فشار فقر بر دوش دختران روستایی

بر اساس این گزارش داریوش قنبری عضو كمیسیون اجتماعی مجلس نیز چندی پیش به خبرنگار ایلنا تاكید كرده بود كه تعداد كودكان خارج از چرخه تحصیل در روستاها و عشایر بیشتر بوده و همه ساله تعداد زیادی از این كودكان از ادامه تحصیل باز می‌مانند.

به اعتقاد این نماینده مجلس، فقر و نیاز خانواده‌های روستایی به كار كودكان، همچنین خدمت‌رسانی نامناسب آموزش و پرورش در سطح روستاهای محروم و عشایر باعث شده كه در این نقاط امكان تحصیل كودكان تنها تا مقطع پنجم ابتدایی فراهم باشد و متاسفانه امكان تحصیل در سطح راهنمایی و متوسطه در برخی از روستاها فراهم نباشد.

به گفته عضو كمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی و با انتقاد از نبود آمار قابل استناد در حوزه كودكان خارج از چرخه تحصیل، مشكلات اقتصادی خانواده‌های روستایی و فقیر، در كنار ضعف سیاست‌های دولت، امكان تحصیل را از بسیاری از كودكان را می‌گیرد و دختران نیز اولین قربانیان چنین محدودیت‌هایی هستند.

http://www.tabnak.ir/fa/pages/?cid=121357

كاهش 3 میلیونی دانش‌‌آموزان در سرشماری‌های گذشته

فاطمه قاسم‌زاده عضو كمیته هماهنگی شبكه كاری كودكان كار ایران نیز با ابراز امیدواری از اینكه كودكان كار به سیستم ‌آموزشی برگردند خاطر نشان می‌كند: متاسفانه كودكان قربانیان اول و آخر فقر اقتصادی و فرهنگی خانواده‌ها هستند به طوری كه نمونه‌ای از آن در تابستان امسال با افزایش كار كودكان در سر چهارراه‌ها و حتی كارگاه‌ها قابل مشاهده بود.

مهر ماه و کودکان محروم از تحصیل

كفش نو و براقش را كه عكس «مرد عنكبوتی» دارد به پسر همسایه‌ نشان می‌دهد، حداقل 30 هزار تومان قیمت دارد، پسر همسایه هم كوله‌پشتی مدرسه با مارك «آدیداس»‌ را نشان می‌دهد و می‌گوید پدرم با آنكه حراج بوده، بابتش 48 هزار تومان پول پرداخت كرده است!

می‌گویند، تو از جنس آنها نیستی؛ با این حال وقتی شب گذشته آخرین بسته‌ی آدامس و بیسكویت‌ها را با هزار التماس فروختی، شام خورده و نخورده كنار برادرت از خواب بیهوش شدی؛ حتی فرصت نداشتی نگاهی به تقویم بیاندازی؛ شاید اگر می‌دانستی امروز اول مهر است، برای فردا، كیسه بساطت را پر از خودكار و مدادمی كردی تا بتوانی همه را اطراف مدارس بفروشی...
وقتی هنوز كلاس اولی نشده بودی و از روی اجبار ، دست‌فروشی می‌كردی قیمت اسكناس‌ها را از رنگشان تشخیص می‌دادی؛ و سكه‌ها را از بزرگی و كوچكی‌شان؛ گاهی هم سرت كلاه می‌رفت و بابت یك بسته بیسكویت كمترین پول را می‌گرفتی! آنوقت بود كه شب با حساب و كتاب نا‌مادری و غرو لندهایش، از ترس، مو به تنت راست می‌شد...!

http://www.tabnak.ir/fa/pages/?cid=121357

انعكاس صدای فاصله‌ی طبقاتی از مدارس

فرشید یزدانی مدیرعامل سابق انجمن حمایت از حقوق كودكان با اشاره به آمار آخرین سرشماری «سال 85» و اعلام اینكه در این سال، نزدیك به 27 درصد از كودكان، خارج از چرخه تحصیل بوده‌اند به خبرنگار ایلنا می‌گوید: اگرچه از این سال به بعد آمار و ارقام مشخصی در مورد وضعیت محروم‌ماندگان از تحصیل وجود نداشته اما به نظر می‌رسد كه امسال با توجه به وضعیت اقتصادی و بار احتمالی هدفمند شدن یارانه‌ها، وضعیت امرار معاش كودكانی كه در خانواده‌های فقیر زندگی می‌كنند به مراتب بدتر شده و فشار اقتصادی تاثیر مستقیم و بی‌واسطه بر دوش خانواده‌ها و كودكانشان داشته باشد كه نتیجه آن حذف كودكان از صحنه‌ مدارس و افزایش تقاضا برای كار در میان آنان است.

