| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
37
|
244
|
87/12/9 (21:38)
|
|
||
|
|
21
|
167
|
88/2/24 (19:07)
|
|
||
|
|
0
|
6
|
90/6/21 (17:02)
|
|
||
|
|
1
|
11
|
90/4/7 (03:27)
|
|
||
|
|
43
|
358
|
89/11/17 (19:42)
|
|
||
|
|
3
|
29
|
89/7/23 (23:51)
|
|
||
|
|
13
|
133
|
89/4/16 (12:26)
|
|
||
|
|
43
|
283
|
89/3/20 (20:03)
|
|
||
|
|
30
|
195
|
89/3/20 (19:53)
|
|
||
|
|
1
|
38
|
88/2/29 (17:26)
|
|
||
|
|
4
|
86
|
88/2/24 (19:47)
|
|
||
|
|
0
|
33
|
88/2/24 (14:20)
|
|
||
|
|
20
|
160
|
87/12/12 (16:26)
|
|
||
|
|
37
|
221
|
87/12/9 (16:46)
|
|
||
|
|
36
|
207
|
87/11/25 (10:03)
|
|
||
|
|
5
|
14
|
87/10/11 (13:24)
|
|
||
|
|
6
|
71
|
87/9/24 (08:59)
|
|
||
|
|
0
|
12
|
87/8/7 (08:21)
|
|
||
|
|
7
|
55
|
87/5/22 (19:39)
|
|
||
|
|
11
|
111
|
87/5/1 (17:32)
|
|
این قدر بحث در این کلوب و سایرکلوب های مسیحی شده است که عمری هم بخوانید کم می آورید.
به هر صورت ایمان مسیحی می داند که عیسی خدا-انسان است. یعنی هم کاملا خدا و هم کاملا انسان. پس جدایش نکنید.
در پناه خدای حقیقی
آنجلا
من بحث های قبلی رو خوندم اما به همون خدایی که همه ما تو این کلوب میپرستیمش نمیتونم منظورتونو بفهمم.
یه نفر از شما مسیحیا به من بگه اون بنده خدایی که به صلیب کشیده شد از دیدگاه شما عیسی بود یا خدا؟
در پناه خدا 
مهران عزیز بهتر نیست به مقالات و مطالبی که قبلا در این کلوب ها گذاشته ایم نگاهی بکنید، آن جا کاملا توضح داده شده است.
فیض خدای واحد حقیقی با شما
من هم شنیده بودم که مسیحیا اعتقاد دارن که خدا به صلیب کشیده شده اما باور نمیکردم
یعنی شما واقعا فکر میکنید خدا به صلیب کشیده شده؟
میشه در این باره برام یکم توضیح بدین!
در واقع، صلیب مسیح را میتوان عالیترین شکل تجلی جلال خدا دانست زیرا در صورت این مردِ مصلوب، میتوان صورت خدایی را دید که در هستی مخلوقات خود عمیقاً حضور دارد و با همۀ مخلوقات خویش عمیقاً رنج میکشد و هر رنجی را بر خود هموار میسازد تا انسانها را از وضعیت سقوط کرده و ناگوارشان رهایی بخشد و در طبیعت الهی خود شریک سازد.
خدایی که رنج میکشد... خدای کتابمقدس برای نجات انسان حاضر است حتی همه زشتیها و گناهان این انسان را بر خود بگیرد تا از گناه و مرگ رهایی یابد و به مرتبهای که برای او مقرر داشته، دست یابد. در قرن اول، پیام صلیب پیامی لغزشدهنده و کفرآمیز و جهالت محسوب میشد. پیام خدای مصلوب برای یهودیانی که تصویری بس با شکوه از جلال الهی داشتند، سنگ لغزش و کفری نابخشودنی محسوب میشد و برای یونانیان و کسانی که اهل حکمت فلسفی بودند، تنها حماقت و جهالت بهنظر میرسید. لیکن کسانی که نجات یافته بودند، پیام خدای مصلوب را عالیترین شکل تجلی جلال و قدرت الهی میدیدند و در صورت رنج کشیده نجار ناصری مصلوب شده، رنج و عذاب خدایی را میدیدند که برای نجات انسان حاضر به ترک جلال وصفناپذیر آسمانی خود و پذیرش بدترین و هولناکترین رنجها و عذابها شده بود.
در واقع، جلال این خدا هنگامی آشکار شد که وی خویشتن را از جلال خود خالی نمود؛ و این خالی شدن، در صلیب به اوج خود رسید. امروزه نیز پیام صلیب برای جهان پیامی لغزشدهنده و جهالتآمیز محسوب میشود. اما کلیسای مسیح برای نجات جهان پیام دیگری بجز پیام صلیب ندارد. پیام خدای مصلوب، پیام خدایی که رنج میکشد، تنها پیامی است که ما را با شخصیت خدای حقیقی مواجه میسازد و او را در جلال حقیقیاش به ما مینمایاند، جلال خدای پرمهری که در رنج انسانی شریک میباشد. مسیح پس از مرگ خود بر صلیب، از مردگان رستاخیز نمود و به جلال آسمانی خود وارد گشت؛ اما نقطۀ محوری انجیل او در کنار تولد، اعمال، گفتار و کلام او، صلیب وی محسوب میشود.
