بازگشت راهبان بودایی 

بیش از صد راهب بودایی پس از گذشت یك ماه از تظاهرات رانگون ، در یك راه پیمایی اعتراض آمیز علیه دولت میانمار (برمه)شركت كردند.
به گزارش بی بی سی، راهبان بودایی در حالی كه به خواندن آواز و دعا مشغول بودند، از پاكوكو، یكی از مراكز  عمده آموزشی مذهب بودایی و جایی كه یك ماه پیشتر نیز تظاهرات گسترده‌ای علیه دولت میانمار برپا شده و به اعتراضات در رانگون انجامیده بود، حركت اعتراض آمیز خود را مجددا آغاز كردند.شاهدان عینی گفته‌اند در جریان راه پیمایی روز سه شنبه 30 اكتبر در میانمار، راهبان شعار‌های سیاسی نداده‌اند و صرفا یك راه پیمایی آرام به نشانه اعتراض به سیاست‌های دولت نظامی میانمار برپاكرده‌اند.

در جریان تظاهرات ماه سپتامبر كه با مداخله نیرو‌های نظامی به خشونت كشیده شد، دست كم 10 نفر از تظاهر كنندگان كشته شدند.تظاهرات راهبان بودایی از ماه اوت سال جاری و در اعتراض به بالا رفتن بهای سوخت در میانمار آغاز شد، اما این اعتراضات در روز 6 سپتامبر و پس از ضرب و شتم راهبان گسترش یافت  و به سرار میانمار تسری پیدا كرد.
  
     

   
 
 
 

انقلاب راهبان بودایی در برمه  

ترجمه نیلوفر قدیری:

از سال 1999 كه نظامیان در كشور میانمار نتیجه انتخابات سراسری و پیروزی مخالفان را نادیده گرفتند و قدرت را در كنترل خود درآوردند، این كشور با درگیری‌های سیاسی رو به روست.
 خانم آنگ سان سوكی، رهبر مخالفان سال‌هاست كه در خانه‌اش حبس است و كسی نه او را می‌بیند و نه با او ارتباطی دارد. اما این شرایط خفقان با فشارهای خارجی و ناآرامی‌های داخلی دیری نپایید و اكنون یك هفته است كه ناآرامی‌های جدید این كشور را فرا گرفته‌است.این بار راهبان پیشروی این ناآرامی‌ها علیه حاكمان نظامی هستند.

راهبان بودایی از یك هفته پیش در 2 شهر میانمار تظاهرات و تجمع خود را آغاز كردند و هر روز بر گستردگی این تظاهرات افزوده شد.روز دوشنبه این تظاهرات به اوج رسید و ده ها هزار تن از راهبان و راهبه‌های بودایی بزرگترین تظاهرات ضد دولتی میانمار از سال 1988 را در رانگون، بزرگترین شهر و پایتخت سابق این کشور، برگزار کردند.با گسترده شدن تظاهرات هزاران تن از مردم نیز به این راهپیمایی پیوستند.

حاكمان نظامی كشور میانمار از دیروز در شهرهای بزرگ حكومت نظامی اعلام كردند. نظامیان همچنین تمامی مراكز مذهبی و تجمع راهبان را زیر نظرگرفتند.كامیون‌های حامل سربازان و پلیس ضد شورش در همه نقاط شهر رانگون دیده می‌شوند. دیروز خبر دستگیری 2 نفر از سران مخالفان، جنبش تازه‌ای در میان راهبان و تظاهرات كنندگان ایجاد كرد.یكی از این دستگیرشدگان یك سیاستمدار مستقل 70 ساله است و دیگری یك كمدین محبوب میانماری.

تلویزیون دولتی با پخش برنامه‌های عادی خود به مردم میانمار هشدار می‌دهد كه به مخالفان تظاهرات كننده نپیوندند.در بیانیه‌ای كه مرتبا از تلویزیون پخش می‌شود همچنین به راهبان هشدار داده شده كه در سیاست دخالت نكنند. تظاهرات وسیع راهبان علیه حکومت نظامیان میانمار روندی را به جریان انداخته که به سرعت شتاب می گیرد.بعد از اولین روزهای تجمع كه از ابتدا در اعتراض به افزایش بهای سوخت آغاز شد، صدها تن از كارگران و سیاستمداران و فعالان حزب مخالف اتحاد ملی برای دمكراسی به رهبری آنگ سان سوكی به این تظاهرات پیوستند.دولت در روزهای اول از هر گونه اظهار نظر درباره این تظاهرات گسترده خودداری می‌كرد، اما بعد از یك هفته و با شدت گرفتن و گسترده شدن تظاهرات سخنگوی دولت در اظهار نظر كوتاهی اعلام كرد كه اقدام قاطع علیه این تظاهرات اتخاذ می‌شود.

