userinfo close

  ,

اساطیر چین


chinese

تاسیس: 27 خرداد 1384  پروفایل کلوب
مدیر کلوب: آرمان بهراد - معاونان
 

لیست بحث ها

  عناوین بحث ها ارسال کننده پاسخها بازدید بروز رسانی اولویت
4
57
88/12/29 (11:42)
0
46
88/2/19 (16:33)
2
102
88/2/19 (16:10)
16
222
88/2/19 (15:37)
0
47
88/2/12 (14:40)
0
68
88/2/12 (14:30)
0
83
88/2/12 (14:17)
3
1428
87/5/25 (19:26)
1
62
87/4/15 (10:03)
4
239
87/1/12 (20:38)
8
50
86/12/28 (13:11)
0
23
86/12/26 (09:27)
0
39
86/12/5 (11:53)
0
68
86/11/5 (11:01)
0
74
86/10/14 (15:06)
0
50
86/10/14 (14:52)
0
46
86/10/14 (13:20)
1
12
86/10/4 (13:24)
1
62
86/9/4 (14:54)
2
64
86/8/25 (13:02)

عنوان بحث

آرتیمیس ع , artimies
آرتیمیس ع - 15:48 1388/02/19

ادیان و مذاهب باستانى ژاپن







ادیان و مذاهب باستانى ژاپن




جغرافیاى تاریخى انسانى

تاریخ مدون ژاپن به سال 660 ق .م مى رسد. در این سال امپراطورى ژاپن به وسیله (جیمونتو( تاءسیس شد و از همان زمان به بعد امپراطوران ژاپن به خود جنبه الهى و عنوان خدائى دادند. در قرون اولیه میلادى قبائل مختلفى در ژاپن سكونت داشتند كه حكومت هر یك از آنان در دست كاهنان بود. در قرن پنجم میلادى نفوذ قوم (یاماتو) بر دیگر اقوام موجب پیدایش كشور ژاپن شد.

 در قرون ششم تا هشتم میلادى ژاپن به سرعت پیشرفت كرد و داراى تمدنى درخشان شد. رئیس قبیله حاكم(یاماتو ) مقام امپراطورى یافت . در قرن نهم میلادى خاندان (فوجى والا (بر دربار حكومت مى كردند. با وجود امپراطور، قدرت اصلى از آن راهبان بودائى بود. در قرن دوازدهم میلادى (میناموتو( حكومت توگون را در ژاپن برقرار كرد و امپراطورى به مقامى تشریفاتى مبدل شد.

 در اواسط قرن 13 میلادى مغولان به فرماندهى قوبلاى قاآن دوبار به ژاپن لشكر كشى كردند ولى توفیقى به دست نیاوردند. از اروپائیها، ابتدا پرتغالیها بودند كه در سال 1542 م با این كشور بازرگانى برقرار كردند. در اواسط قرن شانزدهم مسیحیت به ژاپن راه یافت .


عقاید و ادیان ؛

دین بومى مردم ژاپن (شین تو ( نام دارد و مانند كیش ابتدائى چین ، یكى از اشكال) جان پرستى) مى باشد. در برخى نقاط ژاپن آثار (توتم پرستى ( نمایان است .

علاوه بر این ، دین) كنفوسیوس ( و) بودا( در ژاپن رواجى بسزا دارند كه اولى از( چین) وارد شده و دومى از(كره( راه یافته است . ساكنین اولیه ژاپن اقوام) آئینو( نام دارند. این قوم به سمت جزیره شمالى( هوكائید)و یا ( پزو) رانده شدند. در میان آنان آثار و بقایاى) توتم پرستى ( دیده مى شود. (توتم( این قوم ریشه) خرس ( دارد و طبق سرگذشت افسانه اى ، در اثر آمیزش زنى با یك خرس ، به وجود آمده است .

 عید خرس، از مهمترین اعیاد این قوم است كه با تشریفات خاصى در روزى معین ، بچه خرسى را از مادرش جدا مى كنند. زنى از اقوام )آئینو( آن بچه خرس را شیر مى دهد و آنگاه مردى او را خفه مى كند و سپس قطعه قطعه نموده مى خورند. در برخى از نقاط ژاپن ، مردم همچنان گرفتار اوهام و اساطیر و خرافات اند؛ چنانكه برخى از آنان نژاد خود را به (روباه )مى رسانند. این حیوان در اعصار گذشته بسیار مقدس بوده است . زیرا) روباه( با خداى برنج موسوم به) انیارى ( شریك است . تصویر روباه در معابد این گروه نمایان است . این قوم گاهى خود را به بیمارى روحى شگفت انگیزى گرفتار مى سازند و آن تخیل حلول روباه در آنان است و معتقدند كه این حلول از راه پوست و زیرناخن است . آنان زندگى خود را زندگى روباه مى دانند. شین تو؟

 در گذشته و حال : شین تو دین بومى مردم ژاپن پیشینه عقاید و مراسم مردم قدیم ژاپن ، عارى از هر گونه شكل و جهت خاصى بود. در قرن ششم میلادى در پاسخ به آئین بودا (در زبان ژاپن : بوت سودو)، لغت )شین تو)) (راه خدایان(( راوضع كردند. مردم ژاپن تا قرن پنجم میلادى طرز نگارش را از) چینیان ( اقتباس مى كردند. كتاب مقدس شین تو (كوجیكى) امور قدیم در قرن هشتم میلادى به زبان ژاپنى نگاشته شد.

