| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
1910
|
2952
|
91/3/10 (17:56)
|
|
||
|
|
190
|
745
|
91/3/10 (00:24)
|
|
||
|
|
155
|
2570
|
91/3/8 (23:41)
|
|
||
|
|
275
|
1873
|
91/3/8 (23:21)
|
|
||
|
|
30
|
369
|
91/3/4 (13:08)
|
|
||
|
|
187
|
764
|
91/2/28 (15:12)
|
|
||
|
|
382
|
2227
|
91/2/27 (23:33)
|
|
||
|
|
49
|
1043
|
91/2/24 (05:02)
|
|
||
|
|
219
|
724
|
91/2/21 (17:21)
|
|
||
|
|
76
|
575
|
91/2/19 (23:29)
|
|
||
|
|
126
|
1487
|
91/2/18 (16:17)
|
|
||
|
|
56
|
658
|
91/2/5 (16:00)
|
|
||
|
|
52
|
521
|
91/1/29 (17:03)
|
|
||
|
|
13
|
194
|
90/12/22 (03:24)
|
|
||
|
|
272
|
627
|
90/4/11 (16:58)
|
|
در این بحث مقالات و مطالب روز را در ضمینه علمی فرهنگی ؛ پزشکی ؛ هنری ؛ اجتماعی و... قرار میدهیم
آیا فیس بوک رقیب سر سخت پیدا کرده است ؟
سرانجام گوگل پلاس آمد
علیرضا مجیدی یک پزشک- چند وقتی بود که شواهدی نشان میداد که گوگل به صورت مخفیانه در حال کار روی یک شبکه اجتماعی بزرگ است. چند ماه پیش خبری در این مورد منتشر شد که در حد شایعه بود و زود تکذیب شد اما معلوم بود که گوگل پنهانی در حال انجام کارهایی است.
سرانجام گوگل در وبلاگ رسمی خود، پروژه گوگل پلاس یا Google+ را معرفی کرد. آیا با گوگل پلاس، گوگل به یک شبکه اجتماعی عظیم تبدیل خواهد شد؟ آیا موقعیت فیسبوک به خطر خواهد افتاد؟

گوگل پلاس، از دیروز -سهشنبه- به صورت «بسیار» محدود در دسترس شمار اندکی از کاربران قرار گرفته است. این پروژه حاصل یک سال تلاش تیم گوگل به رهبری معاون ارشد شرکت گوگل در امور شبکههای اجتماعی به نام «ویک گاندروتا» است.

وقتی که گوگل پلاس عمومی شود و در دسترس همه قرار بگیرد، به لطف طراحی مجدد نوار راهبری گوگل، در همه جا به آن دسترسی خواهید داشت. به زودی نوار آشنای خاکستری که در بالای همه صفحات گوگل دیده میشود، مشکیرنگ خواهد شد و در این نوار گزینههایی برای دسترسی به پروفایل خود در گوگل پلاس، اشتراک مطالب و دیدن اطلاعیهها خواهید داشت. سامانه آگاهسازی یا notification گوگل، چیزی شبیه سامانه آگاهسازی فیسبوک است.
به طوری که در این عکس میبینید، در سمت چپ نوار، اسم خودتان در کنار یک به علاوه نشان داده خواهد با کلیک بر روی آن میتوانید از امکانات گوگل پلاس استفاده کنید:

شما مشابه بخش فیدهای خبری فیسبوک، در گوگل پلاس هم میتوانید عکسها، ویدئوها، مطالب و حتی موقعیت خود را به اشتراک بگذارید:

حلقهها Circles+
یکی از مشکلاتی که همه ما در شبکههای اجتماعی مثل توییتر، فرندفید یا فیسبوک داریم این است که نمیتوانیم به سادگی گروههای متمایزی از دوستانمان تشکیل بدهیم تا بتوانیم هر زمان که خواستیم یک مطلب یا عکس را با یک گروه خاص به اشتراک بگذارید.

فرض کنید که من در حال وبگردی یک خبر جالب پزشکی میبینم، این مطلب به احتمال زیاد برای دوستان وبلاگنویس من که خوره آیتی هستند، جالب نخواهد بود. به یاری گوگل پلاس میشود به سادگی دوستان را در حلقههایی مرتب کرد، مثلا اعضای خانواده، وبلاگنویسان آیتی، پزشکان و …این طوری میشود از اشتراک بعضی فیدها مثلا با همکاران شرکت یا رؤسا خودداری کرد و راحت بود!

مرتب کردن دوستان در حلقهها به سادگی با کشیدن و رها کردن (درگ اند دراپ کردن) آواتارهای آنها در حلقهها ممکن میشود. گوگل برای این کار از سیستم HTML5 استفاده کرده است.
چت ویدئویی در پاتوقها hangout
گوگل ترتیبی داده است که شما بتوانید به راحتی با یک نفر یا با کل اعضای یک حلقه، چت ویدئویی کنید. البته حداکثر تعداد نفراتی که میتوانند وارد یک چت ویدئویی شوند، ۱۰ نفر است.

گوگلیها با hangout قصد دارند، چت ویدئویی گروهی را که فعلا چیز معمول و متداولی در ارتباطات روزانه ما نیست، بیشتر جا بیندازند.

آپلود بیدرنگ عکسها و ویدئوها
با استفاده از این ویژگی دیگر عکسها و ویدئوهای شما در موبایلها و هاردها محدود نخواهند بود. شما میتوانید به سادگی آنها را آپلود کنید و حتی جلوههای زیبایی با استفاده از ویرایشگر عکس گوگل به آنها بدهید و سپس آنها را به اشتراک بگذارید.

جرقههای گوگلی یا Spark
اما گوگل پلاس، نمیخواهد که فقط شبکهای برای اشتراک مطالب باشد، این شبکه میخواهد ابزاری برای کشف مطالب و محتواهای مورد علاقه شما هم باشد.

گوگل از روی عادات وبگردی و جستجوهای شما، شاید بیشتر از نزدیکترین دوستتان علایق شما را میشناسد. شما به به کمک جرقه گوگل پلاس، میتوانید، یک موضوع خاص را انتخاب کنید تا تازهترین و مرتبطترین مطالب، از آن به بعد به شما نشان بدهند. مثلا شما بسته به علایق خود میتوانید اسم یک هنرپیشه خاصع تیم ورزشی مورد علاقه، یک موضوع پزشکی یا رویداد اجتماعی را در این قسمت وارد کنید و بعد بدون زحمت هر روز خبرهای جالبی را در مورد آن موضوع ببینید.
گردهمایی گوگلی یا Huddle:
گوگل با Huddle که نوعی چت گروهی است، ترتیبی میدهد که شما بتوانید یک پیام را از طریق موبایل به چند نفر واعضای یک حلقه بفرستید.
گوگل پلاس و موبایل:
گوگل در نظر دارد اپلیکیشنهای مخصوصی برای گوشیهای هوشمند برای کار با گوگل پلاس در اختیار کاربران قرار بدهد. آنها در نظر دارد از اپلیکیشنهای مخصوص اندروید شروع کنند. به کمک این اپ میتوانید به جرقهها و حلقهها و مطالب بهروز شده دوستانتان دسترسی داشته باشید و عکسهای و ویدئوهای موبایل خود را آپلود کنید.
البته سیستم اشتراک عکس و ویدئو گوگل پلاس از طریق موبایل تا حدی با بقیه سیستمها متفاوت است: فایلهای چند رسانهای شما مستقیما وارد حلقهها نخواهند شد، بلکه آنها به طور موقت -برای هشت ساعت- وارد گوگل پلاس خواهند شد و در صورت تأیید شما با دوستان واعضای حلقههای شما به اشتراک گذاشته خواهند شد.
سخن آخر:
آیا گوگل موفق خواهد شد که شبکه اجتماعی بزرگ و محبوبی ایجاد کند که فیسبوک و توییتر را به چالش بکشد؟ گوگل قسمت عمده بازار جستجوی اینترنتی را در اختیار دارد، با اندروید، iOS را در فشار قرار داده است، یوتیوب را در اختیار دارد که محبوبترین شبکه اشتراک ویدئو است، اما واقعا باعث تعجب بود اگر به دنیای شبکههای اجتماعی حمله نکند که این کار را دیروز انجام داد.

