انبار  :  مغز

 گندم : فكر و اندیشه نیكو

موش : افكار بد و ناپسند

 منظور این است كه ابتدا باید خود شناسی بكنی و خود را از آلودگیها پاك كنی و خوبی و بدی را از هم تشخیص دهی و اراده دوری از ناپاكیها را پیدا كنی و سپس به دنبال جمع آوری صفات نیكو و دانش و اندیشه باشی ...

زیرا كه اگر ذهن را از بدیها آلودگیها و صفات ناشایست پاك نكنی ، همچون همنشین بد گوهری ، صفات خوب تو را از بین برده و تلاش تو برای خودسازی و خودشناسی را هرز می برد.