سلام دوستان عاشق

روزها فکر من این است و همه شب سخنم   ____   که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

راستش الان جای درد دل نیست ولی یک سوال همیشه درون من منو به چالش میکشه .

در اندرون من خسته دل ندانم کیست   ------  که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

اونم اینه که قران برای چی اومده ؟ و وظیفه من در قبال آن وخودم چیه؟ وقتی به عمر بر باد رفته ام نگاه می کنم  و منصفانه خارج از هیاهوهای ظاهری مثل آراستگیها ،رفتارهای کلیشه ای و.... به خواسته های محبوبم  از انفاقها که زمینه های درونی اش از مزایای اجتمایی ان بسیار بالا تره  تا نوازش ایتام و بسیاری از  بایدها و نباید های  قرانی دیگر   به این نتیجه رسیده ام که متاسفانه دچار مشکل بزرگی شده ام وان بی تفاوتی در برابر باید و نباید های قرانه و حتی برای کاستن فشارهای درونی در مورد عمل نکردن به ایات خدا بعضا  نامه محبوب یا در گوشه کتابخانه در جلد زیبایی با احترام گذاشته میشود  ویا هر از چند گاهی برای ثواب ان به قرائت سطحی وخالی از تفکر وعمل میپردازم.لذا برای شکستن این تابو  به استناد ایه شریفه "ان هذا القران یهدی للتی هی اقوم" این قران هدایتگر کسانی است که او را برپا میدارند  ، به شما شیفتگان خدا پیشنهاد میدهم  که:

بیایید در  طرح  انجام عمل به باید و نبایدهای قران شرکت کنیم  هر روز یک نفر دو صفحه از دستورات عملی قران را استخراج و برای بقیه دوستان ارسال بدارد

بنابر این اگر از صفحه اول قران شروع کنیم در مدت 10 ماه    حداقل یکبار  در پرونده اعمالمان عمل به قران کریم بطور کامل ثبت خواهد شد

با دوستانیکه میخواهند در این طرح مارا یاری نمایند پس از اعلام امادگی جهت برنامه ریزی استخراج ایات دستوری قران برای روزهای خاص هماهنگی میگردد