خدای مصلوب با تصاویر فلسفی و انتزاعی و متعالیای که از خدا در مکاتب و مذاهب دیگر معرفی میشود، یکسره متفاوت است. این خدا با داشتنِ کمال و قدرت مطلق، در شخصیت تاریخی عیسای ناصری وارد تاریخ جهان میشود و آن را از درون متحول میسازد. متکلم بزرگ آلمانی دیتریش بونهوفر این حقیقت را بدینسان بیان میکند: «خدا در عمق تجربه زندگی ما حضوری ماورایی دارد.»
در جهانی مملو از درد و رنج، در جهانی که شرارت و گناه گاه ابعادی باورنکردنی بهخود میگیرد و انسان در هستی دردآلودِ خویش پاسخ و معنایی برای رنجهای بیپایانش نمییابد، تنها تصویر چنین خدایی میتواند دلها و ذهنهای ما را آرام سازد و ما را از رستگاری کامل برخوردار سازد. پس بیایید در این روزها که به ایام مصلوب شدن خداوندمان نزدیک میشویم بار دیگر در خدای مصلوب تأمل کنیم و در چهره دردمند و غرق در خون عیسای ناصری، صورت خدای محبت را تشخیص دهیم که برای نجات ما بدترین رنجها را متحمل میشود.
مسیح به صلیب خود بهعنوان نقطۀ اوج تحقق ارادۀ خدا در زندگشاش مینگریست. او میدانست که در صلیب وی قدرت الهی و محبت الهی در عالیترین شکل تجلی خود، به معنای مرگ انسانیت کهنه و آغاز دوران نوینی در آفرینش الهی میباشد. لذا ثابتقدمانه و مصمم بسوی تحقق این نقشۀ الهی گام برمیداشت. اما از سوی دیگر، او میدانست که تجربه صلیب تجربهای بس هولناک است.
هر چقدر که وی به زمان مصلوب شدن خود بیشتر نزدیک میشد، ابعاد عظمت رنج و عذابی که باید با آن روبرو میگشت، بیشتر بر وی آشکار میشد و او در طبیعت بشری و خودآگاهی انسانیاش، خویشتن را در برابر مغاک دهشتناکی از ظلمت و گناه و پِلِشتی میدید که برآیند همه آلودگیها و گناهان انسانی از بدو آفرینش تا پایان جهان بود. «الان جان من مضطرب است و چه بگویم!ای پدر مرا از این ساعت رستگار کن! لکن به جهت همین امر تا بدین ساعت رسیدهام» (یوحنا ۱۲:۲۷). تجربه جتسیمانی نیز بیانگر همه درد و اندوه و تشویش مسیح در آستانه رویارویی با واقعه صلیب بود.
او بیکس، برهنه و مضروب در کنار دو دزد به صلیب آویخته شد. بر صورتش آثار رنج و عذابی فوق بشری دیده میشد و چهرهاش از درد منقبض شده بود و هر از چند گاهی، نالههایی سوزناک و کلماتی که به زحمت ادا میشدند از دهانش خارج میگشت. براستی آیا این مرد که بر صلیب بود، پسر خدا و مسیح موعود بود که در عهدعتیق در مورد عظمت جلال او و حشمت و شکوه پادشاهی قدرتمندانهاش آن همه وعده و پیشگویی وجود داشت؟ شاگردان وی به هیچوجه نمیتوانستند در این لحظات این دعاوی را در مورد مسیح بپذیرند که وی از ابتدای خدمتش آنها را بر همگان اعلام مینمود.
اما آنچه که از نظر انسانی شکست و ناکامی محسوب میشود، نقطۀ اوج پیروزی الهی، و آنچه که از نظر انسانی غیبت کامل خدا و فقدان کامل حضور او انگاشته میشود، عالیترین تجلی و مکاشفۀ شخصیت خدا و نقطۀ اوج عملکرد رهاییبخش او محسوب میشود. در واقع در صورت مسیحِ رنج کشیده و دردمند و غرق در خون، صورت خدای محبت به روشنترین و واضحترین شکل آشکار شده بود. مسیحی که بر صلیب رنج میکشید، تصویر خدایی را مینمایاند که خدای محبت است و در درد و رنج جهانی که خود آفریده است، عمیقاً شریک میباشد. محبت واقعی محبتی است که در رنج و زحمت کسانی که مورد محبت هستند، شریک میشود.درود 
علی جان داستان تولد حضرت عیسی ( ع ) در قرآن با داستان تولد خداوند ما عیسی مسیح در کتاب مقدس شبیه به هم هستند اما در کل با هم متفاوتند . یعنی اصلا فضاها فرق میکند . فقط اسامی درسته و چند مورد جزیی دیگه .
