گر برکنم دل از تو وبردارم از تو مهر

این مهر برکه افکنم،این دل کجا برم؟

نمیدونم چی بگم.همیشه احساسم نسبت به خدا وصف ناشدنی بوده.اما اونچیزیکه خیلی راحت میتونم بگم اینه که ، در مورد خودم اقلا ، که در خوبترین لحظات زندگیم و یا بدترین لحظاتش ، همیشه یه احساس درونی تشکر دارم و بویژه در مواقع ناگوار و بدحالی ناخودآگاه میگم: خدایا شکرت.

خدا همیشه همینجاست.  حتی اگه تنهای تنهای تنها بشم بازم خدا هست.

هست و نیست عزیز بازم قشنگ بود

علی جان خیلی قشنگ نوشتی دقیقا همینه كه میگی، درسته كه من دلم میخواست مثل خودم دوستامم از شعرها و نوشته های خودشون بنویسن ولی به قول خودت این شعرهای زیبا به دل همه میشینه. اما خوشحال میشم از نوشته های خودت برامون بنویسی

یا حضرت دوست

بزن چنگی ؛ به چنگت چنگ در چنگ

                              که دلبر با دلم دارد بسی جنگ

بزن بر چنگ و آتش زن به جانم

                             که سوزد هرچه از نیرنگ و از رنگ

ارمیای عزیزم چرا اینطوری فكر میكنی! مثل هوایی كه نفس میكشه رحمش هست اما از غم و دلتنگی نمیتونیم ببینیمش! منم خیلی وقتها مثل تو فكر میكنم ولی خودمون هم میدونیم كه هست

خدای خوب ما دیگه

حالا اون خدا نیست

كه مرهم ترحمش

واسه درد ما نیست

هر چی میگی خدا خدا

جوابتو نمی ده

نامهربون خدا كسی

تو هیچ زمون ندیده

خدایی هم رسمی داره

این كه رسمش نمی شه

كه دشمنامون باشه سنگ

ماها به مثل شیشه

خدا خدا دریای رحمتت كو