او قبل از آنكه كشته شود به مرد انقلابی افسانه در ذهن مردم جهان تبدیل شده بود. چه گوارا یك پزشك آرژانتینی بود كه شغل و وطن خود را برای كمك به فقرا كنار گذاشته بود. او در سال 1956 در كنار فیدل كاسترو از كارائیب عبور كرد، تا كوبا را تسخیر كند و باتیستا دیكتاتور كوبا را سرنگون سازد. «چه» در آن زمان موفق نشد، اما دو سال بعد با هوشمندی او مهمترین و پیروزمندانه ترین انقلاب تاریخ آمریكای جنوبی رقم خورد.
مجله تایم كه او را در فهرست صدمرد بزرگ جهان جا داده است، درمقاله ای راجع به زندگی او می نویسد: «اگرچه حضور كمونیسم در جهان كمرنگ شده است، اما چه گوارا به سمبلی از انقلاب و به پا خاستن و اراده آتشین بدل شده است.»

سلام

زمان رو به نقطه ای عظیمت کرده است که انقلاب جهانی حتمی است به قول ارنستوی شهید راه درازی در پیش داریم و خون های زیادی باید ریخته شود...

اشتباهاتم را راجع به این که تمام ایدئولوژی ها از یک قماش نیستند می پذیرم  اگر این بحث را پیش کشیده ام از این رو است که به صورت جدی به آن فکر می کنم انقلاب  با هر تفکری اگر رهایی و سعادت انسان ها را مد نظر داشته با شد لازم و اجباری است هیچ کس نمی تواند ادعا کند که دوره انقلاب ها تمام شده انقلاب  ها ممکن است تغییر شکل و الگو بدهند اما تمام شدنی نیستند

زمان زمان ایده آلی است و فضا در تمام جهان روبه سوی انفجار بزرگ است...

پیروز و بهروز و سلامت باشید

با درود 

علیرضا عزیز ؛ کدوم فاکتور جهانی و پارامتر تاریخی و مولفه اقتصادی و پارادایم فرهنگی  وجود دارد که  نشان دهنده آن است که " در جوامع بشری شرایط انقلاب وجود ندارد " . اتفاقا ساده ترین و عیان ترین مولفه ها نشان از وجود شرایط انقلاب در کل جهان است . بحران های اقتصادی و  به ته خط رسیدن سرمایه داری و فقر روز افزون عمومی ؛  اعترضات همگانی در سراسر جهان خود نمونه های کوچکی از رشد مولفه های شرایط انقلاب است . در ضمن خود پدیده رشد جهانی فاشیسم ( از جمله طالبانیزم ) نشان از نه تنها وجود شرایط زیر بنایی انقلاب است که نشان از  رشد بالای این شرایط دارد . از یاد نبریم که نارضایتی عمومی توده های مردم و ناتوانی نظام های اجتماعی حاکم از حل بحران های اجتماعی  سوخت حرکتی و بستر های جذب نیرو و رشد عمومی فاشیسم هستند . علیرضا جان ؛ سعی کنیم که ساده انگارانه با مسایل مهم برخورد نکنیم .

                                                       با سپاس

                                                   ونس رموس

                                                    مزدا

با درود

حسین عزیز نامه ات یک نکته بسیار خوب و با ارزش داشت که مرا خیلی خوشحال کرد. و آن نکته این است که باشکیبایی با نامه من برخورد کرده ای و سعی کرده ای منطقی بر خورد کنی . اما حسین جان ؛ خودت بهتر از من می دانی که گرچه همه ایدئولوژی ها مدعی تلاش برای سعادت بشرند ، اما در واقیت همه ایدئولوژی ها "  بر پایه كرامت انسانی بنا "  نشده اند و " سوای از ظواهر خود سعادت انسان را سرلوحه كار خود قرار"  نداده اند ؛ که اگر ینطور بود فاشیسمی در کار نبود .همچنین  باز خود می دانی که مثلا سر لوحه قرار دادن هدفی ؛ نمی تواند واقعا به معنی پایبندی واقعی به آن و  یا نشان از  راه درست بسوی آن باشد . از این روی گرچه آنارشیسم در کل ( و به ویژه آنارشیسم کلاسیک ) در چارچوب جنبش عمومی سوسیالیستی محسوب می شود اما بن مایه تفکر آنارشیستی و نیز روند تاریخی آن نشان می دهد که آنارشیسم نه تنها ، هر گز منتهی به عدالت اجتماعی نخواهد شد و فقط در مقطع اعتراض در جا خواهد زد ؛ بلکه به لحاظ متد لوژی  انقلابی نیز پویایی و نرمش های لازم را ندارد  . حسین عزیز امید وارم در روند مطالعاتی و تکامل ات بجایی برسی که از این مرحله گذشته و از تفکر آنارشیستی سکوی جهشی به پیش و بسوی انقلابی  راستین  بودن بسازی و این گفتار حمید مومنی را به تمامی در یابی که می گفت : شورش نه ؛ گامهای سنجیده در راه انقلاب .

