پیمان عاشقان

آیینی دیگر از جمعیت امداد دانشجویی – مردمی امام علی(ع) در شب قدر

در نواحی تاریک این شهر مردی ، شبانه کوچه به کوچه پرسه می زند و یتیمکان  را  به خیال طلوع صبح در جان هاشان ، پدرانه  می نوازد . مردی که   با برآمدن آفتاب و به هنگامه غروب ، آسمان از رنج بی کرانه اش ، به خون می نشیند و همه ناممکنات عالم ، از  اراده اش به ستوه می آیند .

چهره اش غریب ترین چهره ایست که برای حقیقت قیام کرده  و هرگز به تصور نمی آید که ابعاد جسمش ، چه روح معذب عظیمی را حبس کرده و چه آتش های فراخی را پنهان داشته . . .

 اما دوست من !

مبادا بیندیشی  که مرد قصه ما ، در فلسفه ای حیرت آور و عرفانی اساطیری و دردی خیالی غرقه شده و سر در معنایی اهورایی فرو برده و اندوه جانکاهش ، سببی دارد که دست فهم ما از آن کوتاه است ! مبادا ! . . . این تصور را  از ذهنت پاک کن ! زیرا که ساده ترین حرف ها و تلخ ترین و در دسترس ترین واقعیت هاست که ابرمرد ما را شب ها پس از ساعت ها آوارگی دردمندانه در کوچه های غبار گرفته ، با زانوان لرزان و قلبی تکه تکه ،  به ناله های جانسوز بر سر چاه می کشاند . . .

دعایی بر سر چاه :

"  خدایا !

مرا از همه ی فضائلی که به کار مردم نیاید محروم ساز  و به جهالت ِ وحشی ِ معارفِ لطیفی مبتلا مکن که در جذبه ی احساس های بلند و اوج معراج های ماوراء ، برق گرسنگی در عمق چشمی و خط کبود تازیانه را به پشتی، نتوانم دید !" *

همه آن چه که آن روزگار ، علی (ع)  را  حیران و رنجور می ساخت ، امروز نیز هست و چه بسا با شدتی سوزاننده تر. . . آری !  جهنمی که برای گناهکاران در جهانی دیگر و ساخته دستان خدا فرض کرده بودیم ، امروز با دستان ما انسان ها در همین جهان تجلی یافته است . . . منتها برای بی گناهان و معصوم ترینان ! برای کودکان و دردمندان اجتماع !

- اعتیادی که گستردگی اش دیگر فقط در سطح شهرها ، بر لب جوی ها و گوشه خرابه ها نیست ، بلکه حلق کودکان سه ماهه را نیز تسخیر کرده است ( پدرانی که با دود دادن ، فرزندانشان را خواب می کنند ! ) .

- محلات فقر زده  و خاکسترنشینی که گویا باید باشند و مثل حقیقتی علمی – چون وجود اکسیژن در هوا –  وجودشان را پذیرفته ایم . نکبتی که گویا با تصمیمی از عمق ناخودآگاهمان ، به عنوان تقدیر همنوعانمان در نظر گرفته ایم .

-  و . . .

صفات و کردارها و واقعیاتی که به عرصه زندگی جمعی ما هجوم آورده اند و  رواج روز به روزشان ، دم به دم قربانی می گیرد . به راستی برای فروپاشی یک قوم و  ویرانی یک ملت ، چه چیزهای دیگری باید اتفاق افتد

و آیا امروز نباید با تعهدی عاشقانه و محبتی برادرانه ، برای ساختن دوباره و اصلاح نازیبایی ها  ، کوششی مستمر آغاز کنیم ؟

می توان در شب قدری که در پیش است ، بیعتی با پیشوای دردمندان داشت و این آغاز را ثبت کرد . جمعیت امداد دانشجویی – مردمی امام علی (ع) سالهاست که در شب نوزدهم ماه رمضان پیمانی با مولا علی می بندد و از همه رفتارها و منش هایی که سقوط جامعه را در پی دارد ، اعلام بیزاری می نماید .

بر  این حجم تیرگی ، باید با نوری قوی تر و جمعیتی فزون تر  تابید :

بنابراین  امسال تصمیم گرفتیم این آیین را با شیوه ای متفاوت تر  اجرا نماییم و در سطحی وسیع تر اطلاع رسانی کنیم .