گفته می شود که در تظاهرات سال 1988، حدود 3 هزار نفر، از جمله تعدادی از راهبان مخالف دولت، به دست ماموران حكومتی کشته شدند.به همین دلیل دولت چین كه از معدود كشورهای دارای روابط خوب با میانمار است به حاكمان نظامی این كشور درباره توسل به خشونت برای سركوب راهبان هشدار دارد.اما با توجه به اینكه تظاهرات راهبان میانمار بازتاب بسیار گسترده‌ای در منطقه و جهان به دنبال داشته است، دست حاكمان نظامی این كشور برای سركوب این تظاهرات بسته خواهد بود.

در فیلیپین، مالزی و چند كشور آسیایی دیگر گروه های مذهبی و همچنین طرفداران مخالفان سیاسی میانمار به حمایت از این تظاهرات برخاسته‌ و از دولت‌هایشان خواسته‌اند تا به دولت میانمار فشار بیاورند.همچنین روز سه شنبه بان كی مون، دبیر كل آسیایی سازمان ملل متحد در نطق خود خطاب به مجمع عمومی این سازمان با اشاره به تحولات میانمار از نظامیان این كشور خواست در مقابله با موج فزاینده ناآرامی‌ها خویشتن‌داری نشان دهند.جورج بوش هم در حاشیه همین اجلاس از شدت گرفتن تحریم‌های اقتصادی موجود آمریكا علیه حاكمان نظامی میانمار خبر داد.

 

دولت نظامی میانمار ماه گذشته قیمت سوخت را ناگهان 2 برابر افزایش داد. در پی اعلام این تصمیم مردم این كشور كه از فقر رنج می‌برند با تجمع در خیابان‌های پایتخت دست به تظاهرات زدند.اما نیروهای پلیس شخصی به سركوب این تجمع و تظاهرات دست زدند. در جریان این سركوب ده ها نفر توسط پلیس دستگیر شدند.از فردای این سركوب راهبان تظاهرات خود را در اعتراض به این دستگیری‌ها آغاز كردند. راهبان از روز دوم تجمع خود  به نشانه حمایت از آنگ سان سوكی در برابر خانه او تجمع كردند و او هم از پنجره برای آنها دست تكان داد. این اولین بار در 2 سال گذشته بود كه مردم خانم سوكی را می‌دیدند. در شرایط كنونی كه كشور میانمار با فشار شدید خارجی و تحریم‌های سنگین رو به روست، این تظاهرات فشار سنگینی برای حاكمان نظامی محسوب می‌شود و  تحولی بی‌سابقه در این كشور است.نیروهای پلیس در خیابان‌های شهر مستقر هستند اما تنها نظاره‌گر تظاهرات 100 هزار نفری مردم و راهبان بوده‌است.

آنچه هنوز معلوم نیست اینكه این راهپیمایی گسترده و پی در پی راهبان چقدر برای دولت نظامی میانمار كه از نیم قرن پیش قدرت را در دست دارد، تهدید خواهد بود. یك مقام سازمان ملل كه به شرط ناشناس ماندن درباره تحولات میانمار با بی‌بی سی مصاحبه می‌كرد گفت، این آغاز یك طوفان واقعی است، اما شاید این طوفان مدتی بعد از شروع متوقف شود.

BBC
 25 سپتامبر

    
      
  
 

صحنه ای از سالن مراقبه ی ویپاسانا یا مراقبه ی بصیرت که پس از 25 قرن سکوت اکنون در حال جهانگیر شدن است .

خوشبختانه در ایران هم در یک مرکز آموزش داده می شود .

پیام در تاریخ 86/2/19 ویرایش شده است.

 

نوشته زیر به قلم جناب آقای نیما شراره از اعضای این کلوب است از ایشان به خاطر توجه و محبتشان سپاسگذارم.

