عشق میتواند مارا به سر منزل افرینش هدایت کند او همان نردبانیست که تا عرش مارا میبرد
عشق همان نیروی طلب کردن است که راه گشایی میکند وزمانی که پرورش یابد نور را لمس مکیند و بسویش پرواز میکند
عشق بزرگی است و انقدر بزرگ میکند تا به سرچشمه ی بزرگی برسد
عشق زمینی میتواند تصور و خیال را برانگیزد تا لمس حضور معشوق بهتر درک شود
عشق زمینی آزمون تمرینهای عاشقانه است

ل.

به عبارت دیگر، عشق نه به اجازه و اختیار آدمی می‌آید و نه وقتی هم که آمد، آدمی را مختار باقی می‌گذارد. مهم‌ترین هدیه‌ای که عاشق به درگاه معشوق می‌برد، اختیار اوست و چنان‌که می‌دانیم، امور اختیاری مشمول تکلیف و حرام و حلال و حرام و واجب و مستحب واقع می‌شود، نه امور غیراختیاری.

 

 ما اگر از کسی بپرسیم که خواب دیدن حلال است یا حرام است، به ما خواهد خندید. چرا که آدمی به اختیار خواب نمی‌بیند.

 

 سعدی می‌گفت: «کس دل به اختیار به مهرت نمی‌دهد / دامی نهاده‌ای و گرفتار می‌کنی.» کسی به اختیار عاشق نمی‌شود و مقوله‌ی عشق، مقوله‌ای اختیاری نیست تا شخص بتواند از احکام فقهی حلال و حرام در آن‌جا سخن بگوید. این نکته خیلی اصولی است که اوّلاً عاشق شدن توجه معشوق است به عاشق، که بی‌قراری را در دل او می‌افکند، ثانیاً کاملاً از اختیار عاشق و دایره‌ی تکلیف و احکام و حلال و حرام خارج است.

 

حال با این اوصافی که برای عشق بیان کردیم، و آن‌همه برکات و خیراتی که به دنبال آن می‌آید، آیا حق است که چنین امر پربرکتی فروکوفته شود؟ و عاشقان خوار داشته شوند یا از عاشقی خود شرمنده باشند؟ به قول حافظ: «به رغم مدعیانی که منع عشق کنند / جمال چهره‌ی تو حجت موجه ماست.»

 

سلام بر یاری  كه مرا زنده كرد ، و آنگاه هو در من پدیدار شد، ....

ابن عربی میگوید خیال بزرگترین چیزی است که میتوان با آن خالق را درک کرد

و رابعه بانوی عارفه نیز پنداری جسمانی برای حب الهی در نظر میگرفت واین شد که هر روز عاشق تر از قبل شد

برای درک بیشتر عشق الهی  لاجرم میباست احساسهای مان را تقویت کنیم و اینکار تنها با درک عشق های زمینی امکان پذیر است

درود بر دوستان

بله هم مولانا و هم بسیاری از عرفا معتقدند برای حس و لمس بهتر حب الهی میباید عشق زمینی را درک کرد

دراین باره بحث و گفتگوهای بیشتری خواهیم داشت ان شالله

از آنجا كه ادراكها، لذتها و عشقها نسبت به مراتب وجود از لحاظ كمال و نقص متفاوتند لذا هر مرتبه‌ای از وجود، به نخستین مرتبه بالاتر از خویش بهتر و بیشتر متوجه شده و طالب آن مرتبه می‌شود و پس از وصول به آن مرتبه طالب و عاشق مرتبه بعدی می‌گردد. و همین‌طور در مدارج و مراتب كمال به سوی معشوق حقیقی پیش رفته، به آن مقصد اعلی و كمال مطلق نزدیكتر می‌شود..

 

 و از این لحاظ است كه گفته‌اند: «المجاز قنطرة الحقیقة.»

قنطره.. به زبان عربیست که یعنی پل .

لذا عشق مجازی پلی است به سوی حقیقیت عشق

 

 

عشق مجازی عامل تمرین برای تحمل زحمات عشق:
به اقرار همه عرفا، عشق با مشكلات و رنج و درد طاقت‌فرسایی همراه است كه سراپا آتش است و آتش‌افروز. بسا مردان كه در نیمه راه سلوك، به خاطر همین مشقات و دشواریها، از راه وامانده و به مقصد نرسیده‌اند. تصویری از این مشكلات را در سفر مرغان در «منطق‌الطیر» عطار می‌توان مشاهده كرد. از این روی، عرفا عشق مجازی را یك تمرین برای تحمل عشق حقیقی می‌دانند. چنان‌كه اشتغال انبیا به شغل شبانی تمرینی بود برای تحمل مسئولیتهای بزرگتر....

 

 

عشق حقیقت بلاست و انس و راحت در او غریب، زیرا که فراق به تحقیق در عشق دُویست، و وصال به تحقیق یکی است. باقی سر به سر پندار وصالست نه حقیقت وصال...