                                                       با سپاس

                                                   ونس رموس

                                                    مزدا

سلام آقای مزدا پ؟!

از نظرات شما بسیار ممنون ام و خوشحالم كه در این دنیای مجازی با شما مكاتبه می كنم و روز به روز به آگاهی هایم افزوده می شود. آن موقع كه پاسخ دوم ام را می نوشتم اطلاعاتم در مورد آنارشیسم خیلی اندك تر از اكنون بود ولی حالا دیدم بازتر و اطلاعاتم افزون تر شده است . آری به قول یكی از استادان بسیار عزیزم آنارشیسم یا هر ایدئولوژی دیگری بر پایه كرامت انسانی بنا شده اند و شوای از ظواهر خود سعادت انسان را سرلوحه كار خود قرار داده اند. گرچه نمی توانم به راحتی تمام گفته های شما را بپذیرم اما آن قسمت ها كه مربوط به آنارشیسم و گوارای شهید هستند برایم قابل تامل و راه گشا می باشند.

من هیچ ادعایی ندارم و خودم را تازه وارد ، جوجه یا شاگرد تازه ورود كلاس درس انسانست و انقلاب و سیاست می دانم. سعی می كنم واقع گرا باشم و تحلیل هایم بر اساس واقعیات اجتماعی و تاریخی باشد.

نكته دیگر اینكه باور دارم كه شرایط كنونی در سرار جهان ایده آل و بغرنج و بحرانی است و این مسئولیتی حقیقی بر دوش هر انسان آزاده و آگاهی است كه ضمن درك شرایط راهی برای مبارزه و رسیدن به سعادت تمام توده های رنج دیده بیابد.

                                     پیروز وبهروز و سلامت باشید. 

با درود

پیام عزیز؛ اتفاقا شرایط عینی حتی در سطح جهانی نیز نسبت به زمان چه گوارا ، نه به لحاظ  ماهوی  و نه به لحاظ کیفی تغییر نکرده تا بتوان گفت  شیوه های مبارزه تغییر کرده است . اگه متعقدی که تغییر کرده لطفانمونه های این تغییرات کلیدی را بیان کن . با سپاس .

                                                  ونس رموس

                                                        مزدا

نمیشه گفت روشهای انقلابی چگوارا کهنه شده بلکه شیوه های استثمار ملتها متفاوت شده به همین جهت شیوه های مبارزه تغیر کرده.

با درود

حسین عزیز ؛ اولا چه گوارا ؛  هرگز آنارشیست نبود ؛ در ثانی روش های مبارزاتی چه گوارا مختص او نبوده و پیش از او هم وجود داشت و خود او این روش ها را از انقلابات دیگر آموخته  بود ؛ ثالثا روش های مبارزاتی را ما تعیین نمی کنیم که کهنه شده یا نشده بلکه این شرایط عینی جامعه است که تعیین می کند روشی آیا کارایی دارد یا نه ؟ برای نمونه همانقدرکه فرمانده کبیر چه گوارا ، چریک بود ؛ فرمانده کبیر کارلوس ماریگلا هم چریک بود . شاید بدانی که او زمانی عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست برزیل بود که با تحلیل درست از شرایط عینی جامعه اش به این نتیجه رسید که روش های مبارزاتی این حزب دیگر کارایی ندارد و جز بی عملی نیست و این بود که نبرد چریک شهری را در برزیل سازماندهی کرد .  باسپاس

                                                                        ونس رموس

                                                                          مزدا