هو

121

ربنا افرغ علینا صبرنا و ثبت اقدامنا و انصرنا علی القوم الكافرین

حمد بیشمار حق تعالی را كه از كرم خویش خلایق آفرید و انسان اشرف مخلوقات را خلیفه‌ی خویش بر ایشان نهاد و بر هر قومی از انسان هادی‌ای قرار داد تا جویندگان‌اش را دستگیر و راهنما باشد در صراط دشوار سلوك .

بعد صلوات بر خیر خلق الله و خاتم انبیا احمد محمود محمد مصطفی (صلوات الله علیه و آله ) و سلام بی‌كران بر اعلی نعمت اله و مظهر اتم صفات الله ، سر حلقه‌ی صوفیان و امام العارفان ، امیر المومنین علی ابن ابیطالب ( علیه سلام ) و نیز بانوی عالمیان و سبب خلقت این جهان ، ام ابیها فاطمه زهرا ( سلام الله علیها ) و یازده اولاد معصومشان ، اختران كهكشان صفا ، ائمه هدی ( علیهمالسلام ) و درود بی حد به سلسله حقه اولیا از اول تا آخر علی الخصوص ولی دوران ما و قطب زمان ما ، انسان كامل و عارف واصل ، هادی الی الشریعت و الطریقه ، المنتهی بالفقر و الفنا ، حضرت بندگان پناه ، مولانا و مقتدانا جناب آقای حاج دكتر نورعلی تابنده گنابادی مجذوب علیشاه ( روحی و جسمی لتراب قدومهی فداه ) .

دست دعا بر استان حضرت حق بر می‌داریم و از زبان شیخ بزرگ صوفی ، آن نویسنده نثرتبیانی و نگارنده لطایف عرفانی ، پیر حاجات و صاحب مناجات ، حضرت خواجه عبدالله انصاری ( قدس سره الشریف ) می‌گوییم :

الهی آنكه را خواهی براندازی با صوفی‌اش در اندازی .

((آمین به حق ذوالفقار امیر المومنین ))

اول : بنا بر وعده لا تخطی الهی ، حق تعالی بر دلهای آن كور باطنانی كه حق را می‌بینند و انكار می‌كنند مهر مینهد و تا ابد باب هدایت بر ایشان می‌بندد ، تا در حهل مركب خویش بمانند و در روز حساب به پادافره كردار و اعمال خویش كیفر یابند .

ثانی : و به حكم و اذا خاطبهم الجاهلون قالو سلاما (فرقان 63) پاسخ گویی به این مستغرقان در حهل مركب به هیچ روی وارد و جایز نمی‌باشد .

پس آنچه در پی می‌آید خلاصه‌ای است از برخی حقایق ، برای روشن شدن اذهان جویندگان راه حق و به هیچ روی حكم مناظره ندارد كه پاسخ ما به عیب جوبان خرده گیر جز سلام نیست .

و اما بعد ...

دو موضوع مهمی كه گهگاه از جانب دشمنان تصوف خاصه معاندین سلسله‌ی حقه‌ی نعمت اللهی مطرح می‌شود یكی بحث پیرامون رابطه‌ی مولانا حضرت شاه نعمت الله ولی و حافظ است و دیگری بحث اجازه‌ی حضرت شیخ معروف كرخی .

1 ) حافظ و حضرت شاه نعمت الله ولی . ( منقول از فرمایشات مولانا و مقتدانا ، حضرت آقای حاج دكتر نورعلی تابنده گنابادی در فصلنامه عرفان ایران شماره‌ی 15 )

(( نكته‌ی دیگری كه در مقام انتقاد عنوان كرده‌اند ، اگر چه به حضرت شاه نعمت الله چندان مربوط نیست ولی جا دارد كه مطرح شود و آن مسئله تعریض حافظ به حضرت شاه نعمت الله است . حضرت شاه نعمت الله می‌فرماید :

ما خاك راه را به نظر كیمیا كنیم       صد درد را به گوشه‌ی چشمی دوا كنیم

در اشعار حافظ هم آمده :

آنان كه خاك را بنظر كیمیا كنند     آیا بود كه گوشه‌ی چشمی به ما كنند

دردم نهفته به ز طبیبان مدعی     باشد كه از خزانه غیبش دواكنند

بعضی در مقام انتقاد می‌گویند كه بیت دوم غزل حافظ كه " از طبیبان مدعی " ذكر كرده است ، اشاره به حضرت شاه نعمت الله ولی است . ولی این انتقاد در صورتی صادق است كه حافظ آن شعر حضرت شاه نعمت الله ولی را قبلا شنیده باشد و اصلا در تاریخی كه حافظ غزل مذكور را سروده ، حضرت شاه نعمت الله این شعر را گفته باشد .در حالی كه این مطلب به هیچ وجه قابل اثبات نیست . حضرت شاه نعمت الله ولی قبلا اشعار زیادی از مقامات عرفانی خودشان گفته بودند ولی هیچ دلیلی نداشت كه ناگهان چنین ادعایی بكنند . بنابر این چه بسا كه حافظ اول این شعر را گفته باشد ، البته بعد از آنكه از همه‌ی مدعیان تصوف كه به نام صوفی مشهور بودند - و حافظ در اشعارش در جاهایی كه از صوفی بد می‌گوید به آنها نظر دارد - مایوس شد . اما چون می‌دانست مسلما كسانی هستند كه خاك را بنظر كیمیا كنند . از خداوند خواست كه خدایا ممكن است كسانی كه چنین هستند به ما نظر كنند . ))

و دو نكته دیگر در این زمینه : در هیچ یك از كتب این سلسله شریفه گفته نشده كه حافظ مرید حضرت شاه بوده و دوم آنكه اگر برخی اشعار حافظ بر ضد صوفیان است ، بر ضد همان طبیان دروغین است نه بر ضد اصل تصوف . و البته یادمان نرود كه حضرت حافظ چگونه واعظان و ظاهریان منبری را می‌نوازد :

واعظان كین جلوه بر محراب و منبر می‌كنند     چون به خلوت می‌روند آن كار دیگر می‌كنند

علاقه مندان می‌توانند شماره‌ی 15 عرفان ایران و نیز گزیده اشعار حضرت شاه نعمت الله ولی ( به تصحیح و انتخاب دانشمند بزرگوار ، برادر ایمانی جناب آقای ابوالحسن پروین پریشان زاده ) را از بخش كتب عرفانی سایت تصوف ایران دانلود نمایند .

www.sufism.ir

در پست بعد در رفع شبهه دوم خواهم نوشت .

التماس دعا

فقیر نعمت اللهی سلطان علیشاهی

شرر كنور تبریزی