 

.بررسی های  انیشتین نشان داد که ما انسانها فقط توان درک سه بعد را داریم . درصورتی که ابعاد دیگری هم وجود دارند . درحقیقت  ایده ی جهان های موازی  به لحاظ فیزیکی مبنای علمی دارد. امروزه با درنظر گرفتن همین کاووش های علمی است که می توانیم  ادعا کنیم  در همین لحظه و درست  در جائی که هر کدام ازما ممکن است  نشسته  باشیم موجودات  دیگری حضور دارند  اما با یک مدنیت  و گونه ای دیگر ازحیات  ( درست مانند  صحنه ای از فیلم کنستانتین ) . شاید به همین دلیل در آموزه های مذهبی عنوان می شود که بهشت و جهنم به ما بسیار نزدیکند  ( به تعبیر مترقی تر شاید در همین کره خاکی !) . آنچه امروز ازطریق مکتوبات و  آموزشهای سینه به سینه  به دستمان رسیده نیز بیانگر همین واقعیت  است . حقیقتی که به  دفعات  در مباحث بسیاری از فلاسفه و اساتید معنوی  به آن اشاره شده است  . مثلا اکثر ما با این گفته ی  سهروردی  که ...... هر ذکری تجلی خاص خود را دارد........آشنائیم  . این گفته این معنا را تداعی می کند که  هر وجودی در هر لایه ای تواتر و شکل خاص  خود را دارد ( که  از نظم منطقی ما خارج است ) . ما در هر لایه  با  تواتر و شکل خاصی ازحیات مواجه هستیم . با موجوداتی که قوانینشان را نمی شناسیم و از شیوه رفتاری شان بی اطلاعیم  و از آن جا ئی  که ما انسان ها  نقشه ی ذهنی خاصی از جهان  داریم  این  قوانین از مقیاس عقلی مان  فاصله دارند . با این حال همیشه امکان گذر ازاین لایه ها و برقراری ارتباط وجود داشته و دارد ( به همین دلیل رسیدن به حالت بی ذهنی – به عنوان عامل کلیدی - در تمام مکاتب معنوی تا کید شده است ) در کتاب بهاواد کیتا تصویری از شمایل بودا وجود دارد که تصویربودا بارها و بارها  تکرار می گردد تا سر انجام  به بودای اصلی می رسد . هدف از نمایش این تصویر چیزی  جز بیان تجلی و بسط آگاهی در لایه های مختلف  نیست . حال سوال این جاست که برای عبور از لایه های زمانی- مکانی واقعا به چه عواملی نیازداریم و اصولا ابزار گذر ازاین لایه ها چه می توانند باشند؟ در این که روشهای  متفاوت سلوک و تکنیک های  معنوی  می توانند به هم فرکانسی  شخص  با منبع و  یا لایه های مختلف کمک کنند جای هیچ  تردیدی نیست. پس ابزار اولیه – ازمبتدی تا پیشرفته ! - همین تکنیک ها و روش های گوناگونی  است  که  وجود دارند  و به فراخور پیشرفت  شخص و هماهنگ  با  سطح انرژی او کارائی  خواهند  داشت .  اما حضور و نظارت استاد معنوی چطور ؟ آیا می توان نظارت استاد معنوی را ضروری دانست ؟ به نظر من جواب این سوال مثبت است . چرا ؟ چون استاد معنوی یا پیر و......  کسی است  که از آدرس های رفت و برگشت  اطلاع دارد (البته نحوه ی  گذر از لایه ها به فراخور روشی که استاد آموخته و اکنون آموزش میدهد و درک و احاطه ی او از کلیت کائنات می تواند متفاوت  باشد ) .در حقیقت  استاد معنوی کسی است که ازدانش و ابزار کافی- برای  این سفر- برخوردار بوده ودرست به همین دلیل  هم می تواند   شاگرد . مرید و .....را هدایت کند . به این ترتیب تا زمانی که دانش و ابزار رفت و برگشت را در اختیار داشته باشیم و آدرس ها را بشناسیم دیگر شکار لایه ها – و گونه های متفاوت حیات در هر یک از این لایه ها - نمی شویم . در غیر این صورت امکان چند پارگی های روحی و یا حتی جنون – همیشه - وجود دارد !( در اصل دیوانه ها – دانسته و یا ندانسته - در گذر از یک لایه شکست خورده و شکارآن لایه بخصوص شده اند ). به همین خاطر اوشو تاکید داشت تا وقتی سطح کارماتیک خود را پر نکرده ایم نباید عبور کنیم چرا که در این صورت دیگر نمی توانیم بر گردیم .نکته بعدی  استفاده از مواد روان گردان است . مواد روان گردان به عنوان یک ابزار فرعی و با نظارت مستقیم استاد و در شرایط بسیار خاص تجویز می شود  . مواد روان گردان  در اصل بعنوان کاتالیزور برای پرتاب به لایه های زمانی- مکانی استفاده می گردند . به این ترتیب  شخص از مقیاس عقلی موجود فاصله گرفته و تا زمانی که برنگشته از این رفت و بر گشت( بسط آگاهی – سیر ) اطلاع نمی یابد .به عبارتی  این گسترش آگاهی است که  در یک لحظه اتفاق میا فتد و الگو های ذهنی را تغییر میدهد . به همین دلیل این رفت و برگشت انرژی زیادی می طلبد ((.شک نیست که مورد مواد روان گردان صرفا به خاطر ارائه یک مفهوم عنوان شده و به هیچ عنوان توصیه نمی شود !)) درهرصورت شاید دقت در مفهوم زندگی و جهان پر راز و رمزپیرامون ما یک حسن داشته باشد  و آن این که دریابیم ما تنها نیستیم .

