روزی شه شاهان ما                             در یک نیایش با خدا

گفتا به پاس کار من                               اندیشه ی پر بار من

روزی  مرا فرصت بده                               رو ح مرا مهلت بده

تا بنگرم خاک وطن                                  آن سرزمین پاک من 

گفتا خدا به شاه ما                                 ره بر تو بادا هر کجا

کردی جهان را شادمان                             اینک تو و این هم  جهان

کوروش اهورا را ستود                               جز شوق پارس در او نبود

با یک فرشته شادمان                               آمد به سوی این جهان         

ناگه که او آهی کشید                               جز آب و نم  چیزی ندید 

گفتا چرا خا ک تنم                                    اینگونه گشته غرق نم

ویرانی خاکم زچیست                                فرشته هم آرام گریست

کوروش به او گفتا مرا                                 با خود ببرتا هر کجا

تا بنگرم  پورنان من                                      هستند نگهدار وطن

با یک نظربرشهر خود                                کوروش کمی افسرده شد

جز مهدی وعبدالوحید                                عباس و سجاد و سعید

نامی ز پوران نشنید                                   آهی ز دل آنجا کشید

گفتا که این گویش زچیست                         عباس و عبدالله کیست

فرشته بنشست و گریست                          گفتا که اینها عربیست 

بعد از تو ای شاه جهان                                ایران به دست تازیان

ویران و یکصد پاره شد                                 نسل توهم آواره ش

گوروش برآشفت و شکست                       که نسل من آواره گشت

قومی به ما ها چیره شد                            افکار انسان تیره شد

پس شاه شاهان را چه شد                         آن سرفرازان را چه شد

اینک تو بر من کن روا                                    تصویر ایران مرا

کوروش که تا آن را بدید                                ناگه زدل آهی کشید

گفتا که این خاک من است                        این نقش ایران من است

پس شرق و غرب آن چه شد                     آن هند وآن یونان چه شد

اینک مرا با خود ببر                                   به سرزمین های دگر

تا بنگرم همچو قدیم                                  فخرو شکوه عالمیم

گوروش در آفاقی دگر                                 با خرقه پوشی رهگذر

گفتا که من هم دم به دم                            از خاک ایران آمدم

آن رهگذر گفتا جوان                                    تویی تروریست جهان

گوروش زدل آشفته شد                               از این ولایت خسته شد

گفتا که ای دادار من                                   این نیست آن خاک وطن

خسته ام و بی همسفر                                 مرا از این دنیا ببر

چندی پیش خبری در صدا و سیما کشورمان پخش شد که :به مناسبت بزرگداشت روز جهانی موزه و هفته میراث فرهنگی، در مراسمی به همت میراث فرهنگی در مجموعه فرهنگی- تاریخی سعدآباد بزرگترین کیک نقشه ایران رونمایی می‌شود که قرار است به صورت نمادین اثار باستانی هر شهری به صورت کیک ساخته ودر مراسمی این شاهکار (!!!) را نمایش دهند و بعد از مراسم هم توسط همین کیک از مهمانان دعوت شذه پذیرایی می شود بعد از شنیدن این خبر، گزارشی بسیار تلخ و دردناکی ازخبرگزاری مهر خواندم باعث شد به وظیفه اصلی این سازمان شک کنم واین سوال رو از خودم بپرسم که: نقش سازمان میراث فرهنگی کشورمان چیه ؟ فقط حرف ؟ تبلیغات ؟ شاید شما هم که با خواندن این گزارش همین سوال ها را از خودتون بپرسین . متن خبر این بود که

اخرین بقایای کاخ دو هزار ساله داریوش اول بدون کوچک ترین محافظت و ترمیم به حال خود رها شده ودر حال نابودیست آنگونه که عکس‌های این گزارش نشان می‌دهد، این بنا که نشانی از تمدن پرشکوه و غرورانگیز کشورمان در آن دروان بود، این روزها به وضعیتی تاثر برانگیز دچار شده است؛ به گونه‌ای که پایه ستونهای سنگی کاخ در هوای شرجی، مرطوب و گرم برازجان در حال نابودی و پودر شدن است.بخش مهمی از تاریخ هخامنشیان در این گوشه از جغرافیای ایران است در زیر آفتاب سوزان جنوب به حال خود رها شده و تنها نگهبان این محوطه تاریخی از سر دلسوزی چادر کهنه ماشین خود را به عنوان حفاظ بر بالای آن قرار داده است .میراثی به این با ارزشی در حال نابودی سازمان میراث فرهنگی ما درحال ساختن کیک

رییس سازمان میراث فرهنگی کشور کیک نوش جانت

برای اطلاع بیشتر از وضعیت دردناک این اثرباستانی ارزشمند و عکس های اسفناک از وضعیت این بنا به ادامه مطلب مراجعه نمایید