 در همان عصر (قرن 8) كتاب مقدس دیگرى به نام ( نى هو نمى( نگارش یافت . دین شین تو براى ارواح مردگان احترام زیادى قائل است ، و آنان را بر زندگان ترجیح مى دهد. ارواح مردگان را تا مقام الهى بالا برده و ستایش ‍ مى كنند و معتقد به زندگى ارواح در میان زندگانند. ارواح در غم و شادى ، رنج و لذت زندگان شریك اند و رفتار و گفتار آنان را زیر نظر دارند. این نیروى طبیعى از رهگذار مرگ به دست مى آید. ژاپنى ها معتقدند كه موجودات طبیعى داراى روح هستند؛ آفتاب ، ماه ، رودخانه ، باران و...داراى روح هستند، لذا مورد پرستش قرار مى گیرند. در آئین شین تو پرستش خدایان بسیارى به چشم مى خورد. آنان را ارواح ، نفوس ، امپراطور، درختان ، گیاهان ، صخره ها، حیوانات از قبیل : مار شیر، گرگ ، كلاغ ، روباه ، خرس ، و... را مورد پرستش قرار مى دادند. علاوه بر این به خدایان بى شمار دیگرى عقیده داشتند.

ارواح نیاكان ؛ پرستش ارواح در آئین شین تو مقام ویژه اى دارد. در تلقى مردم ژاپن هر نوع گرفتارى و مشكلى با توسل به ارواح نیاكان حل مى شود. آن گونه كه هر پیشامد مثبت و خیرى را حاصل عنایت ارواح نیاكان مى دانستند. ژاپنى ها به رسم بدویان باستان اشیاء گرانبها را با مردگان دفن مى كردند. در فرهنگ مذهبى ژاپن به ارواح مردگان( كامى ها( مى گویند. كامى افسانه هاى متعدد دارد. مانند: كامى خانواده ، كامى كلان ، كامى ملت ، مخصوصا ارواح نیاكان امپراطور، كامى طبیعت ، آسمان ، درختان ، جنگلها، سنگها و اسباب آشپزخانه و... كه او را جان و حیات مى بخشند. نیروى تصور و تخیل ژاپنى ها جهان را پر از ارواح خوب و بد مى سازد.

در برخى روایات باستانى ژاپن آمده است كه : هشت صد هزار كامى ارواح موجود است كه برخى از این ارواح ، قدرتمندند و با نیروى فراوانى در جهان حكومت دارند كه به صورت خدایان حقیقى در آمده اند.
 (هیرانا) مفسر مذهب شین توكه در قرن 18و 19میلادى مى زیسته ، تجزیه تحلیلى از دین شین تو دارد. او مى گوید :در این مذهب همه مردگان به صورت خدا جلوه گر مى شوند و حوادث جهان طبیعت ، معلول كار مردگان است . این مردگان هستند كه سرنوشتها را تعیین مى كنند، جهان را مسكون مى سازند و انسانها را پدید مى آورند، مزارع و كشتزارها را حاصلخیز مى سازند و موجب پیدایش فصول چهارگانه سال مى گردند. و هم آنان هستند كه بلا و قحطى و كارهاى خوب و بد از آنان صادر مى شود. و ادامه مى دهد: اگر مردم ارواح را فراموش كنند، در زندگى با ناملایمات دست به گریبان خواهند بود. این ارواح مردگان است كه پاداش مى دهند یا مجازات مى كنند، مردگان به زندگان احتیاج دارند، پس باید كه زندگان غذا و ما یحتاج مردگان را بر قبور آنان بگذارند. به گمان آنان ، زندگان به مردهاى مرده ، شمشیر و به زن هاى مرده ، آینه مى دهند.

ژاپنى ها عقیده دارند كه كشورشان خانه خدا و مملكت خداست و مردم ژاپن از نژاد الهى هستند كه بر تمام مردم جهان برترى دارند. این طرز تفكر به تدریج به صورت روحانى درآمد و اعتقاد به ارواح رواج یافت . تفكر نژاد و سرزمین برتر؛ آئین شین تو به مرور زمان داراى مبادى و آداب شد. این آئین مایه هاى ناسیونالیستى و نژادپرستانه بسیار قوى دارد. آئین شین تو در طول تاریخ پشتوانه بسیار مستحكمى در حفظ استقلال و تحكیم قدرت سیاسى ژاپن داشته و دارد. فرمان امپراطور، فرمان خدا بوده است . وجب به وجب سرزمین ژاپن مقدس است ، چرا كه جزایر ژاپن آفریده ویژه خدایان است . و تمام قلمرو ژاپن توسط دو خداى نر و ماده (ایزاناگى)و )ایزانامى) خلق شده است .