آدرس یک تور بودایی در هند

ارزش دیدن مسیر سفر را دارد ! مسیر تا لومبینی نپال هم پیش می رود و این بسیار با ارزش است.

http://www.selectholidaysindia.com/buddhist-tour.html

پیام در تاریخ 85/12/27 ویرایش شده است.

دوستان امیدوارم مثل من از سخنان عجیب و غریب  دکتر سعید حنایی کاشانی در برنامه سینما 4 در نقد فیلم بودای کوچک برتولوچی نرنجیده باشید که در آن این توهم به ایشان دست داده بود که بودا که یک عارف است مثل لنین یا مائو ، رهبر سیاسی و اجتماعی هند بوده!!پس  مثلا باید فقر را ریشه کن می کرده !!و چون نکرده پس یک جای کار مشکل دارد!!

وقتی دکتر اکبر عالمی مهربان  که متاسفانه  اسم بودا را بلد نبود ادا کند به جای یک متخصص عرفان ، تصوف و طریقت از یک دکتر فلسفه دعوت به نقد یک فیلم بودایی می کند شاهد مثال "کوری عصا کش کور دیگر شد "می شود.

آیا دکتر اکبر عالمی با علم به اینکه از ترم اول مقطع کارشناسی تا مقطع دکترای فلسفه فقط دو واحد اختیاری ادیان و مکاتب شرق دور در اختیار دانشجو قرار می گیرد و یک دکترای فلسفه هیچ چیز آکادمیکی درباره عرفان و طریقت نمی آموزد و می دانیم که مهمان او هیچ تخصص و اثری در زمینه طریقت و عرفان ندارد دست به دعوت حنایی کاشانی زده است ؟؟

چه عرض کنم ؟!شاید این که می گویند  ما ایرانی ها تصور می کنیم در هر زمینه همه چیز را می دانیم راست باشد ؟!

 

                   http://www.zeniran.com/pages/About.htm

                                                        معرفی سایت ذن

درباره سایت

 

 

سایت ذن ایران ( ذنیران ) اولین پایگاه تخصصی اطلاع رسانی ذن در ایران است . همچنین این سایت اولین مرکز اطلاع رسانی ذن به زبان فارسی در دهکده ی جهانی ست . هدف این سایت ،  صرفا اطلاع رسانی پیرامون طریقت ذن بوده و در کنار این اطلاع رسانی و در راستای درک عمیق تر مفاهیم بنیادین تاریخی ، دین پژوهی و فرهنگ شناسی خاور دور ، این سایت سعی بر آن دارد تا در یك بخش تحت عنوان ” مقالات “ به ارائه ی مقالات گوناگون در زمینه ی شرق شناسی نیز بپردازد .

لذا این پایگاه ، علاوه بر ارائه ی مقالات تألیفی و تحقیقی تهیه شده توسط سایت ذنیران ، به معرفی مقالات معتبر در زمینه های شرق شناسی و ذن نیز می پردازد كه اینگونه مقالات از منابع مجاز و گوناگون اتخاذ میشوند  .

همچنین ذنیران از اساتید ، دین پژوهان ، محققان ، مؤلفین و مترجمان گرامی دعوت می نماید مقالات خود را به این سایت ارسال فرمایند .

این سایت صرفاً یك پایگاه اطلاع رسانی بوده و لذا هدف از آن معرفی طریقت ذن می باشد . در این راستا سایت ذنیران مخاطبان گرامی و اندیشمند خود را بر آن می دارد تا تنها به مندرجات آمده در این پایگاه اكتفا نكرده و در راستای ارتقا سطح دانش و آگاهی خود به مطالعه ی مستمر كتاب ها و سایت های دیگر در این زمینه همت گمارند .

و نیز سایت ذنیران ، علاقمندان به اجرای عملی ذاذن ( نشستن ذن ) را پیش از هر چیز به مطالعه ی عمیق و كسب آگاهی بیشتر پیرامون ذن رهنمون می دارد  . در این راستـا اخذ راهنمایی و مـراودت اسـاتید این طریقـت ، لازم می نماید .

