سلام رفقا و دوستان

اول ماه مه در حالی از راه میرسد که کارگران دشوار ترین شرایط زندگی خود را سپری می کنند ؛ و هر روز بیش از پیش با فقر و بیکاری و بیگاری روبرو هستند. رنج هایی که کارگران را به فریاد و دادخواهی پس دادخواهی کشانده و می کشاند. آری:

این شلیک تـوپ های طغیان است
که از دهان های گرسنه
کوفته می شود بر در های بسته انبار ها
بـرای قـرص نـانـی یا تـکـه گـوشـتـی ا.

و اما با این همه فریاد های دادخواهی شان را چه پاسخ داده اند ؟ جز سرکوب بیشتر و محرومیت بیشتراز دسترنج ها شان و صد البته قوانین بیشتر و. بروز تر تا همه کارها قانونی باشد.

اربا با ن سرمایه و کارگزا را ن ستم
لا یحه، لا یحه ، تصویب می کنند کارگرا ن را قا نون
تا انبوه کا ر و رنج ؛
باز زندگی را بسازند و خود
ا ز آ ن محرومتر ا ز پیش مانند .
پس ای ُگرده دا ده گا ن رسالت آفرینش
ای سازندگان زندگی و نیا ز های اینکش
و احتیاج های فردا؛
ای کارگران
بر پا ، تا آ وار کنیم بر ایشا ن
لایحه ، لایحه ، دادخواهی را

پس نه تنها بایسته کسانی ست که دل در گرو کارگران بعنوان اصلی ترین نیرو سازنده زندگی و ثروت اجتماعی  دارند؛ که بایسته همه کسانی که دل در گرو انسانیت و محرومین دارند ، است ؛ تا در دفاع از کارگران یک صف شده شانه به شانه کارگران ، دادخواهی شان را یاری دهند. چرا که این را نباید از یاد و پیوسته با خود گفت و باز گفت که:

                                          ای فریاد های عصیان

                                             در تو توان دوباره ساختن است

                                                                     پس از نو بساز

                                                                     نه گذشته که آینده را.

                                                                                                    با سپاس

                                                                                                  ونس رموس

                                                                                                        مزدا