درود بر شما آقای سپهری

ضمن تشکر از حضور شما دوست گرامی در بحث , در صورتی که برایتان مقدور است منتظر شنیدن دلایل تان هستیم

به دلائل متعدد ،هیچ قانونی برای برخورد با  این مدل خیانت نسبت به همسر (در بحث ازدواج)  نمی نوشتم.

خیانت و نا جوانمرذی ذر عرف و شرع نكوهیده است..اما زن و مرذ به نظر من در برابر اون یكی هستند

با با نظر این دوستمون هم موافقم كه این مسئله ،  یه چیز شخصی هستش....البته به شرطی كه  تجاوز نباشه

سمانه ی نازنینم

خیلی خوشحالم که میبینم این طرز فکره کم کم داره در لابه لای بستره جامعه ی سنتی ما جا می افته ... واقعا تاسف آوره وقتی هنوز به جرمه عاشقی، شلاق و اعدام و سنگسار و حبس اجرا میشه

بله، همونطور که من گفتم و تو هم به نوعی دیگه اشاره کردی، محروم کردن ِ فرد ِ خاطی از تمامه حقوقش،  به نظرم بهترین  مجازات میتونه باشه

به این امید که روزی، کمترین سرود در لا به لای ترانه ی آزادی بوسه باشه، و همه واژه ی وفاداری و عشق رو از بر باشیم

دورد بر شما دوست گرامی , پروانه عزیز

به نظر من اصلا واژه ای به نام "زنا" معنا ندارد و اینکه خیانت را برابر با آن ذکر کردم مانوس بودن افکار امروزی ایرانیان با این واژه(زنا) به واسطه سر و کار داشتن ایشان با قوانین اسلامی میباشد و بس

.....................

 انسان در مورد استفاده از غرایزش کاملا مختار است اما هنگامی که قرارداد ازدواج را امضا کرد همراه با آن در برابر همسر و فرزند خود متعهد میشود و اینجاست که کنترل غریزه جنسی هم به وظایف اش به عنوان همسر , پدر یا مادر اضافه میشود.البته به عقیده من در این میان قربانیان ازدواج های اجباری و آسیب دیده های اجتماعی هرگز در این رده قرار نمیگیرند و قانونی عادلانه و موثر است که برای همه یکسان نوشته نشود ...

بنابراین

.....................

اگر من تصمیم گیرنده بودم , در وهله اول سطح آگاهی افراد جامعه را از طریق آموزش به موقع و جامع بالا می بردم ...

در حالی که با تدوین مقرراتی از وقوع ازدواج های اجباری جلوگیری میکردم.

اما در صورت بروز چنین مشکلی ابتدا مسئله را ریشه یابی نموده و در صورتی که مورد اختلال روانی یا آسیب دیده اجتماعی تشخیص داده میشد با هزینه دولت دستور درمان می دادم و در غیر این صورت فرد خاطی برای همیشه از دیدار فرزند خود محروم و متحمل مجازاتی از قبیل چند ماه زندان میشد. 

لازم به ذکر است که افراد مجرد در صورتی که وارد حریم خانواده دیگری نشده باشند یعنی ارتباط بین دو فرد مجرد اتفاق افتاده باشد مشمول هیچگونه مجازاتی نمی شدند و اصلا منعی در این مورد وجود نداشت.

به نظره من اولا باید تو معنای دقیق این وازه ها تامل کرد ... خیانت رو اول باید شناخت و بعد هم واژه ی زنا رو تعریف کرد اونوقت خوب میشه فهمیدکه اصلالفظ ِ مجازات در این اعمال چقدر میتونه معنا داشته باشه

زن یا مردی که با وجود داشتن همسر، با کس دیگه ای رابطه بر قرار میکنه، نباید در اولین مرحه صریح گفت که مقصره و اون رو خاطی دوسنت و راحت حکم به تکفیر ِ اون داد ... ماجرای آخرین سنگساری که در ارانمان اتفاق افتاد و در قزوین، خود بهترین سند بر اینه که نباید همه چیز رو بر پایه ی خینات و واژه های انطوری بنا گذاشت

و بعد هم ... به نظره من، سنگسار و اعدام و این وحشی گری ها این روزه دیگه هیچ جایگاهی نداره و باید از لحاظ فرهنگی به این مرتبه برسیم که به اعتماد ِ طرف مقابل احترام بزاریم و بعد هم به نظره من صدوره حکم طلاق به نفعه همسر ِ اون شخص ِ خاطی با تمام حقوق ، بهترین تنبیه می تونه باشه