بخش مقالات سایت ، علاوه بر استحكام اطلاعات بنیادین علاقمندان ذن ، مأوا و مأخذی ست برای علاقمندان به تاریخ ، ادیان و فرهنگ مشرق زمین .

در راستای معارفه ی چالش های ذن و نیز آگاهی رسانی تفكرات گوناگون پیرامون آن ، این سایت به درج مقالات انتقادی و مخالف ذن نیز پرداخته و نتیجه گیری از این مقالات  را به خوانندگان  ارجمند واگذار میکند .  

امید است این سایت دستاوردهای ارزشمند ی را به ارمغان آورد . در راستای تحقق این مهم ، سایت ذنیران آماده ی دریافت نقطه نظرات ، انتقادات و پیشنهادات شما سروران گرانقدر است .

والاترین هدف این سایت ، ایجاد فضایی ست كه در آن علاقمندان و پژوهندگان شرق دور بتوانند در محیطی مطلوب و همگام با احترام متقابل به نظاره بپردازند ، هر چند كه این منظر گاه بسیار خرد و ناقابل است .  

 

ارادتمند ، عــلی فرح بــخش

( مـــدیر سایـت )  

 

 

سمینار مراقبه

http://www.zeniran.com/ad.htm

نقاب مسروقه بودا به نپال بازگردانده شد

ناوین سینگ خادکا خبرنگار بی بی سی در کاتماندو

دولت اتریش یک نقاب مسروقه چهارصدساله بودا را که در موزه ای در وین به نمایش گذاشته شده بود به نپال بازگردانده است.

این نقاب که از جنس برنز و مس است، دو سال قبل از جایگاه اصلی اش در ناحیه لالیتپور در جنوب کاتماندو به سرقت رفته بود.

سه مجسمه کوچک دیگر که با این نقاب به سرقت رفته بود هنوز کشف نشده است.

جوتا استفان باستل، سفیر اتریش در نپال این نقاب را روز جمعه 24 اکتبر رسما تسلیم دولت نپال داد.

مشکل قاچاق

مقام ها گفتند که یک شهروند آلمانی سعی کرده بود نقاب را به بهای 200 هزار دلار به یک موزه فرهنگ شناسی در وین بفروشد.

مقام های موزه پس از دریافت این پیشنهاد، مساله را با کارشناسان اتریشی و نپالی در میان گذاشتند.

عکس های موجود از نقاب و گزارش پلیس هویت شئ مسروقه را تایید کرد.

این نقاب یک متری هنوز در مراسم سنتی مورد استفاده بومیان ناحیه لالیتپور است.

همچنین اشیایی مثل این نقاب که دارای ارزش تاریخی و مذهبی هستند گاه به نمایش گذاشته می شوند.

این اشیا معمولا از سوی جوامع بومی به خوبی مراقبت می شود.

با این حال بنابه گزارش ها بسیاری از مجسمه های باستانی، به خصوص مجسمه خدایان و الهه ها، به خارج از نپال قاچاق شده است.

مقام های سازمان باستان شناسی نپال می گویند از برخی از موارد سرقت آگاهی دارند، اما اذعان می کنند که هیچ فهرستی از اقلام باستانی در کشور یا آنهایی که قاچاق شده اند در دست ندارند.

کنفرانس سرنوشت مجسمه های بودای بامیان




لارنس پولارد، خبرنگار بی بی سی

کنفرانسی در شهر مونیخ آلمان طرح های مربوط به تعمیر مجسمه های عظیم بودای بامیان در افغانستان را که توسط حکومت طالبان ویران شد، بررسی می کند.

این نشست دو روزه، مساله سرنوشت بقایای دو پیکر عظیم تراشیده از سنگ در قلب افغانستان را بررسی می کند.

حکومت ساقط شده طالبان حدود 5 سال قبل این دو مجسمه را "غیراسلامی" تشخیص داد و آنها را با انفجار بمب تخریب کرد.

هرچند بازسازی این پیکرها در آینده نزدیک بعید به نظر می رسد، انتظار می رود کنفرانس مونیخ بودجه لازم برای انجام نخستین مراحل فرآیند مرمت بوداها را تصویب کند. گروهی از باستان شناسان و مورخان هنری از بقایای این مجسمه های ویران شده در بامیان دیدن کردند.

این گروه می گوید به دنبال بحث با رهبران بومی و تحقیقات مفصل درباره وضعیت کنونی پیکرها، به راهکارهای علمی برای حفظ این بقایا دست یافته است.

