این نوشته داریوش توی بیوگرافیه خوئش بود که من عکسش رو میخواستم بذارم ولی نشد...

ولی میتونین یه سر به پروفایلم بزنین و از توی آلبوم تصاویرم اون نوشته رو ببینین

داش احسان اگه بتونم برات منبع موثقشو گیر میارم که سال 1981 از ایران رفت...

چون درست یادمه که با خودم گفتم همون سالی که من به دنیا اومدم؟؟

ای کاش من توی این سال به دنیا نمیومدم

احسان جان مرسی :

توضیحاتت کاملا جامع و بی نقص مثل همیشه بود....

آفرین پسر..

ولی احسان جان من یه مدت پیش توی یه مصاحبش ازش شنیدم که سال 1981 از ایران رفته ((به قول خودش با دوچرخه))

درود صد درود =D>

من کوچیک تر از همه شماهام و بسیار استفاده کردم از نوشته های همه شما

احسان  امیر و محسن عزیز سپاسگذارم

دست تک تک عاشقان را با مهر میفشارم و خواستار حضور سبز همه شما دوستای گلم هستم

در مورد ریش گذاشتن داریوش هم ...

سال 1384 من توی رادیو BBC شنیدم که یه دختر از داریوش پرسید که ریش میذازی؟؟

داریوش هم اول به شوخی گفت که اگه ریشا م و بزنم صدام عوض میشه یا ترانه هام عوض میشن؟

بعد گفت که ریش میزارم چون 1: دوستش دارم 2:چون بهشون عادت کردم 3: روپوشیه برای پوست سوخته صورتم ....

دیگه هرچه در چنته داشتم براتون گذاشتم....

چاکر همه بچه ها به خصوص شقایق تنها و محسن خان:

هر کاری که ما اینجا توی کلوب میکنیم وظیفه و دینیه که نسبت به داریوش داریم....

همه ما بچه های داریوشی به نوعی و زمانی با ترانه های داریوش گریه کردیم ، با ترانه های داریوش زندگی کردیم، از ترانه های داریوش پند گرفتیم،با داریوش فهمیدیم که میشه به دنیا جور دیگه هم نگاه کرد و.....

((پس ما مدیون داریوشیم))

حالا الان ما باید پرچم داره این راه بزرگی که داریوش و داریوش ها شروع کردند را بلند کردند همونجا در قله نگاه داریم...

حالا چه جوری؟؟؟ این سوالیه که شاید برای شما پیش بیاد ....

من میگم با استمرار حضورمون توی همین کلوب..

با تبلیغ ترانه های داریوش توی کلوب های دیگه ای که عضو هستیم

با بحث کردن

با انتقاد و پیشنهاد های سازنده

با راه هایی که به فکر شما نازنین ها میرسه...

.................................................................................................

در مورد بیوگرافی داریوش هم الان جریان زندان رفتن داریوش یادم اومد...

داریوش پس از خواندن ترانه های بن بست و خونه مقداری تحت بازجویی قرار گرفته بود

و چند روزی رو توی بازداشتگاه گذرونده بود که ماجرای ترانه بوی گندم از شهیار قنبری با صدای داریوش پیش اومده بود

و داریوش هم که تا اون زمان طرفداران زیادی پیدا کرده بود رژیم ازش ترسیده بود و داریوش زیر زره بین قرار گرفته بود که ترانه بوی گندم بهونه ای شد برای بازداشت اون ..

داریوش یک سال و خورده ای توی زندان اوین بود و مدت نه ماه رو توی سلول های انفرادی گذرونده بود که خودش میگه بعد از این همه سال هنوز موقع خوابیدن به پهلو میخوابم که نتیجه همون سلول های انفرادیه...

حتی داروش به اعدام هم محکوم میشه ولی بعدا قرار میشه ترانه طلایه دار رو در وصف شاه بخونه و در رادیو پخش بشه ولی رژیم اون ترانه رو زیاد نمی پسننده و اون و گنگ و نا مفهوم میدونه...

