معصومه جان من از کرج تا تهران را تنهایی رکاب زدم. تا جاده چالوس و سد کرج هم رکاب زدم. فقط باید بخواین چون ما هیچ فرقی با پسرها نداریم و در نهایت باید ثابت کنیم که می تونیم...

میدونید چیه ؟ من از بس نتونستم دوچرخه ام رو سوار بشم دیگه داره خراب میشه گوشه ی حیاط . یه روزایی بود هفته ای یکی دو بار میرفتم پیست و یه دل سیر رکاب میزدم اما الان مدتی نمیتونم برم پیست و همین باعث شده نتونم رکاب بزنم . من میدونم اگه دوچرخم رو توی خیابون سوار بشم چقدر حرف قراره بشنوم و من از این متنفرم که کسی بهم حرفی بزنه ...

روزتون خوش
من فكر میكنم فرهنگ دوچرخه سواری تا یه حدودی جا افتاده و به قول دوستمون به خود آدما
بستگی داره.
یعنی اگه یكی یه كاری رو واقعا بخواد انجام بده میتونه.
فرقی هم نمیكنه كه خانوم باشه یا آقا
و این اراده ی آدماس كه به اهدافشون میرسونتشون
البته ممكنه واسه ی خانوما یه مشكلاتی پیش بیاد ولی نمیشه به خاطر این مشكلات , خانوما
ورزششونو بذارن كنار.

از خانوما خواهش میكنم تجربیاتشون رو در اختیار ایشون قرار بدن
ممنون از همه

البته تو شهرستان باید بیشتر کار بشه ولی تو تهران تو پیست ها دختر ها هم میان دوچرخه سواری. ولی برای حرفه ای تر کردن کار دختر ها هم خیلی کار ها باید بشه. تو کورسی تیم بانوان هم به سلامتی راه انداختن.
البته در فرهنگ مردم ما هیچ شکی نیست : ما که پسریم تو خیابون و تو جاده هزار تا متلک بهمون می پرونن وای به حال موقعی که با لباس دوچرخه سواری و شورت برم تو خیابان از یه طرف مردم فهیم و با فرهنگ انقدر بهت تیکه می اندازن که تا برسی سر مسیر شش جا باید لوله زین رو بکشی بیرون دعوا کنی دسته ای دیگر هم که معتقدند ای وای ( بقیشو رو ولش کن)
مثلا ظهر های جمعه اقایونی که به اتفاق دارن می روند یه جایی به شما گیر خواهند داد که این چه وضعی است . بعد من می خوام بگم آخه من از ساعت هفت صبحه دارم تو کوهها تو این هوای جهنم بالا پایین می کنم و آخر هم خوردم زمین پوسته دوشاخم ترکیده الان خدا تومن از کجام بیارم دوشاخ بخرم و توضیحات دیگر که یک هو یادت می افته الان ساعت 11 صبح است و اون آقا یک ساعت پیش از خواب بیدار شده و بعد از خوردن کله پاچه ای چرب ( اه اه حالم از کله پاچه به هم می خوره) با مخلّفات الان قدم رنجه فرمودن دارن تشریف می برن . یا مثلا تو پیست (سرخه حصار) مامورین پارک هی گیر می دهند که آقا تجمع نکنید آقا شلوارتو بپوش . بهد دو قدم اون ور تر برو بچ هایی دارن قلیون و چیزهای دیگه می کشن یه چیزهایی هم می خورن ( من نمی دونم چیه) یا مثلا دختر پسر ها اون ور برای خودشون پارتی گرفتن هیچکی نیست بره بگه آقا این خواهر چه نسبتی با شما داره اون وقت ما که داریم بحث می کنیم که چطوری مجوز ورود به منطقه حفاظت شده ( البته به تازگی یک شهر وسط منطقه ممنوعه احداث شده (شهرک زیتون) نمی دونم اونها چطوری کامیون کامیون مصالح می برن تو ولی ما با یه دوچرخه نمی تونیم بریم) رو بگیریم بریم تو مسیر های محشرش رکاب بزنیم میگن که آقا متفرق شید .خب ما که تلپاتی بلد نیستیم همهمون هم گوشی نداریم اس ام اس بزنیم چجوری از راه دور با هم صحبت کنیم.
خب این گوشه ای بود از فرهنگ دوچرخه سواری که آقا سینا میگن تا حدودی جا افتاده .
یه مطلب دیگه هم هست در مورد رها خانم.
رها خانم توجه داشته باشید اون مقاله دزدیده شدن دوچرخه من رو بخونید .جان مادرت تنها پا نشو برو دوچرخه سواری من که پسرم و طبق خریت همیشگی سه سال است تنها می رم کوه باز گرفتن تکوندنم. خواهش می کنم تنها این ور اون ور نروید.


