من این فیلم رو به خاطر دارن آرنوفسکی و جارد لتو دیدم.

موضوع محوری هر چهار تا فیلم دارن آرنوفسکی رستگاری و جستجوی هویت هست.

در فیلم "پی"ما با ریاضیدانی مواجه هستیم که پر از افکار عجیبه و در انتهای فیلم اون رو با لبخندی تلخ اما آرامش بخش روی یه نیمکت تو پارک می بینیم.در فیلم چشمه ما شاهد جستجوی یک انسان برای یافتن سرچشمه هستی هستیم ودر فیلم مرثیه ای برای یک رویا شاهد انسان هایی هستیم که در جستجوی آرامش هستند و در انتهای فیلم همه به نوعی به رستگاری میرسند.و اگر دقت کرده باشید هر چهار نفر هنرپیشه رو نشون میده که به شکل جنینی به خواب فرو می روند که کنایه از به  آرامش رسیدن است.و در فیلم کشتی گیر هم مردی رو می بینیم که آرامش و رستگاری رو در رینگ می بینه.

این فیلم یکی از بهترینهای جهان سینماستنه به لحاظ کارکردهای بصری که به معنای کامل کاربرد سینمایی فیلم بشدت ساختارمند و اصولا ساختارگراست از علاقه مندان به بحث درمورد ساختار این فیلم خواهش میکنم در کلوب کلاری یک بحث ایجاد کنند تا به طور بسیار تخصصی با هم در مورد ساختار  فیلم بحث کنیم......

موزیک متن خیلی خوبی داره در ضمن خانومه "الن برنشتاین" خیلی زیبا نقششو بازی میکنه.

من این فیلمو چندسال پیش دیدم.زندگی 3تا جوون و مادر یکی از اونها که هموشون با همه ی آرزوهاشون به جایی میرسند که میبینن همه چیزو از دست دادند.

من فکر میکنم داستان زندگی شخصیت های  این فیلم(مخصوصا مادر یکی از اون پسرها) به زندگی خیلی از آدمها شبیه.آدم هایی که از زندگی تصور های دیگه ای دارند ولی هیچ وقت نمی تونند به آرمان هاشون برسند و بین دنیای واقعی و رویایی معلقند.

راستش من بعد از دیدن این فیلم چند روزی میترسیدم! به خاطر همین فکر میکنم فیلم خوبیه.اما مطمئن هستم که فیلمبرداری این فیلم یک شاهکاره.فقط نمی دونم چرا اینقدر مهجور موند؟!فکر کن اگه اون افکت های تصویری نبودند فیلم همین تاثیر رو داشت؟

برای شنیدن موسیقی متن این فیلم به سایت Www.recital.blogfa.com

مراجعه فرمایید با تشکر مدیریت رسیتال

مرثیه ای برای یک رویا به کارگردانی دارن آرونوفسکی (منولد نیویورک) و محصول سال 2000-آمریکا است.

آرونوفسکی از همان ابتدا به شدت سعی میکند فضایی تلخ و رئال را بر فیلم حاکم نماید. موسیقی متن زیبای کلینت مانسل و تدوین غیر متعارف جی رابینوویتز (که قبلا در برخی از فیلمهای موج نوی فرانسه نمونه  اش را دیده ایم) در ساخت این فضا نقش بسیار دارند.(بعدها از همین روش تدوین در فیلمهایی چون بیل را بکش و بدو لولا بدو هم استفاده شد.)

نکته قابل تامل در فیلم بازی زیبای الن برنستاین پا به سن گذاشته  (بازیگر  فیلم جن گیر) در نقش سارا است که بسیار تحسین شد  واو را نامزد دریافت جایزه اسکار و گلدن کلوب کرد و فقط بازی استثنایی جولیا رابرتز در ارین براکوویچ استیون سودربرگ بود که  مانع کسب دومین اسکار برنستاین شد.(وی قبلا یکبار  در سال 1974برای بازی در فیلم آلیس دیگر اینجا زندگی نمی کند ساخته مارتین اسکورسیزی این جایزه را برده بود.)

جنیفر کانلی و مارلون وایانس(جوان سیاه پوست فیلم) هم بازیهای قابل توجهی را ارائه میدهند.

فیلم باوجودی که با درجه Rدر امریکا به نمایش درآمد بسیار خوب فروخت و به یکی از محبوب ترین فیلمهای هزاره جدید تبدیل شد.

در یک کلام مرثیه ای برای یک رویا فیلمی است در باره پوچی و انسانهایی که فرسنگها تا آرزوهایشان فاصله دارند و برای رسیدن به آرزوهایشان خیالبافی میکنند. و البته فضای سرد و نا امیدانه فیلم ما را به یاد فیلمهای استنلی کوبریک می اندازد. همچنان که پایان فاجعه بار فیلم پایان بندی برخی از فیلمهای کریستف کیشلوفسکی را برایمان تداعی میکند.

به نظر من فیلم از فیلم نامه ساده اما پرداخت عالی برخورداره

كمتر میشه اینجور داستان‌های ساده رو به این خوبی روایت كرد

فروپاشی این آدمها بسیار یاده و دم دستی اتفاق می‌افتهو این بار تراژیك اثر رو به مراتب بیشتر می‌كنه