چه شبی بود دیشب! سنگینی بار مصیبت دیشب تا آخرین لحظه ی حیات بر پشت من سنگینی میکند.همچنانکه این قهر بزرگوارانه تو ، کمر تاریخ را می شکند.

نثر جانسوز(3)
مدینه! زمانی که محسنت سقط شد و فضه را صدا زدی، انسانیت از جنین هستی سقوط کرد.
مدینه! من معطل ماندم و بی حکمت شدم وقتی زمین ملک زهرا غصب شد.
مدینه! من به بن بست رسیدم وقتی خلافت غصب شد و اهانت و توهین به خانه زهرا راه یافت.

نثر جانسوز(1)
مدینه! چرا عصیان کردند؟ چرا ستم کردند؟ به کجا می خواستند بروند ؟ گاهی حسرت می کشم، گاهی گریه می کنم و گاهی سیاه می شوم و گاهی ضجه می زنم، گاهی خون می خورم و خود را سرزنش می کنم
مدینه! من از کجا خبر داشتم که می بایست شاهد این همه مصیبت و درد و رنج باشم؟
مدینه! من سوختم وقتی در خانه قرآن ، در خانه زهرا به آتش کشیده شد.

فاطمه(س) از زبان پیامبر(ص)

رسول خدا(ص) در زمان حیات خویش به ویژه ماههاى آخر عمر خود در باره دخترش فاطمه(س) سفارش بسیار نمود به طورى كه مردم او را پاره تن پیامبر و روشنى قلب مصطفى و وارث همه خصلتهاى خداگونه محمد بن‏عبدالله‏9 مى‏دانستند، او عصمت كبرایى بود كه دوستیش دوستى پیامبر و خداى پیامبر بود ودشمنیش دشمنى با خاتم انبیاء و مبدا هستى همه عالم بشمار مى‏رفت، مردم آن روز فاطمه(س) را محدثه، صدیقه، طاهره و زكیه و ... مى‏دانستند، زیرا آنگاه كه پیامبر خدا(ص) با سلمان - ره - سخن مى‏گفت مردم از آن حضرت شنیدند كه مى‏فرمود:

سلمان! دوستى و محبت دخترم فاطمه در صد موطن و جایگاه سود خواهد بخشید كه ساده‏ترین آن جایگاه‏ها این چند موضع است: هنگام مرگ، خانه قبر، زمان سنجش اعمال، وقت‏حشر، به هنگام عبور از صراط، زمان حسابرسى.

یا سلمان من احب فاطمة بنتى فهو فى الجنة معی، و من ابغصها فهو فى الناریا سلمان حب فاطمة ینفع فی مائة من المواطن، ایسر ذلك المواطن الموت و القبر و المیزان و المحشر و الصراط و المحاسبة. فمن رضیت عنه ابنتى فاطمة رضیت عنه و من رضیت عنه رضى الله عنه، و من غضبت علیه غضبت علیه و من غضبت علیه غضب الله علیه.

یا سلمان، ویل لمن یظلمها و یظلم بعلها امیرالمؤمنین علیا، و ویل لمن یظلم ذریتها و شیعتها.

اى سلمان، كسى كه دخترم فاطمه(س) را دوست‏بدارد پس آن كس همراه من در بهشت‏خواهد بود و كسى كه او را دشمن بدارد جایگاه آن كس جهنم است.

سلمان! دوستى و محبت دخترم فاطمه در صد موطن و جایگاه سود خواهد بخشید كه ساده‏ترین آن جایگاه‏ها - این چند موضع است: هنگام مرگ، خانه قبر، زمان سنجش اعمال، وقت‏حشر، به هنگام عبور از صراط، زمان حسابرسى. پس كسى كه دخترم فاطمه از او خشنود باشد من از آن كس خشنود خواهم بود و هر كس كه من از او خشنود باشم خداوند از او خرسند خواهد شد. و چنانچه دخترم بر كسى خشم كند من را خشمگین كرده است. و كسى كه مورد خشم من واقع شود مورد خشم خداوند قرار خواهد گرفت.

اى سلمان واى بر كسى كه بر فاطمه و شوهرش امیرمؤمنان على [ابن‏ابى‏طالب] ظلم كند و واى بر كسى كه بر فرزندان و شیعیانش ستم روا دارد.

