دریاچه " کا ناسی " واقع درروستای " بو آرجین " در مناطق شمال واقع بوده و بامرکز روستا 150 کیلومتر فاصله دارد و یکی از دریاچه های واقع در جنگل انبوه کوه " آرتا " به شمار می رود. " کا ناسی " واژه مغولی است و معنای آن دریاچه در تنگه است. ارتفاع این دریاچه 1374 متر ؛عمق آن 188ممیز 5 متر ومساحت آن 45ممیز 73متر است . منظره این دریاچه خیلی زیبا است .

 این منطقه تنها منطقه پراکنده حیوانات و گیاهات ناحیه سیبری جنوبی در چین استکه دارای انواع درختان گرانبها مانند کاج اروپایی ، کاج کره ای ، کاج و درخت صنوبرو جنگل درختان توس است .انواع درخت کشف شده به حدود 800 نوع می رسد و انوع حیواناتوحشی آن 39 و پرندگان آن 117 و انواع حیوانات خزنده دو زیست آن 4 و انواع ماهی 7 وانواع حشره آن بیش از 300 عدد است . شمار زیادی از انواعحیوانات در سینگ جیانگ وحتی در چین کمیاب است. به دین سبب ، این منطقه دارای ارزش فوق العاده گردشگری ،حفاظت طبیعی و بررسی علمی است.

حفره هزار مجسمه بوایی

در جاده طولانی ابریشم ، شمار زیادی از گذرگاه ههای مهم وراهبردی ، قلعه ها ،معابد " شی کو " ، منزلگاه ها ، آرامگاهها و برجهای آتش برای خبررسانی و غیره باقیاست.

حفره هزار مجسمه بودایی " که زی آر " و با زی که لی که" از غارهای صخره ای معروفآن محسوب می شود دا رای نقاشی های دیواری با آمیختگی فرهنگهای چین ، هند و پارس وسبک هنری خاص است.

 " با زی که لی که " واژه اویغوری به معنای آن میانه کوه است. سوراخ " بازی کهلی که " در شمال شرقی شهر "تو لو فان " قرار دارد که در قرن 6 قبل از میلاد تا قرن 14 میلاد حفر شده است. رنگ نقاشی های دیواری آن با شکوه و اشکال افراد زنده و زیبااست و سبک نقاشی سلسله تانگ را نشان می دهد . هرچند که نقاشی های دیواری به سختیتخریب شده ، ولی مساحت باقی مانده به بیش از 1200 مترمربع رسیده است . این سوراخیکی از مهمترین و بهترین آثار تحت حفاظت با گسترده ترین نمایندگی در گنجینه هنرهایمذهب بوایی " خوی هه " است که اطلاعات گرانبهایی برای تحقیق و بررسی تاریخ و فرهنگو هنرهای نواحی غربی به دست می دهد .

این شهر در شمال غربی " لو بو با " در جنوب سینگ جیانگ واقع است قبلا نقطهاتصال کلیدی جاده ابریشم بود. اکنون این شهر در محاصره صحرا و شنزارهای نمک قراردارد و محیط آن متروک و غیر آباد و خطرناک است.

طبق یاداشت های تاریخی ، این شهر در قرن دوم قبل از میلاد یکی از شکوفاترینمناطق نواحی غربی بوده است. ولی تعجب آور این است که این شهر پس از شکوفایی 500 و 600 ساله به طور ناگهانی نابود شده است . این شهر چطور نابود شده است ؟ این مسالهمورد توجه ، زمین شناسان و دانشمندان و منطقه مرموز مورد علاقه کاشفان و سیاحان است .

 بررسی باستان شناسی نشان می دهد به علت عوامل پیچیده طبیعی و مصنوعی وتغییرمسیر رودخانه ها و وزش توفان این شهر نهایتا به صحرا تبدیل شده است . بررسی ها ثابتمی کند که مساحت این شهر120 هزار مترمربع و دارای دیواری ساخته شده با خاک ، نی وشاخه های درختان بوده است . در آرامگاه های این شهر مومیایی " دختر زیبای " لئو لان " با 3800 سال قدمت از خاک بیرون آورده شده است . اکنون در این شهر شمار زیادی ازآثار باستانی مانند قطعه های سفالین ، قطعات قالی ، پولهای مسی ، قطعات اسلحه وغیره باقی است.

