آخه منم پست 100 رو دوس دارم!

درسنامه سینمائی

چگونه با یك فیلم ترسناك بنجل سكته كنیم!

1.از دیدن فیلم در خانه و همراه 40 نفر دیگر اجتناب كنید! فیلم باید در سینما یا دست كم با سینمای خانگی مشاهده شود تا اثر فضا و تصویر امپلیفای شود!

2.بخود تلقین نكنید كه اینها دروغ و چرند و غیر واقعیست...هر دری وری به خوردتان داده شد قبول كنید.

3.در صورتی كه با رعایت این دو درس باز هم نترسیدید فیلمساز محارب و قتل او بر عموم مسلمین واجب است!

 

اون پست رو بنده حذفش كردم بعد از پست مرتضی خان..قصد توهین هم نبود عزیزم شرمنده اگه بی احترامی شد

تازه میخواستم یه نمایش نامه بنویسم در پاسخ موند برا دعواهای اینده دوست خوبم .خوشم میاد روحیات شاده

در فیلمهایی که به قول علیرضا خان" اول یه بابایی رو نشون میده كه داره یه نفرو سلاخی میكنه... سیم ثانیه بعد 4 تا دختر پسر رو در ناكجا آباد با این یارو تنها میذارن" ترس از همین نوع "پخ" هستش اون هم اگر کارگردان بتونه خوب درش بیاره .به نظر من این فیلم  ها  ترسناک نیست اصلا چرا باید بترسیم ؟ از چی بترسیم ؟ مگه خون و چند تیکه گوشت و .. ترس داره ؟ کسی از این فیلم ها می تونه بترسه که از خون می ترسه !! تو این نوع فیلمها ما کاملا می دونیم قراره چه اتفاقاتی بیفته ، حتی از همون اول می دونیم که آخر سر کدوم یک از این دختر پسرا زنده می مونه ! پس جایی برای ترس وجود نداره . می شینیم این فیلمها رو ببینیم که بدونیم چطور می میرین ، به گفته آقای ع ع از این فجیع مردنشون لذت ببریم و هر از گاهی به حماقتشون بخندیم که الکی خودشون رو به کشتن می دن .
 
چند روز پیش یکی از دوستام فیلمی به من داد اگه اشتباه نکنم اسمش shutter بود یا یه همچین چیزی و ادعا می کرد آخر وحشت و ترسه ! این فیلم رو دیدم کاملا مذخرف بود . هنوز هم نمی دونم این دوستم از چیه این فیلم ترسیده ؟ می خوام بگم که ترس و علت ترس می تونه متفاوت باشه .در حالی که به نظر شخص دیگه ای این فیلم یکی از ترسناکترین هاست . من نه تنها ترس که حتی کمی حس هیجان هم نداشتم . تنها جایی که یکم واسم جالب بود سکانسی بود که فهمیدیم روح این دختره مدام رو دوش پسره بود . و این یادآور بار سنگین گناه پسره بود .
من معتقدم چیزهایی که نمی دانیم ترسناکه . چیزهایی که به وضوح می دانیم و آخرش از همون اول مشخصه جایی برای ترس نمی ذاره ، میتونه هیجان ایجاد کنه یا لذت ، اما از پس ترسوندن بر نمی آد.البته همیشه اینطور نیست و استثناهایی وجود داره.

یعنی تو این فیلما فقط عامل "پِخ!" باعث میشه که بیننده بترسه؟ پاشیدن خون و کشتار فجیع باعث ترس نمیشه؟ البته به شخصه ترس در چنین فیلمایی برام مفهومی نداره. فقط مشمئز کننده است! 

آیا این نوع فیلما باعث ارضای احساسات دیگه ای مثل این چیزی که ع.ع گفته میشه؟

 

بررسی رابطه بین خشونت و وحشت هم میتونه جالب باشه. اصلا ربطی به هم دارن؟!