برای پیشبینی میزان موفقیت گوگل پلاس باید عواملی را که باعث موفقیت شبکههای اجتماعی محبوب فعلی مثل فیسبوک، توییتر، فرندفید شدهاند، در ذهن مرور کنیم:
۱- جلب کاربر: در فیسبوک میتوانید دوستان دوران دبستانتان را هم پیدا کنید، در توییتر هم سر و کله همه جور آدمی پیدا میشود، از دوستان آنلاین گرفته تا شخصیتهای مشهور، آدم میتواند آنها را به سادگی دنبال کند.
گوگل هم میتواند مطمئن باشد که همه کاربرانش، آنقدر کنجکاو خواهند که بیشک شبکهاش را تست خواهند کرد. آن طور که از اسکرینشاتها برمیآید، در طراحی گوگل پلاس، نکات ظریفی رعایت شده است، تصور میکنم که سرعت بارگزاری گوگل پلاس از فیسبوک بهتر باشد و از لحاظ ظاهر و سیاماس، محیط بهتری را شاهد باشیم.
بنابراین من تصور نمیکنم که در جالب اولیه کاربر، گوگل پلاس مشکل چندانی داشته باشد.
۲- تشویق کاربر به فعالیت در شبکه اجتماعی از طریق فراهم آوردن رفاه و امکانات ویژه: با گوگل پلاس میشود یه سادگی نوشتهها و عکسها و ویدئوها را به اشتراک گذاشت، آن هم به صورت متمرکزتر و به صورت اشتراک با یک حلقه ویژه. کاربران دیگر هم میتوانند با گوگل پلاس کردن (معادل لایک زدن) و کامنت گذاشتن با هر مطلب به اشتراکگذاشته تعامل کنند.
باز هم آن طور که پیداست، گوگل از این لحاظ چیزی نسبت به توییتر و فیسبوک کم نخواهد داشت.
۳- ایجاد فرهنگ گوگل پلاسی و استمرار حضور و فعالیت کاربران: اما چیزی که به نظر من دشوار است، ایجاد یک فرهنگ و محیط پرشور است. توییتر را به یاد بیاورید، همه میخواستیم عضوش بشویم و کشف کنیم چه افراد دیگری عضوش هستند. توسعهدهندگان هم مفتون توییتر شدند و با استفاده از API آن هزاران برنامه و اپلیکیشن و وب اپ برای آن راه انداختند. همه رسانهها و روزنامهها هم به زودی توییتر را جزءای لازم برای خود دیدند.
آیا گوگل خواهد توانست جو پرشوری ایجاد کند که در ان همه پَلاس شدن در گوگل پلاس را جزئی از کار روزانه آنلاین خود به شمار آورند؟
گوگل پلاس هم برای اینکه موفق باشد، باید چنین محیط پرشور کاربرپسندی ایجاد کند. گوگل پلاس ابزارهایش را دارد، اما برای قضاوت در مورد «روح» سیستم، هنوز خیلی زود است و ما باید به انتظار بنشینیم
| خانه های دیجیتالی |
شاید نانسی ساووی به اندازه شوهرش، تام، عاشق سینه چاک تکنولوژی نباشد و حتی وقتی تام از فناوری های روز، نرم افزارها و سخت افزارها یا کیلو بایت و مگابایت و چیزهایی از این قبیل صحبت می کند، نانسی از همه آنها سر در نیاورد. اما خودش می گوید:« شاید از همه آنها سر در نیاورم اما کودن که نیستم.»این روزها زندگی نانسی پر شده است از مهمات! و تجهیزات عصر دیجیتال، مثل: کامپیوتر خانگی، اینترنت با سرعت بالا، سل فون، دوربین دیجیتالی و دی وی دی پلیر. با وجودی که تحصیلاتش در رشته کامپیوتر نبوده ولی وقتی صحبت از« خانه های دیجیتالی» به میان آمد در پیوستن به طرح خانه های دیجیتالی تردید نکرد. بخشی از شهر بوستون در ایالات متحده متشکل از ۲۰ خانوار در این طرح شرکت کرده اند و قصد دارند لوازم خانگی شبکه شده از طریق اینترنت و نسل جدید لوازم خانگی از جمله اجاق، یخچال و سایر وسایلی را امتحان کنند که امکان کنترل آنها از راه دور و به وسیله تلفن همراه یا کامپیوتر همراه ممکن شده است. خانم ساووی که یک معلم سرخانه است و سه دختر به سن ۱۱۱۳،و ۲۰ سال دارد، می گوید:« این درست همان فناوری است که یک مادر کارمند به آن شدیداً نیاز دارد و من به محض تحققش،از آن استقبال خواهم کرد.» با وجود آن که سرمایه گذاری در دنیای فناوری در دهه گذشته همچون حباب رو به افزایش گذاشت، ولی با فروپاشی دات کام ها به سرنوشت حباب دچار شد، اما با یک استثنا با دنیای فناوری دیجیتال،همچنان در فرم های نوین هنر و ارتباطات، نوید بخش باقی مانده است. مصرف کنندگان نه تنها به آن پشت نکرده اند بلکه روز به روز به انواعی از گجت ها(gadgets) و خدمات جدید در حوزه فناوری روی می آورند تا جایی که دوربین های دیجیتالی، وسایل پخش موسیقی( مثل ام پی تری پلیر) تلویزیون های دیجیتالی با وضوح بسیار بالا، سل فون ها، پیام آنی، ای میل، خرید اینترنتی و اینترنت با سرعت بالا( برادبند) به ابزارها و خدمات روزمره تبدیل شده اند. به قول«نیکولاس دوناتیلو» مدیر عامل شرکت «اودیسه»- یک شرکت تحقیقات در امور بازار در شهر سان فرانسیسکو-«سیر آن» گام به گام و صعودی است. از سال ۱۹۹۹ و سقوط سهام شرکت های مشغول در حوزه تکنولوژی به جای آن که تعداد خانه هایی که مجهز به کامپیوتر خانگی هستند کم شود رو به افزایش گذاشته و از ۵۰ درصد در سال ۱۹۹۹ به ۶۴ درصد در سال ۲۰۰۳ رسیده است. به همین ترتیب میزان اتصال به اینترنت از ۳۳ درصد( در منازل) به ۵۹ درصد ارتقا یافته است. در سال ۹۹ فقط ۳ درصد مردم آمریکا دوربین دیجیتال داشتند که اکنون به ۱۷ درصد افزایش یافته است. تا دوسال پیش، میزان فروش دوربین های معمولی که با فیلم کار می کنند دو برابر دوربین های دیجیتالی بود اما امسال فروش دوربین های دیجیتالی پیشی خواهد گرفت. در شش ماهه اول سال ۲۰۰۳ اجاره دی وی دی از فیلم های وی اچ اس سبقت گرفت. پیشرفت دنیای دیجیتال، چالشی بزرگ برای بسیاری از کمپانی های معتبر جهانی است. صنعت موسیقی در تقلاست جلوی تکثیر موسیقی ها و رد و بدل شدن آن را از طریق اینترنت بگیرد. ماه پیش شرکت کداک مجبور شد ۶ هزار نفر از پرسنل خود را فقط به دلیل کاهش فروش فیلم های عکاسی باز خرید کند. هر روز میزان نفوذ دنیای دیجیتالی به حوزه های گوناگون از جمله علم، هنر و آموزش افزوده می شود. چون ابزارهای دیجیتالی نحوه کار کردن با کلمات، ارقام، تصاویر و اصوات را دگرگون کرده اند. همه اشکال و فرم های کلمات، ارقام، تصاویر و اصوات قابل تبدیل به زبان صفر و یک کامپیوتر و قابل جابه جایی از طریق سیم های تلفن و فیبر نوری است. تبدیل این اشکال به زبان کامپیوتر و انتقال آن به کمک نرم افزارهای بسیار پیچیده، بسیار آسان و سریع شده است. هالیوود نیز به جنگ محدودیت ها در دنیای دیجیتال رفته است. این روزها جلوه های ویژه بدون کامپیوترهای عظیم غیرقابل تصورند. «مایکل سنچری» رئیس گروه هنر مؤسسه پلی تکنیک رنسلائر می گوید:« همه هنرهای خلاق، دیجیتالی شده اند، تا جایی که حتی در آموزش هنرها نیز باید تجدیدنظر کرد. اکنون دیگر خلق آثار هنری به شیوه گذشته انجام نمی شود. ذهن ها و افکار خلاق به سمتی هدایت می شوند که از عهده خلق آثار چند رسانه ای و یکپارچه برآیند. اوج سرمایه گذاری در دنیای فناوری در سال ۲۰۰۰ بود اما بعد از آن سیری نزولی را طی کرد. با وجود این در سال ۲۰۰۲ میزان سرمایه گذاری در این حوزه ۸۶۷ میلیارد دلار( دو برابر دهه گذشته) بود. حتی شرکت هایی که به کاهش هزینه روی آورده اند هنوز مطمئن هستند که دست و دل بازی در زمینه فناوری دیجیتال در نهایت موجب صرفه جویی می شود. جنرال موتورز بزرگ ترین خودرو ساز جهان سال گذشته، بودجه تکنولوژی اطلاعات خود را تا ۳ میلیارد دلار کاهش داد و سال آینده نیز کاهش خواهد یافت. در عوض همان سرمایه را صرف نرم افزارها و سیستم های کامپیوتری خواهد کرد تا امکان ارتباط اینترنتی میان مشتریان، تامین کنندگان و فروشندگان به بهترین شکل ممکن فراهم شود. «انتونی ایی اسکات» رئیس بخش فناوری خدمات اطلاعات جنرال موتورز می گوید:«برخلاف شرایط سخت اقتصادی، خدمات جنرال موتورز از طریق اینترنت بی چون و چرا و بی تردید ادامه خواهد یافت.» به این ترتیب، استقبال و بهره گیری از فناوری در جامعه، تحت تاثیر روانشناسی سرمایه گذاران قرار نگرفته است. گام بعدی دنیای دیجیتال فراتر از کامپیوترهای خانگی، ابزار اجرای موسیقی، دوربین های دیجیتالی یا تلویزیون های دیجیتالی با وضوح بسیار بالاست. در میان سازندگان کامپیوتر این بار هم کمپانی اپل (Apple) در تبدیل کامپیوتر به مغز کنترل کننده خانه های فردا پیشگام است. کامپیوترهای مکینتاش به فناوری ای مجهزند که به طور خودکار تنظیمات لازم را هنگام اتصال ابزارهای جدید انجام و به طور هوشمند آن ابزار را در شبکه قرار می دهد. «تد ویت» از گیت وی نیز خبر از یک دگردیسی چشمگیر داده است که در آن میان کامپیوتر خانگی، تلویزیون دیجیتالی و دی وی دی پلیر یک شبکه ایجاد می شود. به تدریج این کمپانی به سمت شبکه کردن همه لوازم خانگی با یکدیگر از طریق کامپیوتر خانگی پیش می رود. هولت پکارد که حرف اول را در چاپگرها می زند چند سالی است که به این نتیجه رسیده که دوربین های دیجیتالی جزو جدایی ناپذیر فناوری چاپ هستند. به همین خاطر از سال ۱۹۹۸ به ساخت دوربین های دیجیتالی پرداخت. «کریس مورگان» از هولت پکارد می گوید:«در اصل دوربین دیجیتال، یک کامپیوتر است که به لنز مجهز شده است. به همین خاطر هولت پکارد در محصولات مربوط به کامپیوتر خانگی تمرکز خود را بر تصاویر دیجیتالی قرار داده است.» تولید دوربین های دیجیتالی، پیشرفت خود را مدیون تراشه های کامپیوتری و تراشه های حافظه است. این در حالی است که ظرف هر ۱۸ ماه یک تحول جدی در دنیای دوربین های دیجیتالی رخ می دهد، به طوری که تصاویر، شارپ تر و قیمت دوربین ها ارزان تر می شود و همواره امکان چاپ و فرستادن از طریق اینترنت آسان تر و باکیفیت تر می شود. دوربین های دیجیتالی در ابتدا در واقع کامپیوترهایی بود که عکس می گرفت و همان پیچیدگی های کامپیوتر را داشت. اما به تدریج به دلیل شکایت مشتری ها از دشواری های آن، به تدریج نحوه استفاده از آن هم آسان تر شد. در حال حاضر شبکه کردن لوازم خانگی و اتصال آنها به کامپیوتر و کنترل آنها از راه دور مخصوصاً به رسید تلفن همراه یا کامپیوتر همراه نیاز به تنظیمات پیچیده دارد و هنوز فقط کسانی می توانند از آن استفاده کنند که آشنایی نسبتاً زیادی با تنظیمات در کامپیوتر دارند. «تیم وودز» از شرکت «اینترنت هوم الاینس» - که روی دیجیتالی کردن لوازم خانگی کار می کند- می گوید:«باید فناوری های مخصوص شبکه شدن لوازم خانگی و دیجیتالی شدن استفاده از آنها از استانداردهای یکپارچه و ساده بهره بگیرد تا هم استفاده از آن آسان باشد و هم تنظیم و تعمیر آن ساده باشد. نوجوانان به راحتی خود را با همه پیچیدگی های آن وفق می دهند و به بهترین وجه از آن استفاده می کنند، اما نمی توان انتظار داشت مادران با آن همه مشغله، طرز کار لوازم خانگی خانه های فردا را بیاموزند». نام پروژه ای که در بوستون آمریکا به اجرا درآمده Mealtime به معنی «وقت ناهار» است. کمپانی های عظیمی که در این پروژه شرکت کرده اند، عبارتند از: ویرل پول، آیس باکس، آی بی ام، هولت پکارد و سیرزروباک.این شرکت ها می خواهند به وسیله کامپیوتر تمام ابزارهای الکترونیکی را به هم گره بزنند. اما تا زمانی که همه خانه های ما به این فناوری مجهز شوند راه درازی در پیش است. |
| IT میتواند باز هم پیشرفت کند؟ |
به گفته گروه تحقیقاتی Forrester Research ، تصمیمگیرندگان فنآوری اطلاعات (IT) در بازارهای كوچك و متوسط فكر میكنند كه بازار این صنعت برای حمایت از تلاشهای تاكتیكی مانند ارتقای كارآیی بهترین است اما هنگامی كه پای نوآوری و دیگر اقدامات استراتژیك پیش میآید، این صنعت زیاد كارآمد نیست. اما در حوزههایی كه متخصصان فكر میكنند IT كارایی بالایی دارد، هنوز هم جای پیشرفت هست. مثلاً تنها ۳۸ درصد از ۵۴۰ مدیر اجرایی كه در این بررسی شركت كردند باور داشتند كه IT در بالا بردن راندمان نیروی كار موثر است. بیشتر پاسخدهندگان، ۴۶ درصد، اعتقاد داشتند كه IT فقط تا حدی در این حوزه كارایی دارد. به طور مشابه تنها ۳۴ درصد اذعان داشتند كه بخش IT آنان در كاهش هزینهها نقش موثری داشته است. تعداد مدیران اجرایی كه فكر میكنند فنآوری اطلاعات میتواند به آنها كمكهای استراتژیك كند، از این هم كمتر است. ۲۱ درصد گفتند كه IT در اصلاح رویههای اصلی تجارت كارآمد است. «مایكل اسپیر» تحلیلگر ارشد این گروه كه مدیریت این بررسی را بر عهده داشت، گفت كه مجریان IT بیش از دیگران به عملكرد خود در كاهش هزینهها و ارتقای تولید، امتیاز میدهند. او میگوید كه این امتیازدهی به درك پاسخدهندگان از IT بستگی دارد و تفاوت عقاید نشان میدهد كه به یك زبان مشترك میان فنآوری اطلاعات و دیگر صنایع احتیاج است تا هنگام ارزیابی عملكرد IT از آن استفاده شود. او درباره این كه چرا این فنآوری در كمكرسانی به تلاشهای استراتژیك زیاد مفید نیست، میگوید كه IT در بعضی حوزهها چون افزایش كارایی ۲۰ سال تجربه دارد اما برای هدف تغییر رویههای اصلی تجارت چندان از آن بهره نگرفتهاند. مثلاً در زمینه خردهفروشی بعضی امكانات و استفاده از آنها مدیون IT است. از آن جمله میتوان جستجوی آنلاین كارمندان برای یافتن یك كالا كه هنوز وارد بورس نشده است را نام برد. سفارش دادن آنلاین یكی دیگر از این نوآوریهاست. اما در كل مدیران اجرایی IT ، هنوز در زمینه ابداع طرحهای تجاری جدید دست به نوآوری نزدهاند و از این رو محصولات مربوط به آن در بازار فنآوری اطلاعات وارد نشده است. مدیر این پروژه سنجش میگوید كه بررسیهای هدفمند در زمینه كاركرد IT كه هم برای مدیران IT و هم برای دیگر مدیران قابل استفاده باشد، میتواند به پر كردن شكاف موجود در چگونگی درك عملكرد IT كمك كند. همچنین میتوان با استفاده از عملكردهای IT بر ابزارهای استراتژیك كار كرد. نكته دیگر این است كه IT باید دریابد چطور اهداف تجاری را به اهداف IT تبدیل كند. برای این منظور مدیران ارشد اجرایی باید زبان تجارت را بدانند و قادر به درك روندهای درگیر در آن باشند. در مقایسه با همتایانشان در شركتهای بزرگ، مدیران اجرایی شركتهای كوچك راحتتر میتواند در این مسیر گام بردارند و به هدفشان برسند. |
| By : Diann Daniel مترجم : آذین صحابی |
با Thin Clientها آشنا شوید