 در مجمع الجزایر ژاپن )خداى نر( غوطه ور شد و این باور به دست آمد كه باید مردم ژاپن هر سال غسل مذهبى به جاى آورند. وقتى خداى نر (ایزاناگى ) از دریا بدر آمد، از گوشه چشم چپ خود بزرگترین خدایان را بوجود آورد كه او را )اماتراسو) گویند و این بزرگترین حادثه جهان خلقت است . وى بار دیگر به دریا فرو رفت تا غسل كند و وقتى در آمد، از گوشه چشم چپ خود خداى دیگرى به نام) توكى یومى )) (خداى ماه (( راخلق كرد. از گلوگاه او خداى دیگرى به نام سوسانوو و (خداى طوفان ) پدید آمد. این خدایان سه گانه در آسمان بر تخت جلال و جبروت و عظمت و خدائى تكیه زدند و حكومت آغاز كردند. مذهب مردم ژاپن ، مجموعه اى از اعتقاد به مظاهر طبیعت و اطاعت مطلق از فرمانروایان و عقیده به سحر و جادو و احترام به )تابو) و ایمان به مبادى بسیار ساده ساخته ذهنیت خودشان است . آنان روباه را فرستاده خدایان آسمانى مى دانستند و مورد پرستش قرار مى دادند. گروهى روباه را كلان اجداد خود مى دانستند. و این نمودهائى از وجود مذهب بدوى باستانى )فتیش ( در میان اقوام ژاپنى است . در نظر آنان ، )تیر و كمان) مقدس بود و آن را مانند مظهر خدایان عبادت مى كردند و این عین )فتیش پرستى ( است . مناسك و مراسم

1 تقدیس خانواده ؛ در آئین شین تو؛ كانون خانواده خود یك مذهب است كه باید به اصول اخلاقى خانواده در آئین شین تو مؤ من و عامل بود.
 2 تقدیس مردگان ، یكى از ضروریات آئین شین تو، احترام مردگان است و جلب مطلق رضایت آنان . جلب رضا آنان در انجام وظایف خانوادگى ، اجتماعى و پرستش امپراطور ممكن است .
3 تعصد به اصول اخلاقى ؛ ژاپنى ها باید پاكدامن ، راستگو، درستكار، شجاع و...باشد.
 4 تعلیم و تربیت فرزندان ؛ این امر ضامن بقاء خانواده است .
 5 نظافت از واجبات مذهبى است ، براى ورود به معابد، هر ژاپنى باید پاك باشد .
 6خواندن اوراد و اذكار سحرآمیز، بر هر ژاپنى لازم است .
 7 رقص و آواز خوانى ؛ باید این امر توسط دوشیزگان اجرا شود كه لازم و ضرورى است .
 8 تقدیم هدایا به خدایان ؛ این عمل از واجبات شین تو است كه باید در معابد گذاشته شود.
 9 برترى نژاد و سرزمین ؛ عقیده به اینكه مردم ژاپن فرزندان دو خداى نر و ماده (ایزانامى و ایزاناگى ( هستند و قلمرو ژاپن توسط این دو خدا خلق شده ، از واجبات و ضروریات دین ژاپن است .
 10 پرستش امپراطور؛ اعتقاد به اینكه (زیم لو ( در سال 660 ق .م امپراطور ژاپن نوه آن الهه بر مسند فرمانروایى جهان نشست كه سال مزبور مبداء تاریخ ژاپن گردید، و میكادو امپراطور ژاپن از نسل این الهه باید پرستیده شود، از ضروریات مذهب شین تو است .

 پیدایش آئین جدیدى به نام )ماهایانا( در سال 523 میلادى توانست خود را با محیط و مردم ژاپن سازش دهد، بر خلاف آئین صادراتى كنفوسیوس كه مردم ژاپن را خوش نیامد. آئین )ماهایانا) اهداف سیاسى امپراطورى ژاپن رابرآورد و لذا پیشرفت قابل توجهى نمود و حتى مذاهب جدیدى از آن پدیدار شد. یكى از شاخه هاى اصلى این مذهب ، مذهب معروف) ژودوشین تو( است كه شین ران مؤ سس آن بود. در این مذهب جدید انشعابى ، بسیارى از تعالیم سخت مذهب ماهایانا و سختگیریهاى آئین بودا حذف د و مقام زنان راكه وضع منحط و رفت بارى داشتند، سرو سامان داده و آنان را ارتقاء بخشید. رهبانیت و زیارت معابد را الغا نمود، لذا به) لوتر( ژاپن مشهور گردید.

 مذهب ماهایانا عقاید تسلى بخش ، بهشت و دوزخ و خدایان فراوانى اضافه بر آنچه در گذشته بود. با خود آورد. در این مذهب انشعابى ، نیایش به ارواح مردگان از آئین فتیش قدیم با تصرفاتى پذیرفته شد. قول به تناسخ و حلول (به مدت یكصد سال در حالت كامى ) جزء باورها شد. در طى این مدت ، ارواح مى توانند از زندگان حمایت كرده و در سرنوشت آنان مؤ ثر باشند. ماهایانا عقیده به بهشت را ابداع كرد، حال آنكه چنین باورى در آئین بودا اساسا وجود نداشت . مذهب ماهایانا به 128 دوزخ گوناگون و یك جهان ویژه براى پارسایان كه بر اثر تقواى مكرر به مقام خدائى رسیده و مى توانند فیوضاتى به بشر برسانند، قائل شد. به تدریج بین آئین شین تو و مذهب) ماهایانا)یك نوع وحدت پدید آمد و سرانجام شین توى قدیم در مذهب) ماهایانا( هضم گردید. این انحلال دقیقا به خاطر فقدان فلسفه مدون و احكام لازم بود. روحانیت مذهب شین تو؛ با گذشت زمان و ریشه دار شدن مذهب ماهایانا در كشور ژاپن ، قدرت روحانیون این مذهب به تدریج گسترش یافت و ابداعات و انحرافات زیادى توسط آنان رواج گرفت .

