من فکر می کنم به هر حال هر کس که تو این صفحات بنویسه سلیقه ء خودش رو اعمال خواهد کرد بنابراین بهتره که کسی بنویسه که سواد و سلیقه خوبی داشته باشه . من سواد موسیقی ندارم اما بعضی مواقع از نوشته ها و مصاحبه های آقای ترابی خیلی شاکی میشم مثل مصاحبه ای که با خانوم غزل حشمت کرد. به نظرم شان چلچراغ بالاتر از اونه که با خواننده ها و مدلهای این سطح از موسیقی مصاحبه بشه. و سوالی که همیشه برام مطرحه اینه که آقای میراسدلله و ترابی که این قدر تفاوت دارن چطور کنار هم کار می کنن؟

من هم  آشناییم با موسیقی در حد همین گوش دادن و یه کم پیگیری در مورد گروه ها و ایناس. نوشته های میراسدالله هم به نظرم میاد ترجمه از همین صفحه های وب باشه. اما یه ترجمه ی شتابزده و سر هم بندی شده که چندان به دردم نمیخوره. گفتن یه نکته رو لازم میونم در مورد این صفحه: ببینید کسی که  آهنگای گروه هایی که توی این صفحه معرفی میشن دسترسی داشته باشه و اصلا از این نوع موسیقی خوشش بیاد این صفحه چندان به دردش نمیخوره. چون خیلی راحت تر اطلاعات بهتری به دست میاره. و کسی هم که این نوع موسیقی رو دوست نداره هم که...

  یه پیشنهاد: برای اینکه با سلیقه ی موسیقی دوستان آشا بشیم هر کسی سبکایی که دوست داره یا گروه هایی رو که دوست داره یا حتی تک آهنگایی رو که دوست داره رو بگه. بدون محدودیت. از موسیقی محلی گرفته تا کلاسیک.

من خودم کلاسیک دوست دارم و دوست دارم. الان چیزی که زیاد گوش میدم: کنسرتو ر مینور آلبونینی.

تک نوازی های گیتار کلاسیک (به خصوص کارای لیلی افشار و البته کارای استادایی که توی کشور خودمون هستن مثل کارینا کیمیایی و میرخانی و مسعود زاهدی)

و البته موسیقی راک که خیلی علاقه دارم. به بعضی گروه ها مثل پینک فلوید قبل از جدا شدن راجر واترز به خصوص، د دورز، کمل، جدیدا رد هات چیلی پپرز، آناتما، آرشیو و خیلی های دیگه.  فعلا بسه تا شما هم بگید!

این تاپیک رو محیا خیلی وقت پیش درست کرد ولی خودمون هم توی این بحث شرکت نکردیم

اگه موافق باشید این بحث رو ادامه بدیم ...

مخصوصا در مورد صفحه موسیقی ایران 40 چراغ !

عملکرد این صفحه رو چطور می بینید ؟

فکر میکنم بیشترین مشکل صفحه موسیقی اینه که در چند شاخه خاص موسیقی اونم به سلیقه ای ترین نحو ممکن داره مانور میده...شاید بخش موسیقی نسیم هراز رو بتونم به عنوان یه نمونه بهتر توصیه کنم....هر چند که اون هم از جمله مجلاتی هست که در کنار چلچراغ به ویروس محسن نامجو مبتلا شده بود...محسن نامجو نوآوری کرد ولی پدیده نبود...چلچراغ هم جزو مجلاتی بود که بخش موسیقی اون می خواست به زور هم که شده واژه پدیده رو در مورد محسن نامجو  به خورد خواننده هاش بده...

منم با اینکه این صفحه کاملا سلیقه ایی کار میشه موافقم تو همین کلوب آمار بگیرن ببینن چند نفرن که به موسیقی متال و راک گوش میدن؟!!!! تقریبا از وقتی من یادم می اد همین دو سبک موسیقی تو چلچراغ کار میشد مثل گروه هایی که علیرضا میر اسدالله معرفی میکرد باید جای تنوع باشه و اول به موسیقی خود ایران تو مجاه بپر دازند بعد سبک های دیگه

اگه فردا ترابی و میر اسدا...  رفتن خودکشی کردن کدومتون مسئولیت قبول میکنه؟

البته منم از صفحهء موسیقی چلچراغ خوشم نمی یاد.

be nazare manam in hame pardakhtan be sabkaye jadid dorost nist.manam tarjih midam az musighie sonnati bistar bekhunam

منم با احسان موافقم

این بحث بر عکس یحث های  در مورد صفحات دیگه انتقادی تر هست پس امیدوارم نویسنده های چلچراغ به این بحث بیشتر توجه کنن که نارضایتی از این صفحه هم از بین بره

راه ارتباط با نویسنده های چلچراغ یا از طریق نامه.mail.تلفن.حضوری و همین کلوب هست من بجز کلوب از بقیه راه ها خبر ندارم و نمی دونم که چقدر نویسنده این صفحه باز خورد مطلبش رو میدیده و خوب اگر مخاطب ها نظری ندن( در مورد مطالب هم مطالبی رو که دوست دارن و هم برعکس) از کجا باید نویسنده ضعف مطلبش رو متوجه بشه؟پس امیدوارم تا حالا کوتاهی از جانب ما و تنبلی مون بوده باشه که نتونستیم این انتقاد ها رو به گوش نویسنده برسونیم ولی حالا که این بحث هست می خوایم که جواب بگیریم هم تو سایت و هم تو مجله و هم جواب نامه هایی مثل نامه عارف

تو چلچراغ که تمام صفحاتش مخاطب داره نباید صفحه ایی مثل موسیقی ایران باشه که این همه ناراضی داره

صفحه موسیقی ایران اگر موسیقی ایران هست پس اول به موسیقی خود ایران بپردازه بعد موسیقی هایی که مخاطب عام تر داره مثل پاپ و تازگی ها هم رپ بهتر هست یا حتی موازی با هم پیش بره!! البته در مورد پاپ و رپ چند شماره تو مجله کار کردن ولی حجم پرداختن به این شاخه از موسیقی مثل راک و متال نبوده  در مورد موسیقی سنتی هم فقط یک شماره که در مورد شجریان و اینکه چرا شاگرد های زیادی قبول نمی کنه و یا اینکه چرا انقدر سخت شاگرد قبول میکنه نوشته بودن که به نظرم اصلا خوب نبود نه اینکه مطلب بدی کار شده باشه ولی کار های شجریان خیلی قابل بحث تر هست تا صحبت از اینکه چرا شاگرد قبول نمی کنه!!! .شایدم بیشتر از یک شماره بوده ولی انقدر کم بوده که یادم نیست ولی سبک های متال و راک انقدر زیاد بودن که با وجود اینکه نمی خونم ولی هم من هم بقیه کاملا یادمون هست که چقدر زیاد بوده!!!

به هر حال به عنوان آدمی که کمتر از یک سال هست که به موسیقی سنتی علاقه مند شده میخوام که در مورد موسیقی که برای ایران هست و دوست دارم (هر ایرانی دوست داره)بیشتر تو مجله ایی که همیشه با هام بوده بخونم و بیشتر ازش بدونم