همچنان که فناوری اطلا عات، توسعه بیشتری می یابد، شبکه ها نیز به عنوان یکی از پیامدهای این توسعه اهمیت بیشتری می یابند. اما شبکه ها فقط منحصر به انواع متداول LANها یا WANها نمی گردند و شبکه سازی روش های دیگری نیز دارد. در این زمینه تجهیزاتی مانند Thin Clientها، Net PCها و یا Network computerها مطرح می گردند که هر یک ویژگی های خاص خود را دارند. در این مقاله قصد داریم به معرفی فناوری مرتبط با Thin Clientها بپردازیم.
شبکه مبتنی بر Thin Client، شبکه ای مبتنی بر سرور است که تقریباً کلیه پردازش ها در آن توسط این سرور صورت می پذیرد. کلیه برنامه های کاربردی روی سرور اجرا شده و توسط Clientها قابل استفاده هستند. واژه thin در این تکنولوژی، به دلیل حجم پایین پردازشی است که توسط Clientها صورت می پذیرد. در مقابلِ این تکنولوژیFat Clientها مطرح می باشند که کلیه پردازش ها را روی Client انجام می دهند. به طور کلی ساختار شبکه های مبتنی بر Thin Client از یک سرور با قدرت بالا و تعدادی Client تشکیل شده است که کارآیی محدودی دارند.
همچنان که فناوری اطلا عات، توسعه بیشتری می یابد، شبکه ها نیز به عنوان یکی از پیامدهای این توسعه اهمیت بیشتری می یابند. اما شبکه ها فقط منحصر به انواع متداول LANها یا WANها نمی گردند و شبکه سازی روش های دیگری نیز دارد. در این زمینه تجهیزاتی مانند Thin Clientها، Net PCها و یا Network computerها مطرح می گردند که هر یک ویژگی های خاص خود را دارند. در این مقاله قصد داریم به معرفی فناوری مرتبط با Thin Clientها بپردازیم.
شبکه مبتنی بر Thin Client، شبکه ای مبتنی بر سرور است که تقریباً کلیه پردازش ها در آن توسط این سرور صورت می پذیرد. کلیه برنامه های کاربردی روی سرور اجرا شده و توسط Clientها قابل استفاده هستند. واژه thin در این تکنولوژی، به دلیل حجم پایین پردازشی است که توسط Clientها صورت می پذیرد. در مقابلِ این تکنولوژیFat Clientها مطرح می باشند که کلیه پردازش ها را روی Client انجام می دهند. به طور کلی ساختار شبکه های مبتنی بر Thin Client از یک سرور با قدرت بالا و تعدادی Client تشکیل شده است که کارآیی محدودی دارند.
Thin Client چیزی جز یک کامپیوتر جمع و جور نیست اما این کامپیوتر برای استفاده به صورت یک پایانه ی شبکه ای طراحی و تنظیم شده است. شکل بالا نمونه ای از یک Thin Client ساخت HP را نشان می دهد. برای دیدن عکس در ابعا د بزرگتر، روی آن کلیک کنید.
● یک شبکه مبتنی بر Thin Client چگونه فعالیت می کند؟
یک شبکه مبتنی بر این تکنولوژی دارای یک یا چند سرور با ویژگی های خاص می باشد. سیستم عامل این سرورها می تواند هریک از سیستم عامل های موجود (با توجه به برنامه های کاربردی موردنظر) نظیر یونیکس، لینوکس،
(Windows NT Terminal Server Edition (NT TSE ، یا ویندوز باشد. علاوه بر سیستم عامل، بر روی هر یک از این سرورها یک نرم افزار کنترلی وجود دارد که فعالیت های Clientها را کنترل می نماید. بسیاری از این نرم افزارهای کنترلی به صورت رایگان عرضه می*شوند و معمولا ً توسط شرکت های نرم افزاری، تولید می گردند.
▪ کاربردها
این شبکه ها در بسیاری از سازمان ها مورد استفاده قرار می گیرند. اما بزرگترین مشتریان این شبکه ها، بانک ها، آژانس های هوایی و سازمان هایی هستند که دارای شعبات متعدد می باشند. امروزه از این تجهیزات برای تجهیز مدارس نیز استفاده می شود. با توجه به این نکته که سیستم های Thin Client دارای هارددیسک نمی باشند و امکان download کردن نرم افزار نیز روی آن ها وجود ندارد، هیچ نوع ویروسی نمی تواند سیستم را مورد حمله قرار دهد. به این ترتیب امنیت این نوع سیستم ها تضمین شده می باشد. ارتقاء و نگهداری Thin Clientها بسیار ساده و مقرون به صرفه است. زیرا برای ارتقاء شبکه لازم است فقط سرور مربوطه را upgrade نمود.
▪ مزایا و معایب
مدیریت پذیری، هزینه پایین، امکان کنترل و نظارت و مواردی از این دست از جمله مزایای این گونه از شبکه ها می باشند که در ادامه به آن ها اشاره خواهیم کرد.
▪ مدیریت پذیری
در این شبکه فقط کافی است سرور مدیریت گردد. جهت رفع نقایص احتمالی نیز سرور اصلی مد نظر می باشد.
▪ امنیت
در سیستم های Thin Client به علت عدم وجود نقطه ورود به شبکه، عدم امکان download کردن نرم افزار از اینترنت و نصب آن بر روی Clientها و همچنین عدم وجود هارد دیسک، ویروسی شدن سیستم ها غیرممکن است. همچنین با استفاده از امکانات سیستم مدیریتی و کنترلی موجود بر روی سرورها می توان دسترسی کاربران را نیز به نحو مطلوب محدود نمود.
▪ کنترل و نظارت
کاربران شبکه های Thin Client نمی توانند applicationهای خود را بر روی Client نصب نمایند همچنین قادر به تغییر پیکربندی سیستم نیز نمی باشند.
▪ هزینه سخت افزار
این تجهیزات از PCها به مراتب ارزان تر می باشند. به علاوه به دلیل عدم وجود قطعات جانبی، کمتر دچار خرابی می شوند. نکته قابل ذکر در این در نتیجه هزینه نگهداری این تجهیزات نیز کمتر است.
▪ سهولت ارتقاء
برای اضافه کردن ترمینال های جدید به شبکه، فقط کافی است از طریق نرم افزار مرکزی که روی سرور نصب شده نرم افزار کنترلی را روی Client جدید نصب نمود. در صورت خرابی نیز می توان به راحتی ترمینال مورد نظر را از شبکه خارج نمود.
▪ ذخیره انرژی
در مقایسه با کامپیوترهای شخصی، این سیستم ها انرژی کمتری مصرف می نمایند. در این سیستم ها به علت پردازش پایین، توان مصرفی آنها در حدود ده الی بیست وات در ساعت می باشد. در حالی که توان مصرفی یک کامپیوتر از نوع PC در حدود ۲۵۰ وات در ساعت می باشد.
اما معایب استفاده از این کلا ینت ها را می توان این گونه برشمرد:
▪ عدم انعطاف پذیری
در صورتی که نرم افزاری بر روی سرور نصب نشده باشد، کاربران نمی توانند از آن استفاده نمایند.
▪ وابستگی به سرور
با توجه به ساختار Thin Client، لازم است سرور از امنیت بالایی برخوردار باشد. زیرا در صورت از کار افتادن سرور، شبکه به طور کامل مختل خواهد شد. در نتیجه برای جلوگیری از این امر، روش های مختلفی جهت ایجاد redundancy نرم افزاری و سخت افزاری استفاده می شود. مکانیزم های متفاوت Failover نیز برای پردازنده ها و پایگاه داده مورد استفاده قرار می گیرد. امکان Load balancing سخت افزاری و نرم افزاری نیز برای این سرورها از موارد ضروری می باشد که همه این ها قیمت سرور موردنظر را به شدت بالا می برد.
▪ پهنای باند
مانند سایر شبکه های کامپیوتری، پهنای باند این شبکه نیز وابسته به تعداد Clientها می باشد. با توجه به انجام کلیه فرآیندهای پردازشی توسط سرور، ترافیک این شبکه بسیار بالا است. زیرا کلیه دستورات پردازشی باید به سرور منتقل شده و نتایج به Clientها تحویل گردند.
▪ کمبود فضای حافظه
با توجه به ساختار این سیستم ها امکان استفاده از هیچ نوع حافظه جانبی نظیر انواع دیسک ها وجود ندارد.
▪ استفاده از تجهیزات جانبی
در این نوع شبکه ها تجهیزات جانبی محدود می باشند. تجهیزاتی نظیر دوربین های دیجیتال یا تجهیزات تصویری را نمی توان به این ترمینال ها متصل نمود. اما در حال حاضر انواعی از ترمینال ها وجود دارند که پورت های مختلفی را پشتیبانی می کنند.
● امکانات ضعیف پشتیبانی از مالتی مدیا
برنامه های کاربردی که نیاز به پردازش های تصویری زیاد دارند، روی این شبکه ها به خوبی کار نمی کنند. زیرا کلیه فرآیندهای پردازشی توسط سرور مرکزی صورت می گیرد که در صورت تخصیص پردازنده به applicationهای مالتی مدیا، کارآیی شبکه به شدت کاهش می یابد. پیشرفت هایی که در زمینه تکنولوژی های پردازنده ها و سرورها صورت پذیرفته است، تا حدودی این قبیل مشکلات را کاهش داده است. اما هنوز هم عدم پشتیبانی از این چنین کاربردهایی از نقاط ضعف Thin Clientها محسوب می گردد.
● انواع Thin Client
همان گونه که اشاره شد این سیستم ها نیز انواع مختلفی دارند که با توجه به میزان پردازشی که توسط Clientها و سرور صورت می گیرد از یکدیگر متمایز می گردند. در ادامه تعدادی از انواع این سیستم ها معرفی می گردند.
▪ Ultra thin client
در این سیستم کاربر یک صفحه کلید، ماوس و مانیتور دارد. کلیه پردازشی که توسط Clientها در این سیستم انجام می شود پردازش ورودی صفحه کلید، ماوس و خروجی روی مانیتور می باشد و سایر پردازش ها توسط سرور انجام می شود. ترمینال های ویژه ای از این نوع، امکان پردازش کارت های هوشمند را نیز دارند.
▪ (Windows Based Terminal (WBT
این ترمینال ها خود بر دو نوع هستند:
۱) ترمینال های استانداردی که از پروتکل های (RDP (Remote Desktop Protocol مایکروسافت یا Citrix ICA (Independent Computing Architecture) استفاده می نمایند.
۲) ترمینال هایی که از سیستم عامل های نوشته شده توسط یک سازنده خاص (برای Clientهای خاص) استفاده می نمایند. البته ا ین سیستم ها از پروتکل های استاندارد نیز پشتیبانی می نمایند.
عمده ترین شرکت هایی که این نوع ترمینال ها را تولید می کنند عبارتند از: NCD ،Wyse ،Neoware و Compaq
در رابطه با این نوع ترمینال ها نکته قابل ذکر این است که مجموعه ای ازPC ها نیز وجود دارند که با محدود کردن عملکردشان می توان از آنها در شبکه های Thin Client استفاده نمود. از این PCها برای مواردی که کاربردهای چندرسانه ای در شبکه ها وجود دارد استفاده می شود. مثلا ً به این ترتیب پردازش های تصویری و صوتی توسط خود Client انجام می شود.
▪ Internet terminal
این ترمینال ها مرورگرهای اینترنت را به طور توکار ضمنی همراه دارند.
▪ Low spec PC solutio
به علت عدم نیاز به پردازش توسط Clientها می توان از PCهایی که از رده خارج شده اند نیز برای ایجاد شبکه هایThin Client استفاده نمود. از این راه حل بیشتر در مدارس استفاده می شود.
▪ Tubby client
این نوع Clientها در حقیقت PCهایی می باشند که خود دارای سیستم عامل و applicationهایی مستقل هستند این PCها با استفاده از یک نرم افزار امکان اتصال به شبکه Thin Client را نیز دارند. به ترتیب می توانند از application هایی که روی سرور موجود می باشند نیز استفاده نمایند.
▪ Disabled PC solution
در این نوع از ترمینال ها، از امکانات موجود در PCها نظیر Floppy disk و CD استفاده نمی شود. و به اصطلاح آن هاDisable می شوند. البته این روش برای مدت زمان طولانی روش مناسبی محسوب نمی شود. در صورتی که از این شبکه در کنار یک شبکه استاندارد استفاده شود، راه حل بهینه ای است.
▪ Blade PC architecture
از این ساختار برای Clustering یا خوشه بندی استفاده می شود. در ساختار Blade PC از PCها به عنوان سرور استفاده می شود. این سرورها در یک محل به صورت متمرکز گرد آوری شده و یک سرور مدیریت، کلیه PCها را کنترل می نماید و ترافیک را میان آن ها تقسیم می نماید. کلیه اجزای جانبی نظیر صفحه کلید، ماوس و مانیتور کاربران از طریق یک ارتباط استاندارد (به طور مثال ۵-Cat به PCها متصل می شود. البته ا ین راه حل بسیار گران بوده و در عین حال ساختار مدیریتی پیچیده ای نیز دارد.
● پروتکل های ارتباطی
همان گونه که ذکر شد، دو پروتکل مطرح در این زمینه وجود دارند.
۱) پروتکل Citrix ICA: پروتکلی است محصول شرکت Citrix که به Clientها این امکان را می دهد تا با سرور مرکزی ارتباط برقرار نمایند. با استفاده از این پروتکل بسیاری از applicationهای تحت ویندوز قابل اجرا هستند.
۲) پروتکل RDP: این پروتکل که توسط شرکت مایکروسافت توسعه داده شده، نیز یک پروتکل ارتباطی است که امکان برقراری ارتباط میان سرور و Clientها را میسر می سازد.
● نتیجه گیری
در این نوشتار با نوع دیگری از شبکه سازی مبتنی بر فناوری Thin Clientها آشنا شدید. شبکه هایی که تمرکز اصلی آن بر روی سرور بوده و کلاینت ها با حداقل توان پردازشی در اختیار کاربران قرار می گیرند. کاربر عمده این قبیل شبکه ها، با توجه به معایب و مزایای گفته شده، مکان هایی نظیر آژانس های هواپیمایی، بانک ها و مراکز آموزشی می باشند.
فناوری شبکه هی تلفن همراه را
بیشتر بشناسیم

تلفن همراه دیگر به عنوان یک تلفن سیار محسوب نمی شود؛ با حضور نسل هی جدید و فراهم آوردن امکان برقراری ارتباط بین گوشی تلفن هی همراه با وسیله هی دیگر از طریق فناوری بلوتوث، گوشی هی تلفن همراه به مرور جیگزین بسیاری از وسیل کنونی خواهد شد.کنترل وسیل مختلف خانه و حتی بهره گیری از گوشی تلفن همراه بری پرداخت پول به جی کارت بانکی امکان پذیر شده است ینک با گوشی هی تلفن همراه می توان با چندنفر بازی کرد، تلویزیون تماشا کرد، موسیقی گوش کرد، به ینترنت متصل شد و از امکانات شبکه ینترنت پرسرعت بهره مند شد.ارسال پیام هی متنی کوتاه، پیام صوتی و عکس توسط تلفن هی همراه خیلی زود به کارهیی پیش پا افتاده بدل شد و در حال حاضر سازندگان ین گوشی ها در پی فناوری پیشرفته تری بری نسل تازه گوشی ها هستند.ولی در ینده چه کارهی دیگری ممکن است با گوشی تلفن همراه انجام دهیم؟ ینده ی که در آن برقراری تماس تلفنی ریگان باشد دور نیست و در آن زمان درآمد شرکت هی مخابراتی از طریق ارائه خدمات جانبی مانند بازی یا پخش برنامه تلویزیونی تامین خواهد شد. در ین گزارش، نسل ها و فناوری هی شبکه هی تلفن همراه را مورد بررسی قرار داده یم.
● شبکه هی تلفن همراه نسل یک شبکه هی AMPS
نخستین سامانه مخابرات سلولی جهان در سال ۱۹۸۳ در آمریکا با نام AMPS شروع به کار کرد، ین سامانه که آنالوگ بود به تدریج در اغلب مناطق جهان مورد استفاده قرار گرفت و از آن به عنوان نسل اول مخابرات سیار یاد می شود.
● شبکه هی تلفن همراه نسل ۲ شبکه هی GSM و EDGE
شبکه هی تلفن همراه که در سال ۱۹۹۰ در اروپا آغاز به کار کرد نسل دوم مخابرات سیار بود. در ین شبکه ها زمان برقراری تماس با شبکه تا چندین ثانیه طول می کشد و سرعت آن بهKbps ۹/۶ محدود است. اما درGPRS زمان دسترسی، کمتر از یک ثانیه است و سرعت انتقال داده ها تا مرز kbps ۱۷۰ نیز می رسد. هم چنین سرعت انتقال داده ها درEDGE یکی دیگر از شبکه هی گسترش یافته GSM، به kbps ۳۷۰ ارتقا یافته است. شبکه هی سلولی نسل دوم مانند GSM، که فقط بری انتقال صوت مورد استفاده قرار می گیرد، داری فناوری سوئیچ مداری است و شبکه هی نسل ۵/۲ مانند GPRS، مدل گسترش یافته شبکه هی نسل دوم است که از فناوری سوئیچ مداری بری انتقال صوت و از سوئیچ بسته ی بری تبادل داده استفاده می کند.
● مقیسه فنی شبکه هی تلفن همراه
در نسل سوم سرعت انتقال اطلاعات به۲ تا Mbps ۱۰ و در نسل چهارم به ٠٢ تا Mbps٠٠١ خواهد رسید. به همین دلیل از دیدگاه کاربران شبکه هی GSM، سرعت انتقال داده بسیار پیین، برقراری تماس بسیار دشوار و زمان آن طولانی است. از نظر فنی مشکل مربوط به خدمات بی سیم است که براساس سوئیچینگ مداری کار می کند. در بخش رابط هویی سوئیچینگ مداری، در کل طول تماس، یک کانال ترافیکی کامل به مشترک اختصاص داده می شود. ین در حالی است که در موارد ترافیک خوشه ی نظیر ینترنت، ین کار بسیار ناکارآمد است. ولی در سامانه هی سوئیچینگ بسته ی، یک کانال تنها در زمان مورد نیاز به کاربر اختصاص داده می شود و بلافاصله بعد از هر ارسال بسته ی، آزاد می شود بنابرین کاربران مختلف می توانند از یک کانال فیزیکی به طور مشترک استفاده کنند. فناوری بسته ی GPRS برمبنی سامانه GSM موجود بری رفع ین مشکل ابداع شده است بنابرین کاربران GPRS از سرعت دسترسی و نرخ داده بالاتری برخوردار می شوند.
● نسل کنونی شبکه هی مخابرات سیار سلولی
نسل کنونی شبکه هی مخابرات سیار سلولی (نسل ۲) قابلیت ارسال اطلاعات «باند وسیع» را ندارد. با ظهور شبکه هی سیار سلولی، پهنی باند تا حدودی افزیش یافته است. نسل سوم شبکه هی مخابرات سیار سلولی، با استفاده بهینه از باند فرکانسی، پهنی باند مورد نیاز بری بسیاری از سرویس هی «باند وسیع» امروزی را فراهم می کند که با استفاده از ین فناوری رویی دسترسی به سرویس هی «باند وسیع» در همه جا و در هر زمانی محقق می شود.
● طنین زنگ تلفن هی همه کاره
رواج تلفن همراه تاثیر زیادی در نحوه رفتار استفاده کنندگان از ین ابزار به وجود آورده است. تلفن همراه نحوه تعامل افراد با یکدیگر و نیز نحوه کسب و کار را تغییر داده و شغل هی جدیدی یجاد کرده است. اختراعات جدید نظیر تلفن همراه، از یک طرف مرهون پیشرفت فناوری و از طرف دیگر مرهون تعداد روزافزون محققان و پژوهشگران در زمینه هی فناوری نو از جمله ارتباطات است که ارتباطات بی سیم نیز از ین قاعده مستثنا نیست. تلفن همراه ابزار ارسال و دریافت اطلاعات است که منظور از اطلاعات می تواند صوت، تصویر، برنامه هی ریانه ی، فیلم، ویدئو و یا حتی موقعیت جغرافییی یک فرد شود. همه ین موارد به داده هی ریانه ی تبدیل و مخابره می شود. وسیل ارتباطی نظیر تلفن همراه بری ارتباط با یکدیگر به یک شبکه (network) نیاز دارد. ین شبکه اعم از شبکه مخابراتی و شبکه داده است.
● سیستم هی موبیل امروزی
سیستم هی موبیل امروزی انواع مختلف ارتباط بدون سیم را فراهم می کند. در گذشته تنها ارتباط دستگاه موبیل از طریق امواج رادیویی با یستگاه تلفنی مورد نظر بود اما هم اکنون امکان ارتباط یک دستگاه موبیل به صورت بی سیم با بسیاری از تجهیزات وجود دارد از جمله می توان به ارتباط بی سیم موبیل با ریانه، گوشی همراه، تلویزیون، استریو و چاپگر اشاره کرد.بسیاری از ین ارتباط ها مرهون فناوری ارتباط بی سیم بلوتوث است، از طرف دیگر سرویس هی روی موبیل هم به شدت متنوع شده است، دریافت تلویزیون از طریق تلفن همراه، دسترسی به ینترنت، انواع سرویس هی وب و پست الکترونیکی و دریافت اطلاعات موقعیت جغرافییی از طریق تلفن همراه از جمله ین سرویس هاست.بنابرین می توان گفت عموم سیستم هی مخابراتی و سیستم هی رادیو تلویزیونی در حال هم گریی است؛ به عبارت دیگر ارتباط ۳G ۲G WLAN RFID DVB GPS رادیو و بلوتوث همگی با تلفن همراه امکان پذیر شده است و در سال هی ینده تمام ارتباطات اعم از شبکه هی محلی تا شبکه هی گسترده با استفاده از تلفن همراه امکان پذیر خواهد بود. بر همین اساس، هر کاربر به عنوان یک مشتری از طرف بنگاه هی اقتصادی مورد نظر قرار می گیرد. فرض کنید به یک شهر جدید به صورت هویی سفر می کنید، زمانی که از هواپیما خارج می شوید و تلفن همراه خود را روشن می کنید به عنوان یک مشترک جدید از طریق شبکه شناخته می شوید و از طرف تمام بنگاه هی اقتصادی منطقه به عنوان یک مشتری بالقوه می توانید خدمات و آگهی دریافت کنید که می توان به رستوران ، فروشگاه ها و ادارات دولتی اشاره کرد. استفاده از تلفن همراه به عنوان پول الکترونیکی نیز زمینه ی است که به شدت در سال هی ینده مورد نظر خواهد بود به عبارت دیگر با داشتن فناوری RFID پرداخت هیی نظیر پرداخت بلیت اتوبوس و پرداخت به فروشگاه ها بری خرید و فروش با استفاده از تلفن همراه امکان پذیر خواهد بود.

