نســـــیمی غـنچـه ای را باز می کرد             به گوش غنچه کم کم یا عـلی گفت

چـــــمن با ریـــــــــــزش باران رحمت               دعایی کرد و او هم یا عــــلی گفت

یقیـــــــن پـــروردگار آفــــــــــــرینش               به موجودات عالم یا عـــــــلی گفت

دلا باید به هر دم یا علــــــــــی گفت              نه هر دم بل دمادم یا عـــــلی گفت

به هر روز و به هر شـب یا علی گفت            به هر پیچ و به هر خم یا علی گفت

خمــــــــیر خاک آدم را سـرشــــــتند               چو بر میخواست آدم یا عــلی گفت

عـــــــــــلی در کعبه بر دوش پیمبــر              قدم بنهاد و آن دم یا عـــــــلی گفت

عصــا در دسـت موسی اژدها گشت             کلیم آنجا مسلّم یا عـــــــــلی گفت

ز بطن حوت ، یونـــــس گـــشت آزاد              ز بس در ظلمت یم یا عــــــــلی گفت

به فرقش کی اثر می‌کرد شمشیــر              شنیدم ابن ملجم یا عـــــــــلی گفت
                                 مــگر خــــیبر ز جایش کـــنده میشد

                                  یقین آن دم علی هم یا علی گفت