با شکوه بود دیدن چهار تن از بزرگان سینما در کنار هم و صمیمیت راستین آنان ، و با شکوه تر ، دیدن مجسمه در دستان مردی که شایستگیش برای دریافت آن بارها محرز شده بود .

همه شادمان شدند . حاضران در کداک تئاتر و میلیونها نفر در سراسر دنیا . شادمان از اینکه  " مارتی " با شایستگی و اقتدار هر چه تمام تر بالاخره پس از سالها انتظار ، مجسمه را به خانه می برد .

من هم این پیروزی را به همه " اسکورسیزی بازها " صمیمانه تبریک می گویم .

پیروز باشید .

شاهین عزیز!

همانطور که پیشتر گفتم تعصب در عالم سینما چندان منطقی نیست. من هم تعصب خاصی روی اسکورسیزی یا کارگردان دیگری ندارم فقط علاقه است.

مسلما همانطور که شما گفتید کازینو از نظر ارزش سینمایی قابل مقایسه با رفقای خوب نیست.

شباهتها و تفاوتهایی هم دارند.

قبلا هم اشاره کردم که ساخت کازینو قبل از اینکه یک دغدغه فکری یا سینمایی برای اسکورسیزی بوده باشد یک جور تفریح و وسیله ای برای لذت بردن از سینما برای او بوده است.

و البته خود اسکورسیزی همواره گفته است هدفش از فیلمسازی لذت بردن از آن است نه کسب جایزه یا چیز دیگر!

امیدوارم هرچه بیشتر ما را از نظراتتان بهره من نمایید.

موفق باشید!

سلام آقا شاهین

امیدوارم همیشه موفق باشی

نمی دونم چرا اینقدر از اسکورسیزی بدت میاد ولی گلم به یه مسئله توجه نکردی اسکورسیزی اسکار گرفت به خاطر کارگردانی شما به داستان فیلم کاری نداسته باش سعی کن یه بار دیگه مرحوم رو ببینی بدون توجه به داستان فیلم بدون داوری قبلی میزان سن حرکت دوربین نما ها و ... که کار یه کارگردانه نه بقیه عوامل صحنه رو ببین فکر می کنم نظرت عوض شه

آقا علیرضا من اون کتابی که میگیو(اسکورسزی از زبان اسکورسیزی)رو خوندم.

مسلم بدون اگه اسکورسیزی تو ذهن من کارگردان کوچکی بود هرگز این کارو نمیکردم!یا حتی این بحث رو ادامه نمیدادم!

من دقیقن به خاطر بزرگی اسکورسیزی این کار رو کردم!در مورد casino هم 1چیزی واسه خودم نوشته بودم که باید برم دوباره ببینمش(3سال پیش دیدمش).اما در مورد good fellas:چرا سعی میکنی تفاوتی تو اون و casino در بیاری؟

گفتی کاپولا 3تا پدر خوانده ساخته!خوب تو اون سه تا 1خط زندگی رو تا به انتها رسونده!سیر تکامل 1 نفر رو برده جلو!

اما goodfellasنوعیاز زندگی رو به تصویر کشیده که توی casino هم دیده میشه!

فقط توcasino نوع آدما عوض میشه!

من میگم که good fellasفیلمی بود که باید ساخته میشد و واقعن جز فیلمای خوب سینماست.اماcasino؟؟؟؟؟؟

من واقعن از این بحث خوشحال شدم!خیلی کم پیش اومده بود که بخوام در زمینه اسکورسیزی صحبت کنم و طرف مقابلم بهم فحش نده و منطقی باهام صحبت کنه!

جناب تقوایی!

در مورد شخصیت پردازی در فیلمهای اسکورسیزی توضیحاتی ارائه کردم. البته وجود اشتراکات در شخصیت پردازی در فیلمهای مختلف اسکورسزی دلیلی بر یکسان بودن شخصیتها نیست.

اینکه آیا وجود دستمایه ها و دغدغه ها ی تقریبا ثابت و حتی شخصیت پردازی نسبتا شبیه به هم نقطه ضعف است یا قوت بهتر است به نظریه سینمای مولف که هم اکنون در بسیاری از آکادمیهای معتبر سینمایی در سراسر دنیا پذیرفته شده است مراجعه کنیم. بر طبق این نظریه حرف آخر در یک فیلم را کارگردان می زند و فیلم در حقیقت نشان دهنده دنیای ذهنی و ایدئولوژی کارگردانش است و متعلق به اوست . مثل یک تابلوی نقاشی که منحصرا به نقاشش تعلق دارد.