فریبا فرهادیان: هفته گذشته، هفتهای به یادماندنی برای دانشآموزان مقطع متوسطه دبیرستان کِلِی بود. آنها توانسته بودند یک روز درسی کامل را در یک کلاس نسل آینده بگذرانند. نسل آینده کلاسهای درس به زودی فرا خواهد رسید و به زودی چنین کلاسهایی، جزء جدانشدنی هر برنامه آموزشی خواهند بود.
این روز درسی درواقع بخشی از برنامه همایشی بود که توسط انجمن ملی مدارس متوسطه ایالات متحده با حضور 7هزار معلم برگزار شده بود تا آنها را با کلاسهای درس قرن بیست و یکم آشنا سازد.
این شاگردان که کمی زودتر از دیگر دانشآموزان هم سن و سالشان توانسته بودند چنین کلاسی را تجربه کنند، آن را تجربهای عالی توصیف کردهاند. آنها از وایتبردهای تعاملی (اینتراکتیو)، لپتاپهای شخصی، نقشههای گوگل و نیز میکروسکوپهای الکترونی در این کلاسها استفاده کردند و درس روز خود را آموختند. این دانشآموزان همچنین توانستند دروس خود را از طریق اینترنت با دانشآموزان دبیرستانی کارمل به اشتراک گذارند و به صورت زنده از آموزشهای یک معلم هنر از موزه هنر کلیولند بهرهمند شوند.

وایتبردهای تعاملی (اینتراکتیو)، نمایشگر بزرگی است که بر روی دیوار یا روی یک پایه زمینی قرار میگیرد و به کامپیوتر و پروژکتور متصل میشود. این پروژکتور میتواند صفحه نمایش کامپیوتر را بر روی این وایتبرد به نمایش درآورد.
مسئولان برگزاری این همایش معتقدند اگر دانشآموزان به چنین کلاسهایی علاقمند شوند، حتما دروس خود را بهتر از قبل یاد خواهند گرفت؛ چون ارتباط برقرار کردن با این روش آموزشی بسیار بهتر از روشهای آموزشی سنتی است. آنها برای حرفشان به این تحقیق استناد کردهاند که مدارسی که برای درس دادن به شاگردانشان از شیوههای فناوری استفاده کردهاند، شاهد رشد چشمگیری در نمرات دروس ریاضی و خواندن بودهاند.
دانشآموزان شرکت کننده در این کلاس چنین عنوان کردند که این شیوه آموزشی به دانشآموزان امکان میدهد به صورت مستقیمتری با درس و آموزش در تعامل باشند.
شاگردان امروز، معلمان فردا
در همایش دیگری که البته با هدف آشنا ساختن شاگردان و یا بهتر بگوییم «شاگردان امروز، معلمان فردا» با شیوههای آموزشی آینده بود؛ باز هم بر قبول کردن فناوریهای روز برای آموزش تاکید فراوان شد. در این کنفرانس 50 دانشآموز حضور داشتند تا با شیوههای آموزشی آینده آشنا شوند و بتوانند معلمان بهتری برای شاگردان آینده خود باشند. مسئولان برگزاری این همایش معتقدند که یک معلم خوب، کسی است که خودش فناوریهای روز را فرا میگیرد تا بتواند شاگردانش را به درس علاقمند کند.
در این همایش موضوعاتی مانند تختههای هوشمند، روباتیک، شبکههای اجتماعی و وبسایتهای معلمان مطرح شد. گرچه یکی از مواردی که مدام به آن اشاره میشد، این بود که در آینده چهره فناوری با فناوریهای امروزی متفاوت خواهد بود.
از کلاسهای درس امروزی میتوان به کلاسهای مدارس منطقه chambersburg در ایالات متحده اشاره کرد. در این مدارس دیگر نیازی نیست که معلم در کلاس قدم بزند و فعالیت دانشآموزان را بررسی کند. تنها کاری که باید انجام دهد، این است که با فناوری روز و استفاده از تخته سیاه هوشمند آشنا باشد. معلم میتواند از ابزار صوتی تصویری این تخته استفاده کند و تمامی کارهای شاگردانش را ببیند. در این سیستم تمامی درسها آرشیو میشوند و هیچ دانشآموزی، درس و نکتهای را جا نمیاندازد. این سیستم حتی امکان استفاده از کتابخانه مدرسه را به کاربرانش میدهد و هر دانشآموزی میتواند زمان بیشتری را در آن به سر برد و کتاب بخواند.
آموزش الکترونیکی چیست؟
حال که آینده از آن کلاسهایی است که فناوری حرف اول را در آنها میزند، بد نیست واژهای به نام آموزش الکترونیکی را تعریف کنیم. آموزش الکترونیکی یعنی انتقال اطلاعات و برنامههای آموزشی به وسیله ادوات الکترونیکی مثل کامپیوتر، تلفن همراه ، کاستها و سیدیهای ویدیویی و صوتی، تلویزیونهای ماهوارهای و... .
اولین نمونه آموزش از راه دور، در سال 1728 / 1107 در یک آگهی در روزنامه چاپ بوستون منتشر شد که به اعتقاد خیلیها، اولین نمونه از یک محیط آموزشی مجازی بوده است. بعد از آن تاریخ کمکم این واژه در دانشگاههای مختلف دنیا استعمال شد تا اینکه در دهه 1990 / 1370 به واسطه ظهور و ورود اینترنت، رشد محیطهای آموزشی مجازی بیشتر و سریعتر شد. (برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت ویکیپدیا مراجعه وتاریخچه محیطهای آموزشی مجازی را جستجو کنید).
آموزش الکترونیکی یا همان e-Learning (ایلرنینگ)، واژهای عمومی است که به استفاده از آموزش توسط کامپیوتر اطلاق میشود. بنابراین وقتی صحبت از این شیوه آموزشی است، گوینده ممکن است به موارد مختلفی اشاره داشته باشد. شاید از بسیاری جهات بتوان آن را با زمینه فناوری آموزشی پیشرفته، ALT مرتبط دانست که هم با فناوری سروکار دارد و هم با روششناسی آموزشی که در آن از فناوری شبکه و چندرسانهای استفاده میکنند.
همانطور که ذکر شد، آموزش الکترونیکی چیزی فراتر از آموزش مبتنی بر کامپیوتر است. این کاربرد حتی وسیعتر از آموزش آنلاین است، چراکه آموزش آنلاین به آموزش مبتنی بر شبکه اشاره دارد. گاهی اوقات در آموزشهای پیشرفتهتر باید یک محیط آموزشی مجازی (VLE ) ایجاد شود که میتوان آن را با یک سیستم مدیریت اطلاعاتی، MIS ترکیب و محیط آموزشی مدیریت شدهای را خلق کرد. در چنین فضایی تمامیجنبههای یک دوره آموزشی از طریق موسسه برای کاربر فراهم میشود.
واژه ایلرنینگ را میتوان به وبسایتهای آموزشی هم اطلاق کرد. در چنین وبسایتهایی انواع متون آموزشی و تمرینهای مختلف برای کودکان و دیگر ردههای سنی ارائه میشود.
به چه زیرساختهایی نیاز است؟
درسهای آموزش الکترونیکی معمولا طوری طراحی میشوند که دانشآموز و یا دانشجو به سمت اطلاعات خاصی هدایت شود؛ یا طراحی آن به نحوی است که دانشآموزان را در وظایف خاصی شرکت دهد. البته این شیوه آموزشی نیازمند افرادی است که بتوانند نرمافزار بنویسند و بالتبع به سخت افزارهایی نیز نیاز است که بتوانند این نرمافزارها را اجرا کنند. همچنین افزایش قدرت کامپیوترهای شخصی و بهخصوص رشد فزایندهای که پیوسته در زمینه تولید تجهیزات کامپیوتری رخ میدهد، باعث شده است این شیوه آموزشی هم روز به روز بیشتر تقویت شود.
یکی دیگر از نیازهای آموزش مبتنی بر شبکه هم که نوعی از آموزش الکترونیکی است، اینترنت و وبگردی است. در این شیوه از انواع روشهای فعال مثل اطاقهای گفتگو ، پیامهای فوری، ویدیوکنفرانسها و ... استفاده میشود تا مواد آموزشی به کاربر منتقل شود.
به هرحال روبرو شدن با چنین کلاسهایی که در آنها آموزش بر مبنای فناوری است، امری اجتنابناپذیر است. چیزی که در این میان باید به آن توجه داشت، این است که تا دیر نشده به زیرساختهای آن توجه کافی کنیم تا از این قطار جا نمانیم!
سیاهچاله ها چندان هم
سیاه نیستند!
--نگاهی به ۱۰ حقیقت شگفت انگیز و عجیب علم فیزیک--