بوداها برای تقریبا 1800 سال پابرجا بودند

انتظار می رود این کنفرانس از یک استراتژی بلندمدت برای این ناحیه حمایت کند.

مهم ترین نکته این که به ویژه با توجه به نیازهای انسانی افغانستان، بازسازی این مجسمه ها یک اولویت تلقی نمی شود.

در عوض احتمال دارد این کنفرانس به توصیه در مورد اقدامات اولیه در ناحیه بپردازد که از جمله مین روبی و تقویت شالوده صخره ای است که در مقابل جایگاه این مجسمه ها قرار دارد.

منابع لازم مالی برای انجام مرمت بنیادی مجسمه ها عمدتا از سوی ژاپن فراهم شده است و اداره فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، می گوید امیدوار است کار روی این محوطه باستانی پس از پایان زمستان آغاز شود.

این دولت افغانستان است که باید درباره بازسازی مجسمه ها در آینده تصمیم گیری کند.

هزینه بازسازی کامل این آثار حدود 30 تا 50 میلیون دلار تخمین زده شده است

 

چه حکومت طالبان در افغانستان بر سر قدرت بماند و چه نماند، یک اثر همیشگی از خود بر جای گذاشته است.

ویران کردن یکی از مشهورترین بناهای باستانی یعنی تندیسهای عظیمی که به نام بوداهای بامیان نامیده می شدند، سبب شد که جهان حکومت طالبان را محکوم کند.

ولی اکنون یکی از بوداها دوباره ساخته می شود، البته نه در افغانستان، بلکه این بار در غرب چین!

در منطقه "سیچوان" گروهی مشغول کنده کاری طرحی روی یک صخره هستند که در واقع نسخه بدل مجسمه بامیان است.

همچنان که بیش از 300 سنگ تراش روی این صخره کنده کاری می کنند، مجسمه بزرگ بودا رفته رفته خود را نمایان می سازد.

این صخره ماسه ای که درنزدیکی "لشان" در تپه های سرسبز غرب چین قرار دارد، از صخره ای که در بامیان قرار داشت و بیشتر طلایی رنگ بود، قرمزتر است.

طالبان در ماه مارس مجسمه بودا را منفجر کردند

هدف این پروژه آن است که بودای افغان را به همان صورتی که بود، یعنی پیش از اینکه فرسایش و سرانجام انفجار دینامیت آن را ویران کند، بازسازی کند.

طول این تندیس 37 متر یعنی هم قد مجسمه بودای کوچکتر در افغانستان است که با دست و به وسیله پتک و قلم، درست مانند نمونه اصلی، ساخته می شود.

جاذبه توریستی؟

بدل مجسمه بودای افغان محصول فکر یک بازرگان چینی به نام "لیناگ سیمیان" است.

آقای لیناگ مسوول پارکی است که در آن مجسمه های بودا، از جمله یک بودای عظیم، به نمایش گذاشته شده است.

در این پارک 3000 بودا وجود دارد که همه آنها نمونه های بدل هستند، ولی بدل بودن آنها مانع از جذب توریستها نمی شود.

یک خانم توریست که از این پارک بازدید کرده می گوید که او اهمیتی نمی دهد که مجسمه ها اصل نیستند، به گفته او گاهی اوقات، بدلها، بزرگتر از اصل هستند و ظریف کاریهای بیشتری روی آنها انجام شده است.

گرچه بسیاری از بوداهای چینی در طول آنچه انقلاب فرهنگی خوانده شده، ویران شد، ولی این خانم می گوید که اکنون چین می خواهد مذهب خود را حفظ کند و گرچه مشاهده مجسمه های اصل بهتر است، ولی دیدار از تندیسهای بدل نیز خالی از لطف نخواهد بود.

سازندگان مجسمه سیچوان می گویند که مجسمه آنها دست کم از یک جهت بهتر از اصل آن است.

حفظ تاریخ

مجسمه بودای افغان مدتها پیش از اینکه به دست طالبان ویران شود، خراب شده بود و صورت آن از بین رفته بود.

ولی در چین چهره ای که تصور می رود مجسمه افغان پیش از خراب شدن داشته، روی بودای در حال ساخت پیاده می شود.

یکی از مشاوران این پروژه به نام پروفسور "هی اینینگ" می گوید که بخش پایینی صورت مجسمه مانند مجسمه اصلی است، ولی جزییات صورت باید از ابتدا بازسازی شود همانطور که در مورد همه قسمتهای بالایی صورت باید این کار انجام شود.