او مطابق با پیمان‌نامه جهانی حقوق كودك و قانون اساسی به تعهدات ایران در برابر تحصیل و نیازهای آموزشی كودكان اشاره می‌كند و ادامه می‌دهد: با وجود آنكه قانون در این زمینه نسبت به حق مسلم كودكان برای آموزش و برخورداری آنها از علم و دانش صراحت دارد اما دولت با داشتن نگاه “اقتصادی” و “بنگاه‌داری” به سیستم آموزش و پرورش و راه‌اندازی مدارس غیرانتفاعی كه نزدیك به هشت درصد از كودكان در این مدارس درس می‌خوانند، عملا زمینه‌های ایجاد فاصله طبقاتی میان كودكان را از سنین كودكی فراهم كرده و حتی به این مسئله دامن زده است و در عین حال باعث شده تا كودكان نتوانند از امكانات جامعه كه دولت موظف به فراهم كردن رایگان آن بوده به طور یكسان برخوردار شوند.

دخترانی كه وارد مدرسه نمی‌شوند تا چشم و گوششان بسته بماند

این فعال حقوق كودك وضعیت كودكان مهجور مانده از تحصیل در روستاها را جدی‌تر می‌داند و می‌گوید: به نظر می‌آید كه با خصوصی شدن مهدهای كودك در روستاها و به دنبال آن تعطیل شدن مهدها در روستاها و فشار بر روی خانواده‌ها، آمار كودكان خارج از چرخه تحصیل بیشتر باشد.

یزدانی مهم‌ترین عامل ترك تحصیل میان كودكان، گرایش آنها به كار و نبود امكانات تحصیلی برای دسته‌ای از كودكان را فقر اقتصادی و فرهنگی می‌داند و ادامه می‌دهد: متاسفانه به دلیل فقر اقتصادی، دختران در روستاهای عقب‌ مانده امكان تحصیل ندارند همچنین خانواده‌هایی به دلیل فقر فرهنگی نیز، از ادامه تحصیل فرزندان خود در مدارس سر باز می‌زنند و اعتقاد دارند كه اگر دخترانشان وارد مدرسه شوند، چشم و گوششان باز شده و به عنوان مثال با مواد مخدر یا سایر مسایل آشنا می‌شوند!

كدام مسئول دولتی و غیر دولتی لقمه‌های غذایش ار مخازن زباله تامین شده است؟ كدام یك از گزارش دهندگان شب‌ها همراه با درد تاول های روی دست‌شان به خواب رفته‌اند؟/ كودكان آسیب پذیر سهمی از فروش نفت 70 دلاری ندارند. “

