| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
10
|
105
|
88/6/9 (18:32)
|
|
||
|
|
15
|
94
|
87/12/24 (13:04)
|
|
||
|
|
32
|
290
|
88/9/9 (22:48)
|
|
||
|
|
1
|
25
|
90/3/1 (15:59)
|
|
||
|
|
1
|
13
|
90/2/11 (15:31)
|
|
||
|
|
0
|
12
|
89/6/27 (15:25)
|
|
||
|
|
0
|
15
|
88/12/16 (10:23)
|
|
||
|
|
28
|
152
|
88/8/29 (08:56)
|
|
||
|
|
29
|
142
|
88/8/10 (11:40)
|
|
||
|
|
4
|
34
|
88/8/6 (00:01)
|
|
||
|
|
7
|
54
|
88/7/20 (21:55)
|
|
||
|
|
22
|
107
|
88/7/12 (14:54)
|
|
||
|
|
14
|
86
|
88/6/24 (17:06)
|
|
||
|
|
4
|
19
|
88/6/23 (22:30)
|
|
||
|
|
16
|
120
|
88/5/17 (22:49)
|
|
||
|
|
14
|
47
|
88/5/15 (11:08)
|
|
||
|
|
3
|
14
|
88/5/3 (22:23)
|
|
||
|
|
27
|
92
|
88/4/26 (11:37)
|
|
||
|
|
35
|
146
|
88/4/22 (13:09)
|
|
||
|
|
3
|
14
|
88/3/21 (10:17)
|
|
درود بر شما!
خیر! جهنم ریشه ایرانی نداره، واژه جهنم را تازیان از واژه Ge Hinnom عبری كه در انجیل به صورت جهین آمده گرفته اند و برخی ها گمان دارند اصل واژه خود حبشی بوده باشد و معنای آن نیز دره هینوم است كه مكانی در اورشلیم (؟) یا شاید در حبشه(اتیوپی كنونی) بوده كه در آن بت مولوخ قرار داشته و در برابر آن آدمیان را قربانی می كرده اند و بدین سبب كلیمیان پیرو حضرت موسی (كلیمیان یكتاپرست) از دره هینوم نفرت داشته اند، بعدها این دره هینوم، در اندیشه نویسندگان تورات، تبدیل به مكانی برای عذاب گناهكاران در جهان مینوی شده است.
در مورد شیطان نیز نتیجه یگانه ای وجود ندارد، برخی ها مانند مولوی بلخی، آن را از ریشه شیطء می دانند و این گونه نتیجه گرفته اند كه شیطان به معنای گردنكش و دیو گمراهی و وسوسه است، چون شیطان در برابر آفرینش و مقام انسان، گردنكشی و برتری جویی كرد، به این نام موصوف شد:
آنچه منصب می كند با جاهلان از فضیحت كی كند صد ارسلان؟
مهتری نفت است و آتش ای غوی ای برادر! چون بر آذر می روی؟
اسب سركش را عرب شیطانش خواند نه ستوری را كه در مرعی بماند
شیطنت گردنكشی بد در لغت مستحق لعنت آمد این صفت
{ مثنوی معنوی - دفتر چهارم }
با این دیدگاه، شیطان می تواند همان دیو اخلاقی (نخوت و غرور و اپر منشی) باشد كه از مال و منصب(آتش؟) بوجود می آید. منتها به نظر می رسه باز هم اصل واژه شیطان تازی نباشه و از ریشه شاتانای حبشی بوده باشد كه بعدها به زبان تازیان و عبریان راه پیدا كرده! همچون واژه آدم كه از ریشه آدمای عبری و آدامایا ی حبشی است و معنای آن خاك كشاورزی است!