روحانیون به خرید و فروش گناهان پرداختند و خرید و فروش عمر و افزایش آن از ابتكارات روحانیت شین تو یا ماهایاناى جدید گردید. پدران ژاپنى براى تقرب به درگاه خدایان ، پسران خود را به پیشوایان (روحانیون ) مى فروختند. این سنت از دیرباز در میان مردم ژاپن رایج بود و در اواخر قرن هفدهم ممنوع گردید. این كودكان در خدمت روحانیون (ماهایانا( لباس زنان را مى پوشیده و به زشت ترین كارها (لواط و...) واداشته مى شدند. و این آغاز انحطاط اخلاقى ژاپن بود. در سال 1549 میلادى كه مذهب )كاتولیك) در ژاپن راه یافت ، مورد استقبال بسیار قرار گرفت ، علت پذیرش مذهب كاتولیك ، اراده امپراطوران ژاپن بود كه بدان وسیله مى خواستند از نفوذ روحانیت )ماهایانا) كه در تمام مسائل كشور دخالت مى كردند، بكاهند.در سال 1852 میلادى امپراطوران ژاپن كه زیر نفوذ روحانیون ماهایانا قرار داشتند، از تبلیغ مذهب كاتولیك جلوگیرى كردند و آزار و شكنجه مسیحیان ژاپن آغاز گردید كه عده فراوانى از آنان كشته و یا اخراج شدند. مذهب ماهایانا پشتوانه خوبى براى بسط امپراطورى و تحكیم قدرت سیاسى امپراطوران بود؛ زیرا در این مذهب مقامى خدائى داشتند. ادغام دو مذهب ماهایانا و شینتو، آئین شین تو را پدید آورد. این مذهب توسط امپراطوران ، مذهب رسمى ژاپن اعلام شد. با انحلال مذهب ماهایانا، روحانیون قدرت و نفوذ خود را از دست دادند. اما امروز مذهب) ماهایانا( دومین مذهب رسمى كشور است و در برخى شهرها و اكثر روستاهاى ژاپن رواج كامل دارد. ((شین تو)) جدید؛ عقاید و احكام تحول و تغییر در این مذهب از خدایان آغاز شد؛ یعنى انتقال اعتقاد از خدایان عرضى به خدایان طولى . از میان آن همه خداى طولى ، فقط سه خدا را برگزیده شدند:

(آمانو)، (موناكانوسى) ،) نوكامى). این سه خدا بر دیگر خدایان اشرف و افضل شدند. تحول دیگر عقیده خاصى به )بهشت و جهنم)، اعمال خیر و شر، پاداش و كیفر و...بود. نیكوكاران زرد پوست پس از مرگ در بهشت مخصوص ژاپنى ها جاى مى گیرند و بدكاران در جهنم كه نوعى زیر زمین است ، بدون وسائل معیشت ، در آن معذب مى شوند. اصول عقاید و تعالیم اخلاقى مذهب شین توى جدید عبارت است از: تقدیس ارواح نیاكان و ستایش آنها و ستایش و احترام امپراطور كه نوه خداى خورشید و نژاد آسمانى ژاپن است . همچنین ژاپنى ها موظف هستند كه تمام مردم جهان را زیر فرمان خود در آوردند، زیرا بر همه انسانها برترى و شرافت دارند. كانون خانواده مقدس است و خانه خود یك معبد است : پدر مى تواند فرزندانش را بفروشد و یا كیفر دهد و بكشد. زنان باید در برابر شوهران هرزه و وحشى و پلید، با ملاطفت رفتار كنند و در همه حالات تابع شوهر باشند. دختران از ارث محروم اند. به دلیل وجود نظام پدر سالارى مردان حق داشتند زنان خود را به اماكن فساد بفروشند.