ایلنا: 22 خرداد (12 ژوئن) روز جهانی مبارزه علیه كار كودك؛ پیكار با استثمار كودكان؛ یك روز جهانی برای انعكاس معضلات ریز و درشت كودكان كار؛ كودكانی كه صدایشان به جایی نمی‌رسد و فرصت‌های كودكیشان یكی پس از دیگری نابودی شود.
این روز اگرچه همانند سال‌های گذشته نشان از تلاش سازمان‌های بین‌المللی و بشردوستانه در حمایت از كودكان بی‌دفاع و قربانی انواع بهره‌كشی و خشونت‌ها را داشته اما نمادین بودن چنین مناسبتی در كنار معضلات مربوط به كاركودكان تاسف مضاعفی را به همراه دارد.
اراده ‌عقیم برای رسیدگی به نان آوران كوچك
به گزارش خبرنگار ایلنا 22خرداد برای آن دسته از كودكانی است كه ندانسته و نفهمیده با محروم بودن از حق شادی، كودكی، تحصیل، تغذیه و... تنها قدبلند كرده و هنوز با دست‌های كوچك، خسته و نحیف خود، نتوانسته‌اند حقی از حقوق ضایع شده را بگیرند.
تنها در روز 12ژوئن پیمان نامه‌های جهانی مربوط به حقوق و كار كودك به چشم مجامع بین‌المللی می‌آید و ادعاهای فاقد عملی در مورد لزوم جلوگیری از استثمار كودكان داده می‌شود؛ یك روز برای بیان مشكلات طاقت فرسای كودكان و پس از آن یك عمر استثمار و بهره‌كشی نیز از آن كودكانی است كه قربانی خودخواهی و مناسبات نابرابر بشر شده‌اند.
امسال نیز همانند گذشته باید شاهد گزارش‌های مسوولان وزارت كار پیرامون نحوه عمل به مقاوله‌نامه شماره 182 سازمان جهانی كار كه به محو و شناسایی اقسام اشتغال كودكان اختصاص دارد باشیم، بی‌آنكه جوامع بین‌المللی در اجلاس جهانی كار جویای حقایق مربوط به دغدغه‌های كودكان در كشور‌های مختلف باشند، اما گویا غفلت‌ها زنجیره وار است، از سویی ایران و حتی كشورهای عضو گزارش عملكرد می‌دهند و از سوی دیگر ضعف نهادهای بین‌المللی در كنكاش وضعیت كشورها نسبت به میزان تعهد به اجرای مقاوله نامه‌های كارگری، از جمله مقاوله نامه 182 نشان از گره‌های محكم و كور حمایت از كودكان كار دارد.
پس زدن كودكان كار با وجود فروش نفت 70 دلاری
مسئولین اجرایی ایران در امور كار پس از تایید مقاوله‌نامه شماره 182 سازمان جهانی كار، آمار واقعی و وضعیت دقیق كودكان كار را نادیده گرفته و همچنان با رد و نپذیرفتن آمارهای غیر رسمی، اراده‌ای برای رسیدگی جدی به وضعیت كودكان كم جثه ونان آور كه فقر آنها را به نان آوری وكارهای سخت وا داشته ندارند.
ایران با امضای این مقاوله‌نامه در سال 1380 به اجرای مفاد آن متعهد شده اما گویا ایران تنها خود را متعهد می‌داند كه در 22 ژوئن آمار و ارقام‌های ضدو نقیض ارائه دهد و براین آمارها نیز اصرار كند.
فرشید یزدانی ”مدیرعامل سابق انجمن حمایت از حقوق كودكان در این ارتباط به آخرین آمارگیری سال 85 در كشور اشاره می‌كند و به خبرنگار ایلنا می‌گوید مطابق با این سرشماری نزدیك به یك میلیون و 700 هزار كودك كار در رده سنی 10 تا 18 سال در كشور وجود دارد كه در این میان حدود 600 -700 هزار نفر از آنها زیر 15 سال سن دارند و به مشاغل پیش و پا افتاده یا سخت مبادرت می‌كنند.“
او به آمار غیر رسمی در این بخش كه بیشتر مغفول مانده است اشاره می‌كند و ادامه می‌دهد: ”سه و نیم میلیون كودك براساس آخرین سرشماری از چرخه تحصیل خارج شده‌اند كه در عین حال نزدیك به یك میلیون و 800 نفر از آنها در مناطق شهری و خصوصا روستایی كار می‌كنند. “
این فعال حقوق كودكان با اعلام اینكه اصراری نداریم مسوولان دولتی در مقام قبول یا رد آمارهای غیر رسمی كودكان كار بر آیند اضافه می‌كند:” متولیان دولتی كودكان به همان جمعیت مربوط به سرشماری سال 85 پرداخته و برای این آمار برنامه‌ریزی كنند چرا كه رقم یك میلیون و700 هزار كودك نان آور، رقم كم و ناچیزی نیست. “
یزدانی نسبت به وظیفه شناس نبودن دستگاه‌ها دولتی درمورد كودكان كار انتقاد دارد: ”از سویی بهزیستی كودك كار را به رسمیت نشناخته و ازسوی دیگر وزارت كار نیز تعهدی در برابر كودكان كار زیر 15 سال ندارد حتی وزارت رفاه نیز كه متولی اصلی فقر در جامعه است دغدغه جدی در قبال كودكان ندارند.“