فیزیک بدون شک علمی شگفت انگیز است. ذراتی که وجود ندارند در احتمالات به حساب می آیند، و زمان متناسب با سرعت حرکت شیء تغییر می کند. نشریه تلگراف، ۱۰ پدیده عجیب از این عجایب در علم فیزیک را با کمک تعدادی از کاربران توئیتر و کیهان شناسی به نام «مارکوس چاون» ارائه کرده است که در ادامه از نظرتان می گذرد.
۱) خورشید می توانست از موز ساخته شده باشد
خورشید بسیار پرحرارت است زیرا وزن چند میلیارد میلیارد میلیارد تنی آن گرانش عظیمی به وجود می آورد که در نتیجه هسته ستاره را تحت فشاری غیرقابل تصور گذاشته و در نتیجه فشار بالا حرارت فوق العاده تولید می کند. در صورتی که به جای گاز هیدروژن از میلیاردها میلیارد میلیارد تن موز استفاده می شد نیز همان میزان فشار و در نتیجه همان مقدار حرارت در خورشید به وجود می آمد. با این حال با افزایش حرارت، اتم ها با بخش های مختلف ساختار ستاره یی برخورد کرده و انرژی اتمی را به وجود می آورند که در اینجا تفاوت میان حضور هیدروژن و موز در ساختار خورشید آشکار خواهد شد.
۲) تمام ماده یی که نسل بشر را به وجود آورده است در یک حبه قند جا می گیرد
در اتم ها، ۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹/۹۹ درصد فضا، خالی است و به همین دلیل در صورتی که تمامی اتم ها را به گونه یی به هم بفشاریم که فضای خالی میان آنها از بین برود، یک قاشق چایخوری یا حجمی برابر یک حبه قند از این ماده حدود پنج میلیارد تن وزن خواهد داشت؛ وزنی ۱۰ برابر مجموع وزن تمامی انسان هایی که در حال حاضر در جهان حضور دارند. این در واقع همان پدیده یی است که در ستاره های نوترونی رخ می دهد و وزن آنها را تا حد غیرقابل باوری افزایش می دهد.
۳) آینده می تواند گذشته را تغییر دهد
شگفتی جهان کوانتوم به اثبات رسیده است. آزمایش دو جداره که نور را در دو حالت موج و ذره به اثبات می رساند به اندازه کافی عجیب و غیرقابل تصور است به خصوص زمانی که اعلام شود مشاهده نور می تواند آن را از موج به ذره یا برعکس تبدیل کند. اما پدیده های عجیب تر این جهان پس از آزمایش «جان ویلر» فیزیکدان در سال ۱۹۷۸ خود را نمایان کرد. آزمایش وی نشان داد مشاهده یک ذره در زمان حاضر می تواند سرنوشت ذره مشابه دیگری در گذشته را متحول سازد. طبق آزمایش دو جداره در صورتی که هر یک از پرتوهای نوری خارج شده از یکی از شکاف های صفحه آزمایش را مشاهده کنید، در واقع پرتو را مجبور کرده اید خصوصیات ذره یی به خود بگیرد و اگر به هدف برخورد پرتو چشم بدوزید خصوصیت موج گونه به پرتو نور بخشیده اید. اما در صورتی که پس از عبور پرتو نور از شکاف به مسیری که از آن ناشی شده است، چشم بدوزید آنگاه است که پرتو نور می تواند در هر دوحالت شکل بگیرد. به بیانی دیگر زمان حال بر گذشته پرتو نوری تاثیر گذاشته است. این آزمایش در آزمایشگاه تنها چند صد هزارم ثانیه به طول می انجامد، اما در مشاهده نورهای ناشی از ستاره های دوردست نیز صدق می کند. در واقع مشاهده اکنون ستاره های دوردست می تواند گذشته چند هزار یا میلیون ساله آنها را تغییر دهد.
۴) تقریباً همه جهان گم شده است
می توان به جرات گفت حدود ۱۰۰ میلیارد کهکشان در جهان هستی وجود دارد که هر یک از آنها از ۱۰ میلیون تا ۱۰ تریلیون ستاره را در خود گنجانده اند. خورشید زمین در مقایسه با این ستاره ها یکی از کوچک ترین و ضعیف ترین ستاره ها به شمار می رود و حتی می توان نام کوتوله زردرنگ را روی آن گذاشت. در واقع در جهان هستی مقادیر ترسناک و عظیمی از ماده مرئی وجود دارد که انسان تنها قادر به مشاهده دو درصد از آن است. وجود این مقدار ماده به دلیل نیروی گرانش آنها پیش بینی می شود و ماده تاریک نیز که مقدار آن شش برابر جرم ماده مرئی تخمین زده می شود بخش نامرئی جهان را تشکیل داده است. به گزارش مهر به نقل از منابع علمی جهان وجود انرژی تاریک به عنوان بخشی دیگر از جهان که در واقع مابقی جهان را تشکیل داده است، موضوع را پیچیده تر خواهد کرد. این نوع انرژی با گسترش سریع جهان در ارتباط است و به همراه ماده تاریک همچنان ناشناخته باقی مانده است.
۵) جسم می تواند سریع تر از نور حرکت کند نور نیز همیشه بسیار سریع حرکت نمی کند
سرعت نور در خلأ ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ساعت است با این حال نور همیشه در خلأ حرکت نمی کند. برای مثال نور در آب با سرعتی یک سوم سرعت گفته شده حرکت می کند. در واکنش های اتمی برخی از ذرات به سرعت های بسیار بالایی دست پیدا می کنند که بخشی از سرعت نور است و در صورتی که از میان رابطی که سرعت نور را خواهد کاست عبور کنند، در واقع می توانند سریع تر از نور حرکت کنند. چنین پدیده یی درخششی آبی رنگ از خود به وجود می آورد که به «تشعشعات شرنکوف» شهرت دارد و با بمب های صوتی قابل مقایسه است. کمترین سرعتی که تاکنون برای نور به ثبت رسیده است ۱۷ متر بر ثانیه یا ۶۱ کیلومتر بر ساعت بوده که به واسطه عبور از میان روبیدیوم منجمد با حرارتی برابر صفر مطلق ایجاد شده است. این ماده در این حرارت در حالتی به نام چگالش «بوز- اینشتین» قرار دارد.
۶) سیاهچاله ها سیاه نیستند
به طور حتم سیاهچاله ها بسیار تاریکند اما سیاه نیستند، زیرا این پدیده ها درخشان بوده و به آرامی نور خود را در تمامی طیف های نوری از جمله نور مرئی به اطراف منتشر می کنند. این تشعشعات که «تشعشعات هاوکینگ» نام دارد نور خود و جرم سیاهچاله ها را به تدریج کاهش داده و با از دست دادن منبع جرم سیاهچاله ها تبخیر می شوند. به گزارش مهر به نقل از منابع علمی جهان، سیاهچاله های کوچک در مقایسه با جرم شان و نسبت به سیاهچاله های بزرگ تر با سرعتی بالاتر از خود نور منتشر می کنند و بر همین اساس در صورتی که برخورددهنده بزرگ هادرون براساس برخی نظریه ها از خود میکروسیاهچاله هایی تولید کند، آنها به سرعت تبخیر خواهند شد و دانشمندان پس از آن قادر خواهند بود بقایای تابش های آنها را مشاهده کنند.
۷) تعداد نامحدودی نویسنده مطلب را نوشته و تعداد نامحدودی خواننده آن را می خوانند
براساس مدل های استاندارد کیهان شناسی جهان مرئی با تمامی میلیاردها کهکشان و تریلیون تریلیون ستاره هایش تنها یکی از بی نهایت جهان هایی است که مانند حباب های صابون در یک اسفنج در کنار یکدیگر قرار گرفته اند. به دلیل بی نهایت بودن آنها می توان هر تاریخچه ممکنی را برایشان در نظر گرفت. اما تعداد تاریخچه های ممکن برای این جهان ها متناهی است زیرا تعداد محدودی پدیده و تعداد محدودی نتیجه در بر داشته اند. تعداد این پدیده ها بسیار زیاد اما متناهی است، پس همین پدیده عینی و کنونی که نویسنده این مطلب نوشته و شما آن را می خوانید، باید بی نهایت بار در زمان رخ داده باشد. شگفت انگیزتر از آن این است که بدانیم نزدیک ترین همتای ما در چه فاصله یی از ما قرار گرفته است. این فاصله عددی برابر ۱۰ به توان ۱۰ به توان ۲۸ متر تخمین زده شده است که در صورت علاقه مندی به محاسبه آن می توانید از عدد یک و ۱۰ میلیارد میلیاردمیلیارد صفر در برابر آن استفاده کنید،
۸) تصور بنیادین از جهان مسوول گذشته، حال و آینده آن نیست
براساس نظریه نسبیت خاص چیزی به نام اکنون، گذشته یا آینده وجود ندارد و قالب های زمانی به یکدیگر وابسته اند زیرا همه هستی در سرعتی برابر در حرکت است. درصورتی که انسان با سرعتی کاملاً متفاوت در حرکت بود شاهد پیر شدن زودهنگام یکی از نزدیکان یا دیر پیر شدن وی نسبت به دیگران می بود.
۹) ذره می تواند به صورت آنی روی ذره یی در آن طرف جهان تاثیر بگذارد
زمانی که یک الکترون با همتای ضدماده خود یا پوزیترون روبه رو می شود، هر دو در درخشش کوچکی از انرژی خنثی شده و دو فوتون از این برخورد متولد می شود. ذرات زیراتمی مانند فوتون ها یا کوارک ها یک ویژگی به نام اسپین دارند که به مفهوم چرخش است. این ذرات در واقع حرکت چرخشی ندارند، اما به گونه یی رفتار می کنند که انگار در حال چرخشند. جهت اسپین فوتون ها در زمان تولد در برابر یکدیگر است و در نتیجه خنثی می شوند. با توجه به رفتارهای غیرقابل پیش بینی کوانتومی، گفتن اینکه کدام فوتون در مسیر چپ گرد و کدام یک در مسیر راست گرد حرکت خواهد داشت، غیرممکن است و در واقع تا زمانی که یکی از آنها مشاهده نشود، هر دو در هر دو جهت حرکت خواهند داشت اما به محض اینکه یکی از آنها مشاهده شود جهت راست یا چپ گرد را به خود گرفته و به هر جهتی که حرکت کند، همتایش در مسیر متضاد آن حرکت خواهد کرد. این واقعیتی است که در آزمایش ها به اثبات رسیده است.
۱۰) هرچه سریع تر حرکت کنید سنگین تر می شوید
در صورتی که بسیار سریع بدوید به صورت لحظه یی و نه دائم، سنگین وزن خواهید شد. سرعت نور مرز سرعت در جهان است در این صورت زمانی که جسمی با سرعتی نزدیک به نور در حرکت است و شما به آن نیرویی وارد کنید، به سرعت آن نخواهید افزود بلکه تنها به آن انرژی اضافی وارد کرده اید که این انرژی باید در جایی قرار بگیرد. بهترین مکان برای قرارگیری این انرژی جرم جسم است. براساس قانون نسبیت جرم و انرژی با یکدیگر برابرند پس هر چه انرژی وارد شده بیشتر باشد، جرم افزایش پیدا خواهد کرد. البته این افزایش وزن در انسان قابل چشم پوشی بوده و در عین حال غیرقابل انکار است.
چگونه عكاسی كنیم؟
دوربینهای عکاسی فعلی با دارا بودن ظاهر زیبا و فریبنده، بسیاری از افراد را به عکس گرفتن و کارکردن با آنها ترغیب میکنند. بیشتر دوربینهای عکاسی مجهز و پیشرفته هستند و کار کردن با آنها به گونهای سهل و آسان شده است. با این حال باید این موضوع را به خاطر سپرد که این عکاس است که عکس میگیرد نه دوربین! برای گرفتن عکسهای زیبا و جذاب فراگرفتن برخی نکات الزامی به نظر میرسد. در این شماره به شرح و بیان نکاتی مختصر میپردازیم تا با کمک آنها بتوان عکسهایی زیبا، باکیفیت و ماندگار گرفت و لحظههای زیبا را جذابتر به ثبت رساند.
نکات کلی عکاسی
عکس بگیرید: اولین قدم برای گرفتن عکسی زیبا و قشنگ این است که دوربین را بردارید و شروع به عکس گرفتن كنید. عکاسی نیز مانند سایر مهارتها نیاز به تمرین و ممارست دارد. باید تا اندازهای عکس بگیرید كه نقاط قوت و ضعف خود را دریابید.
عکس خود را نقد کنید: عکسهایی را که تا به حال گرفتهاید با دید موشکافانه بررسی كنید و توجه داشته باشی که اگر این عکسها کنار یکدیگر قرار بگیرند چه چیزی را به شما نشان خواهند داد. سعی کنید از یک موضوع چندین عکس در جهتهای متفاوت بگیرید.
به عکسهای گرفته شده دیگر عکاسان نگاهی بیاندازید: به منظور الهام گرفتن میتوانید به عکسهای گرفته شده توسط دیگر عکاسان نگاهی بیاندازید. به نمایشگاههای عکاسی بروید یا کتابهای مرتبط با این موضوع را ورق بخوانید.
عکس بگیرید: پس از انجام مراحل 1، 2 و رفتن به نمایشگاههای عکاسی و مشاهده عکسهای عکاسان حرفهای، دوباره بیرون بروید و عكس بگیرید.
در خصوص دیدگاه سایر عکاسان در خصوص کمپوزیسیون (کادربندی در عکاسی) اطلاعاتی جمعآوری كنید.
ادوارد وستون (Edward Weston) –عکاس آمریکایی- معتقد است کادربندی، قویترین روش دیدن است و هنری کارتیر برسون (Henri Cartier- Bresson) -از پیشتازان هنر عکاسی در جهان- میگوید: "چشم ما باید پیوسته در حال اندازهگیری و ارزیابی باشد. با اندکی خم کردن زانوها میتوان پرسپکتیو را تغییر داد و با اندک تغییری که به زاویه سر میدهیم زاویه کادر و نوع کادربندی تغییر خواهد کرد و معنای متفاوتی را القا خواهد کرد. تقریبا به طور همزمان با دور و نزدیک کردن دوربین به سوژه میتوان دکمه شاتر را فشرد. میتوانیم جزئیات را به گونهای تغییر دهیم که مشخص شود سوژه، خود را به ما تحمیل کرده است یا ما توانستهایم سوژه را شکار کنیم."
باز هم عکس بگیرید: برای گرفتن عکس بهتر، به طور جدی به دید قوی داشتن توجه داشته باشید. زانوهای خود را خم و کمی سر خود را متمایل کنید، از تمام زاویهها و جهتها به سوژه نگاه بیاندازید و با توجه به نكتههای آموزش داده شده عكس بگیرید تا بتوانید بهترین و قویترین دید را داشته باشید.
عکاسی با دوربین دیجیتال
شناخت دوربین: به طور معمول افراد، زمانی که دوربین خود را خریداری میكنند نگاهی به دفترچه راهنمای آن میاندازند و با كسب اطلاعات مختصری در خصوص كارایی، دیگر هیچگاه به سراغ آن نمیروند. داشتن اطلاعات جزئی از دوربین نمیتواند تضمینکننده استفاده خوب و مناسب از آن باشد. سعی کنید تمام جزئیات دفترچه راهنمای دوربین را به خوبی مطالعه کنید. یاد بگیرید که چگونه میتوانید میزان نوردهی را کنترل و چگونه از مودهای مختلف و فلاش دوربین استفاده کنید.
کار کردن با فلاش: یکی از مهمترین نکتههایی که در خصوص کار با دوربین دیجیتال باید فرا گرفت توانایی کار کردن با فلاش آن است. اگرچه بیشتر دوربینهای دیجیتال مود خودکار دارند و با تنظیم دوربین روی این مود نیازی به تنظیم دستی فلاش نیست اما اگر فلاش به طور دستی تنظیم شود تاثیر آن روی عکس بیشتر احساس خواهد شد. برای مثال، روشن یا خاموش بودن فلاش به شرایط نوری محیط و داخل یا خارج بودن آن بستگی دارد.
کار کردن با مود ماکرو: این روزها تمامی دوربینهای دیجیتال به مود ماکرو مجهز شدهاند. این مود برای گرفتن عکس از نمای نزدیک از سوژههایی مانند گلها و حشرات مناسب است. برای گرفتن عکس ماکرو بهترین اقدام این است که سوژه مورد نظر را مشخص كنید و دوربین را در حالت مود ماکرو قرار دهید. پس از آن باید تا حدی که امکان نزدیک شدن یا به اصطلاح کلوزآپ وجود دارد به سوژه نزدیک شوید و عکس بگیرید. برای بهتر شدن کار باید از فوکوس دقیق دوربین روی سوژه اطمینان کسب کرده باشید.
در نظر گرفتن نوع دوربین: اولین قانون عکاسی این است که به نوع دوربین توجه داشته باشید. از آنجا که بیشتر دوربینهای دیجیتال به صفحهنمایش LCD مجهز هستند بنابراین میتوان از آنها برای کادربندی و مشخص کردن محدوده کادر و سوژه استفاده کرد. بهترین کار برای گرفتن عکسهایی با کادربندی مناسب این است که به خطوط افقی -که از طریق صفحه نمایش میتوان آنها را دید – توجه کرد.
استفاده از سه پایه: به منظور داشتن عکسهای باکیفیت، استفاده از سه پایه در عکاسی از اهمیت بالایی برخوردار است. ممکن است این سوال مطرح شود که در چه مواقعی باید از سه پایه استفاده كرد؟ كاربرد سه پایه در شرایطی توصیه میشود که نور محیط خیلی کم باشد یا اینکه قرار باشد از سوژههای در حال حرکت عکس گرفته شود. برای مثال، اگر قرار است از خیابانهای شهر در شب، عکس گرفته شود باید از سه پایه استفاده شود. بنابراین همیشه به دنبال سه پایهای باشید که بتوانید آن را به راحتی حمل کنید.
کار با ایزو: وجود ایزو در دوربین از اهمیت ویژهای برخوردار است. ایزو میزان حساسیت دوربین به نور را مشخص میکند. اگر قرار است از سوژههای ثابت مانند گل عکس گرفته شود بهتر است از ایزو پایین استفاده کنید. ایزو پایین به دوربین میدهد که از سرعت شاتر طولانیتری استفاده کند و عکس واضح و باکیفیتی ارایه دهد. اگر در نظر دارید از سوژهای متحرک عکس بگیرید، مانند كودكی که در حال بازی با وسایلتان است باید از ایزو بالاتر (مثلا 400) استفاده کنید. این مسئله را در نظر داشته باشید که ایزو بالاتر یعنی داشتن سرعت شاتر سریعتر و نور کمتر که ممکن است موجب نویزهایی در عکس شود.
برخورداری از حافظه مناسب: درست مانند دوربینهای قدیمی که باید تعداد فرصتهای باقی مانده از فیلم موجود در آن را، برای عکاسی در نظر میگرفتیم در دوربینهای دیجیتال امروزی نیز باید میزان حافظه را در نظر داشته باشیم. در اینجا به مواردی از میزان تقریبی ظرفیت حافظه دوربین اشاره شده است.
دوربینهای 2 مگاپیکسل، حداقل به یک کارت حافظه 64 مگابایتی نیاز دارند.
دوربینهای 3 مگاپیکسل، حداقل به یک کارت حافظه 128 مگابایتی نیاز دارند.
دوربینهای 4 مگاپیکسل، حداقل به یک کارت حافظه 256 مگابایتی نیاز دارند.
دوربینهای 5 مگاپیکسل و بالاتر، حداقل به یک کارت حافظه 512 مگابایتی یا یك گیگابایتی نیاز دارند.
در پایان باید به این نکته اشاره کرد که هر اندازه دوربین دیجیتال از امکانات و تکنولوژیهای مدرن و امروزی برخوردار باشد باز این شما هستید که برای گرفتن عکسهای زیبا و باکیفیت باید برخی نکات عکاسی را فرا بگیرید. با در نظر گرفتن نکات ذکر شده و به کاربردن آنها در عکاسی میتوان به مرور سطح کیفی عکسها را ارتقا بخشید.
کتاب و کتابخوانی در زمانه دیجیتال
این مقاله، در پاسخ به چند نفر از دوستان و خوانندگان که در مورد کتابخوانهای الکترونیک پرسیده بودند، نوشته میشود:
- چرا کتابخوان الکترونیک؟!
اخیرا، کاهش آمار فروش کتاب و سود شرکتهای چاپ و توزیع کتاب در آمریکا ، نگرانی زیادی را برانگیخته است. حتی اقبال به بعضی از کتابهای عامهپسندتر مثلا کتاب جدید «دن براون» Dan Brown هم نتوانسته است، این نگرانی را کاهش دهد.
با این وجود، اوضاع خوانندگان و فروشندگان کتابهای الکترونیک به کلی متفاوت است و شواهد نشان میدهد که کسانی که کتابخوانهای الکترونیک مثل کیندل و یا سونی ریدر دارند، بیشتر کتاب میخوانند. برای مثال، بر اساس آمار آمازون، کسانی که کیندل خریدهاند، ۳٫۱ بار بیش از زمانی که کیندل نداشتند، کتاب میخوانند. طبق این آمار کسانی که قبلا به طور متوسط قبلا ۸ کتاب از آمازون میخریدند، به واسطه کیندل به طور متوسط ۲۴٫۸ عدد کتاب میخرند.
سونی که هم که سازنده یکی دیگر از محبوبترین کتابخوانهای الکتورنیک یعنی سونیریدر است، می گوید که هر مشتریاش ماهانه ۸ کتاب از فروشگاه کتابهای الکترونیک این شرکت، کتاب میخرد. این عدد را باید با ۶٫۷ عدد کتابی که به طور متوسط هر کتابخوان آمریکایی ماهانه ابتیاع میکند، مقایسه کرد.
روشن است که نباید، افزایش علاقه دارندگان کتابخوانهای الکترونیک به خرید و خواندن کتابها، را به کل جامعه تعمیم داد، چرا که دارندگان این ابزارها عموما جزو قشری هستند که بیتشر مشتاق کتاب و کتابخوانی هستند.
کتابخوانهای الکترونیک باعث سهولت و راحتی در قرائت کتابها میشوند، با کمک این ابزارها میشود، کتابهای مورد علاقه را همه جا با خود حمل کرد و در هر زمان که فرصتی پیش آمد، خواند. فونتها را هم به هر اندازه که لازم باشد، می توان تغییر داد.
کتابخوان الکترونیک سبک و قابل حمل هستند و از آنجا که از فناوریای به نام E Ink استفاده میکنند، با یک بار شارژ میتوان هزاران صفحه کتاب را با آنها خواند، بدون آنکه نیاز به شارژ مجدد باشد. به همین علت، آسودگی و رفاهی که کتابخوانهای الکترونیک به ارمغان میآورند، قابل مقایسه با خواندن کتاب الکترونیک در لپتاپها و کامپیوترهای دستی و یا آیفون نیست.