مخالفم.... اونجوری خودمونو محدود میكنیم.
فعلا بهتره كلی گوییی كنیم.

خوب! می بینم که وحید و میلاد آشتی کردن و علی هم پایه است که  بحثو با حضور امیر ادامه بدیم.

من می گم بحثو موردی کنیم. یعنی یه فیلم از سینمای وحشت رو انتخاب کنیم و در موردش حرف بزنیم.

مثلا : جن گیر - بچه رزماری - تلالو - غریزه اصلی و...

من اینطور فکر نمی کنم.
و هیچ حسی به این پاشیدن خون و فجیع کشتن ندارم. در چنین فیلم هایی که پر است از این صحنه ها ، یه جورایی بیننده عادت میکنه به این خشونت و به هیچ وجه دیدن  این صحنه ها دیگه ترسناک نیست. برای همین هم در این فیلم ها برای ترساندن ، بعد از یه سکانس پر تنش ، سکانسهایی میگذارند که بیننده به آرامش برسه و خیالش راحت بشه تا بعد یکهو یک چیزی از پشت سر پیداش بشه ، اونم با یه موزیک تند. اینجاست که بیینده جا میخوره . سکانسهای ترسناک تپه ها چشم دارند همین شکلی هستند.
به نظر من وقتی می دونیم که قرار هست که بترسیم ، نمی ترسیم!  چون اتفاقات ، پشت صفحه ی شیشه ایه و ما هیچ نوع ارتباطی با آن نداریم. اینجاست که کارگردان باید بسیار هوشمند باشه و از اون کلیشه ها خارج شه تا بتونه بترسونه. بهتره بگم تا بتونه بیننده اش رو غافلگیر کنه و یا چیزی رو بهش نشون بده که آمادگیش رو نداره.
من از سکانس خرد کردن انگشت دی کاپریو با چکش که تو body of lies هست بیشتر جا خوردم تا کل فیلم پیچ اشتباه!

اینجوری میشه گفت که اینجا آگاهی باعث ترس میشه. اونم نه آگاهی اشتباه، بلکه آگاهی درست.

در مورد شاینینگ هم موافقم! جای بحث زیاد داره.

شاینینگ كلی جای صحبت داره... كجا ها میترسیم؟ كجا ها اعصابمون خورد میشه؟ كجا ها حوصله مون سر میره؟ اصلا سر چی این حسها بهمون دست میده؟

نظر شخصی:
ببین! اون اولش یارو میزنه یه چیزی رو لت و پار میكنه و خون میپاشه به در و دیوار و روده است كه از همه جا آویزونه. از اونجایی كه بنده در طول عمرم تا حالا با همچین صحنه ای روبرو نشده بودم یه دفعه غدد فوق كلیه ام ترشح میكنه و یه حس بدی بهم دست میده (صورتم جمع میشه و صدای وووووی از دهنم خارج میشه).
خوب ! تو اون شرایطی كه تو گفتی تنها چیزی كه باعث ترس من میشه همینه كه دوباره اون غدد فعال بشن وگرنه خود شخصیتها و زنده یا مرده بودنشون اونقدر مهم نیست.
اگر یارو تك تیرانداز باشه و فقط قلب رو نشونه بگیره عمرا ترس نداره... اما اگه یارو فقط كله رو هدف میگیره و تیر هاش هم انفجاری هستند و مغز رو پخش میكنه .... اونموقع ترس ناشی از دیدن مجدد صحنه چندش آور بوجود میاد....
البت قضیه همزاد پنداری میتونه خیلی تو ترسوندن كمك كنه كه اون خودش ماجرای جداگونه داره (نمونه خوبش مثال هفت كه 4 تا پست پایین تر خوندیم)

تو این حالت ترس شخصیتای فیلم به بیننده منتقل میشه؟ یا چیز دیگه ای بیننده رو میترسونه؟