مدیرعامل سابق انجمن حمایت از حقوق كودكان به ایلنا یادآور می‌شود:” نقش دولت در راستای عمل به مفاد مقاوله نامه 182 كه براین اساس به لزوم ممنوعیت و محو بدترین اشكال كار كودك رای داده است ضعیف بوده و حتی با بررسی وضعیت بودجه‌های اختصاصی یافته به امور كودكان به جرات می‌توان گفت كه حتی متولیان دولتی مغایر به این تعهدنامه نیز عمل كرده‌اند، این درحالی است كه طی چند سال اخیر از ثروتمندترین دولت‌ها در تاریخ معاصر ایران بوده‌ایم اما كودكان و خانواده‌های فقیر و آسیب‌پذیر سهمی از فروش نفت 70 دلاری ندارند. “
سناریوی سیاست‌ها‌ی ضد و نقیض تشویقی
به گزارش خبرنگار ایلنا، مروری بر ماده 32 پیمان‌نامه جهانی حقوق كودك در كنار مقاوله‌نامه منع بدترین اشكال كار كودكان نشان می‌دهد كه قوانین تنها در نوشته‌ها می‌درخشد و كمتر در مرحله عمل خودنمایی می‌كنند.
مطابق با ماده 32 پیمان‌نامه جهانی حقوق كودك، كشورهای‌ عضو حق كودك را برای برخورداری از حمایت در برابر بهره‌كشی‌های اقتصادی و انجام هرگونه كاری كه ممكن است زیانبار باشد یا در تحصیل كودك خللی وارد كرده یا به سلامتی كودك، رشد جسمانی، ذهنی،‌ اخلاقی یا اجتماعی او آسیب رساند به رسمیت می‌شناسند.
مواد فوق و قوانین موجود بایدها و نبایدها بوده اما متاسفانه در عمل اتفاقات نا خوشایندی در حال وقوع است.
علی اكبر اسماعیل‌پور عضو انجمن حمایت از حقوق كودكان در این ارتباط به ایلنا می‌گوید:” متاسفانه ایران به جز پذیرش پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک در سال 1372 و اصل 32 كه بر جلوگیری از اشتغال کودکان توسط دولت‌ها تاکید داشته و نیز پذیرش مقاوله‌نامه 182(ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودکان) در سال 1380 اقدام عملی دیگری انجام نداده است؛ لازم به ذكر است كه در زمان دولت آقای خاتمی وزارت کار در چند جلسه با دعوت از تشکل‌های غیر دولتی سعی در شناسایی بدترین اشکال اشتغال کودکان داشت اما نتیجه‌ای حاصل نشده و متاسفانه در سال‌های اخیر موضع محکم و روشنی از طرف متولیان امور در خصوص ممنوعیت اشتغال کودکان و یا تلاش برای ارائه آمار از وضعیت کودکان شاغل و... مشاهده نشده است.“
او به روی دیگر سكه سیاست‌های جدید اتخاذ شده توسط دولت اشاره می‌كند و ادامه می‌دهد:” سیاست‌های تشویقی افزایش جمعیت که در ماه‌های اخیر از سوی دولتمردان اعلام شد به طور حتم می‌تواند به افزایش تعداد کودکان شاغل در آینده نزدیك منجر شود چرا که مطابق با سنوات گذشته، خانواده‌های فقیر از سیاست‌های تشویقی اینچنینی استقبال خواهند كرد، درعین حال مطابق با شواهد گوناگونی که از رشد تورم و گرانی سرسام آور و مهاجرت و افزایش نرخ بیکاری و... موجود است، شاخص‌های ناخوشایند موجود، نسبت مستقیمی با افزایش کودکان کار داشته و چه بسا کودکان شاغل در خیابان‌ها و کارگاه‌های زیر زمینی و مزارع و.. روند رو به رشدی در کشور داشته‌اند.“
این فعال حقوق كودكان پذیرش پیمان‌نامه و مقاوله نامه‌های بین المللی توسط مجامع و كشورها را كافی ندانسته و یاد آور می‌شود:” ضعف عمده نهادهای بین‌المللی و سازمان جهانی کار در خصوص این تعهد نامه‌ها این است که هیچگونه الزامی را به کشورهای عضو تحمیل نمی‌کنند؛ به عنوان نمونه ایران پس از پذیرش مقاوله نامه 182سازمان جهانی کار، هر ساله از روند موفق اجرای این مقاوله‌نامه به اجلاس جهانی کار گزارش می‌دهد، این در حالی است که در جای جای این مقاوله‌نامه بین‌المللی تاکید شده است که دولت‌ها در معرفی بدترین اشکال کار کودکان و محو آنها و حتی در تهیه گزارش‌های اینچنینی باید با اتحادیه‌ها و نهادهای کارگری کشور خود هماهنگ باشند و حال آیا در کشور ما تشکل‌های مستقل کارگری نقشی در خصوص چگونگی اجرای این مقاوله‌نامه در کشور دارند؟ حتی در مورد پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک اعتقاد بسیاری از کارشناسان بر این است که پیمان‌نامه بسیار منعطف بوده و در بسیار از موارد در پذیرش و یا عدم پذیرش مفاد پیمان نامه‌ها دست کشورها را باز گذاشته و حتی برخی از کشورها مثل ایران به صورت مشروط این پیمان‌نامه را پذیرفته‌اند.“