اوراد و اذكار: اوراد سحرآمیزى كه از اعصار گذشته باقى مانده . تقدیم هدایا به خداى خدایان : هدایایى مثل برنج و میوه و ماهى . رقص ‍ توسط دختران در ضمن عبادات مذهبى با روش خاصى . اساطیر و خرافات ؛ در آئین شین تو، بیش از هر مذهبى دیگر خرافات وجود دارد: دریافت خوبى و بدى ها به وسیله سوزاندن استخوان گوزنها یا كاسه لاك پشت و مطالعه خطوط لاك لاك پشت . با این كار سرنوشت زندگى فرد در آینده روشن مى گردید. ضمنا اوقات سفر و ازدواج و... با همین مراسم روشن مى شد. از آنجا كه مردم ژاپن و پیروان این مذهب خود را از تبار خداوند مى دانند، معتقدند كه نیازى به دستورات و احكام معصل ندارند و براى انجام كارها از فطرت خود الهام مى گیرند. مركز مذهبى شین تو، شهر (ایسه ( است كه شهر معابد نام دارد، چرا كه پر از معبد است . شهر دیگرى به نام )نارا (وضع مشابهى دارد. بتخانه )هزار بودا( در ژاپن معروف است و در آن مجسمه خدایان بى شمارى با اشكال گوناگون گردآورى شده است . البته در ژاپن بتخانه هاى بسیارى در شهرها و روستاها وجود دارد. در سال 1945 میلادى امپراطورپرستى در ژاپن ملغى شد؛ ولى هنوز مردم ساده لوح بر این باور هستند. یكى از مراسم معروف مذهب شین تو، روش اخلاقى (پوشیدو) به معنى روش دلاوران است . این رویه یادگار قرون وسطى است كه به عنوان یك راه و رسم نظامى در ارتش راه یافت و به تدریج فراگیر شد؛ تا آنجا كه مذهب شین تو را تحت الشعاع قرار داد. مراسم پوشید و كه صرفا سرمشق رفتار و كردار سواران و دلاوران بود، در هشت عنوان خلاصه گردیده است:

1 وفادارى دلاوران و پهلوانان به بزرگان و بالادستان و سرانجام به امپراطور.
 2 حق شناسى: دلاور مردان باید به میهن و امپراطور حق شناس ‍ باشند.
3 شجاعت: دلاور مرد باید در خدمت به امپراطور از ایثار و فداكارى دریغ نورزد.
 4 عدالت: دلاور مرد باید از مرز عدالت خارج نشود.
 5 صداقت: دلاور مرد نباید از روى ترس دروغ بگوید.
 6 عزت نفس: دلاور مرد باید قوى النفس ، مؤ دب و موقر باشد.
 7 استقامت: دلاور مرد باید صبور و شكیبا باشد.
 8 آزادگى: دلاور مرد باید مرگ عزت مند رابر زندگى ذلت بار ترجیح دهد.
 9 عشق: به علم و دانش
 10 مردم دوستى: دلاور باید همیشه نیكخواه جامعه باشد. نقوذ مذاهب و ادیان بیگانه ؛ دین ، به مثابه آراء، عقاید انسان در تاریخ بشر هیچگاه در محدوده جغرافیایى و مرزهاى ملى و نژادى ، متوقف نشده و به دیگر سرزمینها نفوذ كرده است . و در ژاپن نیز این وضعیت وجود دارد: دین كنفوسیوس ، كه در چین پدیدار شد، در قرن اول میلادى به ژاپن راه یافت و مورد استقبال مردم قرار گرفت و تا قرن هفدهم میلادى نفوذ و گسترش یافت . دایره نفوذ این دین وارداتى در میان كشاورزان بود، اما اینك كتب مذهبى این آئین در سراسر ژاپن رایج است و بر فرهنگ آن دیار تاءثیر فراوانى كرده است . دین بودا دین وارداتى دیگرى است كه از كشور هند به ژاپن راه یافت و هم اكنون دین اكثر مردم ژاپن ، بودائى است و نقطه مقابل آئین شین تو مى باشد. دین شین تو خدایان بى شمارى را در محدوده عقاید خود قرار داده ؛ ولى دین بودا از نظر اصولى و بنیادى این عقیده را رد كرده و قبول ندارد. شین تو به بقاى دائمى پس از مرگ ، بدون مجازات گناهكاران و پاداش نیكوكاران ، معتقد است ، ولى بودا چنین باورى به تناسخ ندارد و كاملا مخالف آن است . در قرن هفدهم میلادى بین این دو مذهب مغایر، اتحاد و ائتلافى برقرار شد. به این صورت كه خدایان بى شمار شین تو مظاهر بودا لقب گرفتند و بدین سان این دو دین به هم نزدیك شدند. آئین بودا به پاره اى اعتقادات شین تو در داد و قبول كرد كه مردگان به مدت یكصد سال در نزد زندگان منزل دارند و بعد براى دریافت پاداش زندگى جدید آشكار مى گردند. معابد؛ معابد بودائى در ژاپن با چوب منقش و داراى كنده كاریهاى بسیار زیبائى است . زیباترین معابد بودائى در شهر توكیو و اطراف آن قرار دارد. قربانیان جنگ و شهیدان راه وطن در گورستانى مخصوص جاى ویژه اى دارند و اسامى آنان بر الواحى نوشته شده است . بودائیان ، به موعظه و اندرزهاى اخلاقى ، تهذیب اخلاق و انجام مراسمى شبیه فرقه كاتولیك روى مى آورند. روحانیت ؛ روحانیون ژاپنى (بودا، شین تو و...) به قرائت متون مقدس ‍ مشغول مى شوند، آواز مى خوانند، زانو مى زنند، براى تشریفات مذهبى ناقوس نواخته مى شود، شمع روشن مى شود، كندر و عود و مشك مى سوزند، مؤ منین دعا مى كنند و حمایت بودا را طلب مى كنند. فرجام : در طى قرون متمادى مردم ژاپن از میان ادیان و مذاهب گوناگون كه به آن دیار راه یافت ، هیچ یك را به طور كامل انتخاب نكردند و آنچه را قبول كردند، تركیبى بود از سنن باستانى مذهب شین تو و آئین )بودا) كه گاهى با مكتب اخلاقى دین) كنفوسیوس ( در هم آمیخته مى شد . در سال 1868 میلادى كه قدرت واقعى كشور در اختیار فرزند رب النوع خورشید (میكادو( امپراطور ژاپن ، قرار گرفت . دین شین توى باستانى دین رسمى كشور اعلان شد و تشكیلات بودائى از دولت جدا گردید. در عین حال اكثر مردم از هر دو دین (شین تو و بودا) پیروى مى كنند و از سال 660 ق . م تا امروز تحولات فراوانى بر اثر دگرگونیهاى اجتماعى آن كشور پدید آمده و هم اكنون ژاپن در زمینه صنعت و تكنولوژى جدید با كشورهاى بزرگ و پیش رفته جهان رقابت چشم گیرى دارد. این تحول حیرت انگیز و غیر قابل انتظار در كشورى كه مهد خرافات و اساطیر بوده و هست ، صرفا پس از آنكه به دكان رهبانان و كاهنان و روحانیان دغلكار و جاهل پرور ژاپن پایان داده شد و علم و عقل و آزادى علمى ، هنرى و...روى كار آمد، حاصل شد.







