| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
97
|
2487
|
89/5/17 (01:20)
|
|
||
|
|
25
|
943
|
90/4/4 (20:10)
|
|
||
|
|
91
|
665
|
89/10/27 (13:04)
|
|
||
|
|
33
|
592
|
87/6/13 (11:29)
|
|
||
|
|
50
|
425
|
90/4/16 (05:25)
|
|
||
|
|
55
|
726
|
89/4/7 (10:49)
|
|
||
|
|
26
|
368
|
89/2/25 (14:06)
|
|
||
|
|
14
|
197
|
89/2/6 (22:59)
|
|
||
|
|
29
|
205
|
85/11/6 (20:51)
|
|
||
|
|
6
|
207
|
90/11/11 (19:56)
|
|
||
|
|
2
|
62
|
90/6/14 (16:28)
|
|
||
|
|
11
|
202
|
89/4/12 (13:27)
|
|
||
|
|
28
|
254
|
88/6/17 (11:07)
|
|
||
|
|
2
|
12
|
88/3/4 (16:18)
|
|
||
|
|
0
|
55
|
87/6/16 (12:36)
|
|
||
|
|
1
|
16
|
86/11/8 (16:25)
|
|
||
|
|
2
|
46
|
86/5/5 (15:45)
|
|
||
|
|
6
|
183
|
85/12/28 (22:48)
|
|
||
|
|
0
|
70
|
85/8/6 (04:43)
|
|
||
|
|
3
|
118
|
85/5/19 (17:27)
|
|
۱-حقیقت مقدس نهفته در بیماری چیست؟تولدُخود نوعی بیماریست.انحطاط و زوال،بیماریست.ضعف و فتور و فرسودگی بیماریست.مرگ بیماری است.اتصال به هرآنچه باب طبع آدمی نیست،حاصلی جز رنج در بر نخواهد داشت.دست نیافتن به هر آنچه آدمی می خواهد و در پی آن است،حاصلی جز رنج در پی نخواهد داشت.سخن کوتاه،هرچیز که آدمی را به پنج بخش هستی ساز پیوند دهد و موجبات پایندگی او را در این دام گرفتاری ها فراهم کند،حاصلی جز رنج در پی نخواهد داشت.
۲-بیماری منشأئی است،حقیقت مقدس این منشا چیست؟آرزو و اشتیاق به تولد دوباره می انجامد،تولد درباره ای همراه با خرسندی و آز؛اکنون بیایید در پی یافتن خرسندی اینجا و انجا بگردیم؛ما در پی یافتن اشتیاق به لمس کردن و دست یافتن به تجربه حسی،اشتیاق به جاودانگی،اشتیاق به انهدام
۳-حقیقت مقدس پیایان با توقف بیماری چیست؟این است توقف بیماری چیست؟این است توقف کامل همان اشتیاقی که از آن سخن گفتیم؛یعنی نوعی انقطاع و جدا شدن از آن،چشم پوش از آن؛دور انداختن آن،رهایی از قید ان و اصولا انکار تعلق و وابستگی به آن
۴-حقیقت مقدس مراحلی به توقف بیماری می انجامند،چیست؟در طریق هشتگانه و مقدسی است که در آنها بر می شمریم:دید درست،نیست درست،سخن درست،سلوک درست،طراوت و نشاط درست،تلاش درست،هوشیاری و توجه درست،تمرکز درست
دهها هزار هندوی معترض به بیعدالتی، دین خود را ترک میکنند.
دهها هزار هندو، در یک دینگردانیِ جمعی، در هند، دین خود را ترک میکنند و به آیین بودا درمیآیند. این دینگردانی در اعتراض به بیعدالتی در حق طبقات فرودست جامعه هندو صورت میگیرد.
در یک مراسم جمعی در شهر مرکزی نگپور، دهها هزار هندو بودایی میشوند تا از پیشداوریهای منفی و تبعیضهایی که در حق فرودستان هندو میرود، بگریزند. چند مراسم جمعی دینگردانی از هندوئیسم به بودیسم، این ماه در شهرهای مختلف هند برگزار شده است.
اندرزهای بودا
همهی فرهنگها دارای آداب بحثاند. در یکی کمتر و در یکی بیشتر در این زمینه اندیشهورزی شده است. یک چکامهی کهن بودایی حاوی سپارشهایی ژرف دربارهی آداب بحث است. در این چکامه چنین آمده است:
«از ادب دور است: با خشم سخن گفتن، فخر فروختن و سرسخت بودن، توسل به راههای نانجیبانه، جستن خطا نزد آن دیگری، و از اشتباهها، لغزشهای زبانی، گیجی و ناتوانی حریف کیف کردن.
آنگاه که خردمند میخواهد به سخن درآید، لختی تأمل میکند، سپس از حکمت سخن میگوید و از تطور مقدس حیات.
او سخن میگوید با روانی بیتزلزل، با افکاری که درهمنپیچیدهاند، بدون بغض و بدون تکبر، بدون رشک و آشفتگی.
خردمند اندیشهکنان سخن میگوید، در آن حال بار هیچ حسادتی بر دلش سنگینی نمیکند. او از سخنان نیکو شادمان میشود؛ یاوه را اما به سخره نمیگیرد.
با میل به سرکوب و سرزنش بیگانه است؛ لغزش دیگران را برجسته نمیکند، دچار انحراف نمیشود و عربده نمیکشد، حرف دروغ نمیزند.
سخن شرافتمندانه اعتماد ایجاد میکند، به آگاهی از حکمت ژرفا میدهد؛ نجیبان میدانند که بایستی چنین سخن گویند، و حکیمان میدانند که حکمت را بایستی چنین آموزش دهند.
و خردمند، با تأمل بر این نکته، حرفش را همواره بی تکبر میگوید. »