در تمامی دنیا مرسوم است که سازمان های غیردولتی ( NGO ها ) ضمن شناسایی و اطلاع رسانی دقیق اجتماعی به عموم مردم و با استفاده از ظرفیت های قانونی تعریف شده خود ، به كوشش جهت رفع یا كاهش معضلات یلد شده می پردازند . شاید در جامعه ها بسیاری از افراد نسبت به معضلات اجتماع و شرایط حاد  آن  آگاهی كافی داشته باشند ، اما بدیهی است این افراد پراكنده وهدف مثبت  و سازمان یافته ایی ندارند ، هر اطلاعات و انگیزه داشته باشند ، قادر به ریشه كنی یا كاهش شدت هیچ معضلی در سطح كشور نیستند ، مگر زمانی كه به صورت جمعی با مسئله برخورد كنند و آگاهی ها و تجاربشان را ضمن یك كار گروهی هدفمند اجتماعی ، به تبادل گذارند .  این آیین بیعت كه با توجه به فرهنگ جامعه ایرانی در ماه مبارك رمضان توسط  مؤسس جمعیت طراحی شده و سال ها ست كه برگزار می شود ، كوششی نوین برای ایستادن مردم در كنار هم ، جهت رفع معضلات اجتماعی است . بدین شكل كه در یك روز خاص ( نوزدهم ماه رمضان ) همه كسانی كه دلی نگران و اندیشه ایی فعال دارند در زمینه رفع معضلات اجتماعی دارند ، گرد هم جمع می شوند و برای آغاز حركتی آگاهانه ، در عرصه اجتماع خود ،هم پیمان می گردند .

چگونگی اجرا :

چه می خواهیم ؟

اجتماعی عظیم در یکی از مناطق محروم ، با هدف بیعت با مولا علی (ع) ، به عنوان نماد مهر و رحمت برای  بشریت ، عقلانیت و  راستی ، با حضور آسیب دیدگان اجتماع ( كودكان كار و خیابان ، زنان سرپرست خانوار محروم و .... ) دانشجویان ، اساتید دانشگاه ، اقشار گوناگون مردم و اعضای جمعیت و غیره ...

1-      برگزاری نماز  در اعتراض به اعتیاد فراگیر ، محله های فقر زده ( و به حال خود رها شده ) ، سوء استفاده از كودكان   ، تن فروشی اجباری و همه پلیدی های دیگری که هر جامعه را به سقوط و تباهی کامل می کشاند .

2-      قرائت متن بیعت و پیمان با حضرت علی (ع)  با این مضمون كه با معضلات اجتماع سازش نكنیم و در جهت رفع آن ، هر روزه بكوشیم

3-      امضای متن بیعت توسط حضار

نكاتی درباره مراسم بیعت :

الف – هر یك از حاضران ،  فانوسی به دست خواهند داشت كه نمادی است از تلاش برای زدودن تاریكی های جهل و افزودن بر نور بیداری و اشاره دارد بدین امر كه حجم تیرگی بسیار گسترده است و باید تمام شهر فانوس بیداری شان را به دست گیرند ( هر فردی مسئول است و باید در بیدارسازی بكوشد ) تا بتوان بر مشكلات و مصائب اجتماع ژیروز شد .

ب – همه حاضران پوشش آبی رنگ خواهند داشت . رنگ آبی از بدو تاسیس جمعیت امداد دانشجوی – مردمی امام علی(ع) ،  به عنوان نماد دگرخواهی و عشق به همنوع ، در تمامی طرح ها و آیین های جمعیت استفاده می شود .

پ – جمعیت به عنوان نهادی مستقل ، غیرسیاسی و غیردولتی ، تنها در زمینه مسائل اجتماعی فعالیت می نماید و آیین بیعت نیز با اهدافی بشر دوستانه و  كاملا اجتماعی برگزار می شود ؛ لذا در اصل برنامه و در حاشیه آن ، هیچ گونه جانبداری از جریانات سیاسی جاری ، جایی نخواهد داشت و جهت حفظ جایگاه اجتماعی و چارچوب منطقی و علمی طرح ، هر گونه فعالیتی فراتر از حدود مراسم ، مورد تایید هیئت مدیره جمعیت امداد دانشجویی – مردمی امام علی و هیچ یك از اعضای آن نمی باشد و به طور كل از  شأن فرهنگی و اجرایی طرح ، خارج است ؛ علاوه بر این ، چنین حركاتی ، مشی نخستین جمعیت را كه ایجاد همگرایی در اقشار مختلف و آرای گوناگون جامعه ، جهت رفع معضلات اجتماع می باشد  را  نفی خواهد كرد .

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* دعایی از دكتر علی شریعتی