مثلا بیننده میدونه که یارو آدم سلاخیه و 4 تا دختر پسرم دارن میرن به سمتش. این باعث چی میشه؟ ترس؟ تعلیق؟ وحشت؟ هیجان؟

اینجانب ع.متخلص به ...و نوچه عربده کش و مغز کوچولوی خودم (میلاد پلنگ) همین جا اعلام میداریم تحت تاثیر عمیق شخصیت والا و اثر گذار آقا وحید قرار گرفته ایم و دقیقا مثل آدم بدها و ساواکیهای سریالهای ایام ال...ه دهه فجر که تحت تاثیر منش انقلابیون دچار تحول شخصیتی می شوند ما هم مدهوش کمالات،ادب و اندیشه آقا وحید متحول شدیم و در مقابل چنین تپه مرتفعی سر تعظیم فرود می آوریم.

من عاشق ادب آقا وحید شدم.خیلی دوس دارم.می خوام.

در پست 84 وحید میفرماید:

 

كسی كه مارو ....بود كلاغ ...دریده بود!

خدا رحمت کنه مرحوم بازرگان رو کاش زنده بود می دید این پست رو.

من خیلی از این پست یاد گرفتم.دقیقا یک پارادوکسه.یک کلاس درس میتونه باشه برای تبیین مفهوم پیچیده پارادوکس.

 

ببینید جاهایی رو که وحید نقطه چین کرده معلومه که حرفهای بد و زشتی بوده اما وحید اونها رو سانسور کرده. یعنی از یک جمله مصطلح که حرفهای زشت تو اونه استفاده کرده اما حرفهای زشتش رو بخاطر شخصیت والا و ادب تمام و کمالش نقطه چین کرده.میشه اسمش رو گذاشت ادب در بی ادبی.

مثل این میمونه به یکی بخواهید ناسزای رکیک بگید و مثل وحید حرفهای زشتش رو نقطه چین کنید:یعنی در حقیقت شما هم فحش میدید ولی بی ادبی نمیکنید.حرف زشت می زنید اما حرف بد نمی زنید.

مثال:

 

مادر...

پدر...

خواهر....

عمه....

....بخور

______________

یک چیز میخوام بگم آرزوم اینکه باور کنید....من خیلی به وحید علاقمند شدم.خیلی خوبه.اوکازیونه...اگر اجازه بدهید امیر هادیزاده رو هم مطلع کنیم بیاد فیض ببره

 

راستی من و میلاد طاس نیستیم.

به طور كلی چند مكانیزم اصلی برای ایجاد وحشت وجود داره

از همه شایع تر و سطحی تر ترس از نوع پخ است! متاسفانه این نوع ترس در حد چند ثانیه دوام دارد

نوع دیگر استفاده از باورهای خرافیه مردم است كه یك نمونه ان شب بیست و نهم میباشد!

نوع بعدی ترساندن بیننده از یك عامل مجهول است.ترس ناشی از دانستن كه از عالیترین ابزارهای ترس است(به عقیده من)

ترس ناشی از مشاهده یك صحنه فجیع و چیزهائی كه انسان را ازار میدهد

و سرانجام استفاده از ترس های بشری مثل مرگ و (هرجند ترس از مرگ در واقع نوعی ترس از ناشناخته هاست)

البته خیلی فیلمها از تركیبی از این فاكتورها استفاده میكنند.به نظر من فیلم ترسناك خوب فیلمیست كه كمتر از ترس پخ و اسلشر در فیلم بهره برده به جای ان بیننده را با ترسهای درونی خود او روبرو كند(شاینینگ و بچه رزماری از نمونه های عالی عرض بنده هستند)

حق با شماست دوست فهمیده و عزیز من...من واقعا بابت این بحثها متاسفم...بنده به شما قول میدهم كه دیگر از جانب بنده پاسخی به دوستان داده نخواهد شد چه دوستان به عنایات خود ادامه دهند چه ندهند.