بدون شک وقتی از این منظر به سینما نگاه کنیم در میابیم که وجود وجه اشتراک در شخصیتهای فیلمهای مختلف یک کارگردان نشان دهنده نوع نگاه او به زندگی است. گاهی این نگاه ثابت است (مثل هیچکاک) و گاهی متغیر(مثل برتولوچی) .

دقیقا به همین دلیل است که میتوانیم مثلا تمام فیلمهای هیچکاک را تحت یک عنوان واحد به نام سینمای هیچکاک مورد بررسی قرار دهیم چون این" سینما"  در حقیقت به یک کلیت واحد که اجزاء آن نقاط اشتراک فراوانی دارند اطلاق میشود.

در مورد اسکورسیزی هم این گونه است . (برای اطلاعات بیشتر میتواند به دو کتاب ارزشمند سینمای اسکورسیزی و اسکورسیزی از زبان اسکورسیزی یا مجموعه مقالات لذتهای یک دلباخته سینما که نوشته خود اوست مراجعه کنید.)

در مورد مقایسه کیمیایی و اسکورسیزی اولا: بهتر است با هم مقایسه نشوند! ثانیا: من هرگز نگفتم دو فیلم از اسکورسیزی "عین هم" هستند و اگر چنین برداشتی از سخنان من کردید سوئ تفاهم بوده! من گفتم دستمایه ها و دغدغه های مشترک...

در ومرد مقایسه ای رفقای خوب و کازینو:

 دو فیلم از نظر ژانر با هم مشابهند.پرسیدید: چرا باید دو تا فیلم با 1 خط موضوعی ساخته بشه؟

حالا من می پرسم چرا نباید ساخته بشه؟! قرار نیست یک کارگردان از یک فیلم تا فیلم دیگر از زمین تا آسمان تغییر فکری و ایدئولوژیک داشته باشد! گفتم اگر بخواهیم این گونه قضاوت کنیم که دیگر فاتحه جان فورد- هوارد هاکز – سام کین پا – فرانسوا تروفو- فدریکو فلینی -  کاپولا (که سه پدرخوانده ساخت!) - و خیلی دیگر از بزرگان سینما خوانده است!

در ضمن اینگونه هم نبوده که اسکورسیزی امروز رفقای خوب را بسازد و فردا کازینو را کلید بزند. بین این دو فیلم 6 سال اختلاف زمانی است و اسکورسیزی در این فاصله تنگه وحشت و عصرمعصومیت را ساخت.

پرسیدید: :casino با good fellas چه تفاوت ساختاری،محتوایی،حتی بازیگری،داره؟

تفاوت ساختاری : رفقای خوب زندگی شخصیت اصلی را از نوجوانی تا زمانی که به یک گانگستر تبدیل میشود روایت می کند و بطن دراماتیک آن راهی است که این نوجوان طی میکند ولی در کازینو شاهد زندگی گانگستر قدرتمندی هستیم که می خواهد قدرت خود را حفظ کند.

به عبارتی کازینو میتواند ادامه ای بر رفقای خوب باشد . بطن دراماتیک اولی جدال شخصیت با محیط پیرامون در راه رسیدن به قدرت و در دومی جدال برای حفظ قدرت است.

البته شباهتهای بسیاری هم وجود دارد که ناشی از یکی بودن فیلمنامه نویسهای هردو فیلم است.

فیلمنامه هردو فیلم مشترکا توسط اسکورسیزی و نیکلاس پیله گی نوشته شده است. (اولی اقتباسی و دومی ارژینال)

در مورد بحث بازیگری: اصلا مهم نیست که بازیگرهای دو فیلم یک کارگردان با هم متفاوت باشند.

هرچند در این دو فیلم به اندازه کافی تفاوت وجود دارد.(رابرت دنیرو و جو پشی هردو هستند) اما شخصیت اصلی در رفقای خوب ری لیوتا بود. اگر منظور متد بازی گرهاست که بحث دیگری است.

در مورد زمان فیلمها: رفقای خوب زمانی کاملا منطقی دارد مسلما اگر طولانی بود تهیه کنندگان بیشتر از شما احساس خطر می کردند و بخشی از فیلم را میزدند! (مثل دارو دسته های نیویورکی که تهیه کننده آن هاروی واینستاین چندین سکانس را حذف کرد که با اعتراض مارتین روبه رو شد)

 به جرات می توانم بگویم در این فیلم که فیلمنامه اش 11 بار بازنویس شده حتی یک پلان زائد وجود ندارد چه برسد به یک سکانس!

