زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

هرکسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود...

صحنه پیوسته بجاست !

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد !!!

همیشه در کنار اتفاقات شاد و خوشایند امکان داره برای هر کدوم از ماها اتفاقات ناراحت کننده ای رخ بده که باعث غصه دار شدنمون بشه.تابحال تو این کلوب بودن اعضایی که رفتن و دیگه نیومدن و شاید فقط تعدادی از ماها بدونیم که اونا به کجا رفتن و چرا حالا دیگه نیستن.

یکی از این اتفاقات از دست دادن عزیزانمون هست که برای هر کدوم از ما هم اتفاق افتاده و هم اتفاق میفته.

عزیزان ما هر کجا هستن و به هر کجا میرن امیداریم غرق نعمتهای بهشتی باشن و به امید روزی که در کنار اونا باشیم و تو هیچ دلی غمی نباشه.

اینجا تاپیکیه برای گرامیداشت یاد و خاطره عزیزانی که دیگه بین ما نیستن...برای اینکه بیادشون باشیم و شاید تسلایی باشیم برای دوستامون که هنوز اینجا بین ما حضور دارن.



متاسفانه با خبر شدیم که  سپهر جان پدر بزر گ و مادربزرگ عزیزش رو از دست داده مصیبت پیش اومده رو بهش تسلیت میگیم و امیدواریم ما رو شریک غمش بدونه .


این بحث رو بدون اجازتون میزنم تنها برای اینکه بگم درسته که ما همیشه با هم خندیدیم و از در کنار هم بودن در این جامعه مجازی که برای خیلیامون رنگ و بوی طبیعی گرفته لذت بردیم اما ما بعنوان یک دوست همیشه در لحظات ناراحتی و سختی هم در کنار هم هستیم و هیچوقت همو تنها نمیذاریم.

کل حرفم به این عزیزان رو فقط در یک جمله باید بگم که :

مارو همدرد خودت بدون...