بعدش قرار میشه ترانه رسول رستاخیز رو بخونه و همون ترانه وثیقه آزادیه داریوش میشه...البته در کنار این ماجرا ها ایرج جنتی و شهیار هم در کنار داریوش بودند..

ماجرای اسید پاشیدن به صورت داریوش:

داریوش با دختری به نام مریم دوست بود که اون دختر دختری پولدار هم بود داریوش هم باهاش بود تا اینکه دختره بی پول میشه و داریوش هم اون و ول میکنه و میره با گوگوش دوست میشه و اون دختر هم یه روز که داریوش توی تهران کنسرت داشت با آرایشی غلیظ میره جلو میشینه و اسیدی که از قبل آماده کرده بود رو روی صورت داریوش می پاشه...                                  منبع روزنامه اطلاعات ../2/1357

ماجرای اعتیاده داریوش:

داریوش توی یکی از کاباره های تهران داشته مخونده که اشرف پهلوی میاد...

بعش داریوش هم سریع سن رو ترک میکنه

اشرف هم که عاشق صدای داریوش بود به حالت دستور به داریوش میگه بخون و داریوش هم گوش نمیده و میره و بعداز اون یا توی زندان یا بیرون توسط اشرف پهلوی داریوش معتاد میشه.....

                                                                           موفق و پیروز باشید

بگیر از من تنهاییم رو ای که تنها تری ازمن...

واسه جشن تنهایی مون لاله پرپری از من

نمیدونم شقایق.... وقتی حرفاتو خوندم یاد این شعر افتادم...

در مورد بیوگرافی هم :

داریوش توی تهران به دنیا اومده ..پدر و مادرش آذربایجان شرقی((میانه )) بودند..

در تهران میانه کرج و کردستان زندگی کرده پاتوقش توی تهران نو بود..در دبیرستان آزادگان درس خونده بود ...دو تا برادر و یک خواهر داشت

ساله 1361 از ایران در پی خفقان حاکم بر کشور از ایران به انگلستان رفت و اولین ترانه ای هم که در غربت خوند ترانه وطن پرنده پر در خون بود

وی اولین بار در 15 سالگی روی سن رفت و اولین آهنگی که خوند ترانه نبسته پیمان بود

وی تا مدتی پیش در آلما کرکی مکزیک زندگی میکرد ولی الان نمدونم

همسر قبلی وی فیروزه بود که از اون یه دختر به اسم بیتا داره و ترانه گل بیتا هم برای اونه....

از دوستان داریوش: بابک بیات، ایرج جنتی عطایی، شهیار قنبری، بهروز وثوقی، واروژان، محمد اوشال ، فرید زلاند و اردلان سرفراز میتوان نام برد...

داریوش تا اونجا که من میدونم دو تا کنسرت با ابی داشته و قرار بود با ابی هم دور دنیا کنسرت داشته باشه ولی بر سر ترانه راه من با هم اختلاف پیدا کردند و ابی به این روز افتاد....

داریوش در ساله 2000 دامنه فعالیت های خودش و گسترده کرد و پای در جاده ای بی انتها در جهت آگاه سازی مردم ایران که در پی جنگ و نامردمی ها به اعتیاد روی آورده بودند شتافت.. و در همین راه هم از بساری از سازمان های بین المللی جوایزه ارزشمندی دریافت کرده

داریوش قرار بود تا عید امسال آلبومک جدیدش بیاد ولی تا حالا که ما منتظریم.....

این ها چیزایی بود که الان یادم اومد......

اگه بازم یادم اومد حتما براتون میذارم

بازم مثل همیشه

خیلی آقایئ امیر خان بازم مارو تنها نمیزاری

بابا یه یا علی بگو یه کم کوبنده تر میخوایم باشی اما محکم تر

زندگی گذشته داریوش خیلی سخت بوده 

در مورد بیوگرافی داریوش توی سایت:

www.dariush2000 . com به تفضیل نوشته شده

ولی این و من توی مصاحبش شنیدم که توی اون بیوگرافی نبود ...

و اینکه داریوش یک خواهر که توی نیو مکزیکو و دو برادر توی تهران داره که دو تا برادراش معتاد بودند و هر دو شون هم فوت کردن