در مورد کازینو: اینجا قصد اسکورسیزی بیشتر تفریح کردن است و غرق شدن در دنیای خود .یکی از دلایل این هم استفاده از رابرت ریچاردسون به عنوان مدیر فیلمبرداری بوده تا اسکورسیزی پس از چند سال کار با مایکل بالهاوس جنبه های بصری تازه ای به اثرش ببخشد.

 از طرفی اگر فیلم 30 دقیقه زودتر تمام می شد که شخصیتها بلاتکلیف میمانند و میشد فیلمهای ایرانی! شاید منظورتان حذف برخی سکانسها بوده که بهتر است بگویید کدام سکانسها زائد بوده اند.

توضیح اینکه منظور از سکانس زائد سکانسی است که بودن یا نبودنش در فیلم تاثیری ندارد.

در مورد اسطوره بودن یا نبودن اسکورسیزی مسلما تاریخ سینما قضاوت خود را کرده است و نیازی به تصدیق من یا شما نیست.

متشکرم!

با حرف نفر قبلی کاملن موافقم.

آقا علی رضا خدمت شما هم عرض کنم که این ثبات شخصیت که میگی تو کارهای اسکورسیزی هست رو نمیشه دلیل برتریش دونست،

کیمیایی تو ایران اینطوری میسازه اما نمیتونی بگی 2 تا کارش عین هم هستنذ!هرکسی که کارهای کیمیایی رو  ببینه میتونه بگه که:هی پسر این دیالوگه آشناس ولی انصافن حق بذه:casino با good fellas چه تفاوت ساختاری،محتوایی،حتی بازیگری،داره؟چرا باید دو تا فیلم با 1 خط موضوعی ساخته بشه؟

چرا هر دوی این فیلما (عذر میخواما)زیادی کش دارن؟casino رو نمیشد نیم ساعت زودتر تموم کرد بدون اینکه به فیلم ضربه بخوره؟ من نمیگم و نخواستم بگم اسکورسیزی کارگردان بی ارزشیه ،من میگم در حد این اسطوره شدن نیست!

tnx

اگه باز هم حرفی باشه بسیار خوشحال میشم!

به نظرم خوشحال کننده بود چون

یکی اینکه صد در صد حقش بود که جایزه رو ببره میون بقیه فیلمها چون واقعا فیلم خوبیه

دوم که به علیرضا تبریک میگم که بالاخره به این آرزوی عمرش رسید!!!

و سوم اینکه چون اسکورسیزی رو به همراه شش کارگردان بزرگ دیگه هفت کارگردان بزرگی میدونستن که توی تاریخ سینما اسکار نبردن ( از اونجایی که در حد اون شش نفر دیگه یعنی هیچکاک و کوبریک و استرجس و ... نیست ) واقعا خوشحالم که اسکار گرفت که از اون لیست بیاد بیرون

به کارگردان گاو خشمگین-راننده تاکسی-رفقای خوب-هوانورد -تنگه وحشت -دارو دسته نیویورکی نباید اسکار میدادند

اشتباه شده صددرصد

تحلیلی کوتاه از ساختار فیلمهای اسکورسیزی:

1- تمرکز روی جزئیات: بدون شک اسکورسیزی کارگردانی جزئی نگر است و همواره در میزانسنهایش توجه خاصی به کوچکترین و جزئی ترین اجزای صحنه دارد. در فیلمهای او اتفاقات کوچک و جزئی همواره نقشی مهم و کلیدی در پیشبرد داستان دارند. مثلا در راننده تاکسی وقتی تراویس بیکل(با بازی رابرت دنیرو) با تاکسی اش شبانه در شهر پرسه میزند از دید او جزئی ترین اتفاقات داخل پیاده رو را میبینیم: معتادان- زنان هرزه-مردان ولگرد و روابط بین آنها...همین توجه بیش از حد تراویس به دنیای خارج است که توجه او را به آیریس(جودی فاستر) جلب میکند و زمینه ساز اتفاقات بعدی میشود...

نمونه های دیگر:  پرداخت طولانی و بسیار کند به روابط جیک لاموتا(رابرت دنیرو) و کتی موریاتی در فیلم گاو خشمگین- نمای میز شام در فیلم رفقای خوب (که در آن مادر اسکورسیزی هم شرکت دارد و نقاشی های خود را با ذکر تمام جزئیات به دیگران نشان می دهد.) یا نماهای زیبای داخل کاباره و کازینو در همین فیلم که شخصیت ها با جزیی ترین خصوصیاتشان با گفتار روی متن معرفی میشوند و.... این ویژگی در تمام فیلمهایش (از خیابانهای پایین شهر تا جدا افتاده)وجود دارد .

