بسمه تعالی

عقلانیت شرط دینداری

گرایش برخی از اقشار جامعه به خصوص قشر جوان و تحصیل کرده در کلان شهرهای ایران وکشیده شدن دامنه آن به شهر های کوچک٬به حلقه های عرفانی وفرقه های دست ساز مذهبی٬زنگ خطری است برای تمام فعالان دینی وتمام کسانی که دین وآموزه های آن را راه اصلی رسیدن به هدف نهائی انسان که همان رضای خداوند است ٬میدانند.

دوستان عزیز٬فعالیت های دینی هیچگاه محدود به برگذاری مراسم مذهبی نخواهد شد بلکه فعالیت در این زمینه علاوه بر موارد ذكر شده شامل بررسی و تحقیق در مورد افكار قشر جوان جامعه٬فرقه های انحرافی بوجود آمده٬روش آنها٬بوجود آورندگان آنها٬اهداف آنها و راه های مبارزه با جنگ فكری آنهاست. واین امر باید در سخنرانی های مذهبی،چاپ مقالات،مراسم های مذهبی و... گنجانده شود.بعلاوه در پیاده سازی این افکار باید از دانشجو و طرزتفکر ان نیز به دین استفاده نمود.

در این نوشته با تعریف کوتاهی ازعرفان ، فرق مختصر اما بزرگ!! آن را با دین و دینداری وزندگی عقلانی بررسی خواهیم نمود.

عرفان به زبان ساده وقابل فهم یعنی در سوی این ظاهر،باطنی هست. به عبارت دیگر هستی یک ظاهر دارد و یک باطن.اقوام مختلف عرفانهای مختلفی دارند.همانند:عرفان اسلامی،عرفان هندی،عرفان .... که هر کدام از آنهاآئین های در دسترس خود بهره میگیرند.

شرط اول عرفان آن است که انسان مجنون باشد،یعنی به صدای عقل گوش ندهد،یعنی خود را در برابر آنچه به او میگویند مرده فرض کند.از طرف دیگر اگر کسی در وادی عرفان به حقیقتی دست پیدا کند،نمیتواند حقایق آن را برای دیگران بازگو کند،لذا عالم عرفان رمزو راز گونه است و عارف به هر چه که برسد فقط برای خودش حجت است.لذا هیچگاه نمیتوان در عرفان به سراغ عقل رفته ومسائل ان را از نظر اجتماعی ومنطقی بررسی نمود.

جذابیتی که در عرفان وجود دارد وغیر قابل فهم وکنترل بودن آن،عرفان را راز گونه ودر معرض فریب ونیرنگ قرار خواهد داد.

حال اگر این انسان مجنون که خود را در برابر انچه به او میگویند مرده فرض کند،معشوقی بجز خدا داشته باشد و با عرفان های دست ساز به بیراهه رود چه؟

یک انسان زنده به چه دلیل به سان مردگان چشم وگوش خود را میبندد وذهن خود را در اختیار افکار کسانی قرار میدهد که با تجربه های چند صد ساله و برای اهداف گوناگون واز طرق مختلف همانند عرفاه های وارداتی در کشور ما به فکر کنترل ذهن او هستندلذا قرآن انسانی را که حالت مردگی داشته باشد را طرد و تحقیر میکند:"کسانی که چشم دارند،گوئی که نمی بینندوگوش دارند وگوئی نمی شنوند."((آیه 18 سوره بقره))

اینجاست که اهمیت تفکر در آموزه های دینی محک زدن آنها با عقل به کمک ما می آید.و این مایه ی افتخار ماست که اسلام صدها سال پیش گفته است که اصول دینتان را چشم بسته واز این وآن نپذیریدبلکه در آنها تعقل کنید.

بسیاری از کسانی که نسبت به آموزه های دینی خود شک دارند،ابتدا خود را محکوم به کفر میکنند! سپس با گذشت زمان سوالات در ذهن آنها مدفون شده وبه صورت عقده در آنها ظهور خواهد کرد و همین عامل گریزان بودن آنها از دین میشود.

ما دانشجو هستیم نقد،فکر وتحلیل کردن لازمه سن واین مرحله از زندگی ماست،بعلاوه شک کردن اولین راه رسیده به حقیقت است.اگر مسولان ومدعیان دفاع از دین به  فکر شناسائی ورفع سوالات وشبهات دینی در میان قشر جوان و تحصیل کرده نیستند،من و شما موظف هستیم که با طرح سوالات خود در این موارد جواب قانع کننده ای از مسولان این امر دریافت کنیم.

لذا از کلییه دوستان عزیز خواهشمندم سوالات، نظرات،انتقادات وپیشنهادات خود را در زمینه های:

اسلام،مذهب،تشیع،تسنن،قیام کربلا و امام حسین(ع)،مهدویت،برگزاری مراسم مذهبی در دانشگاه،موضوع سخنرلنی های مذهبی در دانشگاه و... را از طریق  Email   زیر با ما در میان بگذارند تا راه حل منطقی در دستور کار فعالان این زمینه قرار بگیرید.

Email: bitolatigh_hoa@yahoo.com

حسین امیری