جزییات این مجسمه از روی مجسمه های نیم تنه بودای افغان که از همان دوره به جا مانده، ساخته می شود.

به دلیل اینکه مدلها بسیار کوچک هستند طراحی باید بدقت و در مقیاس بزرگتر صورت بگیرد، پیش از آنکه سنگ تراشان طرح را روی صخره شنی پیاده کنند.

پیام در تاریخ 85/8/9 ویرایش شده است.

5 سال از تخریب بوداهای باستانی و عظیم بامیان که در دل کوهی در قلب افغانستان تراشیده شده بودند می گذرد.

در آن سال علیرغم فریادهای اعتراض آمیز جامعه بین المللی، مقام های حکومت طالبان با قرائتی افراط گرایانه از اسلام، دو مجسمه را با خاک یکسان کردند.

از آن زمان تاکنون بارها نسبت به مرمت یا بازسازی مجسمه ها تعهد شده است، اما به نظر نمی رسد این تعهدات جامه عمل پوشد.

تخریب بوداهای بامیان که سه سال قبل در چنین هفته ای روی داد، رویدادی بود که برای نخستین بار توجه جهان را به طور جدی به سوی وقایع داخلی افغانستان جلب کرد.

آن حادثه همچنین نقطه عطفی برای حکومت طالبان بود که با آن اقدام، اعتبار خود نزد جامعه بین المللی را کاملا از دست داد.

پس از سرنگونی طالبان توسط نیروهای تحت فرماندهی آمریکا، حامد کرزی، رئیس دولت موقت افغانستان، با اشاره به ارزش نمادین مجسمه های بودا، گفت این آثار بازسازی خواهند شد.

یونسکو، آژانس فرهنگی سازمان ملل متحد و دولت افغانستان به بررسی طرح هایی که هزینه آنها چیزی در حدود 30 میلیون دلار تخمین زده می شد پرداختند.

طرح مسکوت

اما به نظر می رسد که پروژه مرمت یا بازسازی بوداها، دست کم در زمان حاضر، بی سر و صدا کنار گذاشته شده باشد.

زماریالای ترزی، باستانشناس افغان که در محوطه بامیان فعالیت کرده است می گوید: "بازسازی آنها به لحاظ فنی ممکن نیست چرا که بیش از مشتی خاک از آنها باقی نمانده است و تکه هایی از آن ممکن است از کشور خارج شده باشد. حتی اگر بتوانیم یکی از مجسمه ها را بازسازی کنیم، هرگز نمی توانیم آن را به حالت اولیه برگردانیم."

آقای ترزی می گوید گفتگو از بازسازی مجسمه ها، تنها ترفندی برای جلب دوباره جهانگردان به افغانستان است.

کارشناسان یونسکو هم اکنون سرگرم کار در این محوطه هستند و به محکم کاری فرورفتگی دیواره کوه، که زمانی سرپناه بوداها بود مشغولند. آنها همچنین از نقاشی های دیواری، غارها و پلکان هایی که در دل این دیواره سنگی حفر شده است حفاظت می کنند.

تخریب بوداهای بامیان تنها بخشی از برنامه طالبان برای نابودی پرتره ها و مجسمه ها بود.

یونسکو می گوید هزینه بازسازی بوداهای بامیان بهتر است صرف پروژه های دیگر، مانند نوسازی موزه کابل شود.

سقف و پنجره های ساختمان موزه کابل در پی چندین حمله موشکی ازمیان رفته است و 70 درصد آثار موزه یا غارت یا به وسیله طالبان نابود شده است.

 فتواهای سه گانه شورای رهبری، شورای روحانیون و دیوان علی دادگاه های طالبان صورت گرفت که در تاریخ 26 فوریه همان سال، دستور تخریب تمام آثاری را که به تعبیر آنها "غیر اسلامی" بود صادر کردند.

دو مجسمه بودا در بامیان و تمامی مجسمه های تاریخی که در موزه های کابل و دیگر شهرهای افغانستان نگهداری می شدند، نیز می بایست بر اساس این فتوا نابود می شدند.

تکاپوی جهانی برای بازداشتن طالبان از تخریب آثار فرهنگی و تاریخی افغانستان به ویژه بت های بودا در بامیان آغاز شد.

کوفی عنان دبیر کل سازمان ملل متحد با فرستادن نماینده ویژه خود به کابل و قندهار، از سران طالبان خواست تا از تخریب این آثار صرف نظر کنند.