در صورت رواج کتابخوانهای الکترونیک در جامعه، میزان مصرف کاغذ به میزان قابل توجهی کاهش مییابد، پس یک سود ثانویه استفاده از این ابزارها کمک به حفظ محیط زیست است.
گرچه تابه حال، ۹۴۵ هزار کیندل و ۵۲۵ هزار عدد سونیریدر به فروش رسیده است، اما بازار کتابخوانهای الکترونیک، هنوز بازار جوانی است و به نظر میرسد در چند سال بعد، شاهد رشد جهشی فروش این ابزارها و عرضه مدلهای جدیتر با امکانات بیشتر باشیم.
اما از سوی دیگر، نمیتوان انکار کرد که حس و حال ویژه کتابهای کاغذی به این زودیها قابل جانشین شدن با وسایل الکترونیک نیست، بوی کهنگی یا ظاهر مندرس یک کتاب، حاشیهنویسی کنار یک برگ کتاب، ورق زدن فیزیکی کتاب، چیزهایی نیستند که به این زودیها فراموششان کنیم.
کسی چه میداند، شاید به زودی شاهد کتابهای الکترونیک باشیم که بیشتر تداعیکننده فرمت فیزیکی کتابهای کاغذی باشند، مثلا بشود به صورت مجازی یا حتی واقعی صفحات آنها را ورق زد و در این حین، صدای ورق خوردن آنها به گوش برسد!
اما پارهای هم بیم آن را دارند که همانگونه که اینترنت و دزدی آنلاین موسیقی، ضرر و زیان زیادی را متوجه شرکتهای تهیه و توزیع موسیقی کرد، رواج کتابهای دیجیتال هم در آینده، انتشاراتیها را دچار مشکل کند. در حال حاضر چنین مشکلی وجود ندارد، اما علایم نگرانکنندهای از آن مشاهده میشود. برای مثال یک نقص امنیتی در سامانه آمازون باعث شده که پارهای بتواند با استفاده از اکانت دوستانشان، کتابهای خریداریشده توسط آنها را بخوانند، بدون اینکه مجبور باشند، هزینهای بپردازند.
——————————
کدام کتابخوان الکترونیک؟
مشهورترین کتابخوانهای الکترونیک در حال حاضر سونیریدر و کیندل هستند که به ترتیب توسط شرکت سونی و آمازون ساخته میشوند.
دو ماه پیش یک سونیریدر خریدم و از هزینهای که پرداخت کردم، راضی هستم. با سونیریدر در یکی دو سفر، خیلی راحت کتاب خواندم و همچنین فکر نمیکنم بدون این وسیله میتوانستم یکی دو کتاب را که زبان انگلیسی بودند و فونت ریزی داشتند، بخوانم.
اگر مشتاق خریدن کتابخوانهای الکترونیک هستید، باید بدانید که این ابزارها تنها برای نمایش کتابهایی که به صورت تکست هستند، مناسب هستند. بیشتر کتابهای فارسی که میتوان از اینترنت به رایگان آنها را دانلود کرد، اسکنشده هستند و کتابخوانهای الکترونیک نمیتوانند، آنها را درستی نمایش دهند. اما خوشبختانه دستکم سونیریدر در نمایش متن فارسی مشکلی ندارد و به علاوه از فرمت word هم پشتیبانی میکند. این را هم در نظر داشته باشید که میتواند یادداشتهای خودتان یا صفحات وب را وارد دستگاه کنید و در فرصت مناسب بخوانید.
بعضیها عقیده دارند که کیندل، با وضوح بهتری متن را به نمایش میگذارد، اما من شخصا چنین چیزی را متوجه نشدهام.
در عین حال اگر مقیم خارج کشور هستید، یکی از چیزهایی که در زمان انتخاب کتابخوان باید به آن توجه کنید، فروشگاه کتاب آمازون و سونی است. به نظر میرسد که فروشگاه کتاب آمازون چشمگیرتر از سونی باشد، اما سونی گامهای خوبی برای غنی کردن کتابفروشی خود برداشته است.
از لحاظ زیبایی من شخصا، سونیریدر را ترجیح میدهم. ظاهر سونیریدر بیشتر تداعیکننده یک کتاب فیزیکی است. سوینریدر یک محافظ چرمی خوشساخت هم دارد که به خوبی صفحه نمایش دستگاه را محافظت میکند.
سونیریدر مدل PRS-700BC در حال حاضر در ایران، قیمتی حدود ۵۳۰ هزار تومان و مدل PRS-505، حدود ۴۶۰ هزار تومان قیمت دارد. اما به نظرم بد نیست که چند مدتی صبر کنید تا مدلهای جدیدتر سونیریدر هم وارد ایران شوند. البته مسلما مدلهای جدید در ابتدا با قیمت بالاتری به فروش خواهند رسید.

مدل PRS-700BC، که من خریدهام، لمسی است. یکی از مزایای خوب لمسی بودن این است که میشود به راحتی هر چه تمامتر سطرهای مهم کتاب را هایلایت کرد. همچنین این مدل سونیریدر، نور LED دارد که خواندن کتاب را در تاریکی هم میسر میکند.
—————————
اما بد نیست در همین پست، یک کتابخوان الکترونیک جدید را هم به شما معرفی کنیم. این دستگاه جدید Nook نام دارد و متعلق به Barnes & Noble است. Barnes & Noble در آمریکا، دارنده بزرگترین فروشگاههای زنجیرهای کتاب است. «نوک»، سهشنبه همین هفته معرفی شد. قیمت این وسیله ۲۵۹ دلار، یعنی معادل یک دستگاه کیندل است.
نمایشگر «نوک»، ۶ اینچی و سیاه و سفید است، در زیر این نمایشگر، صفحه کنترل رنگی لمسی دستگاه قرار دارد. دارندگان این وسیله میتوانند در ۱۳۰۰ فروشگاه شرکت، با استفاده از Wi-Fi کتاب دانلود کنند، خارج فروشگاهها هم با استفاده از شبکه اینترنت موبایلی ۳G شرکت AT&T، دانلود کتابهای میسر میشود.

نوک، ۲ گیگ حافظه دارد که برای ذخیره ۱۵۰۰ کتاب کافی است. حتی میشود با افزودن یک کارت حافظه، ۱۷۵۰۰ کتاب را با خود همراه داشت.
یکی از ویژگیهای جالب «نوک» این است که، قرض دادن کتاب را ممکن میکند! هر دارنده «نوک» میتواند به مدت ۱۴ روز، یک کتاب را به دوستش به صورت مجازی قرض دهد تا بخواند، البته در این حین خودش قادر به خواندن کتاب نخواهد بود!
——————
اما مزایا و امکانات کتابهای الکترونیک، باعث نشده است، دنیای فناوری در زمینه ارتقای عرضه کتابهای کاغذی بیکار بماند و به دنبال چاره نباشد.
فرض کنید که کتابی را در کتابفروشیهای ایران پیدا نکرده باشید و مجبور شده باشید که یه یکی از آشنایانتان در خارج از کشور بگویید که کتاب را برایتان بخرد و پست کند یا کتاب را از آمازون سفارش دهید. در این صورت حتما متوجه دشواری کار میشوید و بابت زمانی که باید به انتظار بنشینید، تأسف میخورید.
اما به تازگی چاپگر ویژهای به نام Espresso Book Machine ساخته شده است که میتواند با دسترسی به دو میلون کتاب کتابخانه گوگل، هر کتابی را که مشتری درخواست کند، در کوتاهترین زمان چاپ و صحافی کند و در اختیارش قرار دهد. این وسیله میتواند در هر دقیقه ۱۴۵ صفحه پرینت بگیرد و هزینه تمامشده هر صفحه، تنها معادل یک سنت خواهد بود! (ویدئو)
این چاپگر ویژه ۱۰۰ هزار دلاری، هماکنون تنها در مراکز محدودی حضور دارد. اما تصور کنید که با رواج این فناوری، شاهد چه انقلابی در توزیع کتاب خوهیم بود! در آن صورت، شاید همانند خودپردازها یا ATMها، در خیابانها و در جلوی کتابفروشیهای، باجههایی را ببینیم که بتوان به راحتی به کمک آنها کتاب تحویل گرفت. در چنان روزی دیگر چیزی به نام کتاب نایاب، وجود خارجی نخواهد داشت. هزینه انتقال کتاب به صفر خواهد رسید و همزمان با رونمایی از هر کتاب، در همه نقاط دنیا، کتاب قابل خریداری شدن خواهد بود.
————————
کتابهای دیجیتال و بازار کتاب ایران: در حال حاضر هیچ کدام از انتشاراتیهای ایران تا جایی که میدانم برنامهای برای فروش کتاب الکترونیک ندارند. راستش با توجه به وضعیت کپیرایت و همچنین مهیا نبودن بستر مناسب برای خرید آنلاین کتابهای الکترونیک و ضعیف بودن سامانههای اینترنتی، چشمانداز روشنی هم به چشم نمیخورد.
اما مشتاقان خواندن کتابهای به زبان اصلی، از این لحاظ هیچ مشکلی ندارند. کتابهای الکترونیک بیشماری در اینترنت آپلود شدهاند، که میتوان به راحتی آنها را دانلود کرد و با استفاده از کتابخوانهای الکترونیک دیگر لازم نیست کسی هزینه پرینت گرفتن از کل کتاب یا رنج مطالعه کتاب را در پشت مانیتورها بر خود هموار کند.
زندگی آینده: برندگان مسابقه طراحی الکترولوکس

دستگاه پرورش گوشت: تا به حال در باغچه خانه سبزی کاشته اید؟ حالا نظرتان در مورد پرورش گوشت چیست؟ این طرح که برنده رتبه نخست شده، محفظه ای است که قرار است با استفاده از سلول های حیوانی گوشت پرورش بدهد. این کار توسط ایجاد شرایط مناسب دمایی و مواد غذایی لازم جهت رشد سلول ها انجام خواهد شد.
اگر روزی برسد که چنین دستگاهی ساخته شود مشکل گرسنگی در جهان حل می شود و هیچ حیوانی هم کشته نخواهد شد. الکترولوکس آنقدر این طرح را جدی گرفته که به طراح آن پول داده تا آن را بسازد.

ماشین لباس شویی آینده: این طرح ماشینی است که لباس شما را فورا تمیز می کند و همزمان آن را اتو بخار کرده و تحویل می دهد. روش کار هم که کاملا مشخص و واضح است.

