«کارلوس تابلادا» اقتصادان مارکسیست کوبائی در مورد زندگی سیاسی چه گوارا چنین می نویسد: " هنگامیکه او شانزده ساله بود شروع بخواندن آثار کارل مارکس، فردریش انگلس و لنین نموده و در کنار آثار دیگر با « سرمایه:» و « بیانیه حزب کمونیست» مارکس و انگلس آشنایی پیدا کرد؛ در این سن یک واژه نامه فلسفی تدوین و در طول سالهای تحصیلی در دانشگاه نوشته های دیگری از قبیل « آنتی دورینگ» انگلس و « امپریالیزم بالاترین مرحله سرمایه داری» و « دولت و انقلاب» لنین را مطالعه نمود. در سفرهای خود به آمریکای لاتین و مناطق کارائیب تا سال 1959 علاوه بر استفاده از دانش پزشکی خود، تاریخ و فرهنگ این کشورها را نیز تحقیق و مطالعه نمود؛ او علاقه خاصی به باستان شناسی و فرهنگهای بومی و پیشرفته ترین نظریات مربوط به علوم اجتماعی داشت. دانسته های وی از واقعیات قاره آمریکا، رهنمون وی در فهم و تعمیق مطالعات مارکسیستی او گردید.نامه هایی که « چه» برای اعضای خانواده اش بین سالهای 56 –1954پست کرده ، خبر از یک سری مطالعات سیستماتیک در رابطه با اقتصاد سیاسی و آمار می دهد.
چه گوارا اهل آرژانتین بود که در اواسط دهه 1950 در مکزیک به جنبش 26 جولای که توسط فیدل کاسترو رهبری می شد، بعنوان کادر ارتش شورشی پیوست. در هنگام پیروزی قیام علیه دیکتاتوری «باتیستا» دست نشانده آمریکا در کوبا در سال 1959 او سی ساله بود، و پس از پیروزی در همان سال وزیر صنایع ، رئیس بانک ملی کوبا و مسئول انستیتوی ملی برای اصلاحات ارضی شد. بین سالهای 64 - 1963 در بحثهای علنی در مطبوعات کوبا حول چشم انداز آلترناتیو برای سازماندهی اقتصاد کوبا فعالانه شرکت نمود.
در آوریل 1965 چه گوارا کوبا را برای کمک به ایجاد رهبری مبارزات انقلابی در کشورهای دیگر ترک نمود؛ برای بیش از شش ماه در کنگو (زئیر) طرفداران نخست وزیر مقتول «پاتریس لومومبا» در مبارزه شان علیه رژیم ارتجاعی دست نشانده امپریالیزم آمریکا و بلژیک را کمک رساند و در 1966 به بولیوی رفت؛ در آنجا او یک شاخه چریکی، که سعی داشت مبارزه انقلابی علیه دیکتاتوری نظامی را سازماندهی کند، را رهبری نمود؛ مبارزه ای که در حال رشد و جهت گیری اعتلای انقلابی در آرژانتین، شیلی و اروگوئه را داشت. در اکتبر 1967 وی توسط نیروهای نظامی بولیوی که دولت آمریکا سازماندهی کرده بود، زخمی، دستگیر و سپس به قتل رسید.