بازوی نحیف كودكان طعمه ای برای سود اندوزی مضاعف
اسماعیل‌پور در ادامه روز 12ژوئن را یاد آور مرارت‌های کودکانی می‌داند که در سن کودکی به طور نا خواسته و از روی اجبار به جای پرداختن به تحصیل و بازی‌ها و شادی‌های کودکانه، نان آور خانواده ها شدند، او ادامه می‌دهد: ” با تلاش مجامع و نهادهای بین‌المللی برای مبارزه با استثمار کودکان، سازمان ملل به طور رسمی از سال 2002 میلادی روز 12 ژوئن را روز مبارزه بر علیه استثمار کودکان نامگذاری کرده است تا برای جهانیان که به عمق فاجعه بهره‌کشی از کودکان توجه بیشتری نشان می‌دهند، تلنگری باشد اما باید برای جوامع بشری بسیار شرم آور باشد که همچنان بر روی بازوان نحیف کودکان و خردسالان در سود اندوزی بیشتر صاحبان قدرت اقتصادی و ثروت حساب باز کرده‌اند و در این‌صورت انواع و اقسام مقاوله نامه‌های بین‌المللی چه تاثیری می‌تواند داشته باشد؟“
به اعتقاد عضو انجمن حمایت از حقوق كودكان، برای کشورهایی که آمار کودکان کار به دلایل گوناگون رو به افزایش است، اختصاص دادن یک روز در سال به عنوان روز جهانی مبارزه بر علیه استثمار کودکان کافی نیست و تشکل‌های حمایت كننده در این كشورها باید هر روز را در مبارزه بر علیه بهره‌کشی از کودکان تلاش کنند تا شاید چراغی بر تاریكی‌ها تابانده و این كودكان همواره با رنج‌های بیشمارشان دیده شوند.
از سوی دیگر دولتمردان و متولیان امور کودکان وظیفه دارند به تعهدات خود در قبال همه کودکان کشور عمل کنند، چرا كه کودکان خارج از تحصیل و کودکان برابر با سایر شهروندان از دارایی‌های این کشور سهم دارند و این‌که كودكان كار طی سال‌های اخیر در برنامه‌ریزی‌ها و تنظیم بودجه و... کمتر به حساب آمده و یا دیده نشده‌اند یک فاجعه و هشداری است برای همه ما که بحران کودکی را در پیش داریم.
اوج كودكی با طعم تجربه‌های تلخ
به گزارش خبرنگار ایلنا ایران براساس مقاوله نامه 182 سازمان جهانی كار موظف است تا تدابیر موثر و فوری برای تامین ممنوعیت و محو بدترین اشكال كار كودكان زیر 18 سال سن اتخاذ كند؛ قاچاق و فروش كودكان، استخدام به زور و اجباری برای استفاده از آنان در درگیری مسلحانه، مهیا كردن یا عرضه كودك برای روسپی‌گری، تهیه تصاویر مستهجن از كودكان، عرضه یك كودك برای فعالیت‌های غیر قانونی به خصوص تولید و قاچاق موادمخدر، مبادرت كودكان به مشاغلی كه برای سلامت، ایمنی یا اخلاقیات كودكان ضرر داشته باشد از جمله مواردی بوده كه به‌عنوان بدترین اشكال كار كودك مدنظر قرارگرفته و به هر یك از كشورهای عضو در زمینه موارد فوق هشدار‌هایی داده است.
این در حالی است كه در حوزه كودكان بدترین اشكال كار كه سلامتی آنها را تهدید می‌كند وجود دارد. به عنوان نمونه كودكان زباله‌گردی كه در طول روز با مخازن سنگین و كثیف زباله سر و كار دارند و در ساده‌ترین حالت ممكن سر و كارشان با مقادیر زیادی زباله و حتی موش و گربه است.
كودكانی نیز در سطح شهرها و روستاها بدون آنكه كسی به آنها مشكوك شوند موظفند كه یك كیسه سیاه را به محل‌های از پیش تعیین شده برده و در اوج كودكی كار خلاف انجام دهند.
خردسالان دختر و پسری وجود دارند كه باری از تجربیات ناخوشایند را به دوش می‌كشند و جدای از آسیب‌های جسمی و معضلات سلامت، در برابر ضربه‌های شدیدروحی و روانی قرار دارند.
نان‌آوری در عین تكدی‌گری
