"دره مرگ" منطقه ای در کالیفرنای جنوبی، نزدیک صحرای نوادا در آمریکای شمالی است که طول آن 225 کیلومتر و پهنایش بین 8 تا 24 کیلومتر است. این منطقه پست ترین نقطه در نیمکره غربی جهان نیز به شمار می آید. ارتفاع پست ترین قسمت آن 86 متر پایین تر از سطح آب های آزاد است. در سال 1849، گروه بزرگی از جویندگان طلا به این منطقه هجوم آوردند و بسیاری از آنان در اثر گرما، تشنگی و خستگی بیش از حد، از پای درآمدند. به همین علت، این منطقه را دره مرگ نامیده اند.

در تابستان، دمای این منطقه به 50 درجه می رسد و گزارش شده است که در سال 1913 دمایش به 6/56 درجه نیز رسیده بود. این دره، زمستان ها هوای ملایمی دارد. اما دمای شب های زمستانی آن گاهی زیر صفر است. در نقاط مختلف این دره، آبگیرهای نمکی، نمکزارها و تپه های آتشفشانی عجیبی دیده می شود.

از عوامل مهمی که توجه زمین شناسان را بخود جلب کرده، همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید حرکت اسرار آمیز سنگ ها در این منطقه است!

سنگهای متحرک اسرارآمیزی در دره ی "Death" یا دره ی "مرگ" مکانی که هیچ انسانی زندگی نمی کند کشف شده اند که بدون دخالت هیچ موجود یا انسانی در سراسر دره می لغزند و حرکت می کنند!

این یک معمایی بسیار عجیب است که سنگ هایی که اندازه ی یک انسان وزن دارند می توانند فرسنگ ها خودشان حرکت کنند و این مسئله در دهه ی اخیر به یک معمای غیر قابل حل تبدیل شده است که ذهن بسیاری از زمین شناسان را به خود مشغول کرده است.

این دره در طول تابستان پوشیده از زمین گلی ترک خورده است و در زمستان پوشیده از یخ است.

بسیاری از زمین شناسان به "رسیترک پلایا" و زمینهای اطراف آن رفته اند.

"سنگهای متحرک اسرارآمیز" دره ی مرگ روی زمین می لغزند و از خودشان رد پا می گذارند.

برخی زمین شناسان به این تنیجه رسیده اند که این سنگهای متحرک زمانی حرکت می کنند که گلهای روی زمین خیس هستند و باد هم به حرکت شان کمک می کند.گر چه این فرضیه کاملا درست نیست ;چون سنگها در تابستان حرکت شان را آغاز می کنند ; زمانی که درجه ی دمای هوا آنقدر بالا است که حتی خود سنگها را می خشکاند چه برسد به زمینی که این سنگها انجا قرار دارند.

این سنگها نه تنها حرکت می کنند و می لغزند بلکه مسیری کم عمق از خودشان در طول حرکت به جا می گذارند.

سنگهای متحرک دره ی مرگ یک پدیده ی بی نظیر هستند.

آنها حتی مسیرهای چرخشی متفاوتی هم اطراف همدیگر ایجاد می کنند.و این جای بسی سوال است که چرا در ابتدای حرکت شان همه ی سنگها در یک مسیر مشابه شروع می کنند سپس بعد از گذشت چند سال دیگر در یک راستا حرکت نمی کنند و هر سنگی راه خودش را می رود.

بعضی از آنها ردی کشیده و باریک از خود در مسیر به جای می گذارند برخی ردی بیضی شکل و چرخشی به جای می گذارند و برخی ردی موج دار و پر تلاطم به جا می گذارند.در حالیکه هیچ کس حرکت شان را نمی بیند و سرعت شان را حس نمی کند.

سنگها در حالیکه روی یک سطح مسطح هستند مسیر خود را چرخشی عوض می کنند

برخی سنگها در طول 2 تا 5 سال بیشتر از بقیه حرکت می کنند.

"سنگهای اسرار آمیز متحرک" در "دره ی مرگ" سوالی است که همچنان بی پاسخ مانده است.