2- تنهایی شخصیتها و درون گرا بودن آنها: تم تنهایی از دستمایه های مورد علاقه استاد است. زیرا خود او انسانی تنها و درون گراست و به تنهایی علاقه دارد. به گفته خودش دوستان چندانی ندارد و بهتری سرگرمیش "تنها" فیلم دیدن است.

اکثر شخصیتهای  فیلمهای او از تراویس بیکل راننده تاکسی و جیک لاموتای گاو خشمگین گرفته تا مکس کاری تنگه وحشت و هوارد هیوز هوانورد همگی تنها  و درون گرا هستند و حتی گاهی از فرط تنهایی و نداشتن هم زبان با خودشان در آینه حرف میزنند! (سکانس معروف راننده تاکسی یا سکانس افتتاحیه و پایانی گاو خشمگین که در هر دو  فیلم دنیرو رو به آینه با خود حرف میزند یا سکانس پایانی هوانورد را به یاد آورید.) افرادی "جدا افتاده" از جامعه و بیگانه با آن. حتی اگر به ظاهر هم افرادی دورو برشان باشند در واقع تنها هستند.(مثل مسیح در آخرین وسوسه مسیح و هاروی کایتل در خیابانهای پایین شهر)

3-خود آزاریهای مازوخیستی شخصیتها: در فیلمهای اسکورسیزی فقط و فقط یک راه برای تعالی افراد وجود دارد: خود آزاری جسمی و روحی . در راننده تاکسی دنیرو قطرات شمع آب شده را روی دستانش میریزد تا  صلاحیت درآمدن به شکل و شمایل یک مصلح اجتماعی را پیدا کند. همین دنیرو در گاو خشمگین ضربات کوبنده مشت حریفان روی رینگ بوکس را تحمل میکند تا ناکامیهای زندگی شخصی را فراموش کند.در نیویورک نیویورک دنیرو از همه زندگیش "لیزا مینه لی" می گذرد تا "دیگر همان آدم سابق نباشد" و پیشرفت کند-در اخرین وسوسه مسیح ویلم دافو(مسیح) تمام شکنجه ها و رنجها را به جان می خرد تا به خدا برسد- درتنگه وحشت دنیرو با تحمل انواع زجرهای خود خواسته صلاحیت انتقام گرفتن را پیدا میکند- در عصر معصومیت میشل فایفر رنج ناکامی در عشق را بر خود هموار میکند و در دارو دسته های نیویورکی و هوانوردلئوناردو دیکاپریو با کتک خوردن و حبس کردن خود در اتاق سعی در رسیدن به مرتبه ای بالاتر دارد.

4- پایان بندی نسبتا مبهم: اسکورسیزی معمولا در پایان فیلمهایش شخصیتها را در وضعیتی مبهم قرار میدهدو آنها را در دنیای از هم گسیخته اشان رها میکند. مثلا پایان راننده تاکسی را در نظر بگیرید: دنیرو سی بل شپرد را از تاکسی پیاده می کند و خود بی آنکه حرفی بزند با بی تفاوتی با تاکسیش در فضای اکسپرسیونیستی شهر گم میشود.

یا پایان  بندی زیبای نیویورک نیویورک که  دنیرو در فضایی نو آور وسط خیابان ایستاده...این روند در  خیابانهای پایین شهر -گاوخشمگین- رفقای خوب(آنجا که در انتها جو پشی به سمت دوربین شلیک میکند) –عصر معصومیت(وقتی دانیل دی لوئیس در شهر گم میشود) و حتی هوانورد تکرار میشود.

5- حضور کوتاه در فیلمهایش: اسکورسیزی به سبک کارگردان بزرگ آلفرد هیچکاک در برخی از فیلمهایش  مثل راننده تاکسی(در دو نقش) و کازینو حضوری کوتاه دارد که این خود به نوعی ادای دین وی نسبت به هیچکاک کبیر محسوب میشود.

martin_esi@yahoo.com

شاهین تقوایی گرامی!

قصد مداخله در این بحث را ندشتم اما  از آنجا که در پست اخیر خود کمی بی انصاف کرده اید مجبور به ارائه توضیحاتی  شدم!

اینکه نیمی از فیلمهای اسکورسیزی شبیه به هم هستند یک بحث است و اینکه فیلمهایش بدون حضور رابرت دنیرو و جو پشی ارزشی ندارد بحثی دیگر!