اما با این حال این طرز نقل داستان تود عیسی با توجه به اینکه از دید مسیحیت کتاب مقدسی درست نیست اما بی احترامی م نیست . صرفا داستانی دیگر است . اما نادیده گرفتن کار عیسی و نادیده گرفتن خداوند بر صلیب گناهی نابخشودنی و بی احترامی به ذات خداست . اینکه عیسی را دزدی بینگاریم ( یهودا که مسئول نگهداری پولها بود ولی از آنها میدزدید ) این بی احترامی است .
منظور من این بود برادرم .
صلیب عیسی اگرجه درد داره و رنج اما انسان را با خدا آشتی میده . محبت خدا بر صلیب جلجتا نمایانه . عشق خدا بر انسان بر صلیب دیده میشه . نادیده گرفتن صلیب نادیده گرفتن محبت خداست و نادیده گرفتن محبت او نادیده گرفتن خداست .
فیض عیسی مسیح خداوند با شما 


سلام
داستان مریم مقدس در قرآن به زیبای آمده
""پس پرودگارش او را به صورت نیكویى پذیرفت، و به طرز نیكویى نشو و نما داد، و زكریا را كفیلِ [رشد و تربیت معنوى] او قرار داد. هر زمان كه زكریا در محراب [عبادت] بر او وارد مىشد، رزق ویژهاى نزدش مىیافت. [روزى در كمال شگفتى] گفت: اى مریم! این رزق ویژه براى تو از كجاست؟! گفت: از سوى خداست، یقیناً خدا هر كس را بخواهد، رزق بىحساب مىدهد""
"" هنگامى كه فرشتگان گفتند: اى مریم! قطعاً خدا تو را برگزیده و [از همه آلودگىهاى ظاهرى و باطنى] پاك ساخته، و بر زنان جهانیان برترى داده است""
""زمانى كه فرشتگان گفتند: اى مریم! یقیناً خدا تو را به كلمهاى از سوى خود كه نامش مسیح عیسى بن مریم است مژده مىدهد، كه در دنیا و آخرت داراى مقبولیّت و آبرومندى و از مقربّان است""
سوره آل عمران در قرآن اختصاص زیادی به داستان به دنیا آمدن عیسی مسیح دارد که شاید برای شما هم جالب باشد،
این کجاش بی احترامی به مقام حضرت عیسی و مادر پاکش هست؟
ولی این شما هستید،که به مقام خدا بی احترامی میکنید و او را در حد صلیب پایین میاورید
درود 
خدا رو شکر برای محبت خدای پدر و فیض عیسی مسیح خداوند که برای ما شرایطی مهیا کرد تا زندگی با آرامش و بدون عذاب وجدان از گناهان انجام داده داشته باشیم . زیرا مسیح به ما وعده داد که رنج میکشد و بر روی صلیب میمیرد ولی از مردگان برمیخیزد . انسانیت او هم بر مرگ غلبه پیدا کرد . پس او تنها واسطه ی بین انسان و خداست .
خدا رو شکر برای چنین محبتی که بر روی صلیب خداوند ما عیسی مسیح برای ما آشکار کرد .
انسان در هر عصری دو راه بیشتر ندارد . نجات عیسی مسیح و کار او را بر صلیب بپذیرد و نجات یابد . یا اینکه آن را ( خون پر ارز عیسی مسیح را ) نادیده بگیرد و به آن بی احترامی هم بکند ( میگویند آن مسیح نبود بلکه امر بر آنها مشتبه شد ) و مستحق عذاب جاودانی شود . این است حکم پدر .
فیض عیسی مسیح خداوند با شما 


زندگی برای کسی که فکر میکند خدایش زجر میکشد،چه قدر باید زجر آور باشد،
خدای من، من برای مرهم زخم هایم به تو پناه میبرم،در حیرتم، تو برای مرهم زخمهایت چه
کرده ای؟
زیبا بود . اما خدا همیشه به انسان گوش میدهد . چه آنموقع که فحش و نازا میگوییم و چه آنموقع که عبادتش را یکنیم . غافل بودن ما به سبب گناهان ماست . به هر حال فکر میکنم این بحث تمام شده باشد .
خدا با شما 


بنده ی من:
تو هنگامی که به نماز می ایستی،من آنچنان گوش فرا میدهم،که گویی همین یک بنده را دارم،
ولی تو آنچنان غافلی که گویا صدها خدا داری
درود 
ما از خودمان دور شدیم و از خدایمان دور شدیم . او هم نمیخواهد از ما دور باشد به سبب محبتش و همچنین بر حسب قدوسیتش نمیتواند به جایی که گناه باشد نگاه کند حالا من هر چه قدر که میخوام به قول دوستان بشینم خون گریه کنم که ای وای خدا به من نگاه نمیکنه . نمیشه . مثل این که یک چیزی رو گم کنی و بسوزونیش الا بشینی گریه کنی که ای وای سوخت کاشکی الان اینجا بود . اما اون دیگه درست نمیشه . گرچه مثال نمیتونه اصل مطلب رو برسونه . اما تا حدی کارسازه فکر میکنم .
فیض خداوند یهوه با شما 

