کیستی که من اینگونه به اعتماد
 نام خود را با تو می گویم
  کلید خانه ام را در دستت می گذارم
  نان شادی هایم را با تو قسمت می کنم
 و بر زانوی تو 
این چنین آرام

  به خواب می روم.

  (احمد شاملو)