دوست عزیز! ابتدا باید منظور از شبیه بودن آثار اسکورسیزی به یکدیگر را مشخص کنیم. اگر منظورتان تشابه ژانر است که دلیلی بر بی ارزش بودن نمی شود . مثل این است که بگوییم فیلمهای جان فورد تماما بی ارزش است چون همگی در یک ژانر (وسترن) ساخته شده! البته در آثار اسکورسیزی تنوع ژانر محسوس است . ژانرهای گانگستری (پایین شهر و..) – تاریخی و مذهبی (کوندون – آخرین وسوسه مسیح) – اجتماعی و سیاسی (راننده تاکسی) – بیوگرافی(گاو خشمگین- هوانورد) - درام –وعاشقانه (عصر معصومیت) – دلهره آور و اکشن (تنگه وحشت) و...همه وهمه توسط استاد آزموده شده اند.

اما اگر منظور از شباهت سبک و شخصیت پردازی فیلمهای استاد است باید گفت: در دنیای سینما این نه تنها دلیل بر ضعف نیست بلکه نشانگر توانایی – ثبات شخصیت و از همه مهمتر دلیلی بر صاحب سبک بودن کارگردان است. من هم معتقدم اسکوسیزی در اکثر فیلمهایش دغدغه ها و دستمایه های ثابتی دارد و سبک کارگردانیش متاثر از هیچکاک و اورسون ولز و البته در سینمای معاصر منحصر به فرد است. به عبارت دیگرفیلمهای اسکورسیزی در فرم و محتوی شباهتهای غیر قابل انکاری با هم دارند و درست به همین دلیل صاحب سبک بودن اسکورسیزی و پرهیز وی از پراکنده گویی است که می توانیم از روی روند فیلمهایش پی به دنیای درونی او ببریم.

این ثبات سبک در فیلمهای استاد آنقدر زیاد است که اگر شخصی بدون اطلاع از نام کارگردان دو فیلم مختلف او را ببیند دست کم میتواند حدس بزند که هردو فیلم را یک نفر ساخته(البته اگر به دقت ببیند!)

در مورد حضور دنیرو و پشی : اولی در 8 فیلم و دومی در 3 فیلم اسکورسیزی حاضر بودند. حال من از شما میپرسم:آیا فیلم آخرین وسوسه مسیح که از حضور آنها بی بهره بود ارزش یکبار دیدن را ندارد؟! عصر معصومیت و داودسته های نیویورکی چطور؟! قبول دارید کمی عجولانه قضاوت کردید؟!

درپایان سخنی با تمام دوستان:  از نظر من سینما یک هنر است و دامن هنر پاک از هرگونه تعصب. (سینمای ناقص مارا نبینید که در آمیخته با تعصب است و بی حرمتی – فریادهای ده نمکی وقتی به او سیمرغ! دادند را در نظر بگیرید).

اسکورسیزی و ایستوود هردو جایگاه خود را در دنیای سینما دارند و در حال حاضر بزرگترین کارگردانهای زنده دنیا هستند. هردو از نظر اخلاقی انسانهای نمونه ای هستندو البته ایستوود (فکر کنم) 12 سال مسن تر باشد. اما در همین مراسم هم ایستوود آرزو کرده بود که جایزه به اسکورسیزی برسد.(یادمان باشد این افراد مثل برخی کارگردانهای وطنی  اهل تعارف نیستند!)

ضمنا بنده پیش از این مطالبی در مورد فیلمشناسی اسکورسیزی نوشته بودم که  درجهت آشنایی بیشتردوستان مجددا آن را در پست بعد می آورم.

سلام آقا مسعود!

بابا من گفتم که به اسکورسیزی توهین نمیکنم!!

منم همینو گفتم:زشت بود که به خاطر این کار به اسکورسیزس اسکار بدن!!

در مورد استوود هم عرض کنم که بهتره این حرفو نزنی!

کارگردانی که تو فیلمای معدودی که ساخته unforgiven و million dollar baby دیده میشه بسیار با ارزش تر از ساختن حدود 25 تا فیلمه که نصفشون شبیه هم باشه،نصفشون بدون deniro و joe pesciارزش دیدن هم نداشته باشه!!شرمنده که تند رفتم ولی کارگردانایی بزرگتر از اسکورسیزی برای دریافت لقب 4امین کارگردان برتر تاریخ هستن!

نکات جالب و بحث برانگیز مراسم اسکار 2007 ... امسال

به لینک زیر برید و ببینید...

http://www.cloob.com/club.php?id=13617#&postone&554699&

این هم لینک عکسها:

http://www.cloob.com/club.php?id=13617#&postone&555895&

اخبار جالب اسکار امسال با عکس هایی از ستاره های مطرح هالیوودی در مراسم اسکار و فرش قرمز