غرور پس گردنیه محكمی به تواضع زد و دست حسد را گرفت و فرار كرد .

تواضع كه بیش از آنكه از درد پس گردنی ناراحت شود از صدای شترق آن گوشش كر شده بود با همان لبخند همیشگی گفت :

چرا فرار میكنی ؟ تو كه میدونی من دنبالت نمیكنم و تلافی هم نمیكنم 

غرور همانطور كه دست حسد را گرفته بود سر جایش ایستاد و گفت :

از ترس تلافی ات نیست كه فرار میكنم .

تواضع نگاه پرسشگرانه ای به او انداخت و غرور ادامه داد :

از وحشت نگاهت می گریزم .

كاش تلافی میكردی . چند بار هم تلافی می كردی ولی .....

ولی اینطور تحقیر آمیز به من زل نمی زدی و تمسخر آمیز بهم لبخند نمی زدی .

تو كه میدونی هر نوع تحقیری منو آب میكنه ؛ ذوب میكنه ؛ نیست میكنه

تواضع با لحنی آهسته و خیرخواهانه گفت :

آخه تو كه خودت اینو میدونی چرا دست از این كارهات بر نمیداری .

تو كه فقط با یه نگاه اینطور تحقیر میشی چرا اینقدر منم منم میكنی .

مگه نمیدونی هر فساد و تباهی از همین منم زدنها ریشه می گیرد .

غرور از آنجاییكه بارها به عینه این سخن تواضع را تجربه كرده بود اینبار با لحنی نرم تر گفت  :

آخه چكار كنم . دست خودم كه نیست . هر وقت میخوام خودمو اصلاح كنم نمیدونم چه اتفاقی می افته كه منصرفم میكنه . ولی .... ولی

دست حسد را رها میكند و یك قدم به سوی تواضع میرود و ادامه میدهد :

ولی از الان میخوام خودمو درست كنم به نظرت از كجا شروع كنم ؟

حرص ، كه در تمام این لحظات در كناری ایستاده و داشت این منظره را تماشا میكرد آرام آرام خودش را به حسد رسانید و سقلمه ای به پهلوی او زد و آرام در گوشش گفت :

بی شعور ! مواظبش باش . نمی بینی باز داره خودشو خراب میكنه ؟

حسد كه پخمه كرده و با دهان باز داشت به غرور و رفتارش نگاه میكرد یك باره به خود آمد و دست و پایش را جمع كرد و خودش را به غرور رساند و آرام گفت :

ولش كن بابا بیا بریم .

غرور طبق معمول همیشه ، یكباره از كوره در رفت و سر حسد داد كشید :

به تو ربطی نداره مگه نمیدونی من از شنیدن دستور متنفرم

حسد خودشو جمع و جور كرد و با ترس كاذب گفت :

منكه به شما دستور ندادم حضرت عالی . من ... من .....

حرص كه دید دیگر بیش از این جای درنگ نیست خود را به آنها رسانید و با گفت :

این بیچاره كه حرف بدی بهت نزده . مگه كسی هم جرات میكنه به شما دستور بده ؟ این سگ كی باشه كه به سلطان ابن سلطان ، خاقان ابن خاقان ، استاد ابن استاد ، مدیرابن مدیر ، وزیر ابن وزیر ......

غرور كه با هر كلمه ای كه حرص به زبان می آورد قدری باد می كرد و بیشتر شق و رق میشد حرف او را قطع كرد و غرید  :

پس تو حالیش كن مواظب زبونش باشه و بدونه با كی داره حرف میزنه .

حرص حرف او را تایید كرد و قدری بیشتر بهش نزدیك شد و آهسته بهش گفت :

حسد فقط میخواست یه چیزی را بهت یاد آوری كنه .

یادت رفته دفعه پیش كه به حرف این تواضع بدبخت گوش كردی چه بلایی سرت اومد ؟

یادت رفته ؟؟؟ تو وسط جمعیت همه بهت خندیدند و مسخره ات كردند ؟

غرور كه انگار یكی از بدنرین لحظات زندگیش را بیاد می آورد آه بلندی كشید و با ناله گفت :

آه ه ه ه ه  راست میگی هیچوقت آن را فراموش نمیكنم .

دیدی چطور مورد تحقیر قرار گرفتم .؟؟؟

یكباره به طرف تواضع برگشت و در حالیكه تهدیدش میكرد گفت :

ای بدبخت بی همه چیز مگه دستم بهت نرسه . باز میخوای منو مثل خودت بی ارزش و بی اعتبار كنی

دیگه به حرفات گوش نمیدم الان یه گوشمالی حسابی هم بهت میدم .

حرص دست او را گرفت و گفت :

كجا دوست من ؟ ولش كن . اون حتی ارزش مشت ترا هم ندارد حیف این مشت شاهانه تو نیست كه به صورت این بدبخت بخوره . بیا بیا بریم به كارهامون برسیم  .

بریم كه زیاد كار داریم .

بذارش اون مثل همیشه تك و تنها و غریب و بی كس بمونه كه این درد از همه چی براش بدتره .

( می تواند ادامه داشته باشد )