گل سرخ : عشق آتشین مرا بپذیر  
غنچه گل : برای نخستین بارقلبم به خاطر تو لرزید  
گل میخک : قلبم را به تو تقدیم میکنم  
گل شقایق : زندگیم فقط به خاطر عشق توست  
گل بنفشه : همیشه به یاد من باش  
گل اطلسی : نمیدانم مرا دوست داری یا نه  
گل محمدی : ترا از صمیم قلب می پرستم  
گل شب بو : در شب مهتاب ، رویت را می بوسم 
گل همیشه بهار : عشق تو برای همیشه در قلب من رخنه کرده  
گل داوودی : از صدای دلپزیر تو لذت می برم 
گل اشرفی : این هدیه را از من بپذیر  
گل اقاقیا سفید : عشق پاک ، نتیجه ازدواج و خوشبختی 
گل میمون : یک بوسه می خواهم نه بیشتر  
گل یخ : از عشق تو نا امیدم  
گل تاج خروس : از دوریت سرگردان شده ام  
گل لادن : گاهی از من یاد کن  
گل سفید : میسوزم و میسازم  
گل مینا : بی وفا بدلداده ی خود رحم نکردی  
گل کامیلیا : فداکاری در راه عشق خوشبختی می آورد  
گل زرد : از تو بیزارم  
گل نسترن : شهرت را بر عشق رجحان دادی  
گل ساعتی : در واپسین دم زندگی ، خوشبختی تو را می خواهم 
گل پژمرده : افسوس که بهای عشقت را ناچیز پنداشتی  
گل مریم : به پاکدامنی تو دورود می فرستم 
گل کوکب : چرا بیهوده قلبم را افسرده می سازی 
گل رازقی : شفا و بهبودی تو را آرزو دارم  
گل لاله : تو که دل من را غم زده می خواهی ، این من و این دل دردمند من  
گل سنبل : تو به منزله باغ پر گلی هستیکه دلدادگان را از تو نتیجه ای نیست  
گل بیدمشک : اگر می سوزم و خاکستر میشوم ، گناه از بخت بد من است ؛ ترا می بخشم 
گل رازیانه : هرچند درکنارم نیستی ولی نگاهت در تنهایی مونس من است  
گل ناز : ناز و دلبری جامه ایست که به قامت تو دوخته اند  
گل یاسمن : دستی است که دامن دلدار می گیرد و زبانی است که تمنا میکند  
گل یاس : از من نخواه که جز راستی سخن گویم ، من شیفته تو هستم  
گل چای : بختم بیدار و طالعم میمون است  

^{گل داوودی: حقیقت - "تو دوست فوق العاده ای هستی"}
گل هرزه : حساس و موشکافم و بر عشق گذشته حسرت می خورم 
گل حنا : بیشتر از این دیگر فریب تو را نمی خورم  
گل شیپوری : به تو اطمینان میدهم که جنجال حسودان در عش ما اثری نخواهد کرد 
گل مروارید : این آواز حزین دلداده ایست که برای آخرین بار سخن می گوید  
گل سوری : عزیزم با من مهربان تر از گذشته باش  
گل عباسی : تو مایه امید و سرچشمه آرزوهای منی  
گل شمعدانی : عشق لازمه زندگی است و بدون عشق نمی توان زنده بود  
گل نرگس : خود را این همه سزاوارعتاب نمی بینم ، دلم از نا مهربانی تو به ستوه آمده است