مگو راز دل خویش  را به هر كس اندر این عالم

كه هر كس لاف یكرنگی زند محرم نمی گردد.

تو نیكو روش باش تا بد سگال       

به نقص تو گفتن نیابد مجال

ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا

       گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر

تمام زندگانی ام بپای تو هدر رفت                     امان، کین عمر ،بی بار و  ثمر رفت

دلا غافل زسبحانی چه حاصل

                                      مطیع از نفس شیطانی چه حاصل

یارم چو قدح به دست گیرد

بازار بتان شكست گیرد

تب شعر شما ما را چه آسان میکشد با تک نگاهی  

                                                              خداوندا به حق مردم ز زیبایی مگیر از من گناهی