مانده ام با غم هجران نگارم چه کنم

عمر بگذشت و ندیدم رخ یارم چه کنم

چشم آلوده کجا ، دیدن دلدار کجا

چشم دیدار رخ دوست ندارم چه کنم

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند   

 ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش

در صید گهت كه جان طرب ساز آید                  سیمرغ اسیر چنگل باز آید

هرجا كه صدای طبل باز تو رسد             صد مرغ دل از شوق به پرواز آید

مرا اینگونه باور کن... کمی تنها ، کمی بی کس ، کمی از یادها رفته... خدا هم ترک ما کرده ، خدا دیگر کجا رفته...؟! نمی دانم مرا آیا گناهی هست..؟ که شاید هم به جرم آن ، غریبی و جدایی هست..؟؟؟ مرا اینگونه باور کن

یادش  بخوش  آنروزی  با جوهر  قرمز  رنگ

" زیباتر  و  با دقت  "  خطی  کـه  پسنـدیـدم*

اندیشه  پاکت  را، با  جان  و دلم دیدم

آن  راز درونی  را فهماندی و فهمیدم