محمد بینازاده، عضو كانون فرهنگی و حمایتی كودكان كار ایران با تقسیم كار به دو نوع قانونی و غیرقانونی، از مبهم بودن كلیت كار كودكان ابراز نگرانی كرده و با اشاره به اشتغال كودكان به انواع كارهای غیرقانونی به خبرنگار ایلنا می‌گوید: ”به دلیل آنكه مشاغل سخت و غیرقانونی در قوانین حاكم بر كشورها به رسمیت شناخته نشده است، هیچ‌گونه آماری در ارتباط با شرایط فعلی مبادرت به اشتغال در كارهای سخت وجود ندارد و با قاطعیت می‌توان اعلام كرد كه حتی هیچ‌گونه پژوهش كمی و آماری در این ارتباط یافت نمی‌شود.“
این فعال حوزه كودكان در ادامه از انواع مشاغل قانونی و غیرقانونی كودكان تحت عنوان نیمه پنهان ماه كه پژوهش كمی و كیفی در مورد آن وجود ندارد یاد می‌كند و ادامه می‌دهد:” بر اساس مشاهدات میدانی لازم، انجمن‌ها و فعالان حقوق كودك كه معمولی‌ترین و در عین حال غیردقیق‌ترین روش كه از قدرت تخمین پایین‌تری برخوردار بوده، گروه زیادی از كودكان درگیر فعالیت‌های غیرقانونی هستند و تعداد این این كودكان نیز در حال افزایش است؛ حتی دیدن یك مورد از كودكانی كه از روی فقر و یا هزاران دلیل دیگر به مشاغل سخت مبادرت می‌كنند نیز‌ می‌تواند زنگ خطر و تهدیدی برای جامعه باشد.“
بینازاده نسبت به تغییر ماهیت در كار كودكان سخن گفته و تاكید می‌كند:” متاسفانه جنس كار كودك دستخوش تغییرات اساسی و به انواع سخت و دشوار آن تغییر ماهیت داده است به طوری كه جنس كار كودك از مولد بودن به بخش خدماتی گرایش داشته و جای نگرانی دارد كه این‌گونه مشاغل به تكدی‌گری و گدایی نزدیك شده‌اند؛ به عنوان نمونه معلوم نیست كه كودك كبریت‌فروش در سر چهارراه‌ها كار می‌كند یا كارش روكش شغل به خود گرفته است چرا كه كبریت در تمام مغازه و كیوسك‌های روزنامه‌فروشی سطح شهرها قابل دسترسی است.“
او ادامه می‌دهد:”‌علاوه بر نگرانی جدی نسبت به هدر رفتن كودكانی كه به طور قانونی یا غیرقانونی به كار گماشته می‌شوند، برخی از مشاغل آنها كه از نظر كمی نیز در حال افزایش است، به سمت كارهای با جنس تهی‌كننده از كرامت و مناعت طبع نزدیك شده و برای كودكان صدمات روانی زیادی را به همراه دارند.“
این فعال حقوق كودك شرایط كار كودكان در ایران را به نحوی می‌داند كه میزان خشونت در آن بالا بوده و تهدید پنهانی برای كودكان محسوب می‌شود.
دولت انجمن‌ها را دست كم گرفته است
بینازاده فعال حوزه كودكان ضمن اعتراض از اصرار دولت به دلیل تصدی‌گری در برخی امور از جمله مسایل كودكان به ایلنا می‌گوید: به دلیل ناتوان و ناكارآمد بودن سیستم تصدی‌گری دولتی دراین حوزه، نه تنها خروجی آمار مربوط به وضعیت كودكان مبهم می‌ماند بلكه شرایط دشوار و طاقت‌فرسای كودكان كار تشدید می‌شود.
او ادامه می‌دهد:” دولت می‌تواند برای گام برداشتن در راستای حقوق كودك و مقاوله‌نامه‌های جهانی از توان سازمان‌های داوطلب و غیردولتی استفاده كرده و از این نهادها اطلاعات دقیق آماری دریافت كند و در عین حال مداخله هدفمندی داشته باشد؛ متاسفانه فعالیت انجمن‌های مربوط به كودك طی دو سال گذشته به دلیل شرایط اجتماعی و سیاسی خاص، برچسب سیاسی كاری به خود گرفته و شرایط سیاسی نیز مزید بر علت شده تا كودكان كار كمتر به چشم مسئولان بیایند.“
به گزارش ایلنا روز جهانی مبارزه با كار كودك از حرف تا عمل فاصله زیادی دارد، گزارشات كتبی و آمار ناقص همان معكوس نشان دادن بیگاری كودكان كار به حساب می‌آید؛كدام مسئول دولتی و غیر دولتی لقمه های غذایش ار مخازن زباله تامین شده است؟ كدام یك از گزارش دهندگان و آمار گیران شب ها همراه با درد تاول های روی دستشان به خواب رفته اند و كدام یك سنگینی و حرارت آجر های كوره پز خانه را حس كرده‌اند و هزارن سوال بی پاسخ ...
كودكان كار و بهره‌كشی‌های پیدا و پنهان از آنها گره‌های كور زیادی دارد كه با سكوت مجامع بین المللی و قبول گزارشات صوری كشورها همچنان وجود خواهند داشت.

مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمى منتظرى (دام ظله)

‏‏با سلام؛

پیرو حوادث چند ماهه اخیر بیانیه ضمیمه از سوى اینجانب صادر‏ ‏شده است. احساس نیازى كه همواره براى همفكرى و همكارى با مرجعیت‏ ‏گرانقدر و روحانیت متعهد وجود دارد مرا تشویق كرد تا نسخه اى از آن را‏ ‏جهت اخذ راهنمایى تقدیم كنم.

اولین هدف در این بیانیه آن است كه اگر خشم و نارضایتى در مردم به‏ ‏وجود آمده است آنان تصور نكنند كه این احساسات منفى انباشته شده در‏ ‏ضمیرشان متوجه دین است. این رسالتى است كه به نظر مى‎رسد بر عهده ‏ ‏تمامى كسانى كه اسلام بر آنان حق حیات دارد و در رأس آنان روحانیت‏ ‏اسلام قرار گرفته باشد تا اجازه ندهند اقشار مختلف، على الخصوص جوانان‏ ‏كه اینك اكثریت جامعه ما را نیز شكل مى‎دهند میان برداشت هاى‏ ‏نادرست ، گزینشى و سطحى از دین و حقیقت آن اشتباه كنند و بر اثر‏ ‏هیجان هاى عاطفى از اسلام فاصله بگیرند.

رسانه هاى دولتى اصرار دارند كه ما را مسبب و محرك حوادث این چند‏ ‏ماهه معرفى كنند، حال آن كه رفتارهاى مسئولان كشور نه فقط در‏ ‏انتخابات ، بلكه از سال ها پیش هیمه هایى را انباشته بود كه با خطاهاى این‏ ‏ایام شعله ور شد و با باد نخوتى كه بر آن دمیدند ابعاد این آتش روز به روز‏ ‏توسعه پیدا كرد. اینجانب قطعا حق را به مردمى مى‎دهم كه با برخوردهاى‏ ‏غیراسلامى ، غیرقانونى و غیرمنصفانه حقوقشان پایمال شده است ; و با‏ ‏استناد به مدارك غیرقابل انكار بدون تردید اعتقاد دارم كه در انتخابات‏ ‏تقلب هاى سازمان یافته و وسیع رخ داده است . در عین حال اگر در موجى‏ ‏كه از خشم مردم برخاسته است احساس خطر براى اصل كشور و اصل‏ ‏نظام نمى كردم ، برایم سخت نبود كه بیست سال دیگر سكوت كنم.

‏‏اما این گونه نبود و نیست كه مردم با سكوت یا سازش یك نفر دست از‏ ‏حركت خود بردارند، بلكه پس از مدت كوتاهى بلاتكلیفى به زودى این‏ ‏حركت از نو و با شكلى كور و در حالى كه به هیچ یك از دلبستگان به نظام‏ ‏اعتماد نداشت آغاز مى‎شد، و چه بسا دیگرانى كه براى این كشور و ملت‏ ‏خواب هاى ناگوار دیده اند در هدایت آن به سوى منافع و مطامع خود طمع‏ ‏مى‎كردند.

‏هدف دیگر از این بیانیه و نیز بیانیه ها و حركات قبلى این است كه‏ ‏تكاپوهاى مردم در چهارچوب نظام باقى بماند و در دام ساختارشكنى هاى‏ ‏خطرناك نیفتد. این خطرى است كه اگر محقق شود به راحتى مى‎تواند از‏ ‏ایران افغانستان و عراقى دیگر بسازد. ما نمى توانیم براى خوش آمد كسانى‏ ‏كه نمى توانند این خطر را ببینند وظیفه خود را در پیشگیرى از آن فراموش‏ ‏كنیم ، كما این كه نمى توانیم بدون اثبات تعهد خود نسبت به خواسته هاى به‏ ‏حق مردم و بازگو كردن آن در گفته هاى خود از آنان دعوتى براى آرامش‏ ‏داشته باشیم.

