از دست رفت

چون دل بی تاب من از دست رفت

فکر دو عالم ز تب از دست رفت

دیده به دل دل به تماشای مه

دیده به ره ماند و دل از دست رفت

روی مه اش در قدح و جام جست

غرقه شد و لب به لب از دست رفت

می چو به معراج لبش دست برد

رنگ رخش زان نمک از دست رفت

عاقبت از رعشهء دل جام غم

کاسهء صبریست که از دست رفت

قلب بیا بان تهی از راز نیست

قصهء آبیست که از دست رفت

خوش به نبود " من " آیینه رو

کز سر میخوارگی از دست رفت

صد رکعت از وصف جمال تو ماند

حیف که ناخواندم و از دست رفت