سبز برگهای درختان گرمسیری از آفتاب غروبگاهی کدر شده بود . سایه ی لخته های گذران دود بر آنها می گذشت . سگ رفته بود و خروس با چنگال زمین را می خراشید . ازرق چشم روی زمین خوابید و دستها را زیر سر گذاشت . سیاه چشم از جا بلند شد و بی حوصله راه افتاد .

داستان " ماه نیمروز " از کتاب ماه نیمروز

شهریار مندنی پور

شب پاورچین چاورچین میرفت.گویا به اندازه کافی خستگی در کرده بود.صداهای دور دست خفیف به گوش می رسید.شاید یک مرغ یا پرنده رهگذری خواب می دید.شاید گیاهان می روییدند.....

بوف کور.صادق هدایت