باید اذعان كرد كه همان توصیه‏هاى بى‏شمار رسول خدا(ص) در باره دخترش فاطمه(س) سبب شده كه ابن ابى‏الحدید معتزلى در صداقت و راستگویى و حقانیت ادعاى فاطمه(س) در باره فدك چنین بنویسد:

از استادم (على بن‏فارقى) در مدرسه بغداد پرسیدم: آیا فاطمه(س) در ادعاى مالكیت «فدك‏» صادق نبود؟ پاسخ داد: آرى گفتم: پس چرا خلیفه اول فدك را به او نداد در حالى كه فاطمه نزد او راستگوبود؟

او تبسمى كرد و با زبان طنز و لطیفه گونه‏اى گفت: اگر ابى‏بكر آن روز «فدك‏» را به مجرد ادعاى فاطمه مى‏داد فردا به سراغش مى‏آمد و ادعاى خلافت‏براى همسرش مى‏كرد! و او را از مقامش كنار مى‏زد در آن هنگام خلیفه هیچگونه دفاعى از خود نداشت زیرا با دادن فدك پذیرفته بود كه فاطمه(س) هر چه را ادعا كند راست مى‏گوید و نیازى به دلیل و گواه ندارد.

سپس ابن ابى‏الحدید اضافه مى‏كند: این یك حقیقت است، گرچه استادم آن را به عنوان مزاح مطرح كرد

فاطمه(س) پرتلاش‏ترین مدافع امامت

صدیقه طاهره(س) فداكارترین فردى بود كه بعد از رحلت پیامبر(ص) در برابر ناكسان ایستاد و مصرانه حق امیرمؤمنان(ع) كه حاكمیت وى بود از آنان مطالبه مى‏نمود، او شبها به همراه شوهر خویش بر در خانه انصار مى‏رفت و آن‏گاه كه بر مجالس آنان گذر مى‏كرد براى یارى شوهرش استغاثه مى‏نمود و به آنان اعتراض مى‏كرد و خاموش نمى‏نشست. آنان مى‏گفتند اگر زودتر مى‏آمدید ما به غیر شما رجوع نمى‏كردیم. آن دو پاسخ دادند: شما انتظار داشتید جنازه پیامبر خدا(ص) را رها كنیم و دفن ننماییم و با اینان بر سر قدرت به نزاع و جدال برخیزیم! فاطمه مى‏فرمود: على آنچه را سزاوار بود انجام داد.

امام باقر(ع) فرمود: مادرم فاطمه(س) پس از مجروح شدن پانزده روز بیشتر در بستر نماند.

و نیز آن هنگام كه على(ع) را جهت گرفتن بیعت‏به سوى مسجد مى‏بردند در برابر خلیفه اول و دوم و طرفداران آنها ایستاد و فریاد برآورد:

خلوا عن ابن عمى فو الذى بعث محمدا بالحق لان لم تخلوا عنه لانشرن شعرى و لاضعن قمیص رسول الله صلى الله علیه و آله على راسى و لاصرخن الى الله فما ناقة صالح باكرم على الله من ولدی; دست از پسرعمویم بردارید سوگند به كسى كه محمد(ص) را به پیامبرى برگزید اگر شماها دست از على(ع) برندارید موهایم را [به نشانه عزا و ناراحتى]پریشان و پیراهن پدرم پیامبر خدا(ص) را بر روى سر مى‏گذارم و بر شما نفرین مى‏كنم، مسلم فرزندان من در پیشگاه خدا گرامى‏تر از ناقه صالح هستند. سلمان - ره - مى‏گوید: تا فاطمه(س) چنین گفت‏سوگند به خدا پایه‏هاى دیوار مسجد پیامبر(ص) از جا كنده شد به طورى كه مى‏توانست از زیر آنها كسى عبور كند. نزدیك دختر پیامبر فاطمه(س) آمدم و عرض كردم: خانم بزرگ و مولاى من خداوند تبارك و تعالى پدر تو را رحمت‏براى امت قرار داده مبادا با دعاى شما عذاب نازل شود در آن وقت دیوارها به جاى خود برگشت و گرد و غبار بلند شد به طورى كه مردم آن را استشمام كردند.

إن الله لیغضب لغضب فاطمة ویرضى لرضاها. فاطمة بضعة منی من آذاها فقد آذانی ومن أحبها فقد أحبنی. فاطمة قلبی وروحی

حتما این  حدیث راشنیده ای

چرا؟چرا؟

مگر  نمی دانستند گل تاب ذر و دیوار ندارد؟