بسم الله

 سلام به دوستان خوبم در این کلوب

مدتهاست که در گوشه ایی نشسته ام وبحث ها وجنجانهای این کلوب را باحیرت پیگیری می کنم نمی دانم هیچ دوره ایی در تاریخ ایران وجود داشته که افراد از سلایق ونظرات مختلف ایچنین آشفته بر یکدیگر بتازند ( گو اینکه شنیده ایم در زمان ناصر خسرو وارد شهری شده والخ...) ....؟

برای من که بار سنگین مدیریت این کلوب را بر دوش ناتوان وضعیف خود می کشم جای سوال است که آیا ماه های مقدسی مانند رمضان هم اجازه به ما نمی دهد که با زبانی نرمتر با یکدیگر به صحبت بپردازیم ....؟ (که ظاهرا نمی دهد زیزا در ان زمانها هم شاهد این گونه روی همدیگر خراشیدن دوستان بوده ام).

من که سعی کردم در میانه این غوغا وطوفان تنها همچون میزبانی! میهمانان این کلوب را از هر رنگ فکری که دارند تحمل کرده واجازه دهم همگان هر چه بر دلشان سنگینی می کند بگویند وبنویسند وبه همین خاطر از طرف بعضی از دوستان متهم به سکوت و... شده ام واینکه چرا دهان فلانی را نمی بندی ویا زیان فلانی را ....

امروز در این کلوب شاهدم که افراد با داشتن پاره سوادی چه از علوم محترم حوزوی همچون فقه واصول وکلام وحدیث ودرایه وهمچنین پاره سوادی از عرفان وتصوف آنچنان در مقابل هم صف آرایی کرده اند که هر لحظه انتظار داری که اگر دوستان به یکدیگر برسند خون هم دگر حلال دانسته برهم تیغ جفا بکشند  ... هر کس با حدیثی وکلامی که یافته رخ همچون ماه شمس ومولانا را که این همه مایه فخر اندیشه دینی ما هستند می خراشد ؟!دیگری با زبان کنایه در مسخ نام ولایت علوی می کوشد ؟!ودیگری ودیگری و...؟؟؟؟!!!!

آیا لحظه ای بخود نهیب زده ایم که چه می گوییم یا چه می اندیشیم ؟ آیا هیچگاه در محکمه عقل ووجدان خود دانسته هایمان را محک زده ایم ؟

اینجا نقلی را می گویم که به یاد ندارم در کجا خوانده ام اما آنچه مهم است درسی است که از این نقل باید گرفت نقل است که واعظی در بالای منبری مشغول وعظ وخطابه بود در میان جمع یکی سوالی پرسید که آن عزیز بر منبر پاسخ  آنرا ندانست  سوال کننده به وی گفت پس چرا بر بلای منبر قرار گرفته ایی ؟ جواب شنید این مقدار که بالانشسته ام از بابت آن چیزی است که می دانم اگر قرار بود بر فراز ندانسته هایم بنشینم باید برایم کرسی ومنبر در عرش می زدید ....!

حال حکایت دوستان عزیز ما در هر گروه فکری است که با 2پاره کتاب  که خوانده اند حکیم و فرزانه شده اند ومصداق  امسیت عربیا واصحبت کردیا گشته اند ...

برادر ان من به عنوان یک برادر کوچکتر که شاید بسیار کمتر از شما بدانم اما در جهت پرسش ودانستن وبر فراز کردن پرچم حق در جان خود سخت در تلاش وتکاپو هستم ( چندان که از ترس آنکه مبادا کلامی که می دانم اینجا بنویسم وبد فهم شدن آن باعث گمراهی کسی شود آنرا نمی نویسم ) بر همه شما تقاضا مندم که اینقدر حق به جانب وازموضع دانای کل ننویسید ! یک در صد هم احتمال بدهید که شاید گفته ونوشته شما غلط باشد روی صحبتم تنها با دوستانیست که بدون غرض می نویسند و والا آنان که ماموران تا ذهن  افراد را آشفته کنند تا کسی دیگر به اصل مشکل فکری جامعه نیشدیشد  من را با او کاری نیست ...

در پایان با این حال که دل پر خونی از این نوشته ها دارم  ونمی خواستم چیزی بنویسم ولی تمامی کسانی را که در این کلوب دلشان برای حق وحقیقت می تپد دعوت می کنم که در سال آینده مکانی را پیدا کنند تا در کنار هم بنشینیم وبیندیشیم تا دیگر نه دوستی خود وآنچه می داند را حقیقت مطلق فرض کند ونه دوست دیگر مردم را گوسفند خطاب کند ....؟؟؟؟؟!!!!!

منتظر نوشتها ی شما خواهم شد تا اگر لازم شد در نوشتهای بعد بگویم که مشکلات همه ما از کجاست...

خدایا تو بر این کشتی آشفته فکری این جامعه نسیمی از آرامش  دریای حکمتت بوزان...

خدایا تو شر آنانی را که تنها اندیشه خود را درست می دانند وجای تحقیق ومطالعه را سد می کنند ومکتب بزرگ وکامل رسول گرانقدرت وخاندان عزیزش را (علیهم السلام)

بد معرفی می کنند وسبب دوری فکر های لرزان وضعیف از این چراغهای پر فروز اندیشه  می شوند به خودشان برگردان ...

خدا آنانی را که فلسفه/عرفان / وهرآنچه برای اندیشه های کوچکشان بزرگست و نام مبارک رسول رحمت وخاندان جلیلش را وسیله می کنند تا ضعف روح وفکر خودشان را بپوشانند اصلاح کن.

خدا آنانی را که هنوز نمی دانندهربزرگی بر سر خان حکمت ومعرفت پیامبر عزیزت وخاندان حکیمش از ازل تا ابد نشسته است  و انان را با مهمانان سفره ایشان ( همچون حضرات عطار وشمس ومولانا و...)

مقایسه می کنند چراغ شناخت به ایشان عطا کن تا مهمهان ومیزبان را با یکدگر اشتباه نگیرند.

خدا همه ما را که دنبال انگور وجودت هستیم اما چون زبانهای مختلف داریم می پنداریم که چیزهای مختلف می خواهیم مثل اذن و عنب و... با رساندن آن سالار حکمت (عج )که گرد های دنیا وعقبی را از ذهن های ما می زداید وعقول ما را روشن می کند نجات بخش...

ای حکیم قادر مهربان

امین