نسخه سالنامه باستانی ۱۳۹۰ ایرانی همراه با راهنمای زمان جشن‌ها و گردهمایی‌های ملی ایران باستان  منتشر شد و من هم (البته با تاخیر یک ماهه) جهت دسترسی آسان همه دوستداران این نوع نسخه از سالنامه و آشنایی همه با آیین ها و جشن های باستانی ایران دانلود این سالنامه باستانی به صورت فایل پی دی اف( در دو نوع هفتگی و ماهانه )را تهیه و آپلود نموده. یادآور می‌شود که تقویم قمری و مناسبت‌های مبتنی بر آن در تقویم دولتی امسال با ترکیبی ناشناخته از ماه‌های قمری متوسط و هلالی (با تأکید بر رؤیت هلال ماه رمضان و شوال در افق تهران) تنظیم شده‌اند. این شیوه با قواعد و معیارهای شناخته‌شدهٔ تقویم‌نگاری قمری که در این سالنامه نیز بکار گرفته شده است، مطابقت ندارد. با این حال تعطیلات رسمی در این سالنامه مطابق با تقویم دولتی است و به چند اختلاف موجود (تا اندازه‌ای که به روزهای تعطیل و یا آغاز ماه‌های رمضان و محرم مربوط می‌شوند)، در جای خود اشاره شده است.

دانلود سالنامه باستانی به صورت هفتگی

دانلود سالنامه باستانی به صورت ماهانه

تاریخ جهان مملو از جنگ‌هایی است كه آرزوهای ملل ضعیف را برای یك زندگی آرام بر باد دادند و صلح و آرامش را در دوران مختلف از بشر گرفتند. جنگ‌هایی كه بعد از گذشت هزاران سال، هنوز نام متجاوزان آن در سرزمین‌های مورد تهاجم به بدی یاد می‌شود و هیچ ملتی ستمی را كه بر او روا داشته شده از یاد نمی‌برد، چرا كه در واقع حقوق انسانی او سلب شده و نتوانسته است به آنچه كه حق مسلم و خدادادی او بوده برسد اما هنوز بسیاری از ملت‌هایی كه كشورشان توسط كوروش هخامنشی، شاه ایران تصرف شد، آن دوره را جزو آرام‌ترین دوران تاریخ خود می‌دانند. ایرانیان را به این واسطه جزو پیشگامان حقوق بشر در تاریخ می‌شناسند.

كوروش به عنوان یك ایرانی شریف، الگویی برای صلح و صفایی است كه بعد از او توسط كمتر حكومتگری گرامی داشته شد.

برخی كوروش را منادی صلح و آزادی می‌دانند. سازمان ملل متحد، منشور او را به عنوان یكی از عالی‌ترین فرامین حكومتی جهان بر دیوار تالارهای معروفش نصب كرده تا همواره در مقابل چشم نمایندگان ملل متحد باشد. شیوه حكومت‌داری كوروش از چند جهت قابل تامل و بررسی است. شیوه‌های رفتاری کوروش کبیر در صحنه سیاسی بین‌المللی جهان قدیم، نمونه‌ای كامل از یك دیپلماسی موفق بود كه با اتكا به شرایط زمانی و مكانی، تحلیل‌های دقیقی ارائه می‌كرد. كوروش در عین اقتدار، نیك می‌دانست قدرت نظامی همیشگی و جاودانی نیست و آنچه مردم یك سرزمین را به متابعتی قلبی و دائمی وامی‌دارد، احترام به عقاید آنان، برخوردی از سر مهر و بدون تبعیض است. بر همین مبنا او هنگام ورود به هر سرزمینی كه فتح می‌شد، خود را نماینده خدای بزرگی معرفی می‌كرد كه مردم آن سرزمین به آن معتقد بودند.

                                                                                    « کوروش کبیر »

نوروز باستانی نوید دهنده بهار زندگانی یادآور شکوه ایران و یگانه یادگار جمشید را به همه تبریک میگویم امید که سال جدید برایمان کرداری نیک ، گفتاری نیک ،پنداری نیک به ارمغان آورد

جشن عیدنوروز در ایران باستان ( کلیک کنید )

بنایی مکعب شکل از جنس سنگ که در حال حاظر تنها یک دیوار آن باقی مانده است که بلندی آن نزدیک به  14 متر است که در حاشیه ی محوطه ی کاخ ها قرار گرفته است.این بنا را کسانی عبادت گاه، کسانی گنج خانه ی کوروش و کسانی مقبره ی کمبوجیه میدانند.این بنا در پس از اسلام زندان سلیمان خوانده می شده است  

در رابطه با این بنا سه فرضیه بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.