دبیرکل یونسکو، سازمان علمی، فرهنگی و آموزشی ملل متحد، از سازمان کنفرانس اسلامی در خواست کرد که طالبان را متقاعد کند که از این تصمیم خود منصرف شوند.

رییس موزه مترپولیتن نیویورک از رهبران طالبان خواست که به جای تخریب این آثار فرهنگی و تاریخی، آنها را به موزه های کشورهای مختلف بفروشند.

علاقه مندان و پیروان آیین بودایی نیز در چند شهر آسیایی، در اعتراض به این تصمیم طالبان دست به تظاهرات زدند.

اما این فشارها، تاثیری بر عزم طالبان برای تخریب آثار و داشته های تاریخی و فرهنگی افغانستان نگذاشت و در حالی که همزمان با رایزنی های جهانی برای متقاعد کردن آنها به صرف نظر کردن از این اقدام ادامه داشت، از نقاط مختلف افغانستان، توپ، تانک، مسلسل و مواد منفجره به بامیان، شهر مجسمه های تاریخی بودا منتقل می شد.

سر انجام در روز نهم مارس سال 2001 میلادی، بعد از برگزاری نماز جمعه، نیروهای طالبان به روی مجسمه های بودا، آتش گشودند و دو شبانه روز به این کار ادامه دادند تا در شامگاه 11 مارس، از "سلسال" و "شه مامه" 1600 ساله، تنها دو حفره به ارتفاع 53 و 35 متر در دامنه هندوکش مرکزی افغانستان باقی ماند.

پیش از طالبان نیز، مجسمه های تاریخی بودا در بامیان افغانستان ضربه های فراوان دیده بودند، چنگیز خان مغول در سال 1222، اورنگزیب در سال 1689 و عبدالرحمن خان در سال 1892 میلادی هر کدام به نوبه خود برای تخریب این دو مجسمه تلاش کردند و بر پیکر آنها صدماتی وارد کردند، در جریان جنگ های داخلی مجاهدین نیز مجسمه های بودا، از آسیب مصون نماندند.

پیام در تاریخ 85/8/9 ویرایش شده است.

به گفته‌ی راهب اعظم بوداییان كامبوج، تشویق و داد و فریاد هنگام تماشای مسابقات فوتبال كار بچه‌ها است و در شأن راهبان بودایی نیست.
بودایی‌ها هم به فوتبال علاقه دارند

خبرگزاری میراث فرهنگی
راهب اعظم بوداییان كامبوج طی برگزاری جام جهانی برای راهبان پیروی مذهب تخفیف قائل شده است: راهبان بودایی حق تماشای بازی‌ها را دارند، اما در صورت بروز هیجان و ذوق‌زدگی خلع لباس خواهند شد.

نود درصد جمعیت 13 میلیونی كامبوج بودایی هستند و در شرایط عادی از راهبان كامبوجی انتظار می‌رود كه از تماشای تلویزیون، فیلم‌های سینمایی و نمایش‌های هنری خودداری كنند. بر اساس تعالیم بودایی، راهبان این مذهب باید از فعالیت‌هایی لذت‌بخش پرهیز كنند. اما راهبان بودایی نیز مانند بقیه‌ی آدم‌ها از تماشای مسابقات فوتبال و هنرنمایی‌های ستارگان این رشته‌ی ورزشی هیجان‌زده می‌شوند و نون انگت، راهب اعظم كامبوج نیز برای این موقعیت خاص استثناء قائل شده است.

نون انگت به خبرگزاری اسوشیتدپرس گفت: «راهبان حق تماشای بازی‌ها را از تلویزیون دارند، اما به هیچ‌وجه حق شرط‌بندی روی مسابقات را ندارند. متأسفانه تا به حال شكایاتی به دست من رسیده كه نشان می‌دهد بعضی راهبان روی این مسابقات شرط‌بندی كرده‌اند.»

او همچنین به راهبان بودایی دستور داده است كه در صورت تماشای مسابقات، از جیغ و داد و خنده خودداری كنند، چرا كه در این صورت امكان خلع لباس‌شان وجود خواهد داشت.

نون انگت گفت: «تشویق و داد و فریاد هنگام تماشای مسابقات فوتبال كار بچه‌ها است و در شأن راهبان بودایی نیست.»

نگرانی راهب اعظم بوداییان كامبوج از رفتار راهبان این كشور چندان هم بی‌دلیل نیست، چرا كه راهبان بودایی كامبوج در سال‌های اخیر با ارتكاب اعمالی چون سرقت، آزار جنسی كودكان و... بارها به تیتر روزنامه‌های این كشور تبدیل شده‌اند.