یعنی مطلوبت همان مطلوب اون باشه

خدای من الله است

آقای محمد (دانیال) خدای خود را معرفی كنید تا با او بیشتر آشنا شویم.

آقای محمد (دانیال) خدای خود را معرفی كنید تا با او بیشتر آشنا شویم.

و اما توكل بر خدا نه به آن معناست كه مثلا خدا كه انسان را آفریده روزی اش را هم می دهد. پس بنشینیم گوشه خانه روزی می رسد.معنای توكل آن است كه یكی از بزرگان گفته است
از تو حركت از خدا بركت.
و البته نه فقط قسمت دوم معنای توكل است.حتی همین حركت اول هم باید با اتكال به قدرت لایزال معبود بی همتا باشد. و چون چنین باشد بسته به خلوص و قدرت حركتمان تحت بركت خدا قرار می گیریم. و امید به نتیجه با وجود حركت مخلصانه توكل است. البته این معنای توكل بر خداست.توكل می تواند بر غیر خدا نیز باشد كه البته پوچ و واهی است.

و اما معنای عشق به خدا نه آن است كه ما عاشق خدا باشیم به همان معنایی كه مثلا عاشق انسانس دیگر هستیم. عشق به خدا البته نه معنای دوری است ولی آن چنان هم پیش پا افتاده نیست. در حد یك سالك مبتدی عشق به خدا را چنین می توان تعریف كرد كه كه جز او چیزی را در وجود ندیدن و جز او وجودی را لایق پرستش ندیدن و اصل كلام آنكه جز برای او حتی نفس نكشیدن.همه چیز تنها برای او. و عاشق حقیقی كسی است كه در خدای خویش فنا شود و مظهر صفات الهی گردد. و البته اینها همه حرف است.عشق به خدا نه در قالب الفاظ بلكه در عمل است.

عشق به خدا یعنی رسیدن به خود خدا یعنی رسیدن به نهایت زیبایی. عشق به خدا مساوی است با دست کشیدن از جان شیرین . خود خدا گفته کسی که عاشق من شه جانش رو می گیرم ، ولی مهم اینه که آیا کسی جرات اینو داره که بگه من عاشق خدام؟ هر کی این حرفو بزنه یک دروغ گوی بزرگه به جز آدمها برگزیده خدا.

به نظر من هوس هم درجاتی داره. هوس بزرگ اینه که دنیا و آخرت و بهشت وجهنم رو به خاطر یه نظر دیدن محبوب فراموش کنی.

درجهان بینی عرفانی اگر بر اصل لیس فی الدار غیره دیار بیاندشیم و بر وحدت حقیقی وجود باور داشته باشیم در آن صورت چگونه میتوانیم بگوییم که عشق به مو جودات که کثرت اعتباری همان وجود حقه هستند عشق مجازی است .عشق به مادر عشق به خداست که مادر مظهر مهر اوست وعشق به گل عشق به زیبایی است که مظهریا لطیف است و یا عشق به زن که مظهر جمال خداوند است.
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست
عاكف كوى بتان باش كه در مسلك عشق

بوسه بر گونه دلدار خطایى نبود
بر این اساس عشق به خودی خود نمیتواند ارزش منفی داشته باشد تنهااگرهوس در قالب عشق در ایدقلب بوده و فاقد ارزش و عیار خواهدبودالبته همچنان جای این پرسش باقی خواهد بود که با چه معیاری میتوان عشق را ازهوس باز شناخت؟

در نگنجد عشق در گفت و شنید...عشق دریاییست قعرش ناپدید
قطره های بحر را نتوان شمرد....هفت دریا پیش آن بحر است خرد
"دفتر 5 / ب. 2731"

آقا سینا
بنظر من عشق یه واقعیته و مجازی و حقیقی نداره. منتها وقتی میدونی که فقط خداست که لایق عشقه تو وجود معشوق زمینی خدا رو میبینی و در هر چیز. کسی که معشوق واقعی ازلی رو نشناسه
میگن عشق مجازی....
" این عالم صحنه عشقبازی خدا با خودشه"

به دنبال بحث از عشق وعرفان و عشق حقیقی و مجازی جای این پرسش هست که اگر عشق یعنی تجلی ذات حق دراین صورت آفریدگان نیز پرتوی از ذات حقندو مظهرعشق
زمین عشق و فلک عشق و سما عشق
ز فوق عرش تا تحت الثری عشق
اگر چنین است که چنین نیز هست چرا عشق به آفریدگان مجازی و عشق به افریدگار را حقیقی مینامند

عشق به خدا یعنی با خدا یکی شدن . یعنی خود خدا شدن . یعنی همه چیز را خدا دیدن !!!

اول سلام
بعد به اون کسایی که ادعا دارن خدای واقعی نزد اوناست
جنگ هفتادو دو ملت همه را عذر بنه
چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

عشق به خدا یعنی:
-من چگونه با شم چون تو هستی با وجود تو منیتی از من نمی ماند.
-ازخود گذشتن برای خلقش
- ما ارفناک حق معرفتک و ما عبدناک حق عبادتک
- ما کارو دکان پیشه را سوخته ایم
شعرو غزل و دو بیتی آموخته ایم

عشق به خدا یعنی ...
اول عشق را معنا کنیم بعد شاید دیگر فرق نکند عشق به خدا یا عشق به غیر خدا البته اگر
غیر خدا وجود داشته باشد.