یخچال تله پورت! اگر زیاد فیلم های تخیلی نگاه می کنید احتمالا با تله پورت آشنا هستید، در آن اجسام در یک لحظه از یک نقطه دنیا به مکان دیگری منتقل می شوند. این یکی طرح یخچالی است که مواد غذایی را از نقاط مختلف جهان به درون خودش تله پورت می کند. چیز دیگری هم لازم دارید؟

آب خنک پرنده: اگر من بودم این طرح را برنده جایزه اول می کردم. این یک گجت کوچک پرنده است که آب باران را جمع آوری می کند و لیوان شما را هر جا که هستید پر می کند. فکرش را بکنید در حالی که پشت کامپیوتر نشسته اید و مجله الکترونیکی روزانه می خوانید لیوان آب را بلند کنید و این ربات کوچک آن را برایتان پرکند!
برای خلاقیت نمی توان مرزی تعریف کرد. نظر شما در این مورد چیست؟ شما کدام یک را ترجیح می دهید؟ اگر شما طراح بودید، چه ایده ای داشتید؟
شبکه های اجتماعی در آینده
به چه شکلی در خواهند آمد؟
Philip Langley طرحی از آینده شبکه های اجتماعی و تاثیر آن در زندگی در اختیارمان قرار داده که در اینجا به آن اشاره ای می کنیم . در این پست ما به دستگاهی شبیه دوربین برخورد می کنیم که در آینده ممکن است اختراع شود , این دستگاه که داری مکان یاب و فابلیت اتصال به شبکه های اجتماعی را نیز دارا است کارهای زیر را انجام می دهد :

فکر کنید در کتابخانه نشستید و فردی رو به روی شما می نشیند و چشم شما رو می گیرد ! خب الان کسی خواستار شروع دوستی بدین شکل باشه , برای مثال میگه , اوه چه قدر هوای کتابخونه گرمه امروز یا مثلا چقدر صدای مگس داره میاد یا حرف هایی از این دست , به هر حال برای شروع صحبت همه می دانند چه باید بگویند . اما این دستگاه به ما کمک می کند تنها با اسکن کردن صورت شخص مقابل به تمامی اطلاعات وی که از فیس بوک و توییترش گرفته شده دسترسی پیدا کنید. در تصویر بالا مشاهده می کنید تصویر اسکن شده نشان داده که فرد مذکور اسمش John Ngavi , بیست و هفت ساله , متاهل و همسر Megan Ngavi هست , جان در یک آزمایشگاه کار می کنه و مسئول تولید است . اطلاعات به اینجا ختم نمیشه اکنون ما میدونیم که جان به فیلم جنگ ستارگان علاقه داره و سیاست براش اهمیتی نداره , خب الان ما شناخت خوبی روی فرد مقابل داریم و برای مثال دیگر نمی آییم برای شروع بحث با این فرد , در مورد انتخابات صحبت کنیم ! یا اینکه می دانیم برای یک مهره سوخته نباید وقت زیادی بگذاریم !

حال مثال دیگری می زنیم , به خانه دوستی دعوت شدید که اطلاعات زیادی از آن دوست ندارید , در اینجا این دستگاه شگفت انگیز را از جیبمان بیرون آورده و با اتصال با ماهواره های مکان یاب , مکان خانه مورد نظر را وارد دستگاه می کنیم , دستگاه با اسکن تصویر خانه , مشخصات صاحب خانه های تمامی خانه های اسکن شده را به ما می دهد و حتی به ما می گوید در موقعیتی که قرار داریم خانه یکی از دوستانمان هم در این محدوده است , یا حتی در خیابان در حال قدم زدن هستیم و خانه ای شیک را مشاهده می کنیم , شاید بارها برای شما هم این سوال پیش اومده باشه که وای یعنی این خونه خوشگل برای کی میتونه باشه , دیگه با این دستگاه نیاز به فکر کردن نیست , تنها یک اسکن ساده و فهمیدن تمامی مشخصات صاحب خانه در کمتر از چند ثانیه , جالبه نه ؟ فکر کنم این دستگاه بهترین وسیله برای ارضا حس کنجکاویست

اما کار این وسیله جالب به همین جا ختم نمیشه , به یک قرار عمومی دعوت شدیم و با جمعیت زیادی برخورد می کنیم , افراد دسته دسته با توجه به دوستی هایی که با هم دارند چند تا چند تا کنار هم جمع شدند و در حال صحبت کردن هستند و ما شناخت چندانی از نظرات آنها نداریم . علایق و سلایق و نظرات بعضی ها را از چهره شان می شود تشخیص داد , بعضی خاصیت ها در صورت همیشه برای ما یادآور یک سری ویژگی های خاص است . اما این دستگاه به ما کمک می کند با اسکن کردن تصاویر این افراد از آخرین نظراتشون و توییت هاشون با خبر بشیم . برای مثال ما یک پرسپولیسی هستیم و دیروز بازی دو تیم استقلال پرسپولیس بوده , یک اسکن سریع انجام میدیم و با توجه به توییت های افراد تمامی پرسپولیسی های جمع را شناسایی و به آن ها می پیوندیم . از این دستگاه مسلما استفاده های خیلی زیادی میشه کرد که حتما تا الان به ذهن خودتون هم رسیده , بله بله , منظورم دقیقا همین هست ! اگر همچین دستگاهی اختراع شود که همچین دور از ذهن هم نیست چه اتفاقی برای حریم خصوصی ما خواهد افتاد؟!
دوربینی، برای ثبت همه لحظات زندگی

وقتی کسی این دوربین را از گردنش آویزان میکند، دوربین به صورت خودکار هر ۳۰ ثانیه یک بار، یک عکس میگیرد. البته این دوربین مجهز به شتابسنج و حسگرهای نور هم هست، در نتیجه هر وقت یک نفر از محیطی وارد محیط دیگر شود، مثلا از خانه به بیرون برود یا از خیابان وارد دفتر کارش شود، دوربین متوجه میشود و عکس جدید میگیرد. به علاوه گوشی حسگر فروسرخ هم دارد که میتواند گرمای بدن شخصی را که جلوی دارنده دوربین قرار میگیرد، تشخیص دهد و منجر به گرفتن تصویر جدید شود. حافظه یک گیگابایتی این گوشی، گنجایش ذخیره ۳۰ هزار عکس را دارد.

نمونه عکسی که دوربین ViconRevue میگیرد، عکسهای وضوح ۶۴۰×۴۸۰ دارند.
این دوربین که فعلا بیشتر از ۵۰۰ نمونه از آن ساخته نشده، حدود ۸۲۰ دلار قیمت دارد و گمان میرود که در سال ۲۰۱۰ وارد بازار شود و مورد استفاده مردم عادی قرار بگیرد. کسی چه میداند، شاید روز و روزگاری، وسایلی از این دست، جزو وسایل روتین زندگیمان شوند.
نگاهی به روند تکاملی صفحه های نمایش تلویزیون ها

فناوری OLED امروزه مورد توجه بسیاری از تولیدکنندگان صفحات نمایشگر و تلویزیون ها قرار گرفته است و به نظر می رسد این فناوری بتواند در بازار تلویزیون ها جایگاه مهمی پیدا کند.OLED مخفف عبارت «دیود آلی گسیل کننده نور» است. این فناوری امکان ساخت صفحه های نمایشگرهای رنگی با توانایی تابش نور را میسر می سازد. نمایشگرهای OLED در مقایسه با نمایشگرهای کریستال مایع (LCD)، برای درخشیدن نیازی به قطعات اضافی ندارند و خودشان نور تولید می کنند، درحالی که نمایشگرهای کریستال مایع برای تابش نور به یک منبع نور خارجی نیاز دارند. این قابلیت، ساخت نمایشگرهای بسیار نازک و انعطاف پذیر را امکان پذیر می کند و همچنین برای عملکرد به حداقل انرژی نیاز دارند. به دلیل ماهیت دستکاری کردن لایه های ماده آلی، نمایشگرهای OLED به روشی آنالوگ تنها در یک جهت به طرف یک دیود، جریان برق را هدایت می کنند. به دلیل خاصیت الکتروتابناک برخی از مواد آلی که در سال های اخیر کشف شده اند، نمونه های اولیه نمایشگرهایOLED گامی فراتر از نمونه های آزمایشی برنداشتند. مدل های اولیه این نمایشگرها از نظرساختاری بسیار ساده بودند به طوری که این صفحات تنها از یک لایه پوشیده از ماده آلی که بین دو الکترود آند و کاتد قرار گرفته بود، تشکیل می شدند. با اتصال شدت بالا میان دو الکترود، جریان الکتریکی از لایه ارگانیکی عبور می کرد و به این ترتیب نور گسیل می شد (شدت 100 ولت). این نوع از الکترودها به دلیل مصرف بالای انرژی برای استفاده تجاری چندان کاربردی نبودند. اولین نمایشگرهای با راندمان بالا و شدت پایین را «چینگ تانگ» و «استیو وان اسلایک» در سال 1987 ارائه کردند. این نمایشگرها از دو لایه آلی استفاده می کردند؛ یکی برای دریافت فضاهای خالی و دیگری برای دریافت الکترون ها. به این ترتیب امکان ساخت نمایشگرهای با نوردهی بالا و شدت جریان پایین فراهم شد. شدت جریان این نمایشگر حدود 10 ولت بود. در جولای 2008 خبر تولد یک کنسرسیوم تجاری میان سونی، توشیبا و ماتسوشیتا برای تولید نمایشگرهای OLED اعلام شد.
»ویژگی های فنی
نمایشگرهای OLED ویژه پخش کننده های MP3 محصول Creative Technology نمونه یی از این نمایشگرها هستند. در این مورد، ماده آلی یک پلیمر هادی الکتروتابناک شبیه به پلاستیک است. به این ماده پلیمر POLED (دیود آلی ساطع کننده نور) گفته می شود. نباید فراموش کرد لایه های آلی تنها توانایی تابش نور سفید را دارند، اما می توانند با کمک ترکیب های الکتروفسفرسان نور قرمز، سبز یا آبی را تولید کنند. با این رنگ های اصلی می توان به روشی آنالوگ تمام رنگ های طیف مرئی را ترکیب کرد. هر نقطه از یک تصویر از سه میکرونمایشگر ساخته شده است که به ترتیب نورهای قرمز، سبز و آبی را تولید می کنند که چشم انسان از دور، ترکیبی از این سه میکرونمایشگر را همانند یک نقطه واحد می بیند.
»ساختار
یک نمایشگر OLED از لایه های مختلفی تشکیل شده است. اولین لایه شفاف است که عملکرد پرتوافکنی دارد. لایه دوم نیز شفاف بوده و توسط آند هدایت می شود. سه لایه آلی وجود دارد. یکی برای تزریق فواصل خالی، یکی برای انتقال الکترون ها و سه ماده الکتروتابناک قرمز، سبز و آبی نیز یک لایه واحد را تشکیل می دهند و سرانجام یک لایه منعکس کننده وجود دارد که با کاتد هدایت می شود.
»محدودیت ها
فناوری OLED مزایای بسیاری دارد که از آن جمله می توان به شدت پایین انرژی، کنتراست عالی و درخشش رنگ ها اشاره کرد. با وجود این هنوز محدودیت های بسیاری در راه تکمیل این نمایشگرها وجود دارد. مهم ترین این محدودیت ها هزینه بالای فرآیند تولید است. محدودیت دوم طول عمر نمایشگرهای OLED است که هنوز بسیار کمتر از نمایشگرهای کریستال مایع و نمایشگرهای پلاسمایی است. در حقیقت، ماده آلی که در این نمایشگرها استفاده می شود توانایی تابش نور را کمی پس از ده هزار ساعت استفاده از دست می دهد و نمایشگر از عملکرد خارج می شود.
»تکامل فناوری
در سال 2002 «فیلیپس» اولین نمایشگرهای OLED را برای استفاده تجاری آزمایش کرد. این نمایشگرها سیاه و سفید بودند. در سال 2003 «کداک» اولین دوربین عکاسی دیجیتالی مجهز به نمایشگر OLED را عرضه کرد. در سال 2004 «سامسونگ» تلفن همراه
SGH-E700 را عرضه کرد که این تلفن همراه به یک نمایشگر OLED خارجی با 256 رنگ و وضوح تصویر 64 در 96 پیکسل مجهز بود. در مه 2005 نمونه آزمایشی نمایشگر OLED در ابعاد 40 اینچ معرفی شد. در آوریل 2006 دانشگاه بروانشینگ آلمان، فناوری جدیدی را معرفی کرد که ظرف دو سال آینده اولین نمایشگرهای OLED شفاف با استفاده از فناوری TFT را عرضه خواهد کرد. در سپتامبر 2006 گروهی از محققان دانشگاه کورنل یک نوع جدید از نمایشگرهای OLED انعطاف پذیر را ایجاد کردند که همانند نوعی از پیل های فتوولتائیک عمل می کنند و بنابراین از نور، برق تولید می کنند. به گزارش مهر، همزمان شرکت «سونی» ژاپن اعلام کرد که برای بازار این کشور از سال 2007 تلویزیون های برپایه فناوریOLED را عرضه خواهد کرد.XEL-1 اولین مدل تلویزیون OLED محصول این شرکت است. این تلویزیون 11 اینچی،وضوح تصویر 940 در 540 پیکسل و کنتراست یک میلیون بر یک دارد. از دیگر امکانات این تلویزیون می توان به کارت شبکه اترنت (نوعی سیستم شبکه که امکان حمل اطلاعات سمعی و بصری را همانند داده کامپیوتری فراهم می آورد)، پورت HDMI و پورت USB اشاره کرد.
OSRAM شرکت مالک «زیمنس» در سال 2008 اولین لامپ OLED را در نمایشگاه Early Future عرضه کرد. همچنین «سونی» در سال 2008 یک تلویزیون OLED در ابعاد 31 اینچی با وضوح تصویر Full HD را عرضه کرد. «سونی» در سال جاری اعلام کرد 140 میلیون یورو در عرصه فناوری OLED سرمایه گذاری می کند. «پاناسونیک» نیز عرضه تجاری تلویزیون های 40 اینچی OLED را از سال 2011 آغاز می کند. همچنین در نمایشگاه محصولات الکترونیکی برلین 2009 شرکت «ال جی» اعلام کرد که از سال 2010 عرضه تجاری بزرگ ترین تلویزیون OLED را آغاز می کند. ضخامت نمایشگر این تلویزیون که TV AMOLED نام دارد، دو میلیمتر و وضوح تصویر آن 1366 در 768 پیکسل است. همچنین نمایشگاه محصولات الکترونیکی مصرفی Ceatec2009 در ژاپن در حال برگزاری است. در این نمایشگاه سونی یکسری از صفحات نمایشگر انعطاف پذیر را عرضه کرده است. «سونی» حدود دو سال قبل نمونه آزمایشی اولین نمایشگرهای انعطاف پذیر خود را معرفی کرد، اما این نمونه های جدید بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند. بخصوص که «سونی» قصد دارد از این نمایشگرها در نوت بوک های «وایو»، پخش کننده های واکمن و کتاب های الکترونیک «ریدر» استفاده کند. تمام این نمایشگرها با کمک فناوری OLED ساخته شده اند و ضخامت آنها تنها 2/0 میلیمتر است. در حال حاضر در بازار نوت بوک ها، قدرت در دست نمایشگرهای ال سی دی است و این اولین بار است که «سونی» در نوت بوک های «وایو» از این نمایشگرهای دیود آلی گسیل کننده نور بهره می گیرد.
«گوگل ویو»، پایان عصر حکمرانی ایمیل
ویژگیها و کاربردهای سرویسهای جدی ارتباطی:
۱- ارتباط در همه جا و هر زمان: شاید ایمیل بیشتر مناسب روزهایی بود که همیشه و همه جا به اینترنت متصل نبودیم، در آن روزها که خبری که از اینترنت موبایلی نبود، ما هر روز، در ساعت مشخصی به اینترنت متصل میشیدم، وارد حساب کاربری ایمیل خود میشدیم و بعد از خواندن و جواب دادن به ایمیلها، دیسکانکت میشدیم. اما اتصال بیوقفه کاربران به اینترنت، مستلزم ایجاد سرویسهای جدیدتری بود، سرویسهایی که رفتهرفته سرو کلهشان پیدا شد.
۲- ارتباط بیدرنگ: زمانی برای اینکه بفهمیم دوستمان کجاست، در حال انجام چه کاری است و یا چه حال و هوایی دارد، مجبور بودیم، ایمیلی بزنیم و منتظر پاسخ بمانیم، اما حالا به یاری فیسبوک و توییتر، حتی لازم نیست، چنین سؤالهایی پرسیده شود، چون میشود، پاسخ این سؤالهای ذهنی را در status یا توییتهای دوستان دید.
۳- سرویسهای جدید ارتباطی، هم بر کمیت ارتباط میافزایند و هم ارتباط را از حالت خشک و رسمی در میآورند. چند وقت پیش اگر به سفری میرفتیم، ممکن بود با ایمیل برای تعداد محدودی از دوستانمان در مورد چیزهایی که دیدهایم و تجربه کردهایم، توضیحاتی بدهیم و احیانا عکسهایی برایشان بفرستیم. اما امروز در همان لحظه، تعداد بیشتری از دنبالکنندگان ما در توییتر، میتوانند بخوانند که کجا هستیم و چقدر با مقصد نهایی فاصله داریم، آنها حتی میتوانند عکسی را که چند ثانیه پیش با موبایل گرفتهایم و به اشتراک گذاشتهایم، ببینند! البته همین فاشگویی جمعی ، ممکن است مجبورمان کند که اندکی ملاحظهگری را هم وارد نوشتهها و اشتراکاتمان کنیم.