شماری آن را به دلیل شباهت آن به کعبه ی زرتشت در مجموعه نقش رستم آتشگاه میخوانند. ولی شماری دیگر آن را گنج خانه ی کورش میدانند که در آن اشیای مهم پادشاهی مانند ردای کورش تاج و درفش او در آن مکان نگاهداری میشده است.و کسانی بر این باوراند که این بنا آرامگاه کمبوجیه؛ پیروزمند مصر و پسر بزرگ کورش بزرگ بوده است که این که دیدگاه را موشکافی میکنیم

زمانی کزروس به کورش بزرگ گفت: چرا از غنیمت های جنگی چیزی را برای خود
بر نمی داری و همه را به سربازانت می بخشی؟

کورش گفت: اگر غنیمت های جنگی را نمی بخشیدیم الان دارایی من چقدر بود؟

کزروس عددی را با معیار آن زمان گفت. کورش یکی از سربازانش را صدا زد

و گفت: برو به مردم بگو کوروش برای امری به مقداری پول و طلا نیاز دارد.

سرباز در بین مردم جار زد و سخن کوروش را به گوششان رسانید.مردم هرچه

در توان داشتند برای کوروش فرستادند. وقتی که مالهای گرد آوری شده را

حساب کردند ، از آنچه کزروس انتظار داشت بسیار بیشتر بود.کورش روبه کزروس

کرد و گفت: ثروت من اینجاست.

اگر آنها را پیش خود نگه داشته بودم ، همیشه باید نگران آنها بودم .

زمانی که ثروت در اختیار توست و مردم از آن بی بهره اند مثل این می ماند

که تو نگهبان پولهایی که مبادا کسی آن را ببرد

( کزروس پادشاه لیدیه بود که به قصد تعرض به خاک ایران  از کوروش پادشاه ایران شکست خورد ودر طی ماجرایی کوروش او را بخشید  و بعنوان  یکی از مشاورانش منصوب کرد )

جنگ ماراتن ، جنگیست بین داریوش بزرگ و یونانیان که طبق روایات تاریخنگاران یونانی(به خصوص هردوت که خصومت او با پارسیان بر همه واضح و اشکار است ) ایرانیان در این جنگ شکست فاحشی خورده وسپس گریختند.یونانیان و بعد از آنها اروپاییان به حدی روی این مسئله پافشاری و تبلیغات انجام دادند که نه تنها مردم دنیا بلکه خود ایرانیان نیز بدون هیچگونه پژوهشی این مسئله را پذ یرفتند و باور کردند که شکست خورده ی این جنگ هستند.این مسئله حتی در کتاب های درسی ما هم کاملا مشهود است.حال بیایید نگاهی موشکافانه تر به این موضوع بیندازیم.
نگاه دقیق به این جنگ نیاز به تفسیر و نوشته های طولانی دارد. ولی تا آنجا که توانسته ایم  که به این موضوع آسیبی نمی رساند سعی در خلاصه کردن نوشتار کردم اما به هر حال نوشتار قدری طولانی شد،پیشاپیش به این دلیل پوزش می خواهم.
در ادامه مطلب به نا گفته های این جنگ می پردازیم و نتیجه گیری با خود خوانند است که حقیقت چیست

درهر برهه از تاریخ گذشته جهان شاهد سرداران بزرگی هستیم که به خاطر فداکاری و ایستادگی شان درباره ظلم و دفاع از کشورشان جان خود را از دست دادن. دولت مردهای  این کشور به خاطر زنده نگهداشتن یاد این بزرگمردان  بنا یاد بود یا فیلم و کتاب های زیادی از زندگی نامه این سرداران ساخته اند تا از این طریق یاد و خاطره این جانفشانی هارا زنده نگه دارن در عوض در کشور ما که به وفور از این موارد داریم نه تنها یادی از انها نمی شود بلکه حتی چند خطی هم که در کتاب های تاریخ به صورت پاورقی نوشته شده است حذف می کنند از جمله این بزرگواران اریوبرزن و خواهرش یوتاب  اخرین سرداران  هخامشیان هستند که در جنگ در بندپارس آخرین پاسداران ایران با شماری اندك به فرماندهی آریوبرزن دربرابر سپاهیان پرشمار اسكندر دلاورانه دفاع كردند و سپاهیان مقدونی را ناچار به پس نشینی نمودند.. در ادامه مطلب به طور کامل به جزئیات این نبرد می پردازیم

خواندن این مطلب رو به هر ایرانی وطن دوست توصیه می کنم

آریوبَرزَن (در زبان یونانی Aριoβαρζάνης) نام سردار ایرانی و اصالتا لر بود که در کوههای پارس در برابر سپاه اسکندر مقدونی ایستادگی کرد و خود و سربازانش تا واپسین تن کشته شدند.نام آریوبرزن در پارسی کنونی به گونه آریابرزین هم گفته و نوشته می‌شود که به معنی ایرانی باشکوه است.