  • ارسال پاسخ

پاسخ ها

ترتیب پاسخ ها : از اولین پاسخ
آرتیمیس ع , artimies
آرتیمیس ع - 16:10 1388/02/19
2









باستان‌شناسان به مقبره‌ی مرموز یکی از امپراطوران زن ژاپن گام نهادند



پس از ۳۲ سال تحقیق، بررسی و استفاده از فن‌آوری‌های مدرن، دانشمندان توانستند به مقبره‌ی مرموز یکی از امپراطوران زن ژاپن راه یابند.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، باستان‌شناسان ژاپنی همراه ۱۵ دانشمند دیگر، پس از سال‌ها تحقیق و بررسی با استفاده از جدیدترین فن‌آوری‌ها موفق شدند تا به مقبره‌ی مرموز یکی از امپراطورهای زن کشور ژاپن که در سال‌های دور بر این کشور حکومت می‌کرده است، وارد شوند.
از سال ۱۹۷۶ میلادی تلاش‌ها برای ورود به این مقبره‌ی مرموز آغاز شده بودند، تا این‌که روز گذشته و پس از ۳۲ سال بررسی و کاوش، باستان‌شناسان توانستند به مقبره‌ی جینگو (Jingo) که به اعتقاد مورخان، مشهورترین امپراطور زن ژاپن است، راه یابند.
مقبره‌ی جینگو در اواخر قرن چهارم میلادی و اوایل قرن پنجم در زمینی به مساحت ۲۷۰ متر مربع و در ساختمانی که به‌شکل یک قفل است، بنا شده است.
دو باستان‌شناسی که به این مقبره راه یافته، گفته‌اند که داخل آن، با نوع خاصی از دیوارنگاره‌ها و مجسمه‌های منحصربه‌فرد که تاکنون نمونه‌ی آن‌ها دیده نشده، تزیین شده است. البته تاکنون هیچ عکس یا فیلمی از داخل این مقبره منتشر نشده است.







آرتیمیس ع , artimies
آرتیمیس ع - 15:52 1388/02/19
1





کتاب ادیان چین و ژاپن باستان

  کتاب ادیان چین و ژاپن در واقع ترجمه دو بخش ادیان چینی و ژاپنی کتاب راهنمای جدید ادیان زندهاست که زیر نظر جان آر. هینلز استاد مطالعات تطبیقی ادیان در مدرسه مطالعات آفریقایی و شرقی دانشگاه لندن تالیف شده است. بخش ادیان چینی این کتاب مایکل سوسو و بخش ادیان ژاپنی آن را دیوید رید  نگاشته است و محمد علی رستمیان عضو هیئت علمی مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب این دو بخش را تحت عنوان ادیان چین و ژاپن ترجمه نموده است. محمد علی رستمیان در مقدمه ای که بر ترجمه این اثر نگاشته است با اشاره به ضرورت شناخت و آگاهی ما نسبت به اقوام آسیایی به بیان اجمالی ویژگی­های دین در چین و ژاپن پرداخته است. حضور ادیان مختلف در این دو جامعه، تحول پذیری دین در این دو فرهنگ و نقش برجسته عناصر سیاسی در دین این دو کشور از مشخصاتی است که مترجم برای دین در چین و ژاپن بر­می­شمرد. بخش اول کتاب حاضر به ادیان چین اختصاص دارد و در هفت بخش مختلف به منابع اولیه اصلی، مقدمه­ای بر تاریخ دین چینی، مراحل اصلی و پیش­فرض­های مطالعه علمی دین چینی، مفروضات اصلی نظام دینی چین، اعمال مخصوص دین چینی، سنت عرفانی در چین و دین در چین مدرن پرداخته است.

