درود بر شما .
این امر شاید همان بحث بنیادینی باشد که هماره نادیده گرفته می شود .
ما داعیه دار کهن ترین فرهنگ بوده ایم . مردمان ما شاید به نکوترین وجه به حقوق یکدگر احترام می گذاشته اند . اما اکنون آنان را چه شده است ؟
آیا ما باید ریشه نابسامانیهایی چنین را در کجا جستجو کنیم؟
در فرهنگ یا ....؟
کمی تامل کنیم تا پاسخی بیابیم . ریشه این علف هرز ( ساده انگاری ) هایمان و به سهولت زیر پای گذاشتن قواعد ( انسانی ) چیست؟

متاسفانه اشتباه فکر ما دقیقا همین جاست.فرض کنیم همگان به سوی دره ای می روند که ممکن است آنها را به نیستی کشاند آیا ما هم باید در پی آنان روان باشیم به حکم این توجیه که " همگان همین گونه اند چرا ما نباشیم؟؟؟؟" . نه! دوست گرامی .اگر می بینیم و می دانیم که نباید سقوط کنیم نمی رویم و چه بسا دیگران را هم از خطر مرگ آگاه می کنیم.
بیایید اندکی پیرامون استدلالهایمان بیندیشیم.
پایدار باشید.

دوست عزی حرفهای شما را قبول دارم ولی حالا که همه ماها این سرقت را انجام میدهیم بهتر است به دیده من انرا توجیه کنیم.
وگرنه همه حرفهایتان متین.

درود بر شما.من نیز معتقدم ما جماعت هماره در پی قهرمان بوده ایم و افسوس هم که این قهرمانان را بامعیار سنجش عوام گرایی سنجیده ایم.
اما می دانم که تنها با گفتن دردهایمان بدون آنکه در پی چاره باشیم بر آن فسردگی روح تاریخمان دامن می زنیم.به نظر شما چاره چیست؟
نباید زمانی این ستیز همه جانبه با جهل را به سرانجام رساند؟ چون بر خلاف بسیارانی معتقدم که همین مباحثه خود از نادانی نکوتر است.
آری خیام را نمی شناسیم و در ذهن خویش تکفیرش می کنیم .دیگری را انکار می کنیم تا شاید خود جایگاه او را تصاحب کنیم. شایداین دردهای عمیقی است که باید در پی درمانش باشیم.

پیام در تاریخ 84/8/14  ساعت: 19:11 توسط عسل رضوی ویرایش شد.

یا سلام.
من میثم هستم.کتابداری میخونم و میتونم بهتون بگم که ایران جزو کشورهایی است که قانون کپی رایت را قبول نکرده و کپی رایت در ان ازاد است.
اما از لحاظ اخلاقی هم میتوان اینگونه توضیح داد که ما بیشتر مواردی را که کپی میکنیم از اروپا و امریکاست.این کشورها و به طبع ان ملتشان سالهای سال بدون حق پرداخت کپی رایت از تمدن و سواد و علممان استفاده کرده اند.پس ما هم حق اینکار را داریم.
با تشکر

دوست ارجمندم با سپاس از عضویت شما در این کلوب در پاسخ به پرسشتان باید عرض کنم آری حقیقت را بس ناجوانمردانه به بیهودگی کشیده ایم .اما این دردی است که تنها باید خود ما -مایی که این چنین در منجلاب ریا و تظاهر و دروغ و سرقت اندیشه ها - افتاده ایم آن را درمان کنیم .به عکس من معتقدم درد را باید گفت و باید در پی راه چاره ای برای آن بود. باز هم از پیامتان سپاسگزارم.

پیام در تاریخ 84/8/14  ساعت: 19:11 توسط عسل رضوی ویرایش شد.