كی لوكلر، 61 ساله سالمندترین خانمی است كه توانسته تاكنون 7 قله را فتح كند و وقتی از تجربیات شگفت‌انگیزش صحبت می‌كند انگار از ساده‌ترین كارهای روزمره سخن می‌گوید. «از سر اشتیاق كوهنوردی می‌كنم نه به قصد هدفی خاص حتی نمی‌دانستم پیرترین زن كوهنوردم.»
7 قله‌ از بلندترین قله‌های جهان كه این خانم موفق به فتح آنها شده قله كلیمانجارو در تانزانیا، دنالی در آلاسكا، البروز در روسیه، آكونكاگوا در آرژانتین، هرم كارستتر در اندونزی، اورست در نپال و ونیسون در آنتراكتیك است. 23 می سال 2009 كی لوكلر اورست را فتح كرد. این خانم 61ساله پس از فتح 7 قله دومین زنی است كه در این رده سنی موفق شده به ارتفاع 29035 متری صعود كند. «وقتی به قله رسیدیم، ابرها اطرافمان را احاطه كرده بودند و قادر به دیدن هیچ چیز نبودیم. فقط زمین دیده می‌شد. حس كردم روی سقف جهان ایستاده‌ام. به قدری جادویی بود كه نمی‌توانم آن را توصیف كنم.» نكته جالب اینجاست كه این خانم كه همراه با همسرش در واشنگتن زندگی می‌كند تا 51 سالگی هرگز كوهنوردی نكرده بود.
ماجرای کوهنوردی او را در ادامه مطلب بخوانید....

ماجرا از جایی شروع می‌شود كه او داستان فتح كوه Rainier توسط پسرش كه 14 هزار متر ارتفاع دارد را برای یكی از دوستان تعریف می‌كند و دوست او وقتی اشتیاق او را می‌بیند از خانم لوكلر می‌خواهد در مدرسه كوهنوردی spokano اسم‌نویسی كند. كی لوكلر به پیشنهاد این دوست عمل می‌كند و تكنیك‌های كوهنوردی را می‌آموزد و نكته جالب اینكه در همین كلاس‌هاست كه بر ترس خود از بلندی و ارتفاع غلبه می‌كند. «حتی فكرش را هم نمی‌كردم بعد از 50 سالگی بخواهم از یك تپه بالا بروم چه برسد به كوه. همیشه از ارتفاع ترس داشتم. اول برای غلبه بر ترسم از كوه بالا رفتم اما حالا منافع بسیاری از كوهنوردی عایدم شده است.» در سال 2001 كی لوكلر همراه همسر و پسرش به آفریقا سفر كرده و قلبه كلیمانجارو را فتح كرد. بعد از آن بود كه به پیشنهاد یكی از دوستان تصمیم به فتح 6 قله دیگر گرفت. در ماه اوت سال 2002 قله البروز، در ماه ژانویه سال 2003 آكونكاگوا، در سال 2004 ونیسون و دنالی و در نهایت اورست را فتح كرد. بین فتح سایر قله‌ها و اورست تقریبا 4 سال فاصله افتاد. دلیل آن هم ابتلای لوكلر به آریتمی یا نامنظمی ضربان قلب و همچنین بدی آب و هوا بود اما در نهایت لوكلر بر مشكلات فائق شد. لوكلر در مورد فتح آخرین قله می‌گوید: «وقتی به بالای قله اورست رسیدیم برخلاف تصور بسیاری از افراد به جای اینكه حمامی گرم بگیریم یا چیزی بخوریم به كمپ برگشتیم و كمی استراحت كردیم تا 14 هزار متر به پایین برگردیم اما توفانی شدید گرفت كه می‌توانست چادرها را از جا بكند. برخی از همراهانمان زخمی شدند و با هلی‌كوپتر به پایین بازگشتند. گروهی دیگر نیز به دلیل خستگی بسیار ترجیح دادند سوار هلی‌كوپتر شوند اما من و همسرم به جای پرداخت 3 هزار دلار به هلی‌كوپتر تصمیم گرفتیم پیاده برگردیم. البته این به آن معنی نیست كه ما خست به خرج دادیم. هر فردی از موفقیت یك تعبیر مختلف دارد. برای برخی‌ها پول درآوردن به معنی موفقیت است و اما برای من رسیدن به هدف به معنی موفقیت است.» كی لوكلر در یك خانواده ثروتمند متولد نشده است. او در شهر كوچكی تا 10 سالگی زندگی می‌كرد تا آن موقع كه پدرش كار مناسبی پیدا كرد و به اروپا آمدند. لوكلر تمام زندگی برای رسیدن به اهدافش تلاش كرده است و پیاده‌روی، شنا و دوچرخه‌سواری جزو برنامه‌های هفتگی‌اش است تا بتواند هم وزن و اندام خود را درحد متعادل نگه دارد و هم از بیماری‌ها دور باشد. متاسفانه یك سال پس از فتح آخرین قله لوكلر، با یك دوچرخه تصادف كرد و دچار آسیب‌دیدگی و چند شكستگی شد اما حتی این موضوع هم جلوی رسیدن او به اهدافش را نگرفته است. او برای شركت در مسابقات Coeur dAlene در سال 2011 در حال آماده شدن است. امیدوار است بتواند 17 ساعته مسابقه را به اتمام برساند و ركورد جدیدی ثبت كند.