نویسنده در سطرهای ابتدایی اثر خود که در واقع حکم مقدمه را دارد و تحت عنوان ادیان چینی ترجمه شده است، از جشن­های آیینی، شعایر گذر یعنی تولد، بلوغ، ازدواج، مراسم کفن و دفن و چرخه سالانه جشن­های تقویمی به عنوان معرف­های سنتی این دین یاد می­کند و می­نویسد: در چین عضویت در گروه اجتماعی با شرکت در شعایر گذر و جشن­های سالانه به ثبوت می­رسد نه با تایید عقلانی مجموعه ای از کتابهای مقدس وحی شده. مایکل سوسو ضمن اشاره به معنای واژه زونگ – جیائو به معنای شجره تعلیمات که در چین برای دین به کار می­رود، اظهار می­کند که از میان این تعلیمات، نظام اخلاق کنفوسیوسی، نظام شعایر تائویی و مفاهیم نجات گرایانه بودایی آموزه­­هایی هستند که مردم آنها را قبول دارند و آیین بودا و تائو و کنفوسیوس همانند خدمتگزارانی به ایمان و نیازهای توده مردم چین عمل می­کنند. در بخش منابع اولیه اصلی، نویسنده منابع مطالعه دین چینی را به سه دسته تقسیم می­کند که عبارتند از:

1. متون کلاسیک، شعایر، تواریخ و فرهنگ­های جغرافیایی محلی کنفوسیوسی؛
2. نوشته­های متداول، فرهنگ­های عمومی و داستان­های تخیلی تائویی؛
3. متون رسمی و متداول و کتاب­های عبادی عمومی بودایی.

در بخش بعد که به تاریخ دین چینی اختصاص یافته است، سوسو تاریخ دین چینی را به چهار دوره اصلی تقسیم و به ویژگی­های هر دوره به طور مختصر و گذرا اشاره می­کند. این چهار دوره که به طور سنتی از آنها با عناوین بهار، تابستان، پاییز و زمستان فرهنگ چین یاد می­کنند، عبارتند از: دوره بهار تاریخ دین چین از آغاز پادشاهی جوو در حدود 1100 ق.م تا آغاز سلسله هان یعنی 206 میلادی؛ دوره تابستان تاریخ دینی از 206 تا 900 میلادی؛ دوره سوم یعنی پاییز آن از 960 تا 1912 میلادی؛ و دوره جدید تایخ دینی چین که همان دوران زمستان این چرخه قلمداد می­شود. نویسنده در بخش بعد به مراحل اصلی و پیش فرضهای مطالعه علمی دین چینی پرداخته است و این مراحل را به سه دوره اصلی تقسیم می کند. نگرش استعماری دانشمندان قرن نوزدهم، دیدگاه ابژه­ای و علمی به تجربه چینی توسط دانشمندان اول و میانه قرن بیستم و نگرش پدیدار شناسان ساختارگرا؛ سه نوع نگرش و سه مرحله از مطالعه جدید درباره دین چینی را شکل می دهند. مایکل سوسو بخش چهارم اثر خود را به توضیح آموزه­های اصلی دین چینی اختصاص داده است و در این قسمت مفاهیمی چون تکوین کیهان، یین و یانگ، پنج عنصر، اتحاد با دائو، فضیلت کنفوسیوسی، جهنم و چرخه های زندگی به اختصار توضیح داده شده است. در بخش پنجم به آداب و مناسک دین چینی پرداخته شده و در مورد خصوصیات شعایر گذر شامل آیین­های تولد، بلوغ، ازدواج و آیینهای خاکسپاری سخن رفته است.

در قسمت دیگری از همین بخش نویسنده به چرخه جشن های سالانه دین چینی پرداخته و جشن های اصلی دین چینی در طول سال را با ذکر اجمالی آداب و مراسم آنها بر می شمرد. در قسمت دیگری از این بخش به مجریان مراسم دینی اشاره شده است و نویسنده راهب بودایی، کاهن تائویی، شمن­ها و واسطه های تسخیر روح را مجریان آیین های دینی در چین معرفی میکند و گوشه ای از کارکردهای آنان در جامعه دینی چین را بر میشمرد. در پایان این بخش نویسنده نتیجه­گیری کرده است که قدرت دین عامیانه در چین مدرن نه تنها نابود نشده بلکه سهل­تر و قوی­تر شده است. بخش ششم از قسمت ادیان چینی به سنت عرفانی در چین اختصاص یافته و نویسنده دامنه این سنت را از اولین متون تائویی( قرن پنجم تا چهارم پیش از میلاد) تا مطرح شدن انواع مراقبه ذن در قرن شانزدهم میلادی گسترده می­داند. مایکل سوسو در این قسمت از کتاب خود، عناصر اصلی سنت عرفانی در چین را به اجمال بیان می­کند و در این راستا به سنت مرتاضانه تائویی (سیو یانگ) و منابع الهام آن یعنی کتاب­های جونگ زه نی پین و دائو ده جینگ اشاره می­کند و گزارش مختصری از محتویات این دو منبع به دست می­دهد. نویسنده سپس به بیان ویژگیهای سنت عرفانی در چین مدرن پرداخته و عناصر و دامنه تحولات این سنت را برمی­شمرد. در بخش هفتم که با عنوان دین در چین مدرن تنظیم شده است، به جایگاه دین در چین پس از سلطه سوسیالیسم پرداخته شده است. نویسنده در بخش پایانی از نوشتار خود با اشاره به پنج دین مورد تایید دولت چین یعنی اسلام، بودا، دائو، کاتولیک و پروتستان؛ به بیان قلمرو فعالیت این دین­ها در کشور چین می­پردازد.