 

 

چون عشق بر اساس كمال است، پس معشوق حقیقی همان كمال مطلق خواهد بود. اما در سریان عشق، در قوس نزول و صعود، طبعاً عشق هم دارای مراتب و درجات شده و عاشقها و معشوقها هم متفاوت خواهند بود و عشق برای هر موجودی نسبت به كمال آن موجود جلوه‌گر می‌شود.

 

اما از آنجا كه هر كمالی نسبت به كمال بالاتر از خویش ناقص است، عشق در هر مرتبه‌ای به مرتبه بالاتر از آن تعلق خواهد گرفت و چون بالاترین مرتبه كمال، كمال حضرت حق است پس معشوق حقیقی، ذات حضرت حق بوده و عشق حقیقی عشق به ذات او خواهد بود و بقیه عشقها و معشوقها به صورت مجازی و واسطه مطرح خواهند شد

 

اگر نگی بد بین نباش ، خدا وكیلی از اون حرفاست كه به درد نوشتن و ادبیات میخوره ولی فكر نمی كنم زیاد توی زندگی واقعی كسی اتفاق بیفته . اما :

عاشق كسی شدن ، یك قدم از " من " دورتر شدنه ، از خدا هنوزم دوری ، اما حركت توی راه رو شروع كردی .

در مورد حرفی كه صابر زده هم فكر می كنم درسته ، به نظرم الان دیگه از جلف ترین جملات دوست دارم شده . حرف عشقم كه میشه همه به پایین تنشون نگاه میكنند .

موفق باشید.

سلام به همگی

مطالب گفته شده توسط دوستان را خواندم

من قبل از اینكه به عنوان بحث شما بر بخورم یك تاپیك دیگه ای رو كه در واقع سوال من بود را شروع كردم

در كلوپ عرفان كیهانی با عنوان :  عشق به ذات احدیت و تفاوت آن با عشق مادی

میخواستم شما هم نظرات خودتان را انجا بفرمایید. چون ظاهرا بی ارتباط به این بحث نیست.

با سپاس فراوان از همگی.

یادمان باشد سر سجاده ی عشق

جز برای دل محبوب دعایی نكنیم

خیلی هامون یادمون میره كه بارها و بارها سر سجاده محبوب برای عشق دعا كردیه ایم!

سلام و متاسفم كه دیر دارم همراهی میكنم

1-سیما جان امیدوارم بتونی به زودی تو هم این تجربه شیرین رو داشته باشی

2- مرد عزیز كاملا درست میگی و به نظر منم بزرگترین نعمت الهی هست

3- ... عزیز واقعا خوشحالم كه تو هم می دونی این حس ملكوتی چقدر قشنگه

4- رضا جان زیبا معنی كردی حرف منو ، عشق یكی از زیباترین حالات برای یافتن معنی شدن ... =D>

5- صابر عزیز بدبین به قضیه نگاه نكن و دنبال شرط نگرد چون وقتی اون عشق ملكوتی میاد دیگه جای هیچ اما و اگر و شرطی برای ادم نیست و ممنون از نوشته با معنی و خوبت

با سلام

عشق زمینی می تونه به یک عشق محکم آسمانی منجر بشه ولی شرط داره

شرطش اینه که در اون عشق زمینی معیارهای الهی (آسمانی) رعایت بشه

زیرا هیچ گاه با یک عملی که خلاف دستورات اسمانیه نمیشه به خداوند تقرب پیدا کرد

ولی اگر عشق زمینی معیارهای خدایی وشعری در اون رعایت بشه می شود به یک عشق الهی تبدیل بشه.چون اونوقت انسان دارای دو بال پرواز میشه

اما اکثر عشق های امروزی عشقهای نفسانین.اصلا عشق نیستند.حاصل نگاهی ویا صدایی وسوئ تفاهمی بیش نیستند

به قول شاعر:

به گیتی هر کجا درد دلی بود.   عوض کردند وعشقش نام کردند

لذا اگر معیارهای خدایی در اون رعایت شد میشه عشق آسمانی واصلا دیگه اسمش زمینی نیست

ما زبالائیم وبالا میروییم

 

از سخن پیشتر  بیا تا معنا بینی و فراغی . در معنا دیدن و معنی شدن است كه عشق تجلی پیدا میكند ....!!!!

و به عبارتی عشق یكی از زیباترین حالات برای معنا یافتن  و معنی شدن  است .

به شرطی كه پاك و خالص باشد.

قبل از اینكه عاشق كسی شوید عاشق عشق پاك باشید.. !!

و زمانی كه این ارتعاش از شما ساتع شود . در هستی اثری زیبا خواهد گذاشت و زیباییها  و پاكی ها را نیز جذب خواهد كرد......@