    

هه تیان " در دوران قدیم " یو هه " نام داشت که یکی از کشورهای فرهنگی وتاریخی غرب محسوب می شود. " هه تیان "در مرکز قاره آسیا و اروپا و جاده ابریشم واقعاست .

کاشغر

نام کامل " کاشغر" " کاشغر جر " است که شهرت مروارید جاده ابریشم داشته و یکیاز شهر های تاریخی و دیرینه چین محسوب می شود.

" کاشغر" یک از قدیمی ترین واحه های غرب حوضه " تالیمو " و یک پایگاه پنبه هایبازرگانی چین به شمار می رود. منابع گردشگری " کاشغر " بسیار غنی است. گردشگری درکویر ، سیاحت در رودخانه یخی و غیره مورد علاقه مسافران کشورهای مختلف جهان قرارگرفته است.

 قدمت " کاشغر " بسیار دیرینه بوده و دارای تعداد زیادی از جاهای دیدنی و آثارباستانی از جمله مسجد "لدکاه " ، آرامگاه "محمد کاشغر جلی " است که فرهنگ ملیتاویغور و ویژگی های معماری این ملیت را نشان می دهد.

 شهر " کاشغر " با فرهنگ وتاریخ ، آداب و رسوم و آثار باستانی ویژه نماینده ونمونه شهرهای منطقه سینگ جیانگ بوده و هر سال شمار زیادی از مسافران از کشورهایجهان را به خود جلب می کند . مردم همیشه می گویند اگر به کاشغر سفر نکرده اد ،گوییبه سینگ جیانگ نرفته اید .

در حوضه سفلای مرکز سینگ جیانگ ، مکانی به نام " ناحیه آتش " وجود دارد کهانگورهای مختلف با کیفیت بالا در آن تولید می شود.

 این ناحیه " توروفان " است. محیط ویژه جغرافیایی و ذخایر غنی آب زیر زمینی باعثشده است که میوه های آن متنوع باشد . ولی به دلیل اینکه هوای منطقه خشک و آب آن نیزکم است، میزان قند میوه های آن خیلی بالا است. شمار زیادی از مسافران برای خوردنمیوه های خوشمزه به توروفان سفر می کنند. " توروفان " پادشاه انگور نامیده میشود.

 شهر در میان انگورها و مردم درمیان انگورها غوطه ورند . تمام مهمانانی که بهتوروفان سفر می کنند همواره درباره انگور صحبت می کنند. طبق یاداشتهای تاریخی ، دربیش از دو هزار سال پیش انگور در اینجا کشت می شده است .

 دولت محلی شهر " توروفان " به ویژه یک خیابان انگور و شمار زیادی از دالان هایانگور و موزه های انگور ایجاد کرده است تا مسافران از آنها دیدن کنند.

مناطق گردشگری در تبت

      دریاچه در زبان تبتی " تسو" نامیده می شود. منطقه خودمختار تبت دارای بیش از 1500 دریاچه کوچک و بزرگ بوده که مساحت آنها به 240 کیلومتر می رسد که یک سوم مساحتکل دریاچه های چین را در اشغال دارد. دریاچه ها در فلات نه تن پنهاور واقع بوده وعمق زیادی دارد و میزان ذخیره آب آن بسیار فراوان است. بزرگترین دریاچه در تبت " ناموتسو" است. معنی " نا موتسو" دریاچه آسمانی و دریاچه خدا ست و محل مقدس معروفبودایی تبت است.

فلات" چینگ های-تبت " و نواحی پیرامون آن در غرب چین ،از مناطق تبتی نشین چیناست. در این منطقه پهناور چشم انداز طبیعی رود ها و کوههای پوشیده از برف و سر چشمههای رودها و معابد بودایی تبتی بسیار دیده می شود. در شرق این فلات معبد "لا پولن" مجموعه معماریهای درخشان - معماریهای کنار کوهها و روبروی رود جای گرفته است.

 در این معبد قصرهایی با بام طلایی رنگ و برجهایی رزاندود و مجموعه بناهایی باکاشیکاری سبز رنگ به چشم می خورد. این معبد یکی از معابد معروف دین بودای تبت چیناست که در سال 1709 ایجاد شده و مرکز دین بودای تبت و عالی ترین مدرسه بودایی درشمال غربی چین محسوب می شود. شمار راهبان این معبد در دوران شکوفایی ان به 4000 نفرمی رسید.