۴- سرریز اطلاعات: اما یک جنبه منفی سرویسهای جدید ارتباطی، سرریز اطلاعات است. وقتی شما در توییتر یا فرندفید بیش از ۲۰۰ – ۳۰۰ نفر را دنبال کنید، به خوبی متوجه این قضیه میشوید. گاهی پیدا کردن پیامهای مهم در میان انبوهی از پیامهای کم اهمیتتری که مثلا در آنها محتوای نهار و صبحانه یا قطعه شعری توییت شده است، ناممکن میشود. اینجاست که گاهی نیاز میشود، کاربر به دنبال صافیهایی بگردد که پیامهای باارزشتر را برایش جدا کنند، مثلا در توییتر میتوان تگ خاصی را جستجو کرد، به زودی هم کاربران این سرویس امکان خواهند یافت که کسانی را که دنبال میکنند، در گروههای مرتب کنند و نظم بدهند.
اما شاید کمتر کسی باشد که از ترس یک سونامی اطلاعاتی، بر وسوسه دسترسی به دریای اطلاعات ارزشمندی که سرویسهای جدید ارتباطی در اختیارمان قرار می دهند، فائق آید.
۵- هویتبخشی: من کی هستم؟! در زمانه ایمیل، ما تنها اسمی بودیم، قبل از یک دات کام. اما در عصر توییتر، فیسبوک و فرندفید، کاربران دیگر میتواند از کوچکترین علایق و سلایق ما مطلع شوند: چه چیز میخوریم و چقدر؟! شببیداری را دوست داریم؟ گیک عشقکامپیوتر هستیم یا طرفدار مشتاق یک تیم فوتبال؟ کدام شاعر را دوست داریم؟ ولخرج هستیم یا خسیس؟ انزواطلب و محتاط هستیم یا اجتماعی و رفیقباز؟ چه نوع خبرهایی را دنبال میکنیم؟ اینها چیزهایی هستند که در عصر ایمیل، هرگز در مورد دوستان آنلاینمان کشف نمیکردیم.
۶- وقتگیر یا ابزارهایی برای تلف کردن وقت؟ بسته به نحوه استفاده ما از ابزارهای جدید ارتباطی، آنها هم میتوانند وسیلهای برای صرفهجویی در وقت باشند و هم ابزارهایی برای تلف کردن وقت.
تصور کنید که مشکل فنی در مورد کامپیوتر یا یک سوال درسی دارید. با پرسیدن سؤالتان در یک شبکه اجتماعی، به احتمال زیاد یک پاسخ مناسب دریافت خواهید کرد و تازه میتوانید به صورت زنده، سؤال و جواب هم بکنید. به این ترتیب دیگر لازم نیست، به چند نفر ایمیل بزنید و چند ساعت منتظر بمانید، اما از سوی دیگر همین شبکههای اجتماعی میتوانند، خیلی راحت، هر روز دو سه ساعت از وقت با ارزشتان را بگیرند.
———————-
گوگل ویو، تجسم الگوی جدید ارتباط:
از حدود ۱۰ روز پیش، دعوتنامههای سرویس جدید گوگل، یعنی گوگل ویو Google Wave، که البته هنوز در مراحل ابتدایی خود به سر میبرد، برای تعدادی از کاربران فرستاده شده است و کاربران ایرانی محدودی هم به آن دعوت شدهاند. کار برجسته گوگل ویو، مهیا کردن امکان ارتباط بیدرنگ کاربران و تسهیل اشتراک نظرات و فایلها برای آنهاست.

به گمان من گوگلیها حتما نحوه خاص و منحصر به فرد ارتباطات را در فرندفید، تحت نظر گرفتهاند و با استفاده از این مشاهدات ایده گوگل ویو را عملی کردهاند. اگر کاربر فرندفید بوده باشید، میدانید که ارتباط در فرندفید، الگوی خاص دارد:
در ایمیل، ارتباط غیرفعال passive است. به این معنی که وقتی شما ایمیل دریافت میکنید، اجباری برای پاسخ دادن به آن در همان لحظه ندارید. توییتر از این لحاظ، نوع غیرفعالتری از ارتباط است، چون اکثر توییتها به منظور دریافت پاسخ، ارسال نمیشوند.
اما در هنگام چت و استفاده از سرویسهای پیامرسانی بیدرنگ، نوع ارتباط جبری aggressive است. یعنی شما اگر on باشید و بعد دوستتان روی چت ظاهر شود و سوالی بپرسد، اجباری برای پاسخ دادن در همان لحظه دارید.
اما گوگل ویو میکوشد که الگوی تازهتری ار ارتباط را همگانی کند: ترکیبی از ارتباط غیرفعال و ارتباط جبری! از این نظر گوگل ویو دقیقا شبیه فرندفید است.
بگذارید بیشتر برایتان توضیح بدهم، وقتی دعوتنامه گوگل ویو را دریافت کردید، حتما در دقایق ابتدایی گیچ میشوید و از خودتان می پرسید که سرویسی که اینقدر حرف و حدیث برایش به پا شده، همین بود؟! این سرویس چه چیز تازهای دارد؟
در گوگل ویو، هر زمان که بخواهید در مورد مسئلهای صحبت کنید، باید اصطلاحا یک موج یا Wave درست کنید. به نظر من این اصطلاح بسیار بامسما است. فرض کنید که مثلا هوس کردهاید که لپتاپ بخرید، شما میتوانید یک ویو برای این منظور درست کنید و چند نفر از دوستان را وارد «ویو» مورد نظر بکنید و شروع کنید به بحث. بعضی از دوستانی که وارد ویو کردهاید، در آن لحظه آنلاین هستند و در ضمن حوصله بحث دارند، پس تقریبا شبیه یک چت معمول، با شما سوال جواب میکنند. اما تعدادی از دوستانی هم که وارد ویو کردهاید، در آن لحظه آنلاین نیستند، یا در آن زمان، حوصله بحث در مورد برندهای مختلف لپتاپ را ندارند، آنها میتوانند هر زمان که دوست داشته باشند، کل گفتگوهای شما را بخوانند و بعد نظرات خود را اضافه کنند.

پس میبینید که این گوگل ویو با ترکیب دو شیوه ارتباطی غیرفعال و جبری، شیوه جدیدی از ارتباط را درست کرده است، با تسامح میتوان گفت: گوگل ویو، ترکیب ایمیل و چت است. گوگلیها قبلا با کنار هم قرار دادن ایمیل و جیتاک کوشیده بودند که چت وایمیل را با هم ادغام کنند، اما حالا با ویو، آنها توانستهاند، به شیوه مبتکرانهتری این کار را انجام دهند.
تا زمانی که ویو در دسترس همه کاربران اینترنت قرار بگیرد، زمان زیادی باقی مانده، باید منتظر ماند و دید که وقتی این سرویس همگانی شود و اپلیکیشنهای دسکتاپ و موبایل هم برای آن، همچون توییتر ساخته شود، چه میزان محبوبیت خواهد داشت و موفقیت کسب خواهد کرد.
اما چیزی که روشن است این است که ویو، بیش از آنکه یک محصول اختصاصی شرکت گوگل باشد، یک پلتفرم است و به عبارت دیگر یک خط مشی و یک تفکر و اندیشه بنیادی برای ایجاد تحول و تولید شیوه جدیدی از ارتباط است.
اینترنت چگونه شكل گرفت؟

40سال پیش لن كلین راك و گروهش در دانشگاه UCLA، آزمایش برروی سیستمی را آغاز كردند كه بعدها به اینترنت امروزی تبدیل شد؛ به همین مناسب در این گزارش به مرور رویدادهای تاثیرگذار در شكلگیری و توسعه اینترنت پرداخته شده است.
در دوم ماه سپتامبر سال 1969 دو رایانه در دانشگاه كالیفرنیا لسآنجلس در نخستین آزمایش شبكه نظامی آرپانت اطلاعات بدون معنی را مبادله كردند. نخستین اتصال بین دو سایت - دانشگاه UCLA و موسسه پژوهشی استنفورد در منلوپارك كالیفرنیا - در 29 ماه اكتبر همین سال انجام گرفت اگرچه این شبكه پس از دو حرف اول logon از كار افتاد. دانشگاههای سانتا باربارا و یوتاه بعدا به این شبكه پیوستند.
اما در سال 1970 آرپانت صاحب نخستین Node ایست كوست در بالت، برانك و نیومن در كمبریج شد و سال 1972 ری تاملینسون با انتخاب نماد @ بهعنوان راهی برای مشخص كردن آدرس ایمیل متعلق به سیستمهای دیگر، ایمیل را به شبكه آورد و سال 1973 نیز آرپانت در انگلیس و نروژ صاحب نخستین Nodeهای بینالمللی شد.
سال 1974 سالی بود كه وینت سرف و باب خوان تكنیك ارتباطی به نام TCP طراحی كردند كه با فراهم سازی امكان ارتباط بین شبكه های متعدد، اینترنت واقعی را بهوجود آورد. این مفهوم بعدا و پیش از بهكارگیری رسمی در اول ژانویه 1983 به TCP/IP تقسیم شد.
تا اینكه در سال 1983 سیستم نام دامنه پیشنهاد شد. ایجاد پسوندهایی مانند com ،.gov. و edu. در اواخر این سال اتفاق افتاد و در سال 1988 یكی از نخستین ورمهای اینترنت به نام موریس هزاران رایانه را از كار انداخت.
كوانتوم كامپیوتر سرویس كه بعدها به AOL شهرت یافت در سال 1989 سرویس امریكا آنلاین را برای رایانههای مكینتاش و Apple II معرفی كرد و 1990 تیم برنز لی World Wide Web را خلق كرد كه راهی برای كنترل از راه دور رایانهها در مركز پژوهش هستهای سازمان اروپا -سرن- بود.
در سال 1993 مارك آندرسن و همكارانش در دانشگاه ایلینویز موزائیك را ایجاد كردند كه نخستین مرورگر وب برای تركیب كردن تصاویر گرافیكی و متن در یك صفحه واحد بود و با این نرمافزار كه استفاده از آن راحت بود وب به سوی جهان باز شد.
سال 1994 نیز آندرسن و سایرین در گروه موزائیك شركتی را برای طراحی نخستین مرورگر تجاری كه نت اسكیپ نام گرفت تشكیل داده و توجه مایكروسافت و سایر طراحان را برای بهرهبرداری از توان تجاری وب برانگیختند. دو وكیل آمریكایی نیز هرزنامه را كه تبلیغ خدمات حقوقی آنها بود به جهان معرفی كردند.
اما سال 1995 آمازون درهای مجازی خود را گشود و تصویب قانونی در آمریكا كه هرزهنگاری آنلاین را محدود میكرد.
1998 سالی بود كه گوگل از پروژهای كه در خوابگاه استنفورد آغاز شده بود، تشكیل شد. دولت آمریكا نظارت سیاستهای نام دامنه را به سازمان تخصیص نامها و ارقام اینترنتی -آیكان- واگذار كرد. وزارت دادگستری و 20 ایالت آمریكا از مایكروسافت شكایت و این شركت را متهم به سوءاستفاده از موقعیت برتر در بازار برای محدود كردن رقابت نت اسكیپ و مرورگرهای دیگر كردند.
در سال 1999 نپستر اشتراكگذاری فایل را معروف كرد و جمعیت اینترنتی جهان از مرز 250 میلیون نفر گذشت. سال 2000 هم سالی بود كه رونق اقتصادی dot-com دهه 90 با تنزل شركتهای فنآوری دچار فروپاشی شد و Amazon.com ، eBay و سایتهای دیگر در یكی از نخستین استفاده گسترده از حمله داس كه با روان كردن ترافیك غیرواقعی مشاهده سایت را غیرممكن میكند، از كار افتادند.
سال 2002 جمعیت اینترنتی جهان از مرز 500 میلیون نفر گذشت و در 2004 مارك زوكربرگ فیس بوك را در دانشگاه هاروارد پایهگذاری كرد و 2005 سایت اشتراك گذاری ویدیوی یوتیوب راهاندازی شد تا جمعیت اینترنتی جهان در سال 2006 از مرز یك میلیارد نفر عبور كند.
2007 هم سالی بود كه اپل آیفون را معرفی كرد كه دسترسی بیسیم به اینترنت را به میلیونها نفر معرفی كرد و در سال 2008 جمعیت اینترنتی جهان از مرز 1.5 میلیارد نفر و جمعیت اینترنتی چین از مرز 250 میلیون نفر گذشت و آمریكا را به عنوان دارنده بیشترین كاربران اینترنت پشت سرگذاشت. همچنین طراح نت اسكیپ به عمر این مرورگر خاتمه داد با این حال فایرفاكس كه از این مرورگر ریشه گرفته همچنان قدرتمند است. شركتهای هواپیمایی بزرگ بهكارگیری خدمات اینترنت در هنگام پرواز را شدت بخشیدند.
سرانجام سیاتل پست اینتلیجنسر در سال 2009 نخستین روزنامه بزرگ تمام اینترنتی شد و گوگل طراحی سیستم عامل رایانهیی رایگان مبتنی بر اینترنت را اعلام كرد و دنیای فنآوری همچنان در این عرصه هرروز شاهد خلق ابداعات و اتفاقات جدیدتر است