.

گرامی باد یکصد و بیست و هشتمین زادروز دکتر محمد مصدق

.

بگذار تا پیام تو را

با چشم های ساکت خود منتشر کنند

بگذار تا عصای تو

با انتظار ما

بر گور روستایی ات آهسته گل کند

بگذار آب های پر آواز

همواره در ستایش آزادی

زیر درخت پیر

روان باشند

آه از شکوه مرگ که می دانست

چون می توان ز پای درانداخت

پیران و پهلوانان را

و پنجه زد به پنجره خسته

ملی ترین سخنور دوران را

آگاه باش زیستی اینچنین عظیم

از خانه تا اداره مشغول

از می فروش تا در سقا

وز تشنگی به تشنگی دیگر

ایثار نفس ماست، ولی هرگز

در سر نپخته شوق نشان های افتخار

بگذار تا سکوت ثمرمند ما

بر شاخه های اصل فنا کرده، بشکفد

این یک سلوک بودن در بومی است

که خوی پروراندن مردان پیر را

از دست داده است

.

(محمد علی سپانلو - تابستان 55 )

.

.

مرد با اراده ای که اهل شعار نبود

.

سخنان پیشوا مصدق:

« نمی توانم  از اظهار عقیده خودداری نمایم، زیرا سکوت سبب می شود که مردم تصور کنند ، این جانب هواخواه سیاست یکطرفی می باشم ، در صورتی که ایرانی به دنیا آمده و ایرانی از دنیا می روم و به هیچیک از سیاستها بستگی ندارم.

یکی از مزایای دموکراسی آنست که مردم بتوانند بطور آزاد اظهار عقیده کنند. متاًسفانه هر یک از طبقات و صنوف مختلف کشور را به جهاتی دعوت به سکوت می نمایند از قبیل اینکه دانشجویان فقط درس بخوانند و کشاورزان مشغول زراعت باشند ، وکیل در مجلس حرف نزند و جار و جنجال ننماید و احزاب سیاسی هم فقط افراد خود را وارد ادارات کنند و گاهی هم برای اینکه مردم اغفال شوند و نگویند احزابی در مملکت نیست در یکی از موضوعاتی که در دانشکده ها درس می دهند و در روزنامه ها می نویسند، سخنرانی نمایند و صحنه سیاست ایران را برای آن دسته از مردمی که خادم اجنبی هستند قرق نموده ، تا آنها بتوانند از عهده انجام وظایف خود بر آیند. من از خود شما می پرسم اگر در مجلس مذاکراتی که به " جارو جنجال و غوغا " تعبیر می شود ، نشده بود ، جناب آقای تقی زاده حاضر می شدند خیانت عظیمی را که در دوره دیکتاتوری  به میهن عزیز ما شده ، فاش نمایند. ایشان از ابتدای این دوره هزارها کلام حرف در مجلس زده اند ولی نخواسته اند یک کلام راجع به بیانات من در مجلس 14 اظهار نمایند. چرا ؟ برای اینکه مصدق مرده و دستش از میز خطابه مجلس کوتاه است. البته با مرده کسی بهتر از این رفتار نمی کند...سکوت در چنین موقعی در حکم این است که اثاث خانه ای ببرند و صاحب آن منتظر اقدام عسس باشد. اگر ما عسس داشتیم ، چرا اوضاع ما به این صورت در می آمد ؟

* * *

«خوب ، اگر ما قائل شویم که آقای رئیس الوزرا پادشاه بشوند،آنوقت در کارهای مملکت هم دخالت کنند ، همین آثاری که امروز از ایشان ترشح می کند ، در زمان سلطنت هم ترشح خواهد کرد . شاه هستند. رئیس الوزراء هستند ، فرمانده کل قوا هستند. بنده اگر سرم را ببرند و تکه تکه ام بکنند و آقای سید یعقوب ، هزار فحش به من بدهد ، زیر بار این حرفها نمی روم. بعد از بیست سال خونریزی ، آقای سید یعقوب ، شما مشروطه طلب بودید ؟ آزادیخواه بودید، بنده خودم شما را در این مملکت دیدم که بالای منبر می رفتید و مردم را دعوت به آزادی می کردید ، حالا عقیده شما این است که یک کسی در مملکت باشد که هم شاه باشد ، هم رئیس الوزراء ، هم حاکم ؟ اگر اینطور باشد که این ارتجاع صرف است  ، استبداد صرف است. پس چرا خون شهدای راه آزادی را بیخود ریختید ؟!  چرا مردم را به کشتن دادید ؟ می خواستید از روز اول بگوئید که ما دروغ گفتیم و مشروطه نمی خواستیم ، آزادی نمی خواستیم ، یک ملتی است جاهل و باید با چماق آدم بشود.»