ساخت معبد"داچائو سی"واقع در مرکز شهر لهاسا را ملکه تبتی به نام " سوزان کانبو" برای پرنسس "ون چن " سلسله "تان " که بمنظور ازدواج با این ملک وارد تبت شده بود ،از سال 647میلادی آغاز کرد .در این معبد ساختمانهائی از قبیل کاخهای بودا و سالنقرائت کتابهای مقدس دارد . کاخ اصلی بودا بنای 4طبقه با شیروانی مسی زراندود بسیارشکوهنند و مجلل بنظرمیرسدکه از نظر معماری دارای سبک معماری دودمان "تان " بوده وبا خصلت هنر معماری نپال و هند تلفیق یافته است . درمیان کاخ اصلی مجسمه مسیزراندود" ساکیامونی"(موسسه دین بودا) به ارتفاع 4 قد وی در سن 12سالگی قرار دارد. این تمثال را پرنسس سلسله "تان " "ون چن " ازپایتخت "تان " همراه آورده بود .بررویدیوارهای راهرو و قصرهای این معبد نقشه های دیواری تبتی به چشم می خورد که جریانپرشکوه ورود پرنسس "ون چن " به تبت و داستانهای افسانه ای بسیار زنده را ترسیم میکنند. طول این نقشه ها به یکهزارمتر میرسد.

 در خیابان "داجایو چیه " در حاشیه معبد "دا چائو سی" دکانهای کوچک تجار محلی ونپالی وهندی متقاطع یکدیگر است و در آن انواع رنگارنگ اشیای هنرهای دستی ویژه بهفروش میرسد. آنچه که جالب به نظر می رسد ، اشخاصی هستند که در خیابان به زانو درآمده و بر زمین بوسه میزنند.آنها کف های دو دست را بهم چسبانده ، زانو بر زمین زدهو در حین بوسه زدن بر زمین ، به جلو حرکت میکنند.این عالی ترین طرزعبادت دین لامابشمار میرودو دینداری و ایمان آنان را نشان میدهد. عده ای از انها از راه دور درحالیکه مرتبا بزانودر آمده و بر زمین بوسه می زنند ،به معبد می رسند و عده ای دیگراز اهالی این شهر هستند که صبح زود حدود نیم ساعت به دور معبد "داچائو سی" عبادتمیکنند و سپس به خانه برگشته صبحانه میخورند و سرکار میروند.گوئی اینگونه طرز عبادتنوعی ورزش مانند "چیگون " است و علاوه بر یک رسم مذهبی محتوای نوین پیدا کرده و بهیک طرززندگی خاص اهالی لهاسا مبدل گردیده ست .

کاخ پودالا

سال 1994 میلادی این کاخ درفهرست میراث جهانی یونسکو گنجانده شد. کاخ پودالا درکوهی واقع در شمال غربی شهر لهاسای تبت قرار دارد و معنای ان " مهد مقدس دینبودایی" است . این کاخ در قرن هفتم میلادی ساخته شد. در ان زمان پادشاه تبتبنام"سوزانگابو " به خاطر شاهدخت "وین چن" از سلسله " تانگ داخلی چین که عروس ویشده بود، برای نخستین بار در این کاخ اقامت گزید.

بعدها در این ناحیه کارهای ساختمانی انجام شد. در اواسط قرن هفدهم میلادی دالاییپنجم توانست این لقب را از طرف سلسله "چینگ" اخذ کند و سپس پروژه توسعه وتجدید ساختاین کاخ انجام گردید وساخت ان نزدیک 50 سال طول کشید وضع کنونی را پیدا کرد. مساحتاین کاخ 41هکتار وبنای اصلی ان 13 طبقه به بلندای 115 متر وطول شرقی و غربی ان360متر و ترکیبات ان تماما از سنگ و چوب است. تمامی معماریهای کنار کوهسار ساخته شدهومجموعه بناها یکی بالای دیگری قرار گرفته و بسیار پرجلال و باشکوه به نظر می اید وویژگی بارز معماریهای تبتی وبعضی سبک آمیختگی فرهنگ هان و تبت را منعکس می کند.