در کتاب­نامه این بخش نیز 49 اثر معرفی شده است. بخش دوم کتاب حاضر به ادیان ژاپنی اختصاص دارد و دیوید رید نویسنده آن است. این بخش از یک مقدمه کوتاه و شش قسمت با عناوین مطالعات دینی در ژاپن، ماتریکس"سنت کوچک"، رهبران دینی و تعالیمشان، جمعیت متدین در ژاپن معاصر و تحولات بعد از سال 1945؛ تشکیل شده است. دیوید رید در مقدمه کوتاه خود به برخی ویژگی­های دین در ژاپن اشاره می کند و معتقد است با این­که در دین ژاپنی ابعاد شخصی نیز وجود دارد اما جنبه­های دیگری چون جشن­های شین­تویی و شعایر بودایی نیز وجود دارد که بخشی از دین شخصی تلقی نمی­شوند. وی همچنین با اشاره به بعد سازمانی دین در ژاپن، آگاهی از تاثیرات متقابل سازمان­های دینی و قدرت حکومتی در ژاپن را برای آشنایی کامل با این دین ضروری می­داند. رید در بخش مطالعات دینی در ژاپن این نکته را گوشزد می­کند که مطالعات دینی در ژاپن مطالعات الاهیاتی و فلسفی و نیز مطالعات تاریخی و متنی را شامل نمی شود و محدود به رشته­هایی نظیر پدیدار شناسی دین، جامعه شناسی دین و روان­شناسی دین است که در آنها پدیده دینی به روش تجربی و به شکل تطبیقی مورد مطالعه قرار می گیرد. در قسمت ماتریکس سنت کوچک نویسنده اصطلاح سنتهای کوچک در ژاپن را برای اشاره به شین­توی عامیانه، شین­توی معبدی و شین­توی فرقه­ای و اصطلاح سنتهای بزرگ را برای آیین بودا، کنفوسیوس و مسیحیت معرفی می­کند و سپس به بیان ویژگی­های آیین شین­تو در سه شکل اصلی آن می­پردازد. در قسمت بعد تحت عنوان سنت­های دینی در تاریخ ژاپن دیوید رید این تاریخ را به چهار دوره تقسیم می­کند و ویژگی­های دین ژاپنی در هر دوره را به کمک برخی نمودارهای آماری بیان می­کند. این چهار دوره عبارتند از:

دوره شین­تو (قبل از قرن ششم میلادی)، دوره شین­تو-بودایی (538-1549)، دوره شین­تو-بودایی-مسیحی (1549-1802) و دوره دوم شین­تو-بودایی-مسیحی (1802- تا کنون).

 قسمت بعدی کتاب به رهبران دینی و تعالیمشان اختصاص یافته است و نویسنده با اشاره به دلیل احترام به رهبران دینی در سنت ژاپنی از حدود ده شخصیت برجسته در تاریخ این دین که بنیانگذاران فرقه­های دینی مختلفی بوده­اند نام می­برد و تعالیم آنان را به اختصار بیان می­کند. در قسمت جمعیت متدین در ژاپن معاصر، نویسنده، پس از ذکر برخی آمارها در مورد پیروان ادیان مختلف در ژاپن که به کمک نمودارهای آماری بیان شده است، به آداب و مناسک دینی امروزی در ژاپن پرداخته است و با تقسیم بندی اعمال دینی ژاپنی به جشن­های ادواری و جشن­های چرخه زندگی به بیان این اعمال و اشاره مختصر به ویژگی­های آن می­پردازد. در قسمت آخر این اثر که با عنوان تحولات بعد از سال 1945 تنظیم شده، به تحولات دینی ژاپن پس از جنگ جهانی و چگونگی شکل­گیری سازمان­های دینی جدید و خصوصیات آنها پرداخته شده است. نویسنده در این قسمت تحت عناوین: گونه جدیدی از دین جدید، تفرقه، امپراتور مرده است زنده باد امپراتور، و مسائل اوم شیزنریک یو به سیر تحولات دینی در ژاپن معاصر پرداخته است. دیوید رید قبل از ذکر منابع اثر خود در پیوستی که به کتابشناسی اضافه کرده است با تقسیم ادوار تاریخی دین ژاپنی به دوره اولیه، دوره میانه و دوره مدرن در مورد منابع مطالعه درباره هر دوره توضیحات مفیدی را در اختیار محققان قرار می­دهد و سپس در کتاب­نامه 38 منبع مورد استفاده را معرفی می­نماید. در پایان این کتاب همچنین نمایه نسبتا کاملی از اصطلاحات نیز تنظیم شده و کار را برای خوانندگان علاقه­مند راحت­تر می­سازد






کلوب دات کام
کلیه محتوای این سایت توسط کاربران درج شده است و کلوب دات کام هیچ مسئولیتی نسبت به آن ها ندارد.