‏مرحوم ملا محسن فیض كاشانى در رساله الفت نامه غایت اكثر تكالیف‏ ‏شرعیه را حصول محبت و الفت اجتماعى ذكر مى‎كند. نتیجه اى كه از این‏ ‏محبت و الفت ناشى خواهد شد همان چیزى است كه در علوم جدید از آن با‏ ‏عنوان شبكه هاى اجتماعى نام مى‎برند، به عنوان راهى براى مهار حكومت‏ ‏و بازداشتن آن از تكرار خطاهایش ، و به مثابه روشى كه به سرزندگى‏ ‏اجتماعى بینجامد و بسترى كه توان ها و عواطف به هیجان آمده را در بستر‏ ‏خود جاى دهد و از سرریزهاى تخریب كننده آن جلوگیرى كند، تقویت‏ ‏شبكه هاى اجتماعى در این بیانیه توصیه شده است . این پیشنهاد‏ ‏مى‎توانست بنا بر آن چیزى كه فیض مى‎فرماید رونویسى از نسخه اسلام‏ ‏تلقى شود، اگر چه كسانى كه در بى انصافى مبالغه مى‎كنند آن را رونویسى از‏ ‏نسخه سیا خوانده اند.

‏و سرانجام در این بیانیه راهكارهایى براى برون رفت از بحران فعلى ارائه‏ ‏شده است كه امیدوارم مورد اعتنا قرار گیرند.

‏‏1388/6/21‏‏
‏‏با احترام - میر حسین موسوى

مهرانگیز دولتشاهی در سال ١٣٥٤ اولین سفیر زن ایران بود که در دانمارک مشغول به کار شد، بعد از انقلاب به پاریس رفت، و مدت سی سال تا هنگام مرگ در فرانسه زندگی و فعالیت کرد. او که از خانواده های اشراف قاجار بود در سال ١٢٩٦ در اصفهان متولد شد و برای تحصیلات دانشگاهی به آلمان رفت و مدرک دکترای خود را در رشتۀ علوم اجتماعی در آن کشور کسب کرد.

خانم دولتشاهی از فعالین زن در ایران بود که در سالهای ١٣٢٠ در فعالیت های اجتماعی سازمانهای گوناگون زنان آن روزگار شرکت داشت. وی از بنیانگذاران یک سازمان غیردولتی زنان بنام «جمعیت راه نو» بود که بعد ها به عضویت «اتحادیۀ بین المللی زنان» در آمد.

از سال ١٣٣٦، کمیتة حقوقی «جمعیت راه نو» پیشنویس قانونی را آغاز کرد که ده سال بعد، با اصلاحاتی کوچک، قانون حمایت خانواده شد. مهرانگیز دولتشاهی، رئیس این جمعیت، که بعدها یکی از شش زن اول نماینده مجلس شورای ملی از کرمانشاه شد، در کتاب «جامعه، دولت و جنبش حقوق زنان ایران،» میگوید که «کمیته حقوقی سعی کرد راه حلی برای چند همسری پیدا کند که با اسلام مغایرت نداشته باشد.» (١) قانون حمایت خانواده در سال ١٣٤٦ با استناد به قرآن که تأکید می کرد اگر مردی نتواند بین زنانش عدالت ایجاد کند نباید زن دیگری اختیار کند، تعدد زوجات را محدود كرد. این قانون به این گونه اختیار همسر دوم را توسط مرد منوط به اجازۀ همسر اول کرد و همچنین حق طلاق را برای زنان به رسمیت شناخت.

مهرانگیز دولتشاهی فعالیت های زیادی در مناطق فقیر نشین جنوب شهر تهران برای سواد آموزی زنان انجام داد و اولین نمایشگاه بین المللی «فعالیت زن» را با شرکت ده ها کشور آسیائی و اروپائی در تهران برگزارکرد.

امام جمعه مشهد: زرق وبرق و لباسهای رنگی زنان بی‌حجاب و هرزه‌ خمپاره آمریکاست که به قلب جوانان مومن فرود می‌ آید !

مطابق نص صریح قران و احکام فقه امام جمعه مشهد را باید تازیانه زد

سوالات مهم :

آیا آقای علم الهدی خودشان تحقیق کرده اند و یا درباره ی همه ی زنهایی که لباس برق برقی می پوشند چهار شاهد عادل گرفته اند؟ یا همه ی این زنها در چهار مجلس اعتراف کرده اند؟

در غیر اینصورت و اینکه ممکن است بعضی از این زنها """ هرزه""" نباشند .

ایشان مشمول حکم می گردد:

هر گاه قذف با لفظ صریح انجام گیرد، به هر زبان و به هر شکل بوده باشد حد آن هشتاد تازیانه است، و اگر صراحت نداشته باشد مشمول حکم تعزیر است

------------------------

این بسیار موضوع جدیی است و حکمش توسط خود فقها داده شده . پس مخالفین این آقا بهتر است این موضوع را مطرح کنند.

باید این آقا 80 ضربه تازیانه بخورد

امام جمعه كاشان:ایجاد شعبه شركت مانگو در ایران توطئه است

قانونگذ