پیام در تاریخ 85/3/23  ساعت: 17:06 توسط صابر حق ویردی ویرایش شد.

benazare man savar nashan sangintaran albate balanesbate bazi varedtara
chon too pist vaghti nazdike adam mishan dasteshoono mizaran roo sareshoono jigh mizanan
charkhe maram daghoon mikonan
neydoonam in chejooreshe

البته از حق نگذریم که بعضی از آقایون با بیرحمی تمام میان سمت دخترا . من واقعا ازشون نمیترسم وحتی شده به بهای داغون شدن چرخم و خودم میرم جلو تا بدونن هر کار دوست دارن نمیتونن بکنن!

به نام خدا و سلام خدمت همه ی دوستای ورزشكار
ببینید من فكر میكنم منظور تشكیل دهنده ی این تاپیك مشكل دخترا با غیر دوچرخه سوار ها باشه.
چون نه تنها خانوما بلكه خود ما هم بیشترین مشكلمون با آدمای معمولی ای هست كه بویی از فرهنگ نبردن و با انواع و اقسام حرف ها و حركات میخوان ما رو اذیت كنن ولی فكر نمیكنم ما با خودمون مشكل داشته باشیم.
منظورم اینه كه یه دوچرخه سوار خودش خوب این حرفا رو درك میكنه و مطمئنا در مقابل یه دوچرخه سوار دیگه اینطوری رفتار نكمیكنه حالا چه تو پیست چه غیر پیست.
یه ورزشكار مرام داره غیرت داره معرفت داره و با آدم معمولی فرق می كنه
اگرم یه موقعی یه اینجور اتفاقایی كه فرمودید میافته اینجا مكان خوبیه كه جمع بشیم دور هم و واسش راه حل پیدا كنیم و این مشكل رو حل كنیم نه اینكه بهشون دامن بزنیم
البته مطرح كردن مشكلاتمون خیلی خوبه ولی انتظار میره كه واسشئن راه حل پیشنهاد كنیم و حلشون كنیم.
من فكر میكنم اگه همه بیایم دست به دست هم بدیم و قول مردونه به هم بدیم كه مرام ورزشكاریمون رو زیر پا نذاریم هم یه كمك بزرگی به خودمون كردیم و هم به دیگران.
اول خودمونو اصلاح كنیم
(قبل از همه خودمو میگم)
و بعدم اگه یه تازه واردی پیدا شد كه دیدیم واسه ی ورزش هدفی به جز ورزش و مرامی غیر از مرام ورزشكاری داره اصلاحش كنیم اگرم نشد اصلا طرفو ولش كنیم
دختر و پسرشم فرقی نمیكنه. انسان بودنمونه كه مهمه
به هر حال اینجا هم یه جایی واسه ی تبادل نظره واسه ی جمع شدن دور هم و ایجاد فضای مناسب واسه ورزش توی كشوره و جز این هم نیست
این از خودمون
در مورد دیگران هم به این نكته توجه كنیم كه این ماییم كه جامعه رو میسازیم با این صحبتاتون در مورد مردم موافقم ولی نمیشه بشینیم و نگاه كنیم باید به فكر چاره باشیم و این مشكل رو حل كنیم
چه در مورد مردم
چه در مورد پیست و عواملش
هر چاره ای هم كه به نظرتون میرسه بفرمایید.
اینم یادمون باشه كه هر جامعه ای یه سری قانون داره كه همه باید بهش پایبند باشن اگه ما میخوایم مردم طبق قانون اذیتمون نكنن خودمونم باید قانون رو خوب رعایت كنیم
پیست قانون خاص خودش رو داره خیابون هم همینطور
اگرم میبینیم كه كسی وظیفش رو درست انجام نمیده نباید لج كنیم و ما هم انجام ندیم بلكه باید با راه درست اونو اصلاحش كنیم
راه درستشم معمولا با صحبت كردن حل میشه
اگه با نگهبان پیست مشكل دارید خوب باهاش صحبت كنید اگه نشد با مقامات بالا تر
البته خواسته هامون هم باید منطقی باشه هاااااا
ببخشید كه سرتونو درد آوردم
همیشه شاد باشید و ورزشكار

ای ول ا... آقا سینا دقیق ترین و اساسی ترین راه حل رو خودتون بهش اشاره کردید
این که زیاد جو گیر نشویم هر جامعه ای مسائل خاص خودش را دارد و ظوابت خاص خود را اگر در این چهار چوب ها گام بردارید هرگز با اطرافیان به مشکل نخواهید خورد.
حالا اگر نظریات و عملیات (=رفتار) شما در این ظوابت نیست سعی کنید با اندکی دخل و تصرف و کمی انعطاف به خرج دادن نظر خود را یه جوری ببرید داخل اون چهارچوب های جامعه.

سلام
بله درسته

خیلی هم خوبه بالاخره دخترها هم باید ورزش مورد علاقشون رو انجام بدن.

سلام! من به شدت با داشتن اخلاقی در شان یه دوچرخه سوار و البته به کوهنورد موافقم! در ضمن تصمیم دارم به زودی دوچرخم رو (دوچرخه ی عزیزم ) رو یه تعمیر اساسی کنم و صبحا که میرم پارک بدوام از این به بعد با دوچرخه برم و از هیچ کس هم خجالت نکشم . چون اونی که میگه دوچرخه سوار شدن دخترا زشته اون باید خجالت بکشه مگه نه !

سلام
بله خیلی خوب كاری هم میكنید
چه در مورد این دو تا ورزش و چه ورزشای دیگه توی همشون باید ورزشكار پایبند به اون اخلاقیاتش باشه.
از خجالت و اینا هم كه دیگه بگذریم.
دوچرخه سواری خانوم ها هم اگه طرف پایبند به اخلاقیات باشه نه تنها زشت نیست خوب هم هست.
"اول ارزشه و بعد ورزش"
یعنی ما باید با ورزش ارزش بیاریم. ورزشی كه نتونه ارزشی رو انتقال بده اصلا ورزش نیست. اینو دوستان مطمئن باشن.
پس سعی كنیم یه جوری و توی یه شرایط و حالات و اخلاقیاتی ورزش كنیم كه ارزش انسانیتمون رو بالا ببریم نه كمترش كنیم.
میخوام بگم ورزش هدف نیست بلكه یه وسیله ی خوبی واسه ی رسیدن به هدفه. كه هدف هم همون آدم بودن و انسانیته.

راستی خانوم قدیری زمان خیلی خوبی رو انتخاب كردید واسه ی ركاب زدن.
چون به اعتقاد من آدمای لات و آت و آشقال معمولا صبح ها توی خواب ناز به سر میبرن. و این زمان خوبیه.
برعكسشم شباست.

همیشه با طراوت باشید.

سلام دوستان
من هم مدت زیادی نیست که دوچرخه خریدم. اولش فکر می کردم از این خیلی بدتر باشه ولی کم کم هم محله ایها دارند عادت می کنند. من هم قبول دارم به خوده آدم خیلی بستگی داره ولی باید وقتی می آیی بیرون پی خیلی چیزها را به تنت بمالی
امیدوارم همه موفق باشید

البت برای راه اندازی فرهنگ دوچرخه سواری دختر ها و این که جامعه این را قبول کند و فرهنگش جا بیافتد و این مباحث خود دختر ها باید برای خودشان برنامه ریزی داشته باشند و با ارز یابی مسائل و دیدگاه اطرافیان و هزار تا چیز دیگه برای خودشون کارهایی بکنند. مثلا برای دوچرخه سواری با هم قرار بگذارند و همه با هم دست جمعی برن رکاب بزنند .این جوری هم امنیتش بیشتره هم نیازی به خجالت کشیدن نیست هم ارازل محترم هم اینجوری جرئت انجام کاری رو نخواهند داشت.
اینجوری مشکلات حاشیه ای هم پیش نمی آد مثلا اگر پنچر بشوید یا هر مشکل فنی دیگری برای دوچرخه تان پیش آید نیازی نیست تنها با هاش کلنجار برید تازه همیشه افرادی هم تو گروه هستند که فنی ترند و اینجا می توانید از آنها بهره ببرید.
و کارهای دیگه که باید خود دختر ها تو همین بحث در موردش نطر بدهند .
خلاصه این که تا خود آدم برای خودش کاری نکند دیگران دلشان به حال آدم نمی سوزد.
ما که پسیم اون اوایل برای برگزاری مسابقات و همایش ها خیلی مشکل داشتیم و همه کار ها رو خودمون می کردیم همه مسئولیت های بر گزاری مسابقه ها هم به دوش خود شرکت کننده ها بود و تازه حالا یه چند وقتی است مسئولین به فکر ما افتاده اند که اون هم جای شکرش باقیست .

سلام
موافقم
معمولا كارای بزرگی كه آدم انجام میده گروهی هستن.
البته حرفای آقا صابر شوخی نیست.
راستی جالبه كه این موضوع مربوط به دختراس ولی پسرا بیشتر توش مطلب مینویسن.
خانوما هم لطفا مشاركت كنن.
یا علی