dostane azizam salam,nemidonin vaghti matalebetono mikhonam che hali behem dast mide,boghz dare galoomo feshar mide.man tahala ghesmatam nashode beram.lotfan ba hamoon delaye mehrabooneton baram doa konin kheyli zood mosharaf besham.

دومین جا لحظه وداع بود...
دل کندن از کعبه ممکن نبود...
روز آخر 5 ساعت ونیم زیر افتاب نشسته بودم و اشک می ریختم وکعبه را نگاه میکردم از خودم می پرسیدم کجا بروم بهتر از اینجا؟چه چیزی در ایران به انتظار من است که بیش از دیدار کعبه به من شادی و سرور بده به من ارامش و سبک روحی بده ؟؟/
به خواهرم زنگ زدم به دوستانی که که قبلا مشرف شده بودن و از انها کمک خواستم که دل بکنم
پرسیدم راه حل چیه ؟شمها چه طور برگشتید ایران؟

یکی گفت خدا حافظی نکن ...فقط برو

خیلی سخت بود خیلی ...رئیس کاروان هم که اشنای ما بود زنگ می زد پاشو بیا داریم جمع میکنیم راه بیفتیم دیر شد...
نگاهم رو به کعبه بود و عقب عقب راه رفتم تا جایی که دیگر کعبه را ندیدم بی خداحافظی از خدا خواستم خیلی زود قسمتم کند برگردم برای تمتع  و بعد از ان ازش چهل سفر خواستم تا لحظه مرگم...
باشد که بدهد من سفر به جای دیگه را نمی خواهم به هیچ جای دنیا را نه که ندیده باشم دیده ام کشورهای دیگر را به حد لزوم مسجد الحرام وکعبه اش خاص ترین مکان است مکانی که نه با معبد های بودایی ها و هندو ها نه با کلیساهای عظیم و کنیسای یهودیان برابری میکرد نا با زیبارتین معماری های جهانی.....
کعبه چیزی دیگریست که قابل وصف نیست مگر یک بار تجربه اش کنید

مسجد شجره ...........
لحظه ای که باید به خدایت لبیک میگفتی
گروه گروه مردم نشسته بودند در مسجد و هر گروه با یک مبلغه لبیک را تکرار میکردند
با خودم گفتم تو را به زور نیاوردند یا به طور جبری ...خودت از جیب خودت پول دادی و سیزده سال انتظار کشیدی و به خدا یت التماس کردی تا پایت برسه به سزمین وحی
ان روز الست که همه به پروردگاری خدا  بله گفتند و اطاعتش را پذیرفتند به اجبار بود و تصمیم تو دخیل نبود سرنوشت تو بوده ...
اما مروز خودت انتخاب کردی بیای اینجا و به خدا بگی بله...بله من مطیع تو هستم ...بله من ازین پس تورا فقط می پرستم نه پول نه جاه ومقام نه هیچ عشقی جز تو را...........
این بله گفتن مسئولیت زاست...

5 بار جایم را عوض کردم هر بار تا شروع میکردم به لبیک بغض راه گلومو بسته بود
صحنه مثل صحنه روز الست بود همه در لباس سفید احرام تا شبیه هم وبی تفاوت نزاد وملیت و موقعیت اجتماعی باشند


بار پنجم گفتم "لبیک الهم لبیک لا شریک لک لبیک ان الحمد و النعمه لک ملک ........و سیل اشک امانم را برید و صدای هق هق گریه ام بین جمعیت گم شد
ومن
زیر بار ان لبیک له شده ام

یه شب تو مدینه رفتیم سر پشت بوم هتل که دقیق روبه روی مسجد نبی بود ..اونجا همه گناهام یادم اومد...خیلی حال عجیبی بود.....

یکی وداع با سفر حج
و یکی هم غربت قبرستان بقیع
زار زار نشستم گریه کردم

من دوبار رفتم

مدینه دیدن حرم پیامبر

مکه دیدن خانه خدااااا باورم نمیشد د

 

وقتی واسه اولین بار رفتم قبرستان بقیع.وقتی غربت بقیع رودیدم.اونجا ارزو کردم الهی هیچ شیعه ی غربت بقیع رو نبینه.

بار اولی که طواف کردم... بعد طواف رفتم که کعبه رو ببوسم...
ولی وقتی دستم رو آوردم بالا تا به کعبه دست بزنم... نمیدونم چی بود... انگار یه کسی دستمو گرفت... حتی نتونستم به کعبه دست بزنم..
دلم بد شکست...
انگار من انقد بد بودم که خدا حتی دوست نداشت من پرده کعبه رو لمس کنم.
تا روز آخر که مکه بودیم ... هر وقت تو مسجد الحرام بودم... هیچ کاری جز نگاه کردن به کعبه نمیتونستم انجام بدم... نه قرآن می خوندم.. نه نماز... هیچی... میخ کوب می شدم...
یادش به خیر...
ولی روز آخر.. بعد طواف آخر... رفتم پیش کعبه... خدا می دونه چقد می ترسیدم.. که باز هم نتونم کعبه رو لمس کنم...
تنها حس زنده وجودم ترس بود...
ولی تونستم...
انگار دنیا رو یه جا بهم دادن...

ولی حالا خودم حس می کنم.. که انقدر بد و سیاه شدم.. که اگه امروز مسجد الحرام باشم... خدا دلش نمی خواد به کعبش دست بزنم

من قسمتم نشده

ولی واقعاً عاشقانه دوست دارم قسمتم بشه

از خدا میخواهم قسمت همه ی اونایی که آرزوشو دارن بکنه

با خواندن این نظرات گریه ام گرفته

خدا جونم قسمت همه بکن ، منم همینطور

خدا برا همه عاشقهاش نصیب کنه ما هم یکی از اونها باشیم . من که هنوز مشرف نشده ام. 

ای وای درست بعد طواف اول بود که یه حس سبکی بهم دست داد که میخواستم پرواز کنم

وقتی که برای بستن احرام به مسجد شجره رفتم چقدر با حال بود و وقتی ا ولین بار وارد کعبه شدم که  ان لحظه   غیر قا بل وصف است   وقی از صفا به طرف مروه درحالیکه دعا میخو انیم انسان از این دنیای فانی قطع رابطه میکند وبه خد ا   وصل میشودچقدر دلم میخواست که امسال هم میرفتم

3جا حالم اساسی دگرگون شد :

وقتی پشت دیوار بقیع بودم و غربت ائمه ی بقیع رو دیدم

وقتی تو مسجد شجره محرم شدم و یه لحظه به یاد روز قیامت افتادم (آخه همه یه دست لباس سفید پوشیده بودن)

وقتی چشمم به کعبه افتاد و پاهام لرزید و بی اختیار به سجده افتادم

وااااای چه لحطه هایی , تک تک لحظه ها واسم خاطره ست