یونگ  معتقد بود كه ادیان بستری بودند كه از  روان انسان محافظت می كردند  و  برقرار كنندهء رابطه بین انسان با عناصر ناخودآگاه بودند. و معتقد بود كه روان كاو ها  امروز ه  كاری را انجام میدهند كه در  گزشته ادیان  انجام می دادند
اما تا جایی كه من می دونم دین رو از مذهب جدا می كرد و با مذهب  معافق نبود 
به هر حال یونگ آدمی بود كه تونسته بود ورای این مسائل بره  و   انچه كه ریشه در نا خودآگاه انسان داشت رو   میشكافت  .  دین هم ریشه در نا خودآگاه انسان داره
 همین كتاب های آسمانی  و داستان های  این كتاب  ها  رو از  دید  آركی تایپی  تفسیر می كنه یونگ ولی ازش اون چیزایی كه  مفسرین مذهبی می خوان بیرون نمیاد
این  نشون میده كه بازم  یونگ با یك دید كلی تری به دین  و هر انچه كه با سرنوشت و تاریخ بشر پیوند  خورده نگاه میكرده

kamelan doroste va ye jomle az yong ke to in ketab bod va 2zehnam monde ine albate daghigh yadam nis ha:

adyan va kolan in goone aghayed hasele revayatha v dastanhayii az ravian da r gozashte booode va be hamin khater dar nakhodagahe jamii ma mojood va ensane emrooozi be an gerayesh darad 

کارل گوستاو یونگ در یک خانواده ی مذهبی به دنیا اومد ولی دقیقا مذهبی نبود که بخواهیم مذهب خاصی رو به اون نسبت بدیم . ولی مطالعات گسترده ی اون درباره اسطوره ها و شرق و مذاهب و تاریخچه ی ناخودآگاه انسان مسلما شامل مطالعه درباره ی مذهب هم میشد .

یونگ در کتاب انسان و سمبولهایش می نویسد : اثبات وجود خدا همانقدر سخت است که رد آن ، و من به عنوان یک روانشناس اگر بخواهم به بیمارم بگویم که وحی احتمالا نوعی توهم بوده یا هر چیز دیگر دردی دوا نشده ، قطعیتی هم وجود نداره . یونگ معتقد است پیش از اینکه بخواهیم درگیر این مسئله بشویم که اصلا خدا وجود دارد یا نه و یا اینکه ما باید به او ایمان داشته باشیم یا نه ، حقیقت این است که ناخودآگاه جمعی ما به نوعی اعتقاد به خدا تمایل دارد (درواقع نیاز دارد ) و حداقل به این خاطر که خود را از برطرف کردن این نیاز محروم نکنیم بهتر است کمی از عقلگرایی افراطی فاصله بگیریم و به خدا ایمان داشته باشیم . ( البته اینها دقیقا جملات خود یونگ در کتاب نیستند چون خود کتاب در دسترس من نبوده و من چند ماه پیش خوندمش . ولی مفهوم کلی چند صفحه از کتاب  این بوده . حالا اگه دوباره به دستم